شعرایی رو كه مورد علاقتون هست، با اسم شاعر بنویسید.

#31 | Posted: 7 Jun 2011 16:54

دیدم به خواب حافظ، توی صف اتوبوس
گفتم سلام حافظ، گفتا علیک جانم
گفتم کجا روی گفت، والله خود ندانم
گفتم بگیر فالی، گفتا نمانده حالی
گفتم چگونه ای گفت، دربند بی خیالی
گفتم که تازه تازه، شعر و غزل چه داری؟
گفتا که می سرایم شعر سپید باری
گفتم ز دولت عشق، گفتا کودتا شد
گفتم رقیب گفتا، او نیز کله پا شد
گفتم کجاست لیلی؟ مشغول دلربایی؟
گفتا شده ستاره در فیلم سینمایی
گفتم بگو ز خالش، آن خال آتش افروز
گفتا عمل نموده، دیروز یا پریروز
گفتم بگو ز مویش، گفتا مش نموده
گفتم بگو ز یارش، گفتا ولش نموده
گفتم چرا؟ چگونه؟ عاقل شده است مجنون؟
گفتا شدید گشته، معتاد گرد و افیون
گفتم کجاست جمشید؟ جام جهان نمایش؟
گفتا خریده قسطی، تلویزیون به جایش
گفتم بگو ز ساقی، حالا شده چه کاره؟
گفتا شده است منشی، در دفتر اداره
گفتم بگو ز زاهد، آن رهنمای منزل
گفتا که دست خود را، بردار از سر دل
گفتم ز ساربان گو، با کاروان غم ها
گفتا آژانس دارد، با تور دور دنیا
گفتم بگو ز محمل یا از کجاوه یادی
گفتا پژو، دوو، بنز، یا گلف نوک مدادی
گفتم که قاصدت کو؟ آن باد صبح شرقی؟
گفتا که جای خود را، داده به فکس برقی
گفتم بیا ز هدهد، جوییم راه چاره
گفتا به جای هدهد، دیش است و ماهواره
گفتم سلام ما را، باد صبا کجا برد
گفتا به پست داده، آورد یا نیاورد؟
گفتم بگو ز مشک آهوی دشت زنگی
گفتا که ادکلن شد، در شیشه های رنگی
گفتم سراغ داری، میخانه ای حسابی؟
گفت آنچه بود از دم، گشته چلو کبابی
گفتم بیا دوتایی، لب تر کنیم پنهان
گفتا نمی هراسی، از چوب پاسبانان؟
گفتم موی تو بلند، بوده آن زمان ها
گفتا به حبس بودم، از ته زدند آنها
گفتم شما و زندان؟ حافظ ما رو گرفتی؟
گفتا ندیده بودم هالو به این خرفتی

در تب و تاب رفتنم ،به فکره راهی شدنم
تو ای همیشه هم سفر، مرا شناختی تو اگر

مرا پس از من بنویس ، به هر کس از من بنویس
ای تو هوای هر نفس ،هر نفس از من بنویس

بالا

alireza6311	#32 \| Posted: 6 Aug 2011 18:26
کاربر	تو گل سرخ منی تو گل یاسمنی تو چنان شبنم پاک سحری ؟ نه از آن پاکتری تو بهاری ؟ نه بهاران از توست از تو می گیرد وام هر بهار اینهمه زیبایی را هوس باغ و بهارانم نیست ای بهین باغ و بهارانم تو! اینم یكی دیگه از حمید مصدق ================= مولانا ای یوسف خوش نام ما خوش میروی بر بام ما ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما جوشی بنه در شور ما تا میشود انگور ما ای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ما اتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ما ای یار ما عیار ما دام دل خمار ما پا وامکش از کار ما بستان گرو دستار ما در گل بمانده پای دل جان میدهم چه جای دل وز آتش سودای دل ای وای دل ای وای ==================== اى روزگار دلشكن, هر دم مرا سنگى مزن من سنگها در لقمه نان, دندان به دندان ديده ام از خود رجز خوانى مكن, تصوير گردانى مكن من گردن گردنكشان, رسمان به رسمان ديده ام شرح ستم بس خوانده ام, آتش به آتش مانده ام من اشك چشم كودكان, دامان به دامان ديده ام از اين كله تا آن كله فرقى ندارد شيخ و شه من پاسدار و پاسبان ايران به ايران ديده ام ماتم چه گويم زين وطن كز برگ برگ اين چمن من خون چشم شاعران ديوان به ديوان ديده ام
بالا

alireza6311	#33 \| Posted: 6 Aug 2011 18:27
کاربر	ای بی هنر هزل تو را خواهم كشت بی خاصیت رذل تو را خواهم كشت كم دور و بر انار سارا بپلك دارا به ابوالفضل تو را خواهم كشت ××××××××××××××××××××× خبر چون سیل دنیا را گرفته كه دارا رفته سارا را گرفته خودم را دار خواهم زد یقینا دلم تصمیم كبری را گرفته ××××××××××××××××××××× این قرمز تند را تو یادم دادی موهای بلوند را تو یادم دادی چندیست لئوناردو داوینچی هستم لبخند ژكوند را تو یادم دادی ××××××××××××××××××××× ای كاش كسی از عاشقی بو ببرد دل را به شكار چشم آهو ببرد خسته شدم از كسی خریداری كو تا قلب مرا به شرط چاقو ببرد از جلیل صفربیگی
بالا

alireza6311	#34 \| Posted: 6 Aug 2011 18:28
کاربر	شده از گریه شود خیس شبی زیر سرت ؟ یا نبینی تو بجز غصه و غم دور و برت ؟ زیر سر خیس شد از گریه و زاری امشب بجز از غصه و غم هیچ نیامد بر لب بی تو دیگر شب و روزم همه تلخ است و حزین روز ها شب بشود زین دل تنها و غمین هیچکس تاب نیاورد کنارم نفسی چه حزین است نباشد به بَرَت هیچکسی من چو افتاده به دریای غمت غوطه ورم تو همان چوب نجاتی که فتادی به برم خویش دانم که شوم غرق و دگر بی کفنم باز بر عشق تو هر چند عبث چنگ زنم بجز از عشق نخواهم به خدا چیز دگر گُلِ من بر دل تنها و غریبم بنگر ساسان مظهری
بالا

alireza6311	#35 \| Posted: 6 Aug 2011 18:29
کاربر	خدایا کفر نمی‌گویم، پریشانم، چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟! مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی. خداوندا! اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی لباس فقر پوشی غرورت را برای ‌تکه نانی ‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌ و شب آهسته و خسته تهی‌ دست و زبان بسته به سوی ‌خانه باز آیی زمین و آسمان را کفر می‌گویی نمی‌گویی؟! خداوندا! اگر در روز گرما خیز تابستان تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری و قدری آن طرف‌تر عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌ و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد زمین و آسمان را کفر می‌گویی نمی‌گویی؟! خداوندا! اگر روزی‌ بشر گردی‌ ز حال بندگانت با خبر گردی‌ پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت. خداوندا تو مسئولی. خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است، چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است… کارو
بالا

alireza6311	#36 \| Posted: 6 Aug 2011 18:32
کاربر	نغمه ها دل از سنگ باید که از درد عشق ننالد خدایا دلم سنگ نیست مرا عشق او چنگ اندوه ساخت که جز غم در این چنگ آهنگ نیست به لب جز سرود امیدم نبود مرا بانگ این چنگ خاموش کرد چنان دل به آهنگ او خو گرفت که آهنگ خود را فراموش کرد نمی دانم این چنگی سرونوشت چه می خواهد از جان فرسوده ام کجا می کشانندم این نغمه ها که یکدم نخواهند آسوده ام دل از این جهان بر گرفتم دریغ هنوزم به جان آتش عشق اوست در این واپسین لحظه زندگی هنوزم در این سینه یک آرزوست دلم کرده امشب هوای شراب شرابی که از جان برآرد خروش شرابی که بینم در آن رقص مرگ شرابی که هرگز نیابم بهوش مگر وارهم از غم عشق او مگر نشنوم بانگ این چنگ را همه زندگی نغمه ماتم است نمی خواهم این ناخوش آهنگ را فریدون مشیری
بالا

alireza6311	#37 \| Posted: 6 Aug 2011 18:32
کاربر	اسیر جان می دهم به گوشه زندان سرنوشت سر را به تازیانه او خم نمیکنم افسوس بر دو روزه هستی نمی خورم زاری براین سراچه ماتم نمی کنم با تازیانه های گرانبار جانگداز پندارد آنکه روح مرا رام کرده است جان سختیم نگر که فریبم نداده است این بندگی که زندگیش نام کرده است بیمی به دل ز مرگ ندارم که زندگی جز زهر غم نریخت شرابی به جام من گر به من تنگنای ملال آور حیات آسوده یک نفس زده باشم حرام من تا دل به زندگی نسپارم به صد فریب می پوشم از کرشمه هستی نگاه را هر صبح و شام چهره نهان میکنم به اشک تا ننگرم تبسم خورشید و ماه را ای سرنوشت از تو کجا می توان گریخت من راه آشیان خود از یاد برده ام یک دم مرا به گوشه راحت رها مکن با من تلاش کن که بدانم نمرده ام ای سرنوشت مرد نبردت منم بیا زخمی دگر بزن که نیفتاده ام هنوز شادم از این شکنجه خدا را مکن دریغ روح مرا در آتش بیداد خود بسوز ای سرنوشت هستی من در نبرد تست بر من ببخش زندگی جاودانه را منشین که دست مرگ ز بندم رها کند محکم بزن به شانه من تازیانه را فریدون مشیری
بالا

alireza6311	#38 \| Posted: 6 Aug 2011 18:35
کاربر	فریاد های سوخته من با کدام دل به تماشا نشسته ام آسوده مرگ آب و هوا و نبات را مرگ حیات را ؟ من با کدام یارا در این غبار سنگین مرگ پرندهها را خاموش مانده ام ؟ در انهدام جنگل در انقراض دریا در قتل عام ماهی من با کدام مایه صبوری فریاد برنداشته ام ای!….؟ پیکار خیر و شر کز بامداد روز نخستین آغاز گشته بود در این شب بلند به پایان رسیده است خیر از زمین به عالم دیگر گریخته ست وین خون گرم اوست که هر جا که بگذریم بر خک ریخته ست در تنگنای دلهره اینک خاموش و خشمگین به چه کاریم ؟ فریاد های سوخته مان را در غربت کدام بیابان از سینه های خسته برآریم ؟ ای کودک نیامده ! ای آرزوی دور کی چهره می نمایی؟ ای نور مبهمی که نمی بینمت درست کی پرده می گشایی ؟ امروز دست گیر که فردا از دست رفته است انسان خسته ای که نجاتش به دست تست فریدون مشیری – دیوان از خاموشی
بالا

daryoushf	#39 \| Posted: 9 Aug 2011 17:26
کاربر	ان زمان بنهادم سربه پای ازادی دست خودزجان شستم ازبرای ازادی تامگربه دست ارم دامن وصالش را مدوم به پای سردرقفای ازدای فرخی یزدی ==================== ساغر تقدیر مارامست ازادی نمود زین سبب ازنشه ان باده مدهوشیم ما دوش زیربارازادی چه سنگین گشت تاقیامت زیربارمنت دوشیم ما فرخی یزدی ===================
بالا

teymoor	#40 \| Posted: 10 Aug 2011 07:27
کاربر	شعري خواندني از اكبر اكسير من تعجب مي كنم چطور روز روشن دو ئيدروژن با يك اكسيژن؛ تركيب مي شوند وآب ازآب تكان نمي خورد! پزشكان اصطلاحاتي دارند كه ما نمي فهميم ما دردهايي داريم كه آنها نمي فهمند نفهمي بد دردي است خوش به حال دامپزشكان! بهزيستي نوشته بود : شير مادر ،مهر مادر ،جانشين ندارد شير مادر نخورده،مهر مادر پرداخت شد پدر يك گاو خريد و من بزرگ شدم اما هيچ كس حقيقت مرا نشناخت جز معلم عزيز رياضي ام كه هميشه ميگفت: گوساله ، بتمرگ ! شير مادر، بوي ادكلن مي‌داد دست پدر، بوي عرق (گفتم بچه‌ام نمي‌فهمم ) نان، بوي نفت مي‌داد زندگي، بوي گند (گفتم جوانم نمي‌فهمم) حالا كه بازنشسته‌ شده‌ام هر چيز، بوي هر چيز مي‌دهد، بدهد فقط پارك، بوي گورستان و شانه تخم مرغ، بوي كتاب ندهد! با اجازه محيط زيست دريا، دريا دكل مي‌كاريم ماهي‌ها به جهنم ! كندوها پر از قير شده‌اندزنبورهاي كارگر به عسلويه رفته‌اند تا پشت بام ملكه را آسفالت كنند جه سعادتي ! داريوش به پارس مي‌نازيد ما به پارس جنوبي ! نيروي جاذبه شاعران را سر به زير كرده است بر خلاف منج‍ّمها كه هنوز سر به هوايند تمام سيبها افتاده‌اند و نيوتن، پشت وانت سيب‌زميني مي‌فروشد آهاي، آقاي تلسكوپ ! گشتم نبود، نگرد نيست! مثل روزنامه‌ها، اول همه را سر كار مي‌گذارند بعد آگهي استخدام مي‌زنند بچه‌هاي وظيفه، يا شاعر شده‌اند يا خواننده ! خدا را شكر در خانه ما، كسي بيكار نيست يكي فرم پر مي‌كند، يكي احكام مي‌خواند يكي به سرعت پير مي‌شود و آن يكي مدام نق مي‌زند : مرده‌شور ريختت را ببرد چرا از خرمشهر، سالم برگشتي؟ تعطيلات نوروز به كجا برويم پدر از بي‌پولي گفت و قسط‌هاي عقب‌مانده مادر از سختي راه و بي‌خوابي و ملافه و حمام ساعت شد 12 نصف شب گفتيم برويم سر اصل مطلب يكي گفت برويم شيراز ديگري گفت نه‌خير مشهد ساعت شد 5 صبح مادر گفت بالاخره كجا برويم پدر گفت برويم بخوابيم ! جهان در اول دايره بود بعد از تصادف با يك كفشدوزك ذوزنقه شد تا در چهار گوشه ناهمگون آن بنشينيم و براي هم پاپوش بدوزيم ! و شانه تخم مرغ، بوي كتاب ندهد! من تعجب مي كنم به گزارش خبرگزاري پارس ميراث فرهنگي به وزارت نيرو پيوست بانك پاسارگاد- شعبه تخت جمشيد وام ازدواج مي دهد استخر,نام سابق دشت مرغاب است به همت كارشناسان داخلي مقبره كوروش به جكوزي مجهز مي شود شعار هفته: آب آباداني ست – نيست ! رخش،گاري كشي مي كند رستم ،كنار پياده رو سيگار مي فروشد سهراب ،ته جوب به خود پيچيد گردآفريد،از خانه زده بيرون مردان خياباني براي تهمينه بوق مي زنند ابوالقاسم براي شبكه سه ،سريال جنگي مي سازد واي ... موريانه ها به آخر شاهنامه رسيده اند!! اين پارك پاركينگ مي شود اين درخت ،تير برق اين زمين چمن ، آسفالت و من كه امروز به اصطلاح شاعرم روزي يك تكه سنگ مي شوم با لوح يادبودي بر سينه درست،وسط همين ميدان مواظب وسايلتون باشين! من بودم و جمشيد و يك پادگان چشم قربان! از سلماني كه برگشتيم سرباز شديم در تخت هاي دوطبقه، خوابهاي مشترك ديديم يك روز كه من نبودم تخت جمشيد را غارت كرده بودند! شب خيرات مادر ،يك ريز دعاي باران خواند نزديك هاي صبح رود كنار خانه پر شد از روي پل گذشت يواشكي به اتاق رفت و ما به خير و خوشي يتيم شديم! در راه كشف حقيقت سقراط به شوكران رسيد مسيح به ميخ و صليب ما نه اشتهاي شوكران داريم نه طاقت ميخ و صليب پس بهتر است بجاي كشف حقيقت برگرديم و كشكمان را بسابيم! صفر را بستند تا ما به بيرون زنگ نزنيم از شما چه پنهان ما از درون زنگ زديم
بالا

	انجمن لوتی / شعر و ادبیات /
شعرایی رو كه مورد علاقتون هست، با اسم شاعر بنویسید.		صفحه 4 از 76: « قبلی 1 2 3 4 5 ... 72 73 74 75 76 بعدی »