|
توی این فیلم اگه سیاست و انتخابات رو کنار بگذارید اونوقت شاید آدمهایی که بینندگان این فیلم را ساده و نا آگاه فرض کردند و خودشون را عاقل,بهتر میتونن مفهوم این فیلم را بفهمند . این فیلم بیشتر میخواد بگه ارزش های انقلاب همگی دارن فراموش و لگد مال میشن.هرچی داریم از صدقه سر همین انقلاب و شهدا و امام(ره) داریم.ما خیلی آزادیم.شاید شما آزادی را طور دیگه بیان کنید و بگید آزاد نیستیم.اگر انقلاب و فداکاری های جانبازان و شهدای گرانقدرمون نبود الان کشورمان مثل افغانستان و عراق و لیبی و ... تو دست آمریکا و اسرائیل و انگلیس و بقیه دولتهای نجس,خوار بود.همین که دشمنان جرات حمله به ایران رو ندارن و صاف صاف میتونیم راه بریم یعنی آزادی.اما آزادی از نظر شما یعنی دختر و پسر مثل مثلا آمریکا آزاد باشن و هرکاری دلشون میخواد بکنن و یکم چشمامونو باز کنیم میبینیم تو همین روش آزادی به چه مشکلاتی بر خوردن و توش موندن. همتون ژاپن رو از لحاظ پیشرفت در همه زمینه ها قبول دارین.من 2ماه با پدرم که جانباز شیمیایی هست,برای درمانش ژاپن بودم.از اون چیزی که شما فکرشو کنید پیشرفته تر هستند.ولی مثل ما آزادی ندارند.داشتیم با رئیس دانشگاه علوم پزشکی هیروشیما خانم سویا میرفتیم که به یه مغازه پلمپ شده اشاره کرد و گفت صاحب این مغازه از یه سری مسائل سیاسی صحبت میکرده و شاکی بوده.شخص مشتری که داخل مغازش بوده پلیس مخفی بوده و چند ساعت بعد میان دستگیرش میکنن و مغازه پلمپ و 2ماه زندان.اینا بخاطر اینه که ژاپن تحت سلطه آمریکا هست و باید از هر نظر مطیع آمریکا باشه.این یارو به خاطر حرف سیاسی دستگیر شده بود.ولی در زمینه های دیگر هم خیلی محدود هستند.خانم سویا میگفت من به اکثر کشور های جهان سفر کردم.ولی آزادی هیچکدام مثل ایران نیست و قدر کشورتون رو بدونید.خیلی راحت میریزیم تو خیابون و تظاهرات و به هرچی بخوایم اعتراض میکنیم.8سال اون رو کار بود.8سال این.8سال بعدی. ربع کلام:هرکاری دوس دارید بکنید و هرچی میخواید بگید,ولی به ارزش های انقلاب مثل امام و شهدا و جانبازامون توهین نکنید.امثال بابای من جونشونو گذاشتن کف دستشون تا الان ما صاف وصاف راه بریم و باورتون نمیشه بابام بعد از 25 سال هنوز یک شب راحت نخوابیده و انوقت ما بخوایم بهشون توهین کنیم واقعا کار انسانی نیست.مثل تو اخراجیها 3 که دختره نمیدونست چه خبره و به حرفای باباش احترام نذاشت و کی دیگه از ارزشهای کشورمون پر کشید. نمیدونم دیگه واقعا چی بگم.بیاید آدمای قدرنشناسی نباشیم کاش دیدار رهبر رو با جانبازا چند شب پیش دیده بودید و میدید چه نوع جانبازایی وجود دارن.یکیشون که از گردن به پایین قطع نخاع بود و حتی به سختی میتونست حرف بزنه میگفت تحمل قدر نشناسی جوانان و توهین به امامو شهدا خیلی سختتر از تحمل این قطع نخاعی و 30 سال روی یه صندلی نشستن هست.یکم قضاوتامونو عوض کنیم. ببخشید وقتتونو گرفتم
|