| انجمن ها  | نظرسنجی ها |  پاسخ | جستجو | موقعیت | قوانین | آخرین ارسالها | 
شعر و ادبیات انجمن لوتی / شعر و ادبیات /

طنز ادبی

صفحه  صفحه 4 از 46:  « قبلی  1  2  3  4  5  ...  42  43  44  45  46  بعدی »  
#31 | Posted: 17 May 2011 15:11
ای بــه بــازوی تــوانــــا بــرده ای از دل قـــــــرار


وی که از گـــردن کنـــی غرق خجالت صد چنار
چیــــز تـو خـواهم که هـمـواره بود در چیـــز مـــن


«چیز» یعنی «دست» از آن رو گـــمان بد مدار!
در فراق ســـینه‌ی پــهن تو هر شب می شــــود


از دو چشم من روان، جانِ تو سیــــــل و آبشار
از بناگــــوش تو در رفته سبیــلی بس کلفـــــــت


من نـدانـم عـــقرب جــــراره بـــــاشد یا که مار
روز وصلت پیش من خوش تر بــــــود از «روژ لب»


شام هجرت بدتر است از سن و سال بیشمار!
اخم و تخمت تلخ‌تر از «دیدن موش» است و لیک


خنده هایـــت خوبتر از گـــــردش اندر لالــــه‌زار!
زار گــــــــردد کـــــار مـــن گر بشنوم از راه جـــــور


لحظه‌ای با دیگری گردیده‌ ای ســرگــرم کــــــار
حرفهایت خوشتر است از کُــرست و کیف و کلاه


بوسه هایت بهتر از انگور و سیب و پرتقــــــــال
هست در هر حلقه ای زآن زلف فِردارت اسیــــــر


قلب صدها دختر بیچــــــــاره و مسکــــین و زار
گر که می خواهی ترا از جان و دل خواهان شوم


ای به قربان هــــمـه جای تو، کیـفـــــت را بیار!


(شاعر: اسدالله شهریاری)
     
#32 | Posted: 18 May 2011 23:38
آهای آهای تویی که به پول نیاز نداری
هر جا میری میریزن به پات هزار هزاری
گفتی: هنرمندامون نباس بشن سیاسی
کسی نداشته باشه از اونا انتظاری
یادت میاد که پارسال، زمون انتخابات
پیش کیا می رفتی؟ جناب افتخاری!
یادت میاد اون زمون طرفدار کی بودی؟
تو به کدوم کاندیدا گفتی هواشو داری؟
حالا که از حامیات حمایتی ندیدی،
حالا که تنها موندی، حالا که تو فشاری
می گی بغل کردن و بوسیدنت عادی بود؟
مرد حسابی! آخه تا کی سیاسی کاری؟
آره دیدیم چه جوری مصافحه می کردی
چه گرم بوسه دادی ، درس مثه بخاری
همش می شه دولا شد برای این آقایون
نمیشه دولا دولا ولی شتر سواری
اینو بدون؛ هنرمند رو راس اگه نباشه
دیگه برای مردم نداره اعتباری
اون که هنرمنده و نباشه واسه مردم
یا تو خونه می پوسه یا که میشه فراری
     
#33 | Posted: 19 May 2011 10:31
دل من اگر خرابه

افتاده تو طرح ِ چشمات

کی می شه که چشمای من

پر شه از تراکم ِ پات !

بین چشمای من و تو
یه اتوبان ِمحبت

گرچه تو آخر ِ صدری

می رسم بهت با همت
قدر این دل ِ خرابو

کاش یه ذره می شناختی

وقتی شد کلنگی ِ تو

کوبیدیش ولی نساختی
توی قلب من به جز تو

هیچ کسی نمی شه وارد

تو کلانشهر ِ دل من

تو شدی شرکتِ واحد
تیر برق ِچشمای تو

توی سینه ی شبامه

سرخ ِ چشمک زن ِ لبهات

هرجا می رم سر رامه
تو فضای سبز ِ سینَه م

گل ِ سرخ ِ خاطراته

تو ترانه های طنزم

طرح تعریض ِ لباته
اما قلب سنگی ِ تو

از ترافیک شده اِشغال

منو هی می ذاری بیرون

ساعت 9 مثه آشغال !
هر کسی که رشوه می ده

تو بهش اجازه می دی

تو برای فتح ِ قلبت

هی جواز ِ تازه می دی !

مهدی استاد احمد
     
#34 | Posted: 23 May 2011 12:26
این روزا عمر عاشقی دوروزه

ایشالا پیر عاشقی بسوزه

بلا به دور از این دلای عاشق

كه جمعه عاشقند و شنبه فارغ!

گذاشته روی میز من ، یه پوشه

كه اسم عشق‌های بنده توشه

زری، پری،‌سكینه، زهره، سارا

وجیهه و ملیحه و ثریا

نگین و نازی و شهین و نسرین

مهین و مهری و پرند و پروین

چهارده فرشته و سه اختر

دولیلی و سه اشرف و دو آذر

سفید و سبزه ، گندمی و زاغی

بلوند و قهوه‌ای و پركلاغی ...

هزار خانمند توی این لیست

با عده‌ای كه اسم‌شون یادم نیست!

گذشت دوره‌ای كه ما یكی بود

خدا و عشق آدما یكی بود

نامه مجنون به حضور لیلی

می‌رسه اینترنتی و ایمیلی!

شیرین می‌ره می‌شینه پیش فرهاد

روی چمن تو پارك بهجت ‌آباد

زلفای رودابه دیگه بلند نیست

پله كه هس ، نیازی به كمند نیست

تو كوچه ، ‌غوغا می‌كنند و دعوا

چهار تا یوسف سر یك زلیخا!

نگاه عاشقانه بی‌فروغه

اگر می‌گن: «عاشقتم» دروغه

تو كوچه‌های غربی صناعت

عشقو گرفتن از شما جماعت

كجا شد اون ظرافت و كرشمه

نگاه دزدكی كنار چشمه؟

كجا شد اون به شونه تكیه كردن

كنار جوب آب ، گریه كردن

دلای بی‌افاده یادش به خیر

دختركای ساده یادش به خیر

من از ركود عشق در خروشم

اگر دروغ می‌گم ، بزن تو گوشم

تو قلب هیشكی عشق بی‌ریا نیست

حجب و حیا تو چشم آدما نیست

كشته دلبرند و ارتباطش

فقط برای برخی از نكاتش!

پرنده پر ، كلاغه پر ، صفا پر

صداقت از وجود آدما ، پر

دلا! قسم بخور ، اگر كه مردی

كه دیگه گرد عاشقی نگردی

ما توی صحبت رک و راستیم داداش

عشق اگه اینه ، ما نخواستیم داداش
     
#35 | Posted: 24 May 2011 11:08
کی در مسجد سنجار، به تطوع بانگ گفتی به ادایی که مستمعان را از او نفرت بودی و صاحب مسجد، امیری بود عادل و نیک سیرت. نمی خواستش که دل آزرده گردد. گفت: ای جوانمرد، این مسجد را مؤذنانند قدیم. هر یکی را پنج دینار مرتب داشته ام. تو را ده دینار می دهم تا جایی دیگر روی. بر این قول اتفاق کردند و برفت…

پس از مدتی، در گذری پیش امیر بازآمد و گفت: ای خداوند، بر من حیف کردی که به ده دینار از آن بقعه بدر کردی که انجا که رفته ام بیست دینارم همی دهند تا جای دیگر روم و قبول نمی کنم! امیر از خنده بیخود گشت وگفت: زنهار تا نستانی که به پنجاه راضی گردند!

به تیشه کس نخراشد ز روی خارا گل چنانکه بانگ درشت تو می خراشد دل!
     
#36 | Posted: 25 May 2011 10:35
ه خدا كه منم هنرمندم!

من نه حرف جفنگ می گویم

شعرهای قشنگ می گویم

چه قوافی،چه وزن زیبایی

«چه سری، چه دمی، عجب پایی!»

نشود هیچ كس در آینده

مثل سعدی و حافظ و بنده!

از لب و چشم یار می گویم

گاهی از یك شیار می گویم!

لنگه كفشی اگر نشد

مثلاٴ پای من جای دیگری؟!ابداٴ!

می كنم دعوی حقوق زنان

دارم امشب دوباره چون غم نان

غصه عدل و داد هم دارم

پشت گوشم مداد هم دارم

پیپ و سیگار و دود نه هرگز

شاعر بی وجود نه هرگز!

به تمام اصول پابندم

به خدا كه منم هنرمندم

نسیم عرب امیری
     
#37 | Posted: 12 Jun 2011 13:14
حق تقدم دررانندگی


اگـــه یـه روز رفتی یــه جــــای دنیــــــا
واسه خودت ماشین خریدی اونجــــــا

یه چی بخر شبیه پیکـــــان بـــــــاشه
صندلیاش مدل جـــــوانـــــان بــــــاشه

وقتی کـــه پشت فـرمونش نشستی
خواستی بفهمن کـه کجایی هستی

اوّل کـــــــــار واســـــــــه جـــلو پنجـره
یـــــه نعل اسب عــــالی یـــــادت نـره

یـــه وخ خیـــال نکن حــاجیت جــواده
اون ورِ دنیـــــــا بــد نظـــر زیـــــــــاده

تسبـیـــحتــو بـــپـیـــچ دور شصـــتـت
مبــــایلـــتم در آر بگیـــر تـــو دستــت

رعـــــــــــــــایت حــق تقــــدم بــــــده
گــــــــازو بــگیر به هچکی ام را نـــده

بـا هر کی خواس جلــو بیفته لـج کن
برو جلوش فرمــونـــو فوری کــــج کـن

یـه دفـه مثــل اسب وحشی رم کــن
روی تـمـــــوم آدمــــــا رو کــــــم کـــن

همیشه دوبلـه واستـا راهو ســد کن
افسر اگــــــه نبــود چراغـــــــو رد کـن

سبقتو هر جور کــه دلت خواس بگیر
از چپ اگـــه مشکـــله از راس بگـیــر

تـــــا می بیـنی را نمیرن جمــــــاعت
لایی بکش بــــــرو بــا انــد ســــرعت

نذار کسی تـــــــورو معـــطـل کنــــــه
هیچکی نباید بـــا تــو کـل کــل کنــه

پشت چـراغ اگه جلوت واســــــتـادن
چــراغ که سبز شد یــهو بــــوق بـزن

تمـــــوم آدمــــا بــــه جـــز تــــو خُـلن
نمیـــــدونن چـــــــراغ چـــــیه مُنگُـلن

همه به جــز تو دست و پــــا چُلُـفتن
بـــــوق نـــزنی مـمـکـــنه را نیــــفتن

راستی کـــــمر بنـدتو هــیچوخ نبـند
محل نده بــــــه این چیــزای چـــــرنـد

هر کی کمر بندشو بسته هـــــو کـن
خودت فقـــط روی شکـم ولـــــــو کـن

همینجوری کــه پشت رل نشـستی
بذار هـمه خیـــــال کنن کــــه بستی

گشنه شدی یه موقه پشــت فرمون
یــه چی بذار تــــــو دهنت بلمبــــون

دستــتو بیـــرون ببـــــــــر از پنجـــــره
هر چقد آشغال داری شــوت کن بره

تخـمه اگـــه خوردی لُپاتـــــــو پُف کن
پوستشو تـا هر جا که میره تُــف کن
     
#38 | Posted: 13 Jun 2011 13:45
شاهدon نیست!....کــــــــه مویی و میانی دارد؟؟
بنـــــــــــده ی طلعت آن باش کـــــــــه on ی دارد!

شاهد on نیست!.... کــــــــــــه pm بفرستد مارا؟
یــــــــــــا کـــــــــــــــه از ID بنده نشــــــانی دارد؟

شاهد off است و ز مــــــــو یا ز میانش چه ثمـــر
چون که بی webcam خــــــــــــود روی نهانی دارد!

اي خوش آن دوست که با ميل و مسنجـر همه شب
خوشتر از باد صبـــــــــــــا ، نامــــــــــــه رساني دارد

خرّم آنکس کــــه بــــــــــــــه دور از نظـــــــــر کاربران
بهــــر چت کردن خـــــــــــود دنج مکـــــــــــانی دارد!

یا کــــــه بـــــــــــــــا دلبـــــــر دلخواسته ای دورا دور
خلوتی خواسته در نیمــــــــــه شبــــــــــــانی دارد!

یا کــــــه از صورتک بوســـــــــــه به هنگامه ی چت
گــــــــــــاه و بیگــــــــاه لب بوســـــــــه ستانی دارد

انفعــــــــالاتي اگــــــــــــــر گشت پديــــد از چت او
بــــــــــــا نگــــــــــــاري فعـــــــلاتن فعــــــلاني دارد!

**

دوش دیدم کــــــه به جنّت بنشسته است عبــــوس
"خواجه" در زیـــــــــــــــر لبش آه وفغــــــــــانی دارد

گفتمش خواجه بگـــو اینهمـــــــــه اندوه ز چیــــست
ای کــــــــــــه اشعـــــــار تــــــو از غیب لسانی دارد

بکشید آهی و فرمـــــــــود کــــــــــه : خیل شعــرا
بوالفضــــــــــول الشعــــــرا نــــــــــام جوانی دارد!

قصد دیــــــــــوان مـــــــــــرا کـــرده و پنداشته است
این روانی بــــــــــه عبث ، طبـــــــــــع روانی دارد

چــون خــــــــــدا روز قیامت به حســــــــابش برسد
بنگر او را کــه چــــــــــــــه جزغــــــــــاله زباني دارد!

بوالفضـــــــــولي گــــر از اين است کــه ايشان دارد
با غ طنـــــــــــز از دم او طرفـــــــــــــــه خزاني دارد!

گفتـــــــــم : اي طوطي حـــق! نادره ي دورانهـــــا!
اي کـــــــــه هــر بيت تــــــو در خويش جهاني دارد

صاحب سفــــــره تــــو هستي و از اين بيش مرنج
سائلي گرسنه گــــــــر ديده بـــــــــه خـــواني دارد

بوالفضولانه پي شـــــــادي خلـــــــق است و به کــف
بهـــــــــر تاراندن غـــــــــم تيـــــــر و کمـــــــــاني دارد


بي امــــان هر کـــــــه امــــــــان غــم مــــردم ببُرد
از غــــــــــــــم و دلهـــــــــــــره ی حشـــر امانی دارد
     
#39 | Posted: 17 Jun 2011 19:58
مـــــردها کاین گریه در فقدان همســــــــر می کنند
بعد مرگ همســـــــر خود ، خاک بر سر می کنند !
خاک گورش را به کیسه ، سوی منزل مـــی برند !
دشت داغ سینـــــه ی خـــــود ، لاله پرور می کنند
چون مجانین ! خیره بر دیوار و بر در مــــــی شوند
خاک زیر پای خود ، از گریه ، هــــــی ! تر می کنند
روز و شب با عکــس او ، پیوسته صحبت می کنند
دیده را از خون دل ، دریای احمــــــــر مــــی کنند !
در میان گریه هاشان ، یک نظر ! با قصد خیــــــر !!
بر رخ ناهیـــــــد و مینـــــــــا و صنــــــوبر می کنند !
بعدٍ چنــــــدی کز وفات جانگــــــــداز ! او گذشـــت
بابت تسلیّت خـــــــود ! فکــــر دیگــــــر مـــی کنند
دلبری چون قرص ماه و خوشگل و کم سن و سال
جانشیـــــــــن بی بدیل یار و همســـــــر می کنند
کـــــــــج نیندیشید !! فکــر همســـــــر دیگر نیَند !
از برای بچـــه هاشان ، فکر مـــــــادر مـــی کنند
     
#40 | Posted: 18 Jun 2011 17:29
از يك استاد سخنور دعوت بعمل آمد كه درجمع مديران ارشد يك سازمان ايراد سخن نمايد.

محور سخنرانى درخصوص مسائل انگيزشى و چگونگى ارتقاء سطح روحيه كاركنان دورميزد.

استاد شروع به سخن نمود و پس از مدتى كه توجه حضار كاملا" به گفته هايش
جلب شده بود،

چنين گفت: "آرى دوستان، من بهترين سالهاى زندگى را درآغوش زنى گذراندم كه
همسرم نبود".

ناگهان سكوت شوك برانگيزى جمع حضار را فرا گرفت!

استاد وقتى تعجب آنان را ديد، پس از كمى مكث ادامه داد: "آن زن، مادرم بود".

حاضران شروع به خنديدن كردند و استاد سخنان خود را
ادامه داد...

-

-

-
تقريبا" يك هفته از آن قضيه سپرى گشت تا اينكه يكى از مديران ارشدهمان سازمان

به همراه همسرش به يك ميهمانى نيمه رسمى دعوت شد.

آن مدير از جمله افراد پركار و تلاشگر سازمان بود كه هميشه خدا سرش شلوغ بود.

او خواست كه خودى نشان داده و در جمع دوستان و آشنايان با بازگو كردن همان لطيفه،

محفل را بيشتر گرم كند. لذا با صداى بلند گفت:

"آرى، من بهترين سالهاى زندگى خود را درآغوش زنى گذرانده ام كه همسرم نبود!".

همانطورى كه انتظارميرفت سكوت توام با شك همه را فرا گرفت

و طبيعتا" همسرش نيز دراوج خشم
و حسادت بسر ميبرد.

مدير كه وقت را مناسب ميديد،‌ خواست لطيفه را ادامه دهد، اما از بد
حادثه، چيزى به خاطرش نيامد

وهرچه زمان گذشت، سوءظن ميهمانان نسبت به او بيشتر شد، تا اينكه بناچار گفت:

"راستش دوستان، هرچى فكر ميكنم، نميتونم بخاطر بيارم آن خانم كى بود!".

نتيجه اخلاقى:

Don't copy; if you can't paste
--
     
صفحه  صفحه 4 از 46:  « قبلی  1  2  3  4  5  ...  42  43  44  45  46  بعدی » 
شعر و ادبیات انجمن لوتی / شعر و ادبیات / طنز ادبی بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List    YouTube URL  Image Link  URL Link     :up2: :laugh: :tease: :-( :up: :handshake: :winking: :flowers: بقیه شکلک ها ... 
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Contact us

Copyright © Looti.net 2009-2012.