روند تخریب آثار تاریخی و تخت جمشید

با سلام خدمت مدیران
درخواست تایپیک در باره : روند تخریب آثار تاریخی و تخت جمشید و نابودی کمکم ومستمر اونا و تحریف و محو اونا از تاریخ

را دارم که اگه صلاح میدونید ایجاد کنید ممنون

تخت جمشید غرق در آب
باران که می بارد و تخت‌ جمشيد در آب فرو میرود، گردشگران در اندیشه چراهای خود جوابی پيدا نمیکنند و مسئولان بی اعتنا و شاید هم شاد در انتظار مرگ این اثر ایرانی نشسته اند.
آبهای گردآمده باران در گذرها و پیرامون ستون ها مجموعه ملی-جهانی تخت جمشيد آنرا به دليل نداشتن استحکام و مقاومت اوليه دچار فرسايش میکند.
به گزارش سی. اچ. ان، با اينکه تخت جمشيد نخستین شهردر تاریخ است که دارای سيستم فاضلاب بوده است و هم اکنون نيز برخی از آبراهه ها هنوز کاربردشان را حفظ کرده‌اند، ولی اکنون به دليل بسته شدن برخی از آنها پیامد بازسازیهای غیر فنی ، بارش باران و گرد آمدن آب ها به اندازه ای میرسد که نه تنها جلوگیری از آمد و شد گردشگران می شود، بلکه این اثر مهم جهانی را در خطر نابودی قرار داده است.
يکی از بازديد کنندگان در تخت جمشيد که گرفتار باران شده بودمي گويد: با ورود به مجموعه تخت جمشيد متوجه شدم که قبل از ورود و بازديد از اين اثر ثبت شده جهاني حتما بايد از وضعيت آب و هوا مطلع باشم چون درغير اين صورت امکان بازديد وجود ندارد. وي که تا بالاي مچ پا در آبفرو رفته بود ادامه داد: من بعد از سالها فرصت پيدا کردم که از تخت جمشيد ديدن کنم اما متاسفانه امکان بازديد از بخش هاي مختلفبه دليل آب گرفتگي وجود ندارد.
مهران محمدي دبيرکل انجمن حافظ شناسي که يکي از بازديد کنندگان تخت جمشيد باراني بودنيز به گفت: با توجه به اينکه تخت جمشيد در دامنه کوه رحمت قرار گرفته و در آن زمان به دليل بارش هاي باران از بالا سيلاب داشته است با کف سازي که انجام داده اند تا کاخ را بر آن بسازند، فاضلاب و آبراه هايي را نيزاحداث کرده اند که با تخريب و هجوم هاي صورت گرفته کاربري و شکل خاص خودش را ازدست است. همچنين بسياري از متخصصان معتقدند بخشي از تخريب ها بواسطه مسدود شدن شريان ها و آبراه ها صورت گرفته است.
مهران محمدي با بيان اينکه تخريب ها گريبانگر تمام آثار تاريخي است و تنها ویژگی مجموعه تخت جمشيد نيست ادامهداد: درحال حاضر آثار تاريخي بسياري مورد تعرض و تخريب قرار مي گيرند در اين ميان بحث هايي درخصوص نگهداري از آثار تاريخي وجود دارد به طوري که بايد پيش بيني روزهاي باراني و جلوگيري از تجمع آب انجام شود حتي اگر کاربري گذشته را نداشته باشد.
وي افزود: ما همانطور که نگران گلسنگ هاي تخت جمشيد هستيم بايد نگران سيلاب و زلزله هم باشيم درواقع پيش بيني، آسيب شناسي وپيشگيري مقوله هاي مهمي هستند که بايد از آنها استفاده کرد.
مصطفي فاطمي هم که از شهريزد براي بازيد از تخت جمشيد آمده بود مي گويد: همواره به عنوان کسي که به دنبال حفظ ميراث فرهنگي بوده ام تا به الان فکر مي کردم وضعيت آثار و بناهاي تاريخي يزد بسيار آسيب پذير است اما الان که با اين وضعيت تخت جمشيد مواجه شدم سکوت کردم در مقابل آثار در معرض تهديدي که از درجه پايينتري از مجموعه ثبت جهاني تخت جمشيد قراردارند.
چند سال پيش عکس فتوشاپي وغير واقعي بر روي اينترنت مبني بر زيرآب رفتن پاسارگاد قرار گرفت اما با اين روندي که وجود دارد دور از انتظار نيست که اينبار تخت جمشيد به صورت واقعي به زير آب رود.
وي با اشاره به اينکه اگر آبراه هاي ۲۵۰۰ ساله تخت جمشيد نبود معلوم نبود چه اتفاقي مي افتاد ادامه داد: قسمت عمده اي از تختجمشيد به دليل وجود آبراه ها نجاتپيدا کرده به طوري که آب ها از راه هاي انحرافي خود را به آبراه ها مي رسانند اما درحال حاضر تجمع آب به حدي است که ديگر آبراه ها که بسياري از آنها مسدود شده اند جوابگوي واقعيت غرق شدن تخت جمشيد نيست.
دكترعبدالعظيم اميرشاه‌ كرمی، مشاور معاون حفظ، احيا و ثبت آثار تاريخي سازمان ميراث فرهنگي وگردشگری چندی پیش اعلام كر د: شرايط بخش‌هايی از ديوار ورودی پله‌های تخت جمشيد بخاطر پوسیدگی خاک و بالا آمدن آب چنان بحرانی است كه با كوچك‌ترين زلزله، احتمال ريزش آنها وجود دارد.
بالا آمدن سطح آبهای زیرزمینی و گرد آمدن آن در زیر لایه های باستانی پاسارگاد و تخت جمشید بر اثر ساخت سد سیوند، موجب نگرانی باستانشناسان و میهندوستان ایران شده است. بسیاری از متخصصین براین باورند که در طول زمان آبهای زیرزمینی باعث فروپاشی و نابودی این دو اثر مهم ملی و جهانیخواهند شد. جمهوری اسلامی در میان اعتراضات مردمی و هشدارهای متخصصین بین المللی و کشوری سد سیوند را برپا ساخت، که بسسیاری معتقدند که سیاست و تصمیم به ساخت سد از روی غرض و برای نابودی آثار پیش از اسلام بویژه هخامنشی صورت گرفته است.

سرچشمه گزارش: سی. اچ. ان
بهروزرسانی، ویرایش و پیرایش: کانون پژوهشهای ایران باستان

تخت جمشید در حال متلاشی شدن

سی. ای. آی. اس. (لندن) - " ایرانی ساخت ، اسکندر سوزاند ، قاجار فروخت ، آخوند با خاک یکسان کرد " ، این عنوانی خواهد بود که نسلهای آینده در کتابهای تاریخ خود در مورد تخت جمشید خواهند خواند، اگر حرکتی برای حفاظت ایناثر ملی و جهانی امروز صورت نگیرد.
به گزارش گزارشگر مهر در شیراز، نفوذ آب باران در بخشهایگوناگون تخت جمشید و ایجاد نم شدید در بنا موجب شده است که هر ساله سنگهای دو هزار و پانسد (صد) ساله این بنای ملی وتاریخی متلاشی شوند. عدم اجرای راهکارهای مناسب برای هدایت آبباران در تخت جمشید باعث شده است که هر ساله با شروع بارندگیها، محوطه های گوناگون این بنا به استخرهای بزرگی تبدیل که در نهایت منجر به متلاشی شدن سنگها و نابودی کلی تخت جمشید شود.
این امر باعث شده که کارشناسان بر این نکته تاکید کنند که به رغم اینکه تا به حال کُنشی برای نم زدایی و جلوگیری از نابودی بنا انجام نپذیرفته است، اکنون خطر بزرگی بر اثر رخنه نم درتختگاه تخت جمشید، این بنای با ارزش را تهدید می کند که به مرور زمان و با گذشت سالهای متمادی و رخنه نم بیشتر در سنگها و پی بناهای موجود روندنابودی سریعتر آن می شود.
آثار ورقه شدن، رویش نمک در سطح سنگ نگاره ها و ویرانی آن
یک کارشناس میراث فرهنگی در خصوص وضعیت آب باران و ایجاد رطوبت در بنای تاریخی تخت جمشید در گفتگو با خبرنگار مهر به تشریح روند ایجاد این رطوبت و گلسنگها در این بنا پرداخت.
این کارشناس گفت: بارش باران در منطقه تخت جمشید زیاد است و آب در سطح حیاطها، داخل کاخ ها و در خیابانها و جای جای این صفه که حدود ۱۲۵ هزار متر مربع است جمع می شود و چون این بناها شیب بندی مناسبی ندارند و انشعابهای فرعی راه آب در این بناها ایجاد نشده ، آب باران در مناطق پست جمع می شود و بهدلیل اینکه پی بناها در اکثر نقاطصفه از خاک وشن و سنگهای دوریز پر شده به راحتی آب در آنها نفوذ کرده و به آب انبارهای زیرزمینی تبدیل می شود.
متلاشی شدن سنگ گل سر ستون در کاخ سَد ستون بر اثر یخ بر شدن و دیگر عوامل نم زدگی
وی ادامه داد: این آب انبارها در تمام طول سال به خاطر اینکه راه خروجی ندارند، ماندگار هستند واز راههای مختلفی در سنگهای دیواره ها و بناهای موجود نفوذ میکنند و معمولاً اثرات رطوبت درتمام صفه در فصلهای مختلف حتی تابستان قابل مشاهده است.
این کارشناس ادامه داد: آب گردآمده از باران که از قسمت شمال شرقی صفه از کوه رحمت به پایین سرازیر می شود نیز بهآب انبارهای زیرزمینی اضافه می شود، مقدار کمی از این آبها بخار ومقداری نیز از طریق کانالهای آبروهای زیرزمینی به تازگی به بیرون صفه هدایت می شوند اما قسمت اعظمی از آبها در پی بناهانفوذ کرده و در تمام طول سال اثرات مستقیمی بر سنگهای دو هزار و پانسد ساله تخت جمشید می گذارند.
لایه رویی نگاره برجسته در اثر نمبکلی از بین رفته است
وی با بیان اینکه در بعضی قسمتهای تخت جمشید در دیوارهای اصلی صفه شاهد رطوبت زیادی هستیم، افزود: آبروهایاصلی صفه در تمام طول سال رطوبت خاصی دارند و چنان بخار آب در آنها وجود دارد که نفس را تنگ می کند به طوریکه دیوارهای این آبروها همیشه خیس هستند و فقط قستهایی از این آبروها که در سطح بالاتری از صفه قرار می گیرند، رطوبت کمتری در آنها وجود دارد.
شنهای ریخته شده در محوطه باعث نفوذ آب می شود
این کارشناس اضافه کرد: شن و سنگ ریزه هایی که در محوطه صفه تخت جمشید ریخته شده تا از گل آلود شدن آثارجلوگیری کند و عبور و مرور بازدیدکنندگان در فصل زمستان راحت تر باشد یکی از عاملهای مهم جمع شدن آب و نفوذ در پی صفه به شمار می روند و اگر انشعابهای کوچکی از آبروها هم در سطح صفه تخت جمشید ساخته شود تا آب باران را جمع آوری کند، اگر درپوشهای مناسبی نداشته باشد به وسیله این شنها پر می شوند و راه جریان آب را می گیرند.
ته ستونی در کاخ سَد ستون بر اثر یخ بر شدن به این صورت متلاشی شده است
وی ادامه داد: دیوارهای خشتی مجموعه تخت جمشید هم که در کنار آثار سنگی قرار دارند باعث نفوذ سریعتر رطوبت از پائین به این آثار می شوند و اضمحلال سنگها را سریعتر و تکمیل تر می کنند.
این کارشناس گفت: در بنای خزانهو قسمت جنوب شرقی کاخ [بنایی که باشتباه آنرا حرمسرا میخوانند] هیچگونه راه خروج آب وجود ندارد، چه در سطح و چه در پی بنا همچون استخر بزرگی استچنانکه در طول سال شاهد متلاشی شدن این آثار سنگی هستیم.
آثار شوره زدگی بر اثر نمکی که از سنگ خارج شده و مربوط به نم بیش از اندازه است
وی با اشاره به اینکه هر سال تعداد زیادی از این آثار متلاشی می شود و از زمان خاکبرداری این بناها تاکنون هیچگونه راهکاری برای خارج کردن به موقع این آبها انجام گرفته، عنوان کرد: مسئله مهم رطوبت است، رطوبتی که با خود آلاینده های شیمیایی مختلفی دارد، رطوبتی که آمدنش سفیر اضمحلال فساد تدریجی و متلاشیشدن سنگهای بجا مانده از تمدن بزرگ ایران است.
این کارشناس بیان کرد: راه حل هایی جهت حفاظت از بناها در مقابل رطوبت در تخت جشمید اجرا شده مانند سایبان فلزی بر روی پلکان شرقی کاخ آپادانا و پلکان شمالی کاخ شورا، ایجاد کانال هواکش پشت پلکان شرقی کاخ آپادانا، ایجاد سایبان فلزی بر روی نقش برجسته بار عام در بنای خزانه و ایجاد کانال هوا در پشت این اثر، لایروبی آبروهای اصلی صفه تخت جمشید در سالهای ۱۳۸۱ و ۱۳۸۴ که البته هنوز راه اصلی خروجی این آبروها باز نشده که قرار است انجام شود.

آثار خوردگی سنگ بر اثر یخ بر شدن در زمستان
وی خاطرنشان کرد: در پی بررسیهای مکرر بر روی صفه تخت جمشید راهکارهایی که جهت جلوگیری و کم کردن اثرات رطوبت در آثار تاریخی مذکور می توان به کار گرفت در چند بخش می توان مورد توجه قرار داد که شامل ایجاد انشعابهای کوچک آبروهای سطحی در محوطه هایی که پست تر هستند به صورتی که آب جمع آوری شده را به کانالهای اصلی آبروهای زیرزمینی هدایت کنند، شیب بندی محوطه های بناها به صورتی که آب بهداخل انشعابهای فرعی آبروها جمعشود، باز کردن و لایروبی راه اصلی خروجی آبروهای زیرزمینی تخت جمشید به خارج از صفه ، ایجاد راه آب مناسب جهت خروج آبهای جمع شده در بنای خزانه و کاخ دروازه ملل و قسمت جنوبی شرقی بنای حرمسرا و دیگر قسمتهای آبگیرصفه که تا به حال هیچگونه اقدامی برای خروج آبهای این قسمتها نشده، جداسازی و ایجاد درزهایی بین دیوارهای خشتی وسنگی بناها بهطریقی که هیچگونه ارتباطی با یکدیگر نداشته باشند و... البته این روشها بسیار دشوار ولی ثمر بخش است.
این کارشناس میراث فرهنگی عنوان کرد: در تخت جمشید گروهی متشکل از چهار نفر کارشناس در رشته های مرمت، زمین شناس و کارشناس گروه حفاظت و مرمت را تشکیل می دهند اما متاسفانه از زمانی که این کارشناسان وارد فاز اجرایی کار شده اند آثار تاریخی تخت جمشید بیشتر در معرض خطر قرار گرفته زیرا این کارشناسان صرفا دروس تئوری را یاد گرفته اند و وقتی آنهارا به کار می بندند متاسفانه نتیجه خوبی نمی دهد و این امر در موضوعاتی نظیر شکسته شدن سنگ جان پناه کاخ سه دروازه کهبه تعداد قطعات زیادی تبدیل شد و با چسب سنگ به هم وصل شدرا می توان مشاهده کرد.
وی با اشاره به اینکه شوربختانه هنوز روشهای مدرن و بین المللیدر تخت جمشید مورد بکار گرفته نشده است، افزود: با از بین بردن و یا کم کردن رطوبت در آثار تاریخی تخت جمشید می توان اقدام بزرگی در جهت رفع اضمحلال این آثار برداشت به گونه ای که به جرأت می توان گفت اگر این امر صورت پذیرد، ریشه نابودی این آثار را خشکانده ایم.
این کارشناس بیان کرد: می توانگفت رطوبت منبع ایجاد گلسنگ است از این رو باید به صورت خاص به این امر توجه کرد و رطوبت را خشکاند چراکه تمام عوامل خاص و عموم فسادهای تدریجی در سنگهای تاریخی تخت جمشید از رطوبت نشأت می گیرد.
وی تصریح کرد: درست است که تمام این اتفاقات که در تخت جمشید بر روی سنگ های تاریخی بی مانند رخ می دهد اثرات ناشی از هوازدگی است اما عامل مهم آن نیز بی تجربگی یا به بیان بهتر کمبود اطلاعات لازم توسط کارشناسان امر در گروه حفاظت و مرمت بنیاد پژوهشی پارسه پاسارگاد ومدیریت داخلی این آثار به شمار می رود که مانع می شود بهترین مرمتکاران که هر کدام بین ۱۸ تا ۱۰ سال سابقه کار در همه جای ایران را دارند، وارد کار شده و از مسائلی چون دفع رطوبت آبهای سطحی که باعث یخ بر شدن، تورق سطوح سنگهایی که هر کدام نقوش برجسته های بی نظیری دارند، شوره زدن و جدا شدن لایه سطحی سنگ، تغییر رنگ سطوح بر اثر رشد انواع مختلف گلسنگ بر اثررطوبت و چندین و چند عامل مهمدیگر را پیشگیری کنند.
یکی از دیگر عوامل نم بالای بیش از اندازه، افزایش آبهای زیر زمینی بر اثر ساخت سد سیوند میباشد. " کانون پژوهشهای ایران باستان "، تنی چند از باستانشناسانو سازمانهای فرهنگی از جمله"کمیته نجات پاسارگاد" پیش از ساخت این سد شوم توسط جمهوری اسلامی هشدار داده و اعلام کرده بودند که برنامه اصلی برای ساخت این سد، نابودی پاسارگاد و تخت جمشید دردراز مدت است که ملت ایران امروز شاهد آن هستند.
سرچشمه گزارش: مهر
ویرایش و بهروز رسانی: کانون پژوهشهای ایران باستان

خبر تاسف بار
این حرامی ها کارشان به جایی کشیده که چند شب پیش در اخبار ۲۲ کانال ۳ با لحنی تمسخر آمیز اینچنین گفتن:
[ کورش جونتون کجاس که ببینه خونش ( تخت جمشید) به زیر آب رفته و داره تخریب میشه و هیشکی نیس به دادش برسه!]
بعد تصاویری پخش کردن که نشون میداد خیلی قسمتای تخت جمشید پر از آب شده بودن و نمیدونم مگه سنگ از آسمون اومده بود که یکسری از بنا ها و سنگها تخریب شده بودن
‏ این در حالی است که ....
این است اوضاع مملکت ما که باتمام قوا واسادن واسه نابودی تاریخ و تمدن این مملکت واقعا خاک بر سرشون و تمامی عوامل دست نشاندشون وحتی کسانی که ساکت نشستن هیشکاری نمیکنن
اون از اون طرف ساخت سد سیوند و ....
از طرفی دو ماهه دارن هرچی تصاویر و نمادها و علامت هایی که مربوط به کورش بزرگ و فروهر و مقبره کورش و .... تو جامعه هست را جمع میکنند ومیگن اینا علامت شیطان پرستیه وبا عوامل توضیعش به شدت برخورد میکنن
یادمه عیدنوروز که رفته بودم تخت جمشید دیدم این راهنماها تحریفات زیادی تو حرفاشون بوجودآوردن مثلا علامت فروهر را میگفت این فروهر نیست و فروهر مونثه و این علامته فرشته مرگه
....
معلومه وقتی میبینن ملت ساکت نشستن و جرأت اعتراض وهیچ کاری ندارن اونام هر غلطی خواستن سر این مملکت و مردم وتاریخ و تمدن میارن
دوستان خواهش میکنم کمک کنید و دست به دست هم بدین یه فکری بکنید.

دوستان عزیز میتونن با یه سرچ تو گوگل عکسهایی در مورد به زیر آب رفتن تخت جمشید ببینن
ببخشید که خودم نتونستم بذارم

http://www.cais-soas.com/CAIS/Images2/Sasanian/samireh_dam/Samire_Dam_discovery_Goddess_AnahitaWM.JPG

سیمره آرام آرام غرق می‌شود - این اعلام البته از سوی مجری سازنده سد که قرار است به‌عنوان نیروگاه برق‌آبی نیز مورد استفاده قرار بگیرد صورت گرفت. محوطه باستانی و تاریخی سیمره که در نوار مرزی دو استان لرستان و ایلام قرار گرفته است آثاری از دوران پیش از تاریخ از دوره پارینه‌ سنگی تا دوره مفرغ و آهن و دوران خاندانهای اشکانی و ساسانی تا دوره فراساسانی را در خود جای داده است.
سی. ای. آی. اس. (لندن) - بگزارش روزنامه همشهری، سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری با گذشت دو روز از انتصاب رئیس آن سازمان به سرپرستی نهاد ریاست‌ جمهوری اعلام کرد که مجوز آبگیری سد سیمره در محوطه باستانی تاریخی شهر سیمره را صادر کرده است.
این اعلام البته از سوی مجری سازنده سد که قرار است به‌عنوان نیروگاه برق‌آبی نیز مورد استفاده قرار بگیرد صورت گرفت. محوطه باستانی و تاریخی سیمره که در نوار مرزی دو استان لرستان و ایلام قرار گرفته است آثاری از دوران پیش از تاریخ از دوره پارینه‌سنگی تا عصر مفرغ و آهن و دوران اشکانی و ساسانی تا دوره اسلامی را در خود جای داده است. احداث سد سیمره در این محوطه از کشور که آثار ارزشمند باستانی متعلق به دوره‌های مختلف تمدنی و باستانی را در خود جای داده سؤالاتی ایجاد کرد که پاسخ به آنها می‌تواند نگرانی‌ها مبنی بر تهدید آثار باستانی کشور را کاهش دهد.
محوطه‌ای که قرار است سد سیمره در آن آبگیری شود از محوطه‌های بسیار کهن ایران است که به گفته رئیس پژوهشکده سازمان میراث فرهنگی بررسی و کاوش‌های باستان‌شناسی محوطه حوزه آبگیر آن سد از چهار سال پیش شروع شده و تا به امروز نیز ادامه دارد. گفته می‌شود تمامیهزینه کاوش‌های انجام شده برعهده سازندگان سد بوده و سازمان میراث فرهنگی که مسئول میراث فرهنگی کشور است، مشارکت فعالی در روند کاوش‌های باستان‌شناسی در حوزه آبگیر سد نداشته است.
جای ساخت سد سیمره که در مرز استانی ایلام و لرستان میباشد، که دارای تاریخ کهنی است که از روی کاوش‌های انجام شده به دوران پیش از تاریخ نیز می‌رسد.تپه‌های للار، چیاسبز، پایه‌های یک پل تاریخی، آسیاب آبی و گورستان بنام کافران از آن دسته آثار باستانی است که برغم انجام پروژه‌های نجات بخشی بیش از ۹۰٪ بیگمان به زیر آب میروند.
دره سیمره از دیرباز از روی ویژگی‌های طبیعی، اجتماعی و اقتصادی و موقعیت ویژگی خود همواره مورد توجه گروه‌های انسانی بود. طبیعت زیبای منطقه درفصلهای زمستان و بهار و گچبری‌های به دست آمده همانند آنچه در تیسفون وجود داشته در کاوش‌های صورت گرفته نشان می‌دهد که کوشک‌های ساسانی نیز در این نقطه از کشوربرپا بود.
گچبری ساسانی یافته شده از نیایشگاه ایزد آناهیتا در پشت سد سمیره.
این نیایشگاه همراه با دیگر آثار ملی کشور برای همیشه از بین خواهند رفت
اکنون سد سیمره مجوز آبگیری از سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری را به دست آورده است. آبگیری این سد کماکان با مخالفت بسیاری از باستان‌شناس‌ها و دوستداران میراث فرهنگی کشور روبرو بوده است. منتقدان آبگیری این سد می‌گویند با آبگیری این سد بسیاری از آثار ملی در این بخش از کشور ویران و خیانتی به فرهنگ و تمدن کشور میباشد.
به گفته برخی باستان‌شناسان و دوستداران میراث فرهنگی سازمان میراث در موضوع کاوش‌های سیمره منفعلانه عملکرده و کاوش‌های صورت گرفته نیز در سطح محدود انجام شده است. براساس خبرهای رسیده از فعالان میراث فرهنگی و برخی منابع موثق، کاوش‌های انجام شده بمنظور آبگیری سد سیمرهکه البته قرار است به‌عنوان نیروگاه برق‌آبی نیز مورد استفاده قرار بگیرد به‌طور کامل انجام نگشته و حتی پروژه‌های نجات بخشی آثار واقع در محدوده سد سیمره نیز به‌طور کامل انجام نشده است.
محوطه آبگیری سد سیمره مملو از آثار باستانی است که عمر برخی از آنها حتی به دوره‌های پیش از تاریخ می‌رسد. فصل‌های کاوش در این محوطه نیز کافی نبوده است بدین ترتیب به گفته برخی باستان‌شناس‌ها درصورت آبگیری سد سیمره که ۵۰ کیلومتر از نوار مرزی حدفاصل استان‌های لرستان و ایلام را به زیر آب می‌برد آثار تاریخی باقی‌مانده نیز زیر آب مدفون می‌شوند.
برخی افراد که به‌دلیل ممانعت دولت جمهری سلامی نسبت به انجام گفت‌وگو با رسانه‌ها، خواستار آن شدند که نامی از آنهادر این گزارش برده نشود

اطلاعات جالبی درخصوص انجام پژوهشهای باستان‌شناسی در حوزه آبگیر سد سیمره دارند که با آنچه مسئولان رسمی اعلام می‌کنند کاملا متفاوت است.
آنها بر این نکته تأکید دارند که سیمره یکی از حوزه‌های تمدنی بسیار باارزش به لحاظ بررسیهای باستان‌شناسی در ایران است. به گفته این افراد از باستان‌شناس‌های سرشناس ایرانی در درون و برون کشور برای انجام کاوش‌ها دعوت نشده وپژوهشکده میراث فرهنگی تنها درصدد ارائه گزارش کار آنهم بهگونه ای غیر حرفه ای برآمده است.شنیده شد که حتی باستان‌شناس‌های ایرانی در مقاطع دکترای خارج از کشور نیز حاضر به سرمایه‌گذاری برای انجام مطالعات در موضوع سیمره بوده‌اند که این امر پذیرفته نشدهاست.
بررسی‌های ابتدایی در حوزه آبگیریسد سیوند از سال ۸۶ آغاز شده و گفته می‌شود که به‌ دلیل گزینش بد زمان و پوشش گیاهی در این بررسی‌ها نیز برخی آثار شناسایی نشدند. محل احداث سد در سیمره قرار دارد که مرز دو استان لرستان و ایلام است به این ترتیب که این محدودهکهن از لرستان در شهرستان کوهدشت قرار گرفته و در ایلام نیز دره‌شهر و شیروان چرداول رادر خود جای داده است.
در بررسی‌های نخست گمان زده شد که با بدست آوردن محوطه‌های دورمانده از چشم گروه بررسی‌کننده، آثار باستانیو تاریخی موجود در محوطه ۱۵۰ اثر مشتمل بر تپه‌ها و گورستان‌های باستانی، پل‌ها ودژها و آسیاب‌های آبی باشد که هر کدام نیازمند سالهای زیاد کاوش و بررسی هستند.
به گفته یکی از باستان‌شناس‌ها درست است که توسعه نیازست و نمی‌توان در برابر آن ایستاد ولی طرح‌های توسعه‌ای نباید موجب نابودی و ایجاد مشکل برای محیط‌ زیست و میراث فرهنگی کشور شود.
جالب آنکه از میان ۱۵۰ اثر موجود در این محوطه تنها ۱۵ اثر در پروژه نجات بخشی قرارگرفته‌اند. از میان کاوش‌ها نیز تنها محوطه‌هایی که از اهمیت بیشتری نسبت به دیگر محوطه‌های حوزه آبگیر برخوردار بودند مورد کاوش قرار گرفتند. گفته می‌شود آثاری از دوره‌های گوناگون تاریخی از عصر نوسنگی، مفرغ و آهن تا دوره هخامنشی، اشکانی، ساسانی و فراساسانی در این محوطه حوزه آبگیر سد یافت شده است.
یک پل‌ تاریخی نیز که از تمام آن تنها پایه‌هایش مانده است نیز از آن دسته آثار موجود در محوطهآبگیر سد سیمره است. آبگیری سد سیمره در وسعتی برابر با۵۰ کیلومتر صورت می‌گیرد. یک باستان‌شناس که نامش را بخاطر مسائل جانی نمیوان فاش ساخت، می‌گوید: آثار ارزشمندی از دوره‌های گوناگون در سیمره وجود دارد. اینکه اثری از دوره مفرغ در این محوطه خارج شود اهمیت زیادی دارد یا وقتی گچبری‌های ساسانی به دست می‌آید که نمونه‌های آن در تیسفون و دیگر محوطه‌های باستانی کشور وجود داشته خود نشانگر ارزشمند بودناین منطقه است.به گفته وی آثار شناسایی شده در بررسی‌های تاریخی اهمیت زیادی دارند و پژوهشکده میراث فرهنگی در موضوع کاوش‌های سیمره بسیار کوتاهی کرد و نتوانست به نیاز باستان‌شناسی کشور پاسخبدهد.
دکتر کامیار عبدی، باستان‌شناسی که البته در یکی از فصل‌های کاوش‌در سیمره نیز حضور داشته، نیز می‌گوید: براساس آنچه باستان‌شناس‌هایدیگر نیز اعلام کرده‌اند آثاری از ۲۵هزار سال پیش تا دوران اسلامی در کاوش‌های سیمره به دست‌آمده و سفال‌های نادرینیز از این محوطه تاریخی یافت شده است. وی همچنین به وجود یادگارهایی از دوران ساسانی شبیه به کوشک یا کاروانسرهای ساسانی در این محوطه با استناد به گچبری‌های ساسانی یافت شده از سیمره خبر می‌دهد.
اهمیت جغرافیایی سیمره به گفته این باستان‌شناس از آن‌رو است که این منطقه یکی از راه‌هایی بود که ایلام را به زاگرس و خوزستان و از آنجا به عراق وصل می‌کرد. وی از این منظر به آبگیری سد سیمره نگاه می‌کند که این اقدام منجر به از میان رفتن بخشی از آثار باستانی می‌شود. به گفته عبدی، محوطه‌های اطراف نیز درصورت آبگیری سد ممکن است دچار فرسایش و از بین رفتن آثار تاریخی موجود در آن شوند.

دوستان میتونند اصل مطلب به همراه عکسهای این بنا را از این لینک ببینند
http://www.cais-soas.com/persian/news/index.php?option=com_content&view=article&id=76:1390-02-07-01-18-58&catid=18

تخریب و ویرانگری آثار تاریخی، و فرهنگی به وسیله رژیم اسلامی

کشور ایران از دیر زمان، همواره مورد تاخت و تاز، کشت و کشتار،دزدی و غارتگری، و تخریب و ویرانگری گروههای مختلف قرار گرفته است. یورش مغول و تاتار گرچه خانمان برانداز و با کشتار و ویرانی فراوان همراه بود، ولیکن برای مدتی طولانی ادامه نداشت.
چنگیز و تیمور وحشیانه به ایران یورش آوردند. در زمانی کوتاه به کشتار مردم و تخریب کشور پرداختند. اما پس از جایگزین شدن، فرهنگ و تاریخ ایران را پذیرفتند، و دوش به دوش مردم، به کارها ی سازندگی، و حتی ترویج زبان، آداب، رسوم، و فرهنگایران به کشورهای دیگر پرداختند.
یورش تازیان طبق روال همیشگی، و برخاسته از زندگی بیابان گردی و چادرنشینی خودشان،از روز نخست اشغال کشورمان، روش های زیر را تاکنون پیاده کرده اند:
۱- از میان بردن دین، آئین، رسوم،زبان، و سرپوش گذاشتن بر تاریخ کشورمان
۲- غارت و چپاول کشور، به طور پیوسته در هرزمان، و در همه جا
۳- تخریب و ویرانی مدام بناها، ساختمان ها، آثار گرانبها و کم نظیر تاریخی، و فرهنگی.