اخبار فیزیک

استيون هاوكينگ به جشن تولدش نرسيد



پروفسور هاوكينگ بيشتر عمرش را روي ويلچر به سر برده است

استيون هاوكينگ، فيزيكدان برجسته بريتانيايي، به دليل بيماري نتوانسته است در مراسمي كه به مناسبت ۷۰ سالگي‌اش برگزار شده بود، شركت كند.

اين مراسم در دانشگاه كمبريج برگزار شد.

پروفسور سر لزك بوريسيوچ، معاون دانشگاه كمبريج، گفت كه آقاي هاوكينگ روز جمعه گذشته از بيمارستان مرخص شده است و حالش (براي شركت در اين مراسم) مساعد نبود.

او اضافه كرد كه آقاي هاوكينگ اين مراسم را با وب‌كم دنبال مي‌كند. ضمن آن كه سخنراني او هم به صورت ضبط شده، در مراسم پخش شد. اعلام اين موضوع، واكنش گرم حاضران در جلسه را به دنبال داشت و همگي شروع به دست زدن كردند.

آقاي هاوكينگ از ۲۱ سالگي به يك بيماري موتور نورون‌هاي حركتي مبتلا است. اين بيماري باعث تخريب پيشرونده و غيرقابل ترميم دستگاه عصبي مركزي افراد مي‌شود.

استيون هاوكينگ همچنين نتوانسته است در كنفرانس سه‌روزه‌اي كه به افتخارش برگزار شده بود، شركت كند. سالني كه اين كنفرانس در آن برگزار مي‌شد، مملو از دانشمندان برجسته و شخصيت‌هاي معروف بود.

در ابتداي مراسم بزرگداشت سالگرد تولد آقاي هاوكينگ، اين اميدواري وجود داشت كه حال عمومي پروفسور هاوكينگ به حدي خوب شود كه بتواند در نشست روز يكشنبه شركت كند. ولي معاون دانشگاه كمبريج در ابتداي اين مراسم گفت كه پروفسور هاوكينگ نمي‌تواند در مراسم حاضر شود.

استيون هاوكينگ بيشتر عمر خود را روي ويلچر گذرانده است و تنها از طريق كامپيوتر توانسته است با ديگران ارتباط برقرار كند. با اين حال، ايده او در ارائه نظريه‌هايي در زمينه منشاء كهكشانها، او را به يكي از معروف‌ترين دانشمندان زنده دنيا تبديل كرده است.

منبع: بي بي سي

جایزه 100 هزار دلاری برای رد یک نظریه فیزیکی

دانشمند MIT رقابتی با جایزه 100 هزار دلاری را راه اندازی کرده است تا از منتقدان نظریه رایانش کوانتومی بخواهد امکان ناپذیر بودن نظریه "رایانش کوانتومی مقیاس پذیر" را به اثبات برسانند.

به گزارش خبرگزاری مهر، "اسکات آرونسون" دانشمند علوم رایانش کوانتومی در MIT رقابتی را برای تمامی انکار کننده های رایانش کوانتومی ارائه کرده است، تنها کافی است فردی ثابت کند که "رایانش کوانتومی مقیاس پذیر" در جهان فیزیکی غیر ممکن است، در این صورت آرونسون جایزه نقدی برابر 100 هزار دلار را به برنده اهدا خواهد کرد.

آرونسون در تمام ساعات کاری خود در حال مطالعه و کار با نظریه رایانش کوانتومی (محاسبات کوانتومی) است زیرا زمزمه هایی وجود دارند که می گویند رایانش کوانتومی مقیاس پذیر نیست و این نظریه کاملا نظری است، از این رو آرونسون تصمیم گرفته است تا از تمامی افرادی که این نظریه را در جهان فیزیکی غیر ممکن می دانند، بخواهد تا غیر ممکن بودن عملی شدن این نظریه را ثابت کنند.

با درنظر گرفتن اینکه در حال حاضر امکان وجود رایانه های کوانتومی کوچکی مجهز به چند الکترون به اثبات رسیده است، رقابت برای کسب جایزه 100 هزار دلاری ابعادی بزرگتر به خود گرفته و باید غیر ممکن بودن وجود رایانه های کوانتومی مقیاس پذیر به اثبات برسد.

آرونسون می گوید رقابتی که وی به راه انداخته است در صورتی که بتواند ممکن بودن رایانش کوانتومی مقیاس پذیر را به اثبات برساند قوانین فیزیکی دچار تحول خواهند شد زیرا این احتمال وجود دارد که پیشرفتهای فیزیکی در آینده با رایانش کوانتومی درگیر شود، درست مانند درگیری هایی که این قوانین با ارتباطات سریعتر از نور دارد.

بر اساس گزارش پاپ ساینس، آرنسون می گوید احتمال اینکه کسی بتواند غیر ممکن بودن این نظریه در جهان فیزیکی را ثابت کند، بسیار کم است، اما اگر فردی بتواند این کار را انجام دهد، تمامی جهان درباره او خواهند شنید و علاوه بر 100 هزار دلار، جوایز ارزشمندی مانند نوبل در انتظار او خواهند بود.



منبع: خبرگزاری مهر

دانشمندان در جستو‌جوی شش داوطلب برای شبیه سازی سفر به مریخ

دانشمندان دانشگاه کورنل در حال بررسی چگونگی تغذیه فضانوردان در مسیر طولانی سفر به سیاره مریخ، اکنون در پی ایجاد یک ماموریت ساختگی برای شناخت چگونگی تغییر اشتها و اولویت‌های غذایی در طول زمان هستند.

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این محققان اکنون به دنبال شش فضانورد داوطلب برای زندگی و کار مانند فضانوردان واقعی برای چهار ماه در یک کپسول فضایی ساختگی در هاوایی هستند.

اگر چه ایده این ماموریت به نظر شبیه به یکی از بزرگترین چالش‌های علمی پیش روی فضانوردان در مسیر سفر به مریخ نیست، اما در حقیقت بسیار پیچیده‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد.

به گفته محققان، فضانوردان از رویه همیشگی تغذیه خسته شده‌اند و گاهی به همین دلیل رو به کم خواری می‌آورند که آنها را در خطر کمبود تغذیه‌یی، از دست دادن حجم استخوانی و عضلانی و کاهش قابلیت‌های فیزیکی قرار خواهد داد.

این پروژه که آنالوگ و شبیه سازی اکتشاف فضایی هاوایی(HI-SEAS) نام گرفته، از اوایل سال 2013 در جزیره بزرگ هاوایی آغاز خواهد شد. پس از یک ماموریت موفق به شرکت‌کنندگان در آن پنج هزار دلار به همراه هزینه‌های سفر پرداخت خواهد شد. آخرین مهلت برای ثبت‌نام در این پروژه، 29 فوریه(10 اسفند) است.

در جریان این سفر شبیه‌سازی شده به مریخ، فضانوردان داوطلب به تغذیه از غذاهای آماده و همچنین غذاهایی که خود با استفاده از مصالح محیطی مسئول پختن آن بوده‌اند، خواهد پرداخت. آنها همچنین به امتیازدهی به غذاهای خود و انجام بررسی‌های روزانه در مورد حالت روحی، سلامت شخصی و حجم بدن خواهند پرداخت.

محققان نیز به پیگیری گزینه‌های غذایی آنها و هرگونه تغییر در تمایلاتشان در طول زمان خواهند پرداخت. آنها همچنین به سنجش میزان زمان، نیرو و آب لازم برای آماده‌سازی غذاهای مختلف پرداخته و یک پایگاه داده از دستورالعمل‌ها و نکات آشپزی برای نخستین انسان‌های حاضر در ماموریت حقیقی به ماه تهیه خواهد کرد.

این فضانوردان تنها از طریق لوازم الکترونیکی با تاخیر برای برقراری ارتباط با دنیای بیرون استفاده کرده و باید در زمان خروج از این کپسول حتما لباس شبیه‌سازی‌شده فضایی به تن کنند.

پیش از این نیز یک ماموریت ساختگی دیگر برای 520 روز با نام ماموریت مریخ 500 توسط شش فضانورد داوطلب اروپایی - روس به مریخ انجام شده بود که در نوامبر 2001 آغاز و 15 میلیون دلار هزینه دربر داشت.

این ماموریت به منظور بررسی پیامدهای فیزیکی و روانی حضور طولانی‌مدت فضانوردان در فضاپیما در طول سفر طولانی به مریخ انجام شد.

ناسا همچنین به طور منظم فضانوردانی را برای انجام سفرهای اقیانوسی و شبیه‌سازی سفرهای فضایی به اعماق دریا ارسال می‌کند. عملیات ماموریت محیط شدید ناسا یا «نیمو»( NEEMO) به 15 ماموریت چند روزه به یک آزمایشگاه زیر آب در عمق 18 متری در اقیانوس اطلس پرداخته است.

سازمان‌های فضایی دیگر کشورهای جهان نیز تاکنون به اجرای ماموریت‌های شبیه‌سازی در صحراها، اعماق غارها و سرزمین‌های سرد و یخزده برای آماده‌سازی فضانوردان جهت مواجهه با چالش‌های پیش رو در ماموریت‌های واقعی پرداخته‌اند.


منبع: ایسنا

ساخت اولین لیزر اتمی اشعه x در جهان

فیزیکدانان برای اولین‌بار موفق به ساخت لیزر پالسی اشعه x شدند

به گزارش ایرنا، ساخت این لیزر کاملاً خالص سال‌ها به طول انجامیده است.

محققان بر این باورند که با استفاده از این ابزار پیشرفته می‌توان به مشاهده مرحله به مرحله عملکرد مولکول‌های بیولوژیکی پرداخت.

پالس‌های این لیزر بسیار کوتاه است بنابراین امکان ضبط تغییرات خیلی سریع نیز برای محققان وجود دارد و نور خالص آن موجب می‌شود که تمام جزییات را با وضوح بیشتری دید.

در طراحی این لیزر از اثر دومینو استفاده شده است: هر اشعه x اتم نئون مجاور خود را تحریک می‌کند تا اشعه x بیشتری ساطع شود. این فرآیند موجب می‌شود که نور لیزر 200 میلیون برابر تقویت شود.

فیزیکدانان بر این باورند که ساخت این لیزر اتمی دری جدید از کهکشان علم را به روی آنان گشوده است.


منبع: همشهری

«انفجار بزرگ ستاره‌ای قرن 19» رصد شد

تیمی از دانشمندان با استفاده از شیوه جدید پژواک نوری، موفق به ثبت نوری از یک انفجار فضایی شده‌اند که در اواسط دهه 1800 روی زمین مشاهده شده است.

دانشمندان مؤسسه علوم تلسکوپ فضایی توانسته‌اند پژواک‌های یک موج شوک نور را که از ابرهای فضایی منعکس شده، ثبت کنند تا انسان امروزی بتواند مانند افراد حاضر در 170 سال قبل این لحظه را شاهد باشد.

شیوه پزشکی قانونی فضایی به گشایش اسرار یک رویداد ستاره‌ای موسوم به «انفجار عظیم» در قرن نوزدهم کمک کرده که در آن ستاره «اتا کارینا» ناگهان به دومین جسم درخشان در فضا تبدیل شده بود.

ستاره «اتا کارینا» که یکی از عظیم‌ترین ستارگان موجود در کهکشان راه شیری بوده، در قرن 19 میلادی به طور غیرمنتظره‌ای با افزایش درخشش روبه‌رو شد. برای 10 سال در اواسط دهه 1800 این ستاره، دومین جسم درخشان آسمان دیده می‌شد.

این دانشمندان با استفاده از تصاویر «اتا کارینا» به بررسی پژواک‌های نوری انفجار عظیم پرداخته و دریافتند که نور این انفجار در غبار بین سیاره‌ای با فاصله ده‌ها سال نوری از این ستاره منعکس یا پژواک داده شده است.

این ده‌ها سال نوری اضافی بدین معنی است که نور این انفجار به جای قرن نوزدهم در حقیقت اکنون به زمین رسیده است.

«اتا کارینا» یک متغیر آبی درخشان است، بدین معنی که از دوره‌های چشمک زن در پی دوره‌های درخشش برخوردار است. «انفجار عظیم» یک رویداد شدید و منحصربه‌فرد بوده که در آن، ستاره «اتا کارینا» با جرمی 100 برابر خورشید، باعث سوختن میزانی به اندازه چندین خورشید در یک انفجار بزرگ شده است.

دانشمندان ابتدا بر این تصور بودند که بادهای ستاره‌ای یا همان گازهای منتشر شده از یک ستاره دیگر، باعث افزایش این انفجار شده است؛ اما رصدهای دقیق‌تر نور از لحظه انفجار نشان‌دهنده نادرست بودن این باور بود.

محققان سپس با استفاده از تلسکوپ‌های دقیق‌تر شیلی، توانستند طیف‌های پژواک‌های نور را به دست آورند که آنها را قادر به تجزیه دقیق‌تر نور به اجزای آن می‌سازد.

این رصدها به ارائه اطلاعات مهم در مورد ترکیبات شیمیایی، دما و شتاب مواد منتشر شده در زمان انفجار عظیم قرن نوزدهم میلادی می‌پردازند.


منبع: ایسنا

تولد یک کهکشان مارپیچ شبیه سازی شد

گروهی از ستاره شناسان چینی و فرانسوی تولد و تکامل یک کهکشان مارپیچ واقع در صورت فلکی اژدها را شبیه سازی کردند

دانشمندان رصدخانه پاریس در شورای ملی تحقیقات فرانسه و آکادمی علوم چین برپایه شبیه سازی‌هایی که با ذرات میکروسکوپی، اصول گرانشی و دینامیک جریان‌های اجرام بزرگی چون کهکشان‌ها انجام دادند، توانستند تولد و تکامل کهکشانی با عنوان NGC 5907 واقع در صورت فلکی اژدها در فاصله 50 میلیون سال نوری از زمین را بازسازی کنند.

حداقل 6 میلیون ذره در این شبیه سازی با هم فعل و انفعال می‌کنند. این محققان با کمک این ذرات توانستند در فیلمی، شکل گیری این کهکشان و حلقه‌های عظیم ماده‌ای که در اطراف آن می‌چرخد را نشان دهند.

برپایه اطلاعات جمع آوری شده در این بازسازی مدل، احتمالاً برخوردهای متعددی روی شکل کهکشان‌ها اثر گذاشته‌اند و به نظر می‌رسد که حداکثر نیمی از کهکشان‌های مارپیچ که 9 میلیارد سال اخیر به وجود آمده‌اند به همین روش شکل گرفته‌اند.

در کهکشان NGC5907 سیستمی از جریان ستاره‌ای که حلقه‌های غول پیکر را می‌سازند وجود دارد. این حلقه‌ها بقایای برخورد عظیمی هستند که بین 8 تا 9 میلیارد سال قبل میان کهکشان‌های در ابعاد مشابه رخ داده است.


منبع: همشهری آنلاین

گردبادی به بزرگی زمین روی خورشید

ماهواره‌های ناسا به تازگی گردبادی عظیم را بر روی سطح خورشید رصد کرده‌اند، گردبادی که به یکی از شگفتی‌های سامانه خورشیدی تبدیل شده و ابعادی برابر زمین دارد.

به گزارش خبرگزاری مهر، رصدخانه دینامیک خورشیدی، ماهواره‌ای که نظاره‌گر فعالیت‌های خورشید است مجموعه‌ای از تصاویر را از شعله‌های خورشیدی در ماه‌های گذشته ثبت و به زمین ارسال کرده است.

تصاویر ویدیویی جدید این رصدخانه فضایی نشان دهنده حرکت نوسانی پلاسمایی تیره‌تر و سردتر از حد معمول بالای سطح خورشید است که وسعتی عظیم دارد.

به گفته "تری کوچرا" از مقامات پروژه "سوهو" و فیزیکدان خورشیدی در مرکز گودارد ناسا این گردباد عظیم می‌تواند ابعادی مشابه با سیاره زمین داشته باشد که با سرعتی برابر 480 هزار کیلومتر بر ساعت در حال وزش است.

وی می‌گوید حرارت در این گردباد برابر 15 هزار درجه فارنهایت است که نسبت به حرارت دو میلیون درجه‌ای دیگر بخش‌های خورشید بسیار سرد به شمار می‌رود.

چنین گردبادهایی چندین دهه پیش شناسایی شده‌اند و فضاپیمای "سوهو" آژانس فضایی اروپا در سال 1996 شواهدی از وجود آنها را به ویژه در قطب‌های شمال و جنوب خورشید به ثبت رسانده است. با وجود اینکه این گردبادهای خورشیدی از نظر ظاهری به گردبادهای زمینی شباهت دارند، به شکلی کاملا متفاوت و بر اثر نیروی مغناطیسی و نه تحت تاثیر فشار و نوسان‌های حرارتی به وجود می‌آیند.

این توفان عظیم به واسطه نیروهای مغناطیسی به وجود آمده است که ذرات مغناطیسی بر روی خورشید را به سمت جلو و عقب هدایت کرده و توده‌ای چرخنده از پلاسما که خطوط میدان مغناطیسی را دنبال می‌کنند، به وجود آورده است. به گفته کوچرا وسعت بخش طولانی و روبان مانند این گردباد می‌تواند به صدها یا هزاران کیلومتر نیز برسد.

تا پیش از آغاز فعالیت رصدخانه دینامیک خورشیدی، ثبت چنین تصاویری ممکن نبوده است اما اکنون با کمک دوربین‌های متعدد این رصدخانه امکان عکاسی از پدیده‌های خورشیدی در طول موج‌ها و فرکانس‌های مختلف به وجود آمده است.


منبع: همشهری آنلاین

کشف یک عنصر سنگین نادر در ستاره‌های 12 میلیارد ساله

تیمی از محققان با همکاری دانشگاه فنی ماساچوست برای اولین بار موفق به شناسایی عنصر تلوریوم در سه ستاره با قدمت نزدیک به 12 میلیارد سال شده‌اند.

کشف این عنصر نادر در ستارگان از نظریه منشأگیری تلوریوم و دیگر عناصر سنگین از یک گونه بسیار نادر ابرنواختر در فرایند سریع همجوشی هسته‌ای حمایت می‌کند.

حدود 13.7 میلیارد سال قبل، جهان تنها از هیدروژن، هلیوم و رگه‌هایی از یتیوم ساخته شده بود و تنها در 300 میلیون سال بعد بود که ستارگان اولیه به وجود آمدند. ورود این اجسام منجر به تولید عناصر شیمیایی جدید در جهان شده و از آن پس در پی انفجار ابرنواخترها میزان کربن، اکسیژن، ‌آهن و دیگر 94 عناصر طبیعی افزایش یافته است.

محققان با استفاده از داده‌های طیف‌سنج هابل که نور را از ستاره جدا می‌کند، به بررسی ترکیب شیمیایی سه ستاره درخشان در فاصله چند هزار سال نوری پرداختند. در صورت وجود عنصری در یک ستاره،‌ اتمهای آن به جذب نور ستاره در طول موجهای خاص می‌پردازند. این دانشمندان در مشاهدات خود موفق به شناسایی نشانه‌هایی در طیف فرابنفش شدند که با میزان جذب نور طبیعی تلوریوم منطبق است.

کشف صورت گرفته بدین معنی است که این عنصر سنگین در حدود 12 میلیارد سال قبل ایجاد شده است. همچنین میزان دیگر عناصر سنگین از جمله باریم و استرونتیوم نیز در هر سه ستاره به یک اندازه وجود داشت.

این امر احتمال درست بودن نظریه منشأ ابرنواختری این عناصر را در زمین افزایش می‌دهد. طبق پش‌بینی‌های نظری، عناصر سنگین‌تر از آهن احتمالا به عنوان بخشی از هسته تخریب شده یک ابرنواختر به وجود آمده‌اند که در آن هسته اتمی با میزان زیادی از نوترونها در یک فرایند همجوشی هسته‌ای با هم برخورد می‌کنند.

ستاره‌شناسان و فیزیکدانان اتمی برای شناسایی تاریخ کیهانی عناصر در 50 سال گذشته به مدلسازی این فرایند سریع پرداخته‌اند. در این اکتشاف، میزان عناصر موجود در ستاره‌ها با نمونه‌های پیش‌بینی شده در این نظریه منطبق بودند.

اکنون این دانشمندان در حال بررسی برای امکان وجود دیگر عناصر سنگین از جمله سلنیوم در فضا هستند.


منبع: ایسنا

تایید وجود «کره آبی» در خارج از منظومه شمسی

اخترشناسان وجود طبقه تازه ای از سیارات را تایید کرده اند: یک کره آبی با اتمسفری غلیظ و بخارآلود.

سیاره فراخورشیدی "جی جِی ۱۲۱۴ بی" (GJ ۱۲۱۴b) یک به اصطلاح "ابرزمین" است - بزرگتر از سیاره ما اما کوچکتر از غول های گازی مثل مشتری.

اکنون به نظر می رسد رصدهای انجام شده با تلسکوپ فضایی هابل مؤید این مساله باشد که کسر بزرگی از این سیاره از آب تشکیل شده.

دمای بالای سیاره حکایت از احتمال وجود مواد عجیبی در آن دارد.

زاکوری برتا از مرکز اخترفیزیک اسمیتسونین در دانشگاه هاروارد می گوید: "جی جِی ۱۲۱۴ بی شبیه به هیچ یک از سیارات دیگری که می شناسیم نیست."

این سیاره در سال ۲۰۰۹ توسط تلسکوپ های زمینی کشف شد. قطر آن تقریبا ۲.۷ برابر زمین است، اما وزن آن ۷ برابر است. این سیاره در فاصله ای خیلی کم یعنی دو میلیون کیلومتری از ستاره مرکزی - از نوع کوتوله سرخ - می گردد و بنابراین دمای آن احتمالا به ۲۰۰ درجه سانتیگراد می رسد.

منجمان در سال ۲۰۱۰ اندازه گیری های انجام شده به روی اتمسفر آن را منتشر کردند. آن اندازه گیری ها حاکی از این بود که اتمسفر سیاره احتمالا از بخار آب تشکیل شده، اما یک احتمال دیگر وجود دارد - اینکه سیاره پوشیده از غبار است، از نوعی که تایتان، قمر کیوان، را پوشانده.

یخ داغ

آقای برتا و همکارانش از دوربین زاویه باز هابل برای مطالعه این سیاره به هنگام عبور آن از برابر ستاره استفاده کردند. در زمان چنین گذرهایی نور ستاره از اتمسفر سیاره می گذرد و سرنخ هایی از ترکیب گازهای آن به دست می دهد.

محققان گفتند که نتایج همخوانی بیشتری با وجود اتمسفری غلیظ متشکل از بخار آب دارد تا اتمسفری غبارآلود.

محاسبات به روی چگالی سیاره همچنین حاکیست که "جی جِی ۱۲۱۴ بی" آب بیشتری از زمین دارد. این بدان معنی است که ساختار درونی این کره خیلی متفاوت از زمین است.

دکتر برتا گفت: "دمای بالا و فشارها باعث تشکیل مواد عجیبی مانند 'یخ داغ' یا 'آب ابرمایع' می شود، موادی که با تجارب روزمره ما کاملا غریب است."

فاصله کم این سیاره از زمین آن را به نامزد خوبی برای مطالعات بیشتر با تلسکوپ جیمز وب که قرار است تا پایان دهه جاری به فضا پرتاب شود بدل می کند.

جزئیات این مطالعه در "نشریه اخترفیزیکی" منتشر خواهد شد.


منبع: بی بی سی

پرتاب نمایشی موشک ناسا به درون شفق قطبی

دانشمندان ناسا یک موشک دو مرحله‌ای را در میان آسمانی که به نور سبز رنگ شفق قطبی آلاسکا مزین شده بود پرتاب کردند

به گزارش خبرگزاری مهر، استیون پاول از دانشگاه کورنل در این خصوص گفت: "ما درحال بررسی چیزی هستیم که به آن هوای فضا گفته می‌شود. هوای فضا در اثر ذرات بارداری شکل می‌گیرد که از خورشید می‌رسند و با میدان مغناطیسی زمین تعامل می‌کند. ما به عنوان انسان این اثر را مستقیماً احساس نمی‌کنیم اما سیستم‌های الکترونیکی ما آن را درک می‌کنند."

این موشک که Terrier-Black Brant نام دارد شنبه شب 18 فوریه 2012 از پایگاه Poker Flat Research Range در فیربانکس آلاسکا پرتاب شد.

Terrier-Black Brant جریانی از اطلاعات را از فاصله 200 مایلی (حدود 322 کیلومتری) از سطح زمین و لحظاتی پس از پرتاب در زمان واقعی به زمین ارسال کرد.

دستگاه‌های این موشک دو مرحله‌ای از میدان‌های مغناطیسی و الکتریکی خاصی که توسط شفق‌ها ساخته شده‌اند، نمونه برداری کردند.

به گفته این دانشمندان، زمانی که فعالیت‌های خورشیدی به اوج خود می‌رسند توفان‌های خورشیدی که به زمین گسیل می‌شوند با فرستنده‌های "جی. پی. اس"، اینترنت ماهواره‌ای و سایر سیگنال‌ها تداخل می‌کنند.

پاول افزود: "ما بیش از همیشه به این سیگنال‌ها وابسته شده‌ایم. بنابراین، اطلاعات جمع آوری شده توسط این موشک به ما در درک بهتر اینکه سیگنال‌های ماهواره‌ای چگونه با هوای فضا از بین می‌روند و اینکه چگونه می‌توان این اثرات را در گیرنده‌های جدید جی. پی. اس تخفیف داد، کمک خواهد کرد."

این موشک دو مرحله‌ای از میان شفق قطبی آلاسکا عبور کرد و تا فاصله 200 مایلی به عنوان "مگنتوسفر- یونوسفر" شناخته می‌شود بالا رفت.


به نقل از همشهری