حال عشقتو با یه شعر توصیف كن

اشكه كناره دريامنم
ها چه كنم ها چه كنم
هاچه كار

به حس بیداری نمیشوم راضی
وقتیکه چشمانم کم نور و بی رنگ است
برای بیداری دلیل میخواهم
وقتی که دنیایم همیشه کمرنگ است
کابوس شبهایم بیداری فرداست
همیشه در خوابم وقتی که دل تنگ است
...

حالش غيره قابله توصيفه

انقدر دوست دارم که نگران خودمم
اما باز جونمو میدم واسه باتو بودنم

دقيقا همين شعره كتايون

آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند
بر جای بد کاری چو من یک دم نکوکاری کند
اول به بانگ نام و نی آرد به دل پیغام وی
وان گه به یک پیمانه می با من وفاداری کند
دلبر که جان فرسود از او کام دلم نگشود از او
نومید نتوان بود از او باشد که دلداری کند
گفتم گره نگشوده ام زان طره تا من بوده ام
گفتا منش فرموده ام تا با تو طراری کند
پشمینه پوش تند خو از عشق نشنیده است بو
از مستیش رمزی بگو تا ترک هشیاری کند
چون من گدای بی نشان مشکل بود یاری چنان
سلطان کجا عیش نهان با رند بازاری کند
زان طره پر پیچ و خم سهل است گر بینم ستم
از بند و زنجیرش چه غم آن کس که عیاری کند
شد لشکر غم بی عدد از بخت می خواهم مدد
تا فخر دین عبدالصمد باشد که غمخواری کند
با چشم پر نیرنگ او حافظ مکن آهنگ او
کان طره شبرنگ او بسیار طراری کند

دلم بشكنه حرفي نيست
فقط كاش لايقت باشه
ميرم از قلب تو بيرون
كه عشقش تو دلت جا شه

سالها رفت و هنوز،
یک نفر نیست بپرسد از من،
که تو از پنجره ی عشق چه ها میخواهی؟
صبح تا نیمه ی شب منتظری و همه جا می نگری،
گاه با ماه سخن می گویی،
گاه با رهگذران،
خبر گمشده ای می جویی
راستی گمشده ات کیست؟
کجاست؟
صدفی در دریاست؟
نوری از روزنه ی فرداهاست؟
یا خدایی است که از روز ازل ناپیداست؟؟؟؟؟

ایکاااااااش جان بخواهد معشوق جاااااااااااانی ما
تاااااااااا مدعی بمیرد از جانفشاااااااااااااااااااان ما

درسته قسمتم اینه
ولی عشقت نمیمیره
بدون هرگزکسی جاتو توی قلبم نمیگیره.