ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید ابوالخیر

خووب یا این پست رو حذف كنید یا چند نفر بیان اینجا یه چیزایی بنویسن

وا فریادا ز عشق وا فریادا /کارم بیکی طرفه نگار افتادا
گر داد من شکسته دادا دادا/ور نه من و عشق هر چه بادا بادا

گفتم صنما لاله رخا دلدارا
در خواب نمای چهره باری یارا

گفتا که روی به خواب بی ما وانگه
خواهی که دگر به خواب بینی ما را

در کعبه اگر دل سوی غیرست ترا
طاعت همه فسق و کعبه دیرست ترا

ور دل به خدا و ساکن میکده‌ای
می نوش که عاقبت بخیرست ترا

تا چند کشم غصه‌ی هر ناکس را
وز خست خود خاک شوم هر کس را

کارم به دعا چو برنمی‌آید راست
دادم سه طلاق این فلک اطلس را

گر بر در دیر می‌نشانی ما را
گر در ره کعبه میدوانی ما را

اینها همگی لازمه‌ی هستی ماست
خوش آنکه ز خویش وارهانی ما را

یا رب مکن از لطف پریشان ما را
هر چند که هست جرم و عصیان ما را

ذات تو غنی بوده و ما محتاجیم
محتاج بغیر خود مگردان ما را

یا رب ز کرم دری برویم بگشا
راهی که درو نجات باشد بنما

مستغنیم از هر دو جهان کن به کرم
جز یاد تو هر چه هست بر از دل ما

گفتی که منم ماه نشابور سرا
ای ماه نشابور نشابور ترا

آن تو ترا و آن ما نیز ترا
با ما بنگویی که خصومت ز چرا