دوست داری روی سنگ قبرت چه شعری بنویسن؟

ما که رفتیم . شما هم به زودی میایید . پس خوب زندگی کنید

و نترسیم از مرگ
مرگ پایان كبوتر نیست
مرگ وارونه ی یك زنجره نیست
مرگ در ذهن اقاقی جازیست
مرگ در آب و هوای خوش اندیشه نشیمن دارد
مرگ در ذات شب دهكده از صبح سخن میكوید
مرگ با خوشه انگور می آید به دهان
مرگ در حنجره سرخ گلو میخواند
مرگ مسئ.ل قشنگی پر شاپرك است
مرگ گاهی ریحان میچیند
گاه در سایه نشستست به ما مینگرد
و همه میدانیم
ریه های لذت ، پر اكسیژن مرگ است ...

راهیست راه عشق كه هیچش كناره نیست
آنجا جز انكه جان بسپارند چاره نیست

عاشقی جرم منست
حکم اعدام زیر باران
عاقبت عاشقی ست...

قدر آیینه بدانیم که هست
نه در ان وقت که افتاد شکست

پس از مرگم بیا ای خوش نگارم

بیا با جمع خوبان بر مزارم

کمر خم کن ببوس سنگ مزارم

که من از پشت بیام .... بذارم

کاش بدنیا نمیامدم. افسوس که ...

دوست دارم بنویسن پهلوانان رو زنده زنده كشتن

شعر که نیست، اما دوست دارم وقتی مردم روی سنگ قبرم بنویسید:
اون دیگه مرده...

روی قبرم بنويسيد کبوتر شد و رفت
زير باران غزلی خواند ، دلش تر شد و رفت
چه تفاوت که چه خورده است غم دل يا سم
آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت
روز ميلاد ، همان روز که عاشق شده بود
مرگ با لحظه ی ميلاد برابر شد و رفت
او کسی بود که از غرق شدن می ترسيد
عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت
هر غروب از دل خورشيد گذر خواهد کرد
دختری ساده که يک روز کبوتر شد و رفت...