دیوان کُس شعریات مِنَ االاُفُقِ الچُپُق (محفل شعر لوطیان)

آقایون و خانمای لوتی اینجا هر چی دوست داری بگو با قافیه بی قافیه
با وزن بی وزن طبعت رو به نمایش بزار
فحش و حرف رکیک توی کس و شعریات آزاده
هیچ کس تصور توهین پیدا نکنه

از جلو نظام، نظام از جلو
کُس و شعر بگو برو جلو ............

خدا را برآن بنده بخشايش است كه خلق از وجودش در آسايش است
خدا را برآن بنده بخشايش است كه زير لحافش دو تا بالش است

-----------------------------------------------------------------------------------

شكم دختر همسايه چو آمد به جلو
يادم از كشته خويش آمد هنگام درو

خوشي باشد هميشه رمز پيروزي
كسي را مي كني پاره سپس آن را تو مي دوزي

-------------------------------------------------------------

ما کُس هميشه با صد مکافات مي کنيم
اندر مکان امن کُس را ملاقات مي کنيم
ما را كجاست كشف كرامات کُس همه
از مانتو تنگ شق و مباهات مي کنيم !

مکان امن و مي بي غش و رفيق شفيق

گرَت مدام مُيسّر بود،زهي توفيق

--------------------------------------------

ديشب تورا ز مستي، تشبيه به ماه كردم
كــيــر منم نبـودي، مـن اشـتـباه كـردم!!

چشم بیا جای من امتحان بده ای ممکو جان

اگر خواهی که ایزد در بیابانت دهد باز
بشین بالای کیر ممکو، مهناز

حافظ خلوت نشين دوش به ميخانه شد از سر پيمان گذشت بر سر پيمانه شد---
حافظ خلوت نشين دوش به ميخانه شد از سرپل ميگذشت وارد رودخانه شد---

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

از کير حرکت از کُس برکت

----------------------------------------------

در آيد آب کير با صد تحرّک
همي جويد به کس آري تبرّک

-------------------------------------------------------

لولا خرکسون فهلک المفلسون

آهای کس کش زایه * یه کیرو دوتا خایه
اگه ساک نزنی کیر منو کونت میخاره
آهای عمه سه پستون * آهای کیرو نترسون
آهای طعنه زده کس تو به دروازه شمرون
تخمام قد اناره * زیر خایم میخاره
اگه ساک نزنی کیر منو برام سواله
من که کیر به تو دادم * بعدش تخمامو دادم
ولی تو نخاروندی زیر این کیرمو خایم
........

مستضعفی بگفتا صاحبدلان خدا را
ما انقلاب کردیم یا انقلاب ما را ؟!

حافظ ز غیب گفتا جانا خبر نداری
آخوندهای این قوم کردند هر دو تا را

--------------------------------------------------

دوش ديدم كه ملائك در ميخانه زدند--- سر شخص كچلي را فر ششماهه زدند

چه خوش تراش و معطر ، چه سبز و سرخ و سپيدي
ميان پاي تو لرزان بسان شاخه بيدي
تنت حرير حيا بود و پشم هاي تن من
چه کرده بود با تو که اين سان به دامنت ريدي

چو فردا برآيد بلند آفتاب، يه آفتابه وردار برو دست به آب

--------------------------------------------------------------------------------

ياد داري که تو را مي کردم
همه شب تا به سحرگاه دعا ؟
ياد داري که به من ميدادي
درس علم و هنر و صدق و صفا ؟