تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
خاطرات و داستان های ادبی

ازدواج اجباری

صفحه  صفحه 4 از 4:  « پیشین  1  2  3  4  
#31 | Posted: 18 Jul 2014 11:22 | Edited By: paridarya461
قسمت بیست و ششم


ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻼﻓﻪ ﻣﯿﺸﺪﻡ ﻣﺎﺷﯿﻨﻤﻮﻥ ﭘﺸﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻋﻠﯽ ﺑﻮﺩ ﺍﻭﻧﻢ
ﮐﻪ ﻣﺎﺷﺎﺍﻟﻠﻪ ﻣﺜﻞ ﻻﮎ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺮﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﺯﻭﻥ
ﻃﺮﻓﻢ ﺁﺭﺵ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﺑﻠﻨﺪﺵ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﺎ ﯾﮑﻢ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻭ ﺑﺒﯿﻨﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﺸﻪ
ﻫﻤﺶ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻭ ﺳﺎﮐﺖ ﻧﻤﯿﺸﺪ
-ﺁﺭﻭﻡ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﭼﺖ ﺷﺪ ﺗﻮ ﯾﻬﻮ،ﻫﯿﺲ ﻣﺎﻣﺎﻧﯽ
ﺍﺯﻭﻥ ﻃﺮﻓﻢ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﺎﯾﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﻓﺮﻣﻮﻥ ﻭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﯾﻪ
ﺩﺳﺘﺶ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎ ﺁﺭﺵ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﻣﮕﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﻣﯿﺸﺪ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ - ﺷﺎﯾﺪ ﮔﺮﺳﻨﺸﻪ،ﭼﯿﻪ ﺑﺎﺑﺎ؟ﺁﺭﻭﻡ ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﯽ؟
- ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻻﻥ ﺑﻬﺶ ﺷﯿﺮ ﺩﺍﺩﻡ،ﮐﺜﯿﻔﻢ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻼﻓﻪ ﻣﯿﺸﺸﺪﻡ
ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﻫﻨﮓ ﮐﻢ ﮐﺮﺩﻡ
- ﺁﺭﺭﺭﺵ ﻣﺎﻣﺎﻧﯽ ﭼﺘﻪ ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮﻡ؟ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﻘﺪﻩ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ
ﻣﯿﮑﻨﯽ؟
- ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﺶ ﺷﯿﺮ ﺑﺪﻩ ﺷﺎﯾﺪ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﻪ
- ﻣﯿﮕﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻻﻥ ﺑﻬﺶ ﺷﯿﺮ ﺩﺍﺩﻡ
- ﺧﻮﺏ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺪﻩ
ﭘﻮﻓﯽ ﮐﺮﺩﻣﻮ ﺩﮐﻤﻪ ﻫﺎ ﻣﺎﻧﺘﻮﻡ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﻭﻟﯽ ﻧﻪ ﮔﺮﺳﻨﺸﻢ
ﻧﺒﻮﺩ
ﺑﺎ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﮔﻔﺘﻢ
- ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﺍﻭﺭﮊﺍﻧﺴﺎﯼ ﺳﺮ ﺭﺍﻫﯽ ﺩﯾﺪﯼ ﻭﺍﯾﺴﺘﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﺸﻪ
- ﺑﺎﺷﻪ،ﺷﺎﯾﺪ ﮔﺮﻣﺸﻪ
کولر ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺁﺭﺵ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮﺩ
ﺑﺎﻻ ﭘﺎﯾﯿﻨﺶ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ
ﻟﺒﺎﺳﺶ ﻭ ﺩﺍﺩﻡ ﺑﺎﻻ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺷﮑﻤﺶ ﻭ ﻣﺎﺳﺎﮊ ﻣﯿﺪﺍﺩﻡ ﺷﺎﯾﺪ
ﺁﺭﻭﻣﺶ ﮐﻨﻪ
- ﻫﯿﺴﺴﺲ،ﺍﺭﻭﻡ ﻧﻔﺴﻢ ﺁﺭﻭﻡ
ﮐﻢ ﮐﻢ ﮔﺮﯾﺶ ﺑﻨﺪ ﺍﻭﻣﺪ ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻡ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺷﻢ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻼﻓﻪ ﺷﺪﻩ ﺳﺒﻘﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ
ﺍﺯ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻋﻠﯿﺸﻮﻥ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﺎﺯ ﺩﺍﺩ ﺭﻓﺖ
ﺁﺭﺵ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﻡ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﺁﺭﻭﻡ ﻣﺎﺳﺎﮊﺵ ﻣﯿﺪﺍﺩﻡ
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﺳﺮﺩ ﺷﺪ ﺧﻢ ﺷﺪﻣﻮ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﭘﺘﻮﺵ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ
- ﺁﺥ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻡ ﺑﻬﺎﺭ
- ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ ﯾﺠﺎ ﻭﺍﺳﺘﺎ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻦ
- ﻧﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﻩ
- ﺑﺎﺷﻪ
ﺗﺎ 1 ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪﺵ ﻣﺸﻬﺪ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺳﺎﻋﺖ 3 ﺑﻌﺪﺍﺯﻇﻬﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺟﻠﻮﯼ ﯾﮏ ﻫﺘﻞ ﻧﮕﻪ
ﺩﺍﺷﺖ
- ﺑﺸﯿﻦ ﺗﻮ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺑﺮﻡ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺍﺗﺎﻕ ﺩﺍﺭﻥ ﯾﺎ ﻧﻪ
- ﺑﺎﺷﻪ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺍﻭﻣﺪ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻧﺸﺴﺖ
- ﺧﻮﺑﯽ؟ﺍﯾﻦ ﺟﻮﺟﻮ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪ؟
ﺑﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺁﺭﻩ ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ ﭼﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻼﻓﻤﻮﻥ ﮐﺮﺩ ﻫﻤﺶ ﮔﺮﯾﻪ
ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺒﺮﻡ ﺩﮐﺘﺮ ﻧﺸﻮﻧﺶ ﺑﺪﻡ
- ﭼﺮﺍ؟
- ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻢ ﺍﯾﻨﺎﺭﻭ ﺑﯿﺨﯿﺎﻝ ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﻭ ﺩﺍﺩﺍﺷﺶ ﻭ
ﺍﻭﺭﺩﯾﻦ؟
-ﻭﺍﻻ ﺍﯾﻨﺎ ﺩﯾﺸﺐ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﻧﻤﻮﻥ ﻣﻨﻢ ﻭﺍﺳﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ
ﺩﮐﺸﻮﻥ ﮐﻨﻢ ﮔﻔﺘﻢ ﻓﺮﺩﺍ ﻣﺴﺎﻓﺮﯾﻢ ﺍیناﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﯿﮏ
ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺎ
- ﻭﺍ؟
-ﻭﺍﻻ!!! ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺷﻨﯿﺪﻡ ﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺎ ﮐﺎﻣﯽ ﺯﺩﻩ بودﯾﻦ ﺑﻪ
ﺗﯿﭗ ﻭ ﺗﺎﺭ ﻫﻢ ﺍﺭﻩ؟
- ﺍﻭﻫﻮﻡ ﺑﺎﻫﻢ ﻗﻬﺮ ﺑﻮﺩیم ﺑﻌﺪ ﺍﻭﻣﺪ ﻣﻨﺖ ﮐﺸﯽ ﻣﻨﻢ ﺑﺎﻫﺎﺵ
ﺍﺷﺘﯽ ﮐﺮﺩﻡ
-ﺗﻮﻡ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮﺩﯼ
- ﺍﻭﻫﻮﻣﻤﻤﻤﻢ
-ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ
-ﺑﯿﺎﯾﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺍﺗﺎﻕ ﺩﺍﺭﻥ
- ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻭ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﭘﺎﺭﮎ ﻣﯿﮑﻨﯽ؟
- ﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﯾﺪ ﺩﺍﺧﻞ ﻣﺎ ﻣﺎﺷﯿﻨﺎﺭﻭ ﻣﯿﺒﺮﯾﻢ ﺗﻮ ﭘﺎﺭﮐﯿﻨﮓ
ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺍﺯ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺷﺪﻡ ﻣﺎنتو ﭼﺮﻭﮎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺷﺎﻟﻢ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻋﻘﺐ ﺍﯾﻦ ﯾﺎﺭﻭ ﻧﻮﯾﺪﻡ ﺯﻝ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﺑﻬﻢ
ﺑﻬﺶ ﭼﺸﻢ ﻏﺮﻩ ﺍﯼ ﺭﻓﺘﻢ ﺭﻭ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮔﻔﺘﻢ
- ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺷﺎﻟﻢ ﻭ ﻣﯿﺪﯼ ﺟﻠﻮ؟
ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻓﻢ ﻭ ﻣﻮﻫﺎﻡ ﻭ ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺷﺎﻟﻤﻢ ﺩﺍﺩ ﺟﻠﻮ
- ﺷﻤﺎ ﺑﺮﯾﺪ ﺩﺍﺧﻞ تا ﻣﺎﺷﯿﻨﺎﺭﻭ ﭘﺎﺭﮎ ﮐﻨﯿﻢ
- ﻭﺍﻣﯿﺴﺘﯿﻢ ﺷﻤﺎﻡ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺩﯾﮕﻪ
- ﺑﺎﺷﻪ
ﺳﺮﯾﻊ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ
ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺩﺍﺧﻞ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﮐﻠﯿﺪﺍ ﺳﻮﺍﺭ ﺍﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﺷﺪﯾﻢ
ﻣﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﺗﻮ ﯾﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﭘﺴﺮﺍﻡ ﺗﻮ ﯾﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﻭﻓﻔﻒ ﺣﺎﻻ ﭼﻄﻮﺭﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮﻩ رﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺤﻤﻞ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﺯ ﺩﻣﺎﻍ ﻓﯿﻞ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺻﻼ ﺍﯾﻨﺎﺭﻭ ﺑﯿﺨﯿﺎﻝ ﻣﻦ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ
-ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﻦ ﻣﯿﺮﻡ ﭘﯿﺶ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﯾﻨﺠﻮﺭﯼ ﺁﺭﺵ ﺷﺒﺎ ﺑﯿﺪﺍﺭ
ﻣﯿﺸﻪ ﺳﺮ ﻭ ﺻﺪﺍ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻧﻤﯿﺬﺍﺭﻩ ﺑﺨﻮﺍﺑﯿﺪ
ﻧﻮﺷﯿﻦ - ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯿﮕﯽ ﻫﺎ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ - ﭘﺲ ﻭﺍﺳﺘﯿﻦ ﺗﺎ ﻋﻮﺽ ﮐﻨﻢ
- ﻫﺮﮐﯽ ﺑﺎ ﺯﻧﺶ ﺗﻮ ﯾﻪ ﺍﺗﺎﻕ
ﻧﺎﺯﻟﯽ - ﺧﻮﺏ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺷﻮﻫﺮ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﭼﯽ؟
ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺍﯾﻨﺎﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺯﻭ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﮕﻢ ﻧﺎﺯﯾﯿﯿﯿﯿﯽ ﻣﻮﺵ ﺑﺨﻮﺭﻩ ﺗﻮﺭﻭ ﺑﯿﺎ ﺧﻮﺩﻡ
ﺷﻮﻫﺮﺕ ﻣﯿﺸﻢ ﺩﺧﺘﺮﻩ ﺧﺎﮎ ﺑﺮﺳﺮ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ - ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺩﺍﺩﺍﺵ ﮔﺮﺍمیتوﻥ ﺗﻮ
ﯾﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﺸﺮﯾﻒ ﺑﺒﺮﯾﺪ
ﺑﺪ ﺧﻮﺭﺩ ﺗﻮ ﺫﻭﻗﺶ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﮐﻨﻒ ﺷﺪ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﮔﺸﺖ
ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﺎﮎ ﻭ ﻭﺳﻂ ﺍﺗﺎﻕ ﻭﻝ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺧﻮﺩﺷﻮ
ﭘﺮﺕ ﮐﺮﺩ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ
- ﺍﺧﺨﺨﺨﺨﺨﺦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﮕﺎﺵ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﮏ ﺯﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﺎﺵ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ
- ﺑﺪﻭ ﺑﯿﺎ ﺑﻐﻞ ﻋﻤﻮﻭﻭﻭﻭ
-ﻧﻮﭺ ﻋﻤﻮ ﺟﻮﻥ ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺮﻭ ﺣﻤﻮﻡ ﮐﻪ ﺑﻮ ﻣﯿﺪﯼ
-ﻫﺎ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯿﮕﯽ ﻭﻟﯽ ﺑﻌﺪﺵ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺎﯼ بغل ﻋﻤﻮﻫﺎ
ﺧﻨﺪﯾﺪﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺧﯿﻞ ﺧﻮﺏ ﺗﻮ ﻓﻌﻼ ﺑﺮﻭ ﺣﻤﻮﻡ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺧﺪﺍ ﺑﺰﺭﮔﻪ
ﺭﻓﺖ ﭼﻤﺪﻭﻥ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ
- ﭼﯽ ﺁﻭﺭﺩﯼ ﻭﺍﺳﻢ؟
ﻫﻤﻮﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﺘﻮﻡ ﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻭﺭﺩﻡ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺧﻮﺏ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﯽ ﺁﻭﺭﺩﻡ
ﯾﻪ ﺷﻠﻮﺍﺭﮎ ﺳﻮﺭﻣﻪ ﺍﯼ ﺍﺳﭙﺮﺕ ﺑﺎ ﺗﯿﺸﺮﺕ ﻣﺸﮑﯽ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺣﻮﻟﺸﻮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺣﻤﻮﻡ
ﻣﻨﻢ ﻟﺒﺎﺳﺎﻣﻮ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﺮﻡ
ﺣﻤﻮﻡ
ﺗﻮﯼ ﺣﻤﻮﻡ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﺍﺳﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﻨﺴﺮﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺟﺮﺍ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﺣﻮﺻﻠﻢ ﺳﺮ ﺭﻓﺖ
ﺭﻓﺘﻢ ﺩﺭ ﺣﻤﻮﻡ ﻭ ﺯﺩﻡ
ﻟﺨﺖ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ
ﺑﺎ ﭼﺸﺎﯼ ﮔﺮﺩ ﺷﺪﻩ ﻧﮕﺎﺵ ﮐﺮﺩﻣﻮ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺑﺮﻭ ﺗﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﯽ ﺗﺮﺑﯿﺖ
ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ
-ﺑﯿﺨﯿﺎﻝ ﭼﯿﻪ؟
-ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﮕﻢ ﺯﻭﺩ ﺑﯿﺎ ﻣﻨﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﺮﻡ ﺣﻤﻮﻡ
ﺩﺳﺘﻤﻮ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺧﻮﺏ ﺗﻮﻡ ﺑﯿﺎ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﯿﺎ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺁﺭﺵ ﺑﺎﺵ
- ﺑﺎﺷﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﻣﯿﺎﻡ
- ﺑﺎﺷﻪ ﻓﻘﻂ ﺯﻭﺩ
ﺩﺭ ﻭ ﺑﺴﺖ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻓﺖ ﺩﺍﺧﻞ
ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻟﺒﺎﺱ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ
ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎ ﺣﻮﻟﺶ ﻣﻮﻫﺎﺵ ﻭ ﺧﺸﮏ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﺗﺎﭖ ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻧﯽ ﺳﻔﯿﺪﻣﻮ ﮐﻪ ﯾﻘﺶ ﺗﺎ ﻭﺳﻂ ﺳﯿﻨﻢ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ
ﯾﻪ ﺷﻠﻮﺍﺭﮎ ﺑﺎﻻﯼ ﺯﺍﻧﻮﯼ ﻣﺸﮑﯽ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻢ
- ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺁﺭﺵ ﺑﺎﺵ ﺗﺎ ﺑﯿﺎﻡ
- ﺧﯿﻞ ﺧﻮﺏ ﺑﺮﻭ ﺩﯾﮕﻪ
ﺗﻨﺪﯼ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﺷﺴﺘﻢ ﻭ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﺥ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﯿﻔﯽ ﺩﺍﺩ
ﺣﻤﻮﻡ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺣﻮﻟﻤﻮ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻼﻫﺎﯼ ﻫﻨﺪﯼ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩﻣﻮ ﮐﻨﺎﺭ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺸﯿﺪﻡ
ﺧﻮﺩﻣﻮ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﺶ ﺟﺎ ﺩﺍﺩﻡ
ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺩﺭ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻮﺩ ﯾﻪ ﺫﺭﻩ ﺍﺯ ﺩﺭ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺩﺭﻭ ﻫﻞ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺍﻭﻣﺪ ﺩﺍﺧﻞ
ﻧﻮﺷﯿﻦ - ﺍﯼ ﺑﺎﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪ
ﺧﻤﯿﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﮐﺸﯿﺪﻣﻮ ﮔﻔﺘﻢ
- ﻫﯿﺲ ﺑﺎﺑﺎ ﻧﻤﯿﺒﯿﻨﯽ ﺧﻮﺍﺑﻦ؟
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺍﺭﻭﻡ ﮔﻔﺖ
- ﺑﺎﺑﺎ ﺧﻮﺏ ﺣﻮﺻﻠﻢ ﺳﺮ ﺭﻓﺖ
ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺑﺎ ﺣﺮﺹ ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎﯼ ﻣﻦ ﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﺑﻌﺪﻡ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪ
ﺑﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺟﻔﺖ ﭘﺎ ﺑﺮﻡ ﺗﻮ ﺩﻫﻨﺶ ﺩﺧﺘﺮﻩ
ﺑﯿﺸﻮﺭ
ﺭﻓﺘﻢ ﺗﻮ ﺳﺮﻭﯾﺲ ﺗﺎ ﺩﺳﺖ ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻤﻮ ﺑﺸﻮﺭﻡ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻮﺩ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻣﯿﺰ ﺍﺭﺍﯾﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﺍﺳﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﻻﮎ ﻣﯿﺰﺩ
ﻧﺎزﻟﯿﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﯿﺶ ﻭﺭ ﻣﯿﺮﻓﺖ
ﺭﻓﺘﻢ ﻃﺮﻑ ﺗﺨﺖ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻧﺸﺴﺘﻢ
- ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ
- ﺗﮑﻮﻧﯽ ﻧﺨﻮﺭﺩ
- ﮐﺎﻣﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﺩﯾﮕﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﻣﯿﺨﻮﺍﺑﯽ؟
ﭼﺸﺎﺵ ﻭ ﯾﻪ ﺫﺭﻩ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﻤﻮ ﮐﺸﯿﺪﻭ ﻣﻦ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ
ﺗﻮ ﺑﻐﻠﺶ ﻭ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﻮﺍﺑﺎﻟﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖ
-ﺑﮕﯿﺮ ﺑﺨﻮﺍﺏ ﺑﭽﻪ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﻣﯿﺎﺩ
ﻭﻭﻝ ﺧﻮﺭﺩﻡ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﺶ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺍﯼ ﺑﺎﺑﺎ ﻭﻟﻢ ﮐﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺗﻮ ﺍﺗﺎﻗﻦ
ﺍﯾﻦ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻭﻟﻢ ﮐﻨﻪ
ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ
-ﻏﻠﻂ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺗﻮ ﺍﺗﺎﻕ ﭼﯿﮑﺎﺭ؟
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺟﻮﺍﺑﺸﻮ ﺑﺪﻡ ﮐﻪ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﮔﻔﺖ
-ﺧﻮﺩﺕ ﻏﻠﻂ ﮐﺮﺩﯼ ﺑﭽﻪ ﭘﺮﺭﻭ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ
- ﺍﻩ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﺨﻮﺍﺑﻢ
- ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﻣﻨﻢ ﻭﻝ ﮐﻦ
ﻧﺎﺯﻟﯽ ﮔﻔﺖ
- ﭼﯿﮑﺎﺭﺵ ﺩﺍﺭﯾﻦ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﻣﯿﺎﺩ ﺧﻮﺏ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﻭﻟﻢ ﮐﺮﺩﻭ ﺍﺭﻭﻡ ﮔﻔﺖ
-ﺍﯾﻦ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﺍﯾﻨﺎ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﻣﯿﮑﻨﻪ؟
ﺧﻨﺪﯾﺪﻡ ﻭ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ ﻣﻮﻫﺎﻡ ﻭ ﺷﻮﻧﻪ ﮐﺮﺩﻡ
ﺁﺭﺵ ﺑﻐﻞ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺍﻭﻧﻢ
ﺻﺪﺍﯼ ﺧﻨﺪﺵ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﯾﻪ ﺑﺎﺭ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯿﺸﺪ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺩﺳﺘﺎﺵ ﻭ ﮐﺸﯿﺪ
- ﺁﺧﺨﺨﺨﺨﺨﺦ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﻩ ﭼﺴﺒﯿﺪ
- ﺳﻼﻡ ﺩﺍﻣﺎﺩ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺳﻼﻡ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﻣﺎﻫﺖ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﺁﺭﺵ ﮐﺮﺩ
ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﯽ ﺳﻼﻡ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﯼ
ﺟﻮﺍﺑﺸﻮ ﺩﺍﺩ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﯾﻪ ﺳﻄﻞ ﺍﺏ ﯾﺦ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺭﻭ ﺳﺮ
ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺭﻓﺘﻢ ﻃﺮﻑ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺍﯾﻦ ﺟﯿﮕﺮ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﯿﺮ ﺑﺨﻮﺭﻩ
ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﻨﺎﺭ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ
ﻧﺸﺴﺘﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﯿﺶ ﻭﺭ ﻣﯿﺮﻓﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﺁﺭﺵ ﺷﯿﺮ ﻣﯿﺪﺍﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﺁﺭﺵ ﻭ
ﮔﻔﺖ
- ﺑﻪ ﮔﻞ ﭘﺴﺮ ﻣﺎ ﺭﻭ ﺑﺎﺵ ﭼﻄﻮﺭﯼ ﻧﻔﺴﻢ؟
ﺁﺭﺵ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺷﯿﺮ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺷﺪ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺻﻮﺭﺗﺸﻮ ﺑﻮﺳﯿﺪ ﻭ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﻩ ﺩﺳﺘﺸﻮﯾﯽ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺍﻭﻣﺪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﮔﻔﺖ
- ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺍﻭﻥ ﮐﻠﯿﺪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺕ ﻭ ﺑﺰﻥ ﺗﺎ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﻪ ﺍﺗﺎﻕ
ﺍﺗﺎﻕ ﮐﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪ ﺁﺭﺵ ﭼﺸﺎﺵ ﻭ ﺑﺴﺖ
-ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮﻡ ﻣﻦ
ﺩﺳﺘﺶ ﮐﻪ ﺷﺴﺘﻢ ﻭ ﻣﺤﮑﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩﻡ ﻭ
ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺷﻮﻧﻪ ﺯﺩﻥ ﻣﻮﻫﺎﺵ ﺷﺪ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ -ﻋﻠﯽ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟
-ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺎ ﻧﻮﯾﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮔﻔﺘﻦ ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﻥ
- ﭼﻪ ﮐﺎﺭﯼ ؟
- ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻣﺎﺭﻭ ﭘﯿﭽﻮﻧﺪﻥ
- ﺭﻓﺘﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺎﺯﯼ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﺎﺣﺮﺹ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻭ ﮔﻔﺖ
-ﻏﻠﻂ ﮐﺮﺩﯼ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺷﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﻣﯿﺮﻩ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﮕﯽ ﻏﻠﻂ ﮐﺮﺩﯼ؟
-ﻏﻠﻂ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺗﻮ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﻭﻣﺪ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺭﻭ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ
نشسته ﺑﻮﺩ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﮐﺸﺘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺩﺍﺩ ﻣﯿﺰﺩ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻗﻬﻘﻪ ﻣﯿﺰﺩ
ﻧﺎﺯﻟﯿﻢ ﻭﺍﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﯾﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻗﻠﻘﻠﮏ ﺩﺍﺩﻥ ﻧﻮﺷﯿﻦ
ﻧﻔﺲ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﻨﺪ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ
- ﺑﻬﺎﺭ ....ﺗﻮﺭﻭ ﺧﺪﺍ ..... ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ
ﺩﺳﺖ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﻭﻟﺶ ﮐﻦ ﮐﺸﺘﯿﺶ بچه ﺭﻭ
ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺍﺯ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻭ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﭘﺸﺖ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻣﻮﻫﺎﺵ ﻭ ﮐﺸﯿﺪ
ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺍﻭﻧﺎ ﺁﺭﺵ ﺩﺳﺖ ﺍز ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺑﻬﺸﻮﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺍﯼ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﻠﻨﺪ ﺯﺩ ﺯﯾﺮ ﮔﺮﯾﻪ
ﻫﺮﺩﻭﺷﻮﻥ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﺁﺭﺵ ﺗﻤﻮﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﺟﻨﮕﺸﻮﻥ ﻭ
ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻥ
ﺑﺎ ﺍﺧﻢ ﺭﻭ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺧﻮﺏ ﺷﺪ ﺣﺎﻻ ﺧﻮﺩﺗﻮﻥ ﺑﯿﺎین ﺳﺎﮐﺘﺶ ﮐﻨﯿﺪ
ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻬﻢ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺑﻬﻢ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﺪﻥ
ﺁﺭﺵ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﺍﻭﻥ ﺩﻭﺗﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺯﺩ ﺯﯾﺮ ﮔﺮﯾﻪ
ﺩﺍﺩ ﺯﺩﻡ
- ﺑﻤﯿﺮﯾﺪﺩﺩﺩ ﺍﯾﺸﺎﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ ﻭ ﻟﺒﺎﺳﻤﻮ ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮﺩﻡ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ ﺑﺎﻫﺎﺵ
ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﺩ
-ﺁﺭﻭﻡ ﻓﺪﺍﺕ ﺷﻢ،ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯿﮑﺸﻤﺸﻮﻥ،ﺗﺮﺳﯿﺪﯼ ﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮﻩ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﻭﻣﺪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻭ ﺁﺭﺵ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻐﻠﻢ ﮔﺮﻓت
ﯾﮑﻢ ﻗﺮﺑﻮﻥ ﺻﺪﻗﺶ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﺎﻻ ﻧﮕﻬﺶ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ
ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ
ﻧﻔﺲ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﮔﻮﺷﯿﻢ ﻭ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺯﻧﮓ ﻣﯿﺨﻮﺭﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻢ
- ﺟﺎﻧﻢ ﺑﺎﺑﺎ
-
-ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮﻡ ﺍﺭﻩ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ
-
-ﺁﺭﻩ ﺍﻭﻧﺎﻡ ﺧﻮﺑﻦ ،ﺟﺎﯼ ﺷﻤﺎ ﺧﺎﻟﯽ
-
-ﭼﺸﻢ ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮﻡ ﺷﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺧﻮﺩﺗﻮﻥ ﺑﺎﺷﯿﻦ
-
- ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮﻡ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ
ﺑﺎﺑﺎ ﺳﻼﻡ ﺭﺳﻮﻧﺪ
ﺍﻭﻧﺎﻡ ﮔﻔﺘﻦ
- ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎﺷﻪ
ﺩﺭ ﻭ ﺯﺩﻥ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺭﻓﺖ ﺩﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﻪ
ﻋﻠﯽ ﻭ ﻧﻮﯾﺪ ﺑﻮﺩﻥ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻧﮕﻬﺸﻮﻥ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻬﺎﺭ ﻟﺒﺎﺱ ﺑﭙﻮﺵ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﯿﺨﻮﺍﻥ ﺑﯿﺎﻥ ﺗﻮ
ﺳﺮﯾﻊ ﻟﺒﺎﺳﺎﻣﻮ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩﻣﻮ ﯾﻪ ﺷﺎﻟﻢ ﺳﺮﻡ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ
ﺟﻠﻮﯼ ﻋﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺷﺎﻝ ﺳﺮﻡ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩﻡ ﻭﻟﯽ ﺟﻠﻮﯼ
ﺍﯾﻦ ﭘﺴﺮﻩ ...
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺟﻠﻮﯼ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﻭﻥ ﺩﻭﺗﺎﻡ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺩﺍﺧﻞ
ﻋﻠﯽ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﮔﻔﺖ
- ﺗﻮ ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻦ ﺷﮑﻠﯽ ﺷﺪﯼ؟ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﻘﺪﻩ ﺳﺮﺧﯽ؟
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺣﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ
-ﺍﺯﯾﻦ ﯾﺎﺭﻭ ﺑﭙﺮﺱ

Signature
     
#32 | Posted: 21 Jul 2014 23:16 | Edited By: paridarya461
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﯽ ﮐﺮﻡ ﻧﺮﯾﺰﯼ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻬﺎﺟﻤﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻭ ﮔﻔﺖ
-ﻣﻦ ﮐﺮﻡ ﺭﯾﺨﺘﻢ
- ﻧﻪ ﭘﺲ ﻣﻦ ﮐﺮﻡ ﺭﯾﺨﺘﻢ
- ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻣﯿﮕﺮﻡ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻟﻬﺖ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻫﺎ
- ﻏﻠﻂ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﺧﯿﺰ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻢ ﺩﻭﯾﯿﺪ ﻭ ﭘﺸﺖ
ﻋﻠﯽ ﻗﺎﯾﻢ ﺷﺪ
ﺭﻭ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺑﺸﯿﻨﯿﺪ
ﻋﻠﯽ - ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺷﯿﺪ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﯿﺮﻭﻥ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻫﻮﺭﺍﯾﯽ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺑﺎ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺗﺎ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺑﺸﻦ
ﺍﻭﻥ ﺩﻭ ﻧﻔﺮم ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﯿﺮﻭﻥ
ﻣﺎﻧﺘﻮﯼ ﻣﺸﮑﯿﻢ ﻭ ﺑﺎ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺍﺑﯽ ﮐﻤﺮﻧﮓ ﺗﻨﮕﻢ ﻭ ﺑﺎ ﺷﺎﻝ
ﻫﻤﺮﻧﮕﺶ ﺳﺮﻡ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻔﺸﺎﯼ ﻟﮋ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﭘﺎﻡ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﻮﻫﺎﻣﻢ
ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮﻡ ﻓﮑﻞ ﮐﺮﺩﻡ
ﻧﺸﺴﺘﻢ ﺟﻠﻮﯼ ﻣﯿﺰ ﻭﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺭﺍﯾﺶ ﮐﺮﺩﻥ
ﺭﮊ ﮔﻮﻧﻪ ﺻﻮﺭﺗﯿﻤﻮ ﺑﺎ ﺭﮊ ﺻﻮﺭﺗﯿﻢ ﺯﺩﻡ ﺩﻭﺭ ﭼﺸﻤﻢ ﻣﺪﺍﺩ
ﮐﺸﯿﺪﻡ ﺗﺎ ﭼﺸﺎﻡ ﯾﮑﻢ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﮕﯿﺮﻩ ﭘﺎﭼﻪ ﮔﯿﺮ ﺑﺸﻪ
ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﻤﻮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻢ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻧﻢ ﯾﻪ ﺗﯽ ﺷﺮﺕ ﻣﺸﯽ ﺑﺎ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﻟﯽ آبی ﮐﻤﺮﻧﮓ
ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻣﻮﻫﺎﺷﻢ ﻓﺸﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﺧﻮﺷﻢ ﺍﻭﻣﺪ ﺍﺯ ﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺁﺭﺵ ﻭ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﯾﻪ ﺑﻠﻮﺯ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺁﺑﯽ ﺗﻨﺶ ﮐﺮﺩﻣﻮ
ﺩﺍﺩﻣﺶ ﺩﺳﺖ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﻡ ﺳﺨﺘﻢ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﮐﻔﺸﺎ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﻨﻢ
ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺗﻮ ﻻﺑﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮﻣﻮﻥ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺎ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﻣﺎ ﺍﻭﻧﺎﻡ ﺍﺯ ﺟﺎﺷﻮﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻥ ﺳﻮﺍﺭ ﻣﺎﺷﯿﻨﺎ ﺷﺪﯾﻢ
ﻭ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻢ ﻃﺮﻑ ﺷﺎﻧﺪﯾﺰ
ﻫﻮﺍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺑﻮﺩ ﺷﺒﺎﯼ ﺷﺎﻧﺪﯾﺰ ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺩ ﻣﺎﺷﯿﻨﺎ ﺭﻭ
ﭘﺎﺭﮎ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﻭ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺷﺪیم ﻓﺘﯿﻢ ﺗﻮ ﯾﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻻﭼﯿﻘﺎ
ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺍﻻﭼﯿﻖ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﯿﻢ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﺩﺧﺘﺮ ﭘﺴﺮﺍﯼ
ﺟﻮﻭﻧﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﺑﺎﻫﻤﺪﯾﮕﻪ ﺩﻭستن با ﻧﺸﺴﺘﻨﻤﻮﻥ
ﺩﺧﺘﺮﺍ ﻭ ﭘﺴﺮﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻥ ﻫﻮﻭﻭ ﮐﺸﯿﺪن تو ﺩﻟﻢ
گفتم زﻫﺮﻣﺎﺭ ﺑﺎﺯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ ﭘﺴﺮﺍ ﻗﻠﯿﻮﻥ ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺩﺍﺩن ناﺯﻟﯽ ﻫﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﺍﺳﻪ ﭘﺴﺮﺍﯼ ﺭﻭﺑﻪ ﺭﻭﯾﯽ ﻋﺸﻮﻩ
ﺧﺮﮐﯽ ﻣﯿﻮﻣﺪ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﮐﺜﺎﻓﺖ ﻋﺠﺐ ﺗﯿﭙﯽ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﯾﻪ ﻣﺎﻧﺘﻮ
ﻗﻬﻮﻩ ﺍﯼ ﻭ ﺷﺎﻝ ﮐﺮﻣﯽ ﻭ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺗﻨﮓ ﮐﺮﻣﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﻣﻮﻫﺎﺷﻢ ﻓﺮﻕ ﻭﺳﻂ ﺍﺯ ﺷﻞ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺭﺍﯾﺸﺸﻢ ﻣﺜﻞ
ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺩﺍﻑ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻗﻠﯿﻮﻧﺎﺭﻭ ﮐﻪ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺑﭽﻪ
ﻫﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﺸﯿﺪن بوﯼ ﺩﻭﺩ ﺍﺫﯾﺘﻢ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﻣﯿﮑﺸﯿﺪ ﻫﯿﭽﯽ نمیگفتم . نوﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺑﻮﺩ ﺗﻮ ﮐﻒ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺧﺘﺮﺍﺳﺖ ﭼﺸﻢ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺑﺮ ﻧﻤﯿﺪﺍﺷﺖ
ﻭ ﺩﺧﺘﺮﻩ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﺑﺪﺵ ﻧﯿﻮﻣﺪﻩ ﻋﺸﻮﻩ ﺧﺮﮐﯽ ﻭﺍﺳﻪ
ﺍﯾﻦ ﯾﺎﺭﻭ ﻣﯿﻮﻣﺪ . ﭘﺴﺮﺍﻡ ﮐﻪ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺯﻝ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻪ ﻣﺎ
ﺩﺧﺘﺮﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﻦ ﺑﺪبخت . محلشوﻥ ﻧﺪﺍﺩﻡ ﻭ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ ﺑﺎ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺷﺪم کاﻣﺮﺍﻥ ﻭﺍﺳﻤﻮﻥ ﺑﺴﺘﻨﯽ ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺍﻭﻥ سمت یکی ﺍﺯ ﻫﻤﻮﻥ
ﭘﺴﺮﺍ ﺑﻮﺩ ﺧﯿﺮﻩ ﺧﯿﺮﻩ ﻧﮕﺎﻡ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺑﺎ ﺍﺧﻢ ﻧﮕﺎﺵ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺘﺎﺵ ﮔﻔﺖ
- ﺍﯼ ﺟﻮﻧﻢ ﭼﺸﻢ ،ﺍﯼ ﺟﻮﻧﻢ ﻗﯿﺎفه
بعدﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺯﺩﻥ ﺯﯾﺮﺧﻨﺪه . کاﻣﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﺑﺎ ﺍﺧﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻬﺸﻮﻥ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﮔﻔﺖ
- ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺮﯾﻢ ﯾﻪ ﺗﺨﺖ ﺩیگه
علی م ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﭘﺴﺮﺍ ﺑﻪ ﺯﻧﺶ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺷﺪﻩ ﻗﺒﻮﻝ ﮐﺮﺩ
ﺑﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪنمون ﺻﺪﺍﺷﻮﻥ ﻭ ﻣﯿﺸﻨﯿﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﯿﮑﻪ
ﻣﯿﻨﺪﺍﺧﺘﻦ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﺷﻮﻥ ﺭﺩ ﺷﺪﯾﻢ ﻭ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻﯼ
ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻝ ﺭﺍﺣﺖ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎ
ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﮔﻮﺷﯿﺶ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻋﮑﺲ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺷﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺩﻭﺗﺎﯾﯽ ﻋﮑﺲ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﮑﺴﺎﯼ ﺧﻮﺷﮕﻠﯽ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﺷﯿﮏ ﻭ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﻣﻮﻥ ﺭﺩ
ﺷﺪﻥ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﺁﺭﺵ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﻢ ﺑﻮﺩ ﯾﮑﯿﺸﻮﻥ ﺟﯿﻐﯽ ﮐﺸﯿﺪ
ﻭ ﺍﻭﻣﺪ ﻃﺮﻓﻢ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﮔﻔﺖ
-ﻣﯿﺸﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﯽ ﻧﯽ ﺭﻭ ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ؟
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﻬﺶ ﺯﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺁﺭﻩ ﻋﺰﯾﺰم
دﺧﺘﺮﺍﯼ ﻣﻮﺩﺏ ﻭ ﺑﺎﺣﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺻﻼ ﻣﺤﻠﯽ ﺑﻪ ﭘﺴﺮﺍ ﻧﺬﺍﺷﺘﻦ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮﺩﻥ . ﯾﮑﯿﺸﻮﻥ ﺍﺳﻤﺶ ﻧﺴﺘﺮﻥ ﺑﻮﺩ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺎﺣﺎﻝ ﻭ ﺧﻮﻧﮕﺮﻣﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﺯ ، ﺩﻭﻣﯿﺸﻮﻥ ﺍﺳﻤﺶ ﺯﻫﺮﺍ ﺑﻮﺩ ﺍﻭﻧﻢ ﻣﺜﻞ ﻧﺴﺘﺮﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﺳﻮﻣﯿﻢ ﺍﺳﻤﺶ ﺭﻭﻧﺎﮎ ﺑﻮﺩ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﺧﺘﺮﺍﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮﺩﻥ . ﺭﻭﻧﺎﮎ ﺍﺯ ﻫﻤﺸﻮﻥ ﺧﻮﺷﮕﻠﺘﺮ ﺑﻮﺩ . ﻣﺎﻡ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮﺩیم . نوﺷﯿﻦ ﺩﻋﻮﺗﺸﻮﻥ ﮐﺮﺩ ﺑﺸﯿﻨﻨ
نسترﻥ - ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻮﻥ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ؟
- ﻧﻪ ﻋﺰﯾﺰﻡ
ﺍﻭﻧﺎﻡ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﮐﻨﺎﺭﻣﻮﻥ نشستن . رﻭﻧﺎﮎ ﺁﺭﺵ ﻭ ﺑﻐﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻗﺮﺑﻮﻥ ﺻﺪﻗﺶ ﻣﯿﺮفت
نسترﻥ - ﻭﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﺨﺘﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﻧﺎﺯﻩ ،ﻭﺍﯼ عینهو ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺎﺱ،ﺍﺳﻤﺶ ﭼﯿﻪ؟
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ - ﺁﺭش
رﻭﻧﺎﮎ -ﺍﻟﻬﯽ ﺍﺳﻤﺸﻢ ﻣﺜﻞ ﺧﻮﺩﺵ ﺧﻮشگله
زﻫﺮﺍ ﮔﻔﺖ - ﺑﭽﻪ ﮐﺪﻭﻣﺎﺗﻮﻧﻪ؟
ﺑﺎ ﺷﯿﻄﻨﺖ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺕ ﺑﭽﻪ ﮐﯿﻪ؟
ﻫﺮﺳﻪ ﺗﺎﺷﻮﻥ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻬﻢ ﮐﺮﺩﻥ ﺯﻫﺮﺍ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻡ نوشینه
رﻭﻧﺎﮐﻢ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﺑﺎ ﻣﻮﺷﮑﺎﻓﯽ ﻧﮕﺎﺵ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ -ﺑﺎﺑﺎﺷﻢ ﺁﻗﺎ ﮐﺎﻣﺮﺍﻧﻪ ﺩﺭﺳﺘﻪ؟
ﺯﺩﯾﻢ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻪ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﮔﻔﺖ
- ﻧﻪ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺑﺎﺑﺎﺵ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﯽ ﻭﻟﯽ ﻣﺎﻣﺎﻧﺶ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺷﻮﻫﺮﻡ ﺍﯾﻦ ﻋﺘﯿﻘﻪ نیست
کاﻣﺮﺍﻥ ﺩﻭﺩ ﻗﻠﯿﻮﻥ ﺷﻮ ﺗﻮﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮﺩﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺩﻟﺘﻢ ﺑﺨﻮﺍﺩ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎلم
نوﺷﯿﻦ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺳﺮﻓﻪ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﮔﻔﺖ
- ﺧﻮﺩﻡ ﮐﻔﻨﺖ ﮐﻨﻢ ﮐﺎﻣﺮان
دﺍﺷﺘﯿﻢ ﺑﺎﻫﻢ ﺑﻪ ﮐﻞ ﮐﻼﯼ ﺍﻭﻥ ﺩﻭﺗﺎ ﻣﯿﺨﻨﺪﯾﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﯾﻬﻮﯾﯽ ﻧﺴﺘﺮﻥ ﮔﻔﺖ
-ﻣﺎﻣﺎﻧﺶ ﺑﻬﺎﺭﻩ ﺁﺭﻩ؟
ﺍﯾﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺍﺷﺖ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩ . ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﻬﺶ ﺯﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺁﺭﻩ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺍﯾﻦ ﮔﻞ ﭘﺴﺮ ﻣﻨﻪ
- ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﯿﺰﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﻨﺖ ﮐﻢ ﺑﺎﺷﻪ
- ﺁﺭﻩ ﻣﻦ 17 ﺳﺎلمه
هرﺳﻪ ﺗﺎﺷﻮﻥ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﺁﺭﺵ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺑﺎﻫﻢ ﮔﻔﺘﻦ
-نههههههه
خندﯾﺪﯾﻢ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ - ﺁﺭه
دﺧﺘﺮﺍﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻫﺎﺷﻮﻥ ﻭ ﺍﺯﺷﻮﻥ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ ﺍﻭﻧﺎﻡ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻣﺎﺭﻭ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﺭﻭ . ﺍﻭﻧﺎ ﺍﻫﻞ ﻣﺸﻬﺪ ﺑﻮﺩن موﻗﻊ ﺭﻓﺘﻦ ﻧﻮﯾﺪ ﺑﻪ ﺭﻭﻧﺎﮎ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻢ ﺑﺎ ﺍﺧﻢ ﻧﮕﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮔﺮﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺭﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﯼ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺷﺪ ﺍﮔﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﯿﻢ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﺧﺒﺮ ﺑﺪﯾﻢ ﺍﻭﻧﺎﻡ ﺑﯿﺎﻥ. ﺍﺩﻣﺎﯾﯽ ﺧﻮﻧﮕﺮﻡ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﺑﻮﺩﻥ . ﺳﻮﺍﺭ ﻣﺎﺷﯿﻨﺸﻮﻥ ﮐﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎﯼ ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻮﺩ ﺷﺪﻥ ﻭ ﻭﺍﺳﻤﻮﻥ ﺑﻮﻕ ﺯﺩﻥ ﻭ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﺎﻡ ﺳﻮﺍﺭ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺷﺪﯾﻢ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻢ ﺳﻤﺖ ﻫﺘﻞ . ﺷﺎﻡ ﻭ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭﺍﺳﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻫﺮﮐﯽ ﺭﻓﺖ ﺗﻮﯾﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺩﺵ ﻭﺍﺳﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪ
ﺻﺒﺢ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘﯿﻢ ﺑﺮﯾﻢ ﺣﺮﻡ


Signature
     
#33 | Posted: 21 Jul 2014 23:35 | Edited By: paridarya461
قسمت بیست و هفتم

ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﭼﺸﻤﺎﻡ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻢ
- ﺳﻼﻡ ﺻﺒﺢ ﺑﺨﯿﺮ
ﺑﻪ ﮔﺮﻣﯽ ﺟﻮﺍﺑﻤﻮ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ -ﺳﺮﯾﻊ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﯾﻢ ﺑﺮﯾﻢ ﺣﺮﻡ
- ﻣﮕﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻨﺪﻩ؟
8-
ﺑﺎﺷﻪ ﺍﯼ ﮔﻔﺘﻢ ﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﺩﺳﺖ ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻤﻮ ﺑﺸﻮﺭم
کاﻣﺮﺍﻥ ﺩﺍﺷﺖ ﺟﻮﺭﺍﺑﺎﺷﻮ ﭘﺎﺵ ﻣﯿﮑﺮﺩ یه ﺑﻠﻮﺯ ﺳﻔﯿﺪ ﯾﻘﻪ ﺷﯿﺨﯽ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﻣﺸﮑﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﯿﮕﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﻣﺮﺩﻭﻧﻪ ﻫﻤﺮﻧﮕﺶ ﻣﻮﻫﺎﺷﻢ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺎﻻ ﺳﺮﯾﻊ ﻣﺎﻧﺘﻮﯼ
ﻣﺸﮑﯽ ﺑﻠﻨﺪﻡ ﻭ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﻟﯽ ﺗﻨﮓ ﺁﺑﯽ ﺭﻭﺷﻦ ﭘﻮﺷﯿﺪﻡ
ﻣﻘﻨﻌﻪ ﺣﺠﺎﺑﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﺎﺯﮔﯿﺎ ﺧﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺧﯿﻠﯿﻢ ﺑﻬﻢ ﻣﯿﻮﻣﺪ ﻭ
ﺳﺮﻡ ﮐﺮﺩﻡ ﻭﻟﯽ ﺷﻞ ﺑﺴﺘﻤﺶ ﻭ ﭘﺸﺖ ﮔﻮﺷﻢ ﻧﺪﺍﺩﻣﺶ
ﭼﺎﺩﺭ ﺳﻔﯿﺪ ﺭﻧﮕﯿﻢ ﮐﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺗﺎ ﺯﺩﻩ ﮔﺬﺍﺷﺘﻤﺶ ﺗﻮﯼ
ﮐﯿﻔﻢ ﻭ ﺟﻮﺭﺍﺑﺎﻣﻮ ﭘﺎﻡ ﮐﺮﺩم آﺭﺷﻢ ﺳﺮﯾﻊ ﺣﺎﺿﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﺣﻮﺻﻠﻪ
ﺁﺭﺍﯾﺶ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺭﮊﻟﺐ ﺯﺩﻡ ﻭ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﯿﺮﻭن بچه ﺭﻭ
ﺩﺍﺩﻡ ﺩﺳﺖ ﮐﺎﻣﺮﺍن رﻓﺘﯿﻢ ﺗﻮ ﻻﺑﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﯿﭽﮑﺪﻭﻡ
ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻧﯿﻮﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮﺷﻮﻥ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ
ﺳﺮ ﻭ ﮐﻠﺸﻮﻥ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪ ﺑﺎ ﺷﻮﺧﯽ ﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺗﻮ ﻣﺎﺷﯿﻦ
ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻮ ﺗﺮﺍﻓﯿﮏ ﮔﯿﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩیم به ﺣﺮﻡ ﮐﻪ
ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﺷﺪیم چاﺩﺭﻣﻮ ﺳﺮﻡ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﻭﻥ ﺩﻭﻧﻔﺮﻡ
ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﺭﻭﺷﻮﻥ ﺯﺩﻡ ﮐﻪ ﺟﻮﺍﺑﻤﻮ ﺩﺍﺩن با ﻫﻢ ﺍﺯ
ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﺯﺭﺳﯽ ﺍﻭﻣﺪﯾﻢ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﻣﻦ ﮐﻪ
ﭼﺎﺩﺭ ﺳﻔﯿﺪ ﺭﻭﯼ ﺳﺮﻡ ﺑﻮﺩ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﺑﻬﻢ ﺯﺩ . ﺩﺍﺧﻞ
ﺻﺤﻦ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﯾﻢ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﺍﺯﺵ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺳﺨﺘﻢ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ
ﺑﭽﻪ ﭼﺎﺩﺭ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﯾﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﻧﺸﺴﺘﻢ ﻭ ﺍﺷﮑﺎﻡ ﺭﻭﻭﻥ
ﺷﺪ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩم اﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻭ ﺍﺯﻡ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﻪ ﺑﺬﺍﺭﻩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺵ ﺯﻧﺪﮔﯽ
ﻭ بچشم . با ﺻﺪﺍﯼ ﺩﺧﺘﺮﺍ ﺍﺯﻭﻥ ﺣﺎﻝ ﻭ ﻫﻮﺍ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﻭﻣﺪم اﻭﻧﺎﻡ
ﭼﺸﺎﺷﻮﻥ ﺳﺮﺥ ﺑﻮﺩ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩن خوﺍﺳﺘﻢ بلند ﺷﻢ
ﻭﻟﯽ ﭘﺎﻡ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺣﻮﺍﺳﺶ ﺑﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﻭﻟﯽ
ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺁﺭﺵ ﻭ ﺍﺯﻡ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺑﺪﺵ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ ﺭﻭ ﺗﻮﻡ ﭘﺎﺗﻮ ﺗﮑﻮﻥ ﺑﺪﻩ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﻣﯿﭙﺮه
با ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺯﺩ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ
گفتم جلل ﺍﻟﺨﺎﻟﻖ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﻣﺘﺤﻮﻝ ﺷﺪ ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻣﯿﺎﻭﺭﺩﻣﺶ ﺍﯾﻨﺠﺎ . ﺑﺎ ﺩﺍﺩ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﺎ ﮔﯿﺠﯽ ﻧﮕﺎﺵ ﮐﺮﺩﻡ
-ﻫﺎ؟
- ﺣﻮﺍﺳﺖ ﮐﺠﺎﺱ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﺩﯾﮕﻪ ﭘﺴﺮﺍ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮن
اﺯ ﺟﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺁﺭﺵ ﻭ ﺍﺯﺵ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﮐﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻧﺪﺍﺩ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﻬﺶ ﺯﺩﻡ ﻭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎ ﺑﭽﻪ
---------
ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺸﻬﺪ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺳﻔﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮﺩ ﺑﻌﺪ ﮐﻠﯽ ﮔﺮﺩﺵ ﻭ ﺣﺮﻡ ﺭﻓﺘﻢ ،ﺑﺎ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﻣﺜﻞ ﺩﻭﺗﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻣﻬﺮﺑﻮﻥ ﺗﺮ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩم . با ﻧﺴﺘﺮﻥ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﺎﺷﻢ ﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺭﯼ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺑﯿﺮﻭﻧﻮ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺍﺯﺷﻮﻥ ﻗﻮﻝ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻬﻤﻮﻥ ﺳﺮ ﺑﺰنن
کاﻣﺮﺍﻥ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﯾﻪ ﺁﻣﻮﺯﺷﮕﺎﻩ ﮐﻨﮑﻮﺭ ﺛﺒﺖ ﻧﺎﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﻦ ﻃﻮﺭﯼ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﺩﺭﺳﻤﻢ ﺑﺨﻮﻧﻢ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﭘﺴﺮ ﻗﺎﻃﯿﻦ ﻭﻟﯽ ﺧﻮﺏ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﺣﺎلین .
اﻣﺮﻭﺯﻡ ﻣﺜﻞ ﻫﺮﺭﻭﺯ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﯿﺮﻡ ﺍﻣﻮﺯﺷﮕﺎﻩ ﺁﺭﺵ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻣﯿﺬﺍﺭﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﯿﺎﻡ ﺑﯿﺮﻭن . اﻣﺮﻭﺯ ﯾﻪ ﻣﺎﻧﺘﻮﯼ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﺎ ﻣﻘﻨﻌﻪ ﻭ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺗﻨﮓ ﺳﻔﯿﺪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻡ ﺑﺎ ﮐﻔﺸﺎﯼ ﺍﺳﭙﺮﺕ ﺁﺩﯾﺪﺍﺱ ﺳﻔﯿﺪ ﻭ ﺻﻮﺭتی م
اﺯ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺗﺎ ﺑﺮﻡ ﺩﺭﺑﺴﺖ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﺑﺮﻡ ﺁﻣﻮﺯﺷﮕﺎه . کوﭼﻪ ﺧﻠﻮﺗﻪ ﯾﮑﻢ ﺗﺮﺱ ﺑﺮﻡ ﻣﯿﺪﺍﺭه منتظر ﺗﺎﮐﺴﯿﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺟﻠﻮﯼ ﭘﺎﻡ ﺗﺮﻣﺰ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺭﺩ ﻣﯿﺸﻢ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﻣﯿﺸﻪ ﻭ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺟﻠﻮﯼ بینی م ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯿﮕﯿﺮﻩ ﻭ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﯽ نمیفهمم . چشمام ﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺳﺮﻡ ﮔﯿﺞ ﻣﯿﺮﻩ ﺑﺎ ﺗﺮﺱ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺭﻭ ﺑﺮﻡ ﺧﯿﺮﻩ میشم . توﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﺎﺭﯾﮑﻢ ﺷﺒﯿﻪ ﺯﯾﺮ ﺯمینه . گریه م ﻣﯿﮕﯿﺮﻩ ﺧﺪﺍﯾﺎ ﭼﯿﮑﺎﺭ کنم یه ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﺗﻮ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﭽﺎﻟﻪ میشم صدﺍﯼ ﭘﺎﯾﯽ
ﻭ ﻣﯿﺸﻨﻮﻡ ﺍﺷﮑﺎﻡ ﺭﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻡ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ میشه
دﺭ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﺸﻪ ﻭ ﯾﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﯿﺎﺩ ﺗﻮ ﻗﯿﺎﻓﺶ ﻭ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ببینم
چرﺍﻍ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺩﺳﺘﻤﻮ ﺟﻠﻮﯼ ﭼﺸﺎﻡ ﻣﯿﮕﯿﺮﻡ ﮐﻢ ﮐﻢ ﭼﺸﺎﻡ ﻋﺎﺩﺕ میکنم دﺳﺘﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﭼﺸﺎﻡ ﺑﺮ ﻣﯿﺪﺍﺭﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺑﻬﺖ ﺑﻪ
ﺩﺧﺘﺮﻩ ﻧﮕﺎﻩ میکنم . قیاﻓﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺁﺷﻨﺎ ﻣﯿﺰنه با ﭼﺸﺎﯼ ﺭﯾﺰ
ﺷﺪﻩ ﻧﮕﺎﺵ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﻗﻬﻘﻪ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺍﯼ میده ﻭ ﻣﯿﮕﻪ

- ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﯽ ﻋﺰﯾﺰﻡ؟ﻣﺎﺭﺍﻟﻢ !!! ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﻗﺒﻠﯽ ﺷﻮﻫﺮ ﺟﻮنت
یاﺩﻡ ﺍﻭﻣﺪ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻮﻥ ﺩﺧﺘﺮﻩ ﺍﺷﻐﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺩﻧﺒﺎلش . اﺷﮑﺎﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﻧﻢ ﭘﺎﮎ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻭ
ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻣﯿﮕﻢ
- ﭼﺮﺍ ﻣﻦ ﻭ ﺍﻭﺭﺩﯼ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻋﻮﺿﯽ؟
- ﺍﺧﻪ ﯼ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﺸﻮ ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻡ ﺟﺪﯼ ﺷﺪﻩ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺍﻭﻥ ﺷﻮﻫﺮ ﺍﺷﻐﺎﻟﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﯿﻔﺘﻪ ﻗﺒﻼ بهش هشدار ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭﻟﯽ ﺧﻮﺏ ﻣﺜﻞ ﺍﯾﮑﻪ ﺟﺪﯼ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﻣﺮﺩﮎ ﮔﻮﺭﺧﺮ
ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺩﺍﺩ ﺯﺩﻡ
- ﺩﻫﻨﺖ ﻭ ﺑﺒﻨﺪ ﻋﻮضی
با ﺳﯿﻠﯽ ﮐﻪ ﺯﺩ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪم تاﺯﻩ ﯾﺎﺩﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭﺍﺳﻪ ﭼﯽ ﺑﺎﺩﯾﮕﺎﺭﺩ ﻭﺍﺳﻤﻮﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﯾﺎﺩﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﭼﺮﺍ ﺑﻬﻢ ﻣﯿﮕﻔﺖ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ ﺑﺬﺍﺭ ﻣﯿﺮﺳﻮﻧﻤﺖ ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﮔﻮﺵ ﻧﻤﯿﺪﺍﺩم حاﻻ ﻣﯿﺨﻮﺍﻥ ﺑﺎﻫﻢ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﮐﻨﻢ ﯾﺎﺩ ﺁﺭﺵ ﺟﯿﮕﺮﻡ ﻭ ﺍﺗﯿﺶ ﺯﺩ ﻫﻖ ﻫﻖ ﮔﺮﯾﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺑﺎ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ
-ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﺬﺍﺭ ﺑﺮﻡ ﺑﭽﻬﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﺳﻨﺸﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺶ ﺷﯿﺮ ﺑﺪم
مثل ﺟﻨﻮﻧﯿﺎ خندﯾﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺍﺍﺍ ﭘﺲ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﻭﻥ ﺗﻮﻟﻪ ﺳﮓ ﻭ ﻧﮑﺸﺖ ﻧﻪ؟
- ﺩﻫﻨﺖ ﺑﺒﻨﺪ ﺗﻮﻟﻪ ﺳﮓ ﺗﻮﯾﯽ ﻫﺮﺯه
با ﻣﺸﺖ ﻭ ﻟﮕﺪ ﺑﻪ ﺟﻮﻧﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم با ﻟﮕﺪﯼ ﮐﻪ ﺑﻬﻢ ﺧﻮﺭﺩ ﭼﺸﺎﻣﻮ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﺎﺭﺍﻝ ﻭ ﺩﻭﺗﺎ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮﻡ ﻭﺍﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺪﻧﻢ ﺩﺭﺩ ﻣﯿﮑﺮﺩ
- ﺑﯿﺎ ﻭﺍﺳﺖ ﯾﻪ ﺳﻮﭘﺮﺍﯾﺰ ﺩﺍﺭم
صندﻟﯽ ﻭ ﺍﻭﺭﺩ ﺟﻠﻮﯼ ﻣﻦ ﮔﺬﺍشتش ﻭ ﺭﻭﺵ نشست گوﺷﯿﺶ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩ ﻭ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭ ﺍﺳﭙﯿﮑﺮ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﮐﻼﻓﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮔﻮﺷﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪ ﺍﺷﮑﺎﻡ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻡ ﺭﻭﻧﻪ ﺷﺪ
- ﺑﻠﻪ .؟
- ﺑﻪ ﺁﻗﺎﯼ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻤﺎ؟
- ﺷﻤﺎ؟
-ﺣﺎﻻ ﺁﺷﻨﺎ ﻣﯿﺸﯿﻢ ﺑﺎهم
کاﻣﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ
- ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟ﭼﯽ ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ؟

ﻣﺎﺭﺍﻝ ﻗﻬﻘﻪ ﺍﯼ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ
-ﻣﻦ ﻭ ﺑﯿﺨﯿﺎﻝ ﺑﻬﺖ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺁﻗﺎﯼ ﻣﻬﻨﺪﺱ ،ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺧﺎﻧﻮﻣﺖ ﻧﺮﺳﯿﺪ ﺧﻮﻧﻪ؟
ﺑﻌﺪﻡ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﺩﻭﺗﺎ ﻗﻠﭽﻤﺎﻍ ﺑﻠﻨﺪ ﺯﺩﻥ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪه
صدﺍﯼ ﻋﺼﺒﯽ ﻭ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ
- ﻋﻮﺿﯿﺎ ﺯﻥ ﻣﻦ ﮐﺠﺎﺳﺖ ؟ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮﺵ ﺁﻭﺭﺩﯾﻦ،ﭼﯽ ﺍﺯ ﺟﻮﻧﺶ ﻣﯿﺨﻮﺍﯾﻦ
- ﻫﻮﯼ ﻫﻮﯼ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺷﻮ ﺑﺎﻫﻢ ﺑﺮﯾﻢ
-ﻣﯿﮕﻢ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﻋﻮﺿﯽ؟
- ﺑﯿﺎ ﺑﺎ ﺯﻥ ﻋﺰﯾﺰﺕ ﺻﺤﺒﺖ کن
گوﺷﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﻃﺮﻓﻢ
- ﺑﻬﺎﺭ؟ ﻋﺰﯾﺰﻡ؟ﺧﺎﻧﻮمم
با ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﻫﻖ ﻫﻖ ﮔﻔﺘﻢ
- ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ
- ﺟﻮﻧﻢ؟ ﺧﻮﺑﯽ؟
- ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻣﻦ ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ
-ﺍﺭﻭﻡ ﺑﺎﺵ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﺠﺎﺗﺖ ﻣﯿﺪﻡ
ﺳﺮﯾﻊ ﻭ ﺗﻨﺪ ﮔﻔﺘﻢ - ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻣﺎﺭﺍﻝ ﻣﻦ ﻭ ﺩﺯﺩﯾﺪه
ماﺭﺍﻝ ﺳﺮﯾﻊ ﺍﺯ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭘﺮﯾﺪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻭ ﮔﻮﺷﯽ ﻭ ﻗﻄﻊ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺟﻮﻧﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺩﺍﺩ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﺑﺸﻨﻮﻡ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
- ﭼﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯽ؟ﻣﯿﮑﺸﻤﺖ ﻣﺎﺭﺍل
تماﻡ ﻟﺒﺎﺱ ﺭﻭﺷﻨﻢ ﭘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﻥ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺿﺮﺑﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻬﻢ ﻣﯿﺰﺩﻥ ﺧﻮﻥ ﺑﺎﻻ ﻣﯿﺎﻭﺭﺩم رﻣﻘﯽ ﻭﺍﺳﻢ ﻧﻤﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﭼﻨﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮﺩم دﻟﻢ ﻭﺍﺳﻪ ﺩﯾﺪﻥ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻡ ﻟﮏ ﺯﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . ﺁﺭﺵ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﻡ ، ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺗﻤﻮﻡ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﺑﻮﺩ ، ﺩﻟﻢ ﺍﻏﻮﺵ
ﮔﺮﻡ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﻣﯿﺨﻮﺍست ،ﺩﻟﻢ ﺩﻋﻮﺍ ﮐﺮﺩﻧﺎ ﻭ ﻏﺮﻏﺮﺍﺵ ﻭ
ﻣﯿﺨﻮﺍست.
حساﺑﯽ ﻻﻏﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺑﺎ ﯾﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﻫﯿﭻ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪﺍشتم . نگرﺍﻥ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺁﺭﺵ ﺑﻮﺩﻡ ، ﻧﮕﺮﺍﻥ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩم اﻻﻥ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﻣﯿﮑﺮﺩن .
دﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ ﻭ ﻣﺎﺭﺍﻝ ﺑﺎ ﻗﺎﺳﻢ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺭئیس ﮔﺮﻭﻫﻪ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺳﺮﺩﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﮕﺎﺷﻮﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺗﺮﺳﯿﺪﻥ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩن هرﭼﯽ ﺑﺎهام ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﺩﻥ ﺟﻮﺍﺑﺸﻮﻧﻮ ﻧﻤﯿﺪﺍﺩﻡ ﺗﻮ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﻮﺩﻡ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯿﺸﻨﯿﺪم اﻭﻧﺎﻡ ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﯽ ﻣﺤﻠﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺯﺩﻧﻢ ﻭ ﻓﺤﺶ ﺩﺍﺩنم . دﯾﮕﻪ ﻣﺜﻞ ﺍﻭﻻ ﺣﺘﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﻢ ﻧﯿﻤﮑﺮﺩم فقط ﺳﺮﺩ ﺑﻪ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ﺧﯿﺮﻩ ﻣﯿﺸﺪم اﻭﻧﺎﻡ ﮐﻪ ﺧﻮﺏ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯿﺸﺪﻥ ﻣﯿﺮفتن
قرﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺍﮔﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﺮﮔﻪ ﺷﺮﺍﮐﺖ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﺷﺮﮐﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﻧﺒﺮﻩ ﻭ ﺷﺮﺍﮐﺘﺶ ﻭ ﺑﻬﻢ ﻧﺰﻧﻪ ﻣﻦ ﻭ بکشن هیچ ﺧﺒﺮﯼ ﺍﺯ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ
ﻧﺒﻮﺩ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺁژﯾﺮ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﻠﯿﺲ ﭼﺸﺎﻡ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩم ماﺭال ﻭ ﻗﺎﺳﻢ ﺳﺮﯾﻊ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺩﺍﺧﻞ ﻭ ﺩﺳﺘﺎﻡ ﻭ ﺑﺴﺘﻦ ﻭ ﯾﻪ ﺗﻔﻨﮓ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺭﻭ ﺷﻘﯿﻘﻢ ﻭ ﻫﻠﻢ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﯿﺮﻭن . همه ﯼ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﻭﺍﺳﺸﻮﻥ ﮐﺎﺭ ﻣﯿﮑﺮﺩﻥ ﺍﺳﻠﺤﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﮐﻤﯿﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩن . رﺍﻩ ﭘﺸﺖ ﻭ ﺑﻮﻡ ﻭ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﮔﺮفتن
بدﻭﻥ ﺟﻮﻥ ﺩﻧﺒﺎﻟﺸﻮﻥ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﻣﯿﺸﺪم . رﻭﯼ ﭘﺸﺖ ﺑﻮﻡ ﮐﻪ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﯾﻢ ﻗﺎﻣﺖ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺧﻤﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺷﻨﺎختم
ماﺭﺍﻝ ﺩﺍﺩﯼ ﺯﺩ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻫﻤﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺟﻠﺐ ﮐﺮﺩ
- ﺑﺪ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩﯼ ﺟﻨﺎﺏ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﭘﺎﯼ ﭘﻠﯿﺲ ﺗﻮ ﺑﺎﺯﯼ ﻭﺍ ﺑﺸﻪ ،ﺑﻪ ﻗﻮﻟﺖ ﻋﻤﻞ ﻧﮑﺮﺩﯼ ﭘﺲ ﻣﻨﻢ ﺑﻪ ﻗﻮﻟﻢ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ ﺑﺎ ﺯﻧﺖ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ کن
کاﻣﺮﺍﻥ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎﺩ ﻃﺮﻓﻢ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﺎﺵ ﻭ ﮔﺮفتن با ﺩﯾﺪﻧﺶ ﺍﺷﮑﺎﻡ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﺷﺪ ﻫﻖ ﻫﻘﻢ ﺍﻭﺝ ﮔﺮفت
پلیسی ﮐﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻭﺍﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺑﺸﯽ،ﺍﻭﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﻭﻟﺶ ﮐﻦ ﺧﻮﻧﺖ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﻄﻤﯿﻦ ﺑﺎﺵ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﺸﯽ ﺟﻮﻥ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺩﺭ ﻧﻤﯿﺒﺮی
ماﺭﺍﻝ ﺧﻨﺪﻩ هیستیرﯾﮑﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﻣﯿﮑﺸﻤﺶ ﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﺟﻨﺎﺏ ﺳﺮﻫﻨﮓ ﺑﻪ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﺕ ﺑﮕﻮ ﺍﺳﻠﺤﺸﻮﻥ ﻭ ﺑﺬﺍﺭﻥ ﺯﻣﯿﻦ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺗﻀﻤﯿﻨﯽ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ ﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻤﻮنه
اﯾﻦ ﺩﻓﻌﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺍﺩ ﻣﯿﺰﺩ
-ﻭﻟﺶ ﮐﻦ ﺍﺷﻐﺎﻝ ،ﻃﺮﻑ ﺣﺴﺎﺏ ﺗﻮ ﻣﻨﻢ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﻭﻟﺶ ﮐﻦ،ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﭽﺶ ﺑﯿﺘﺎﺑﯿﺶ ﻭ میکنه ، وﻟﺶ ﮐﻦ ﺑﯿﺎ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺣﺴﺎﺑﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﺴﻮﯾﻪ کن
با ﺻﺪﺍﯼ ﺗﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﺯﺩﻩ ﺷﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺟﯿﻎ ﺯﺩﻣﻮ ﭼﺸﺎﻡ ﻭ بستم
قاﺳﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ
-ﻣﻬﻨﺪﺱ ﺑﺎ ﺯﻧﺖ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ کن
بلند ﺩﺍﺩ ﺯﺩﻡ
-ﮐﺎﻣﺮﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍن

Signature
     
#34 | Posted: 22 Jul 2014 00:22 | Edited By: paridarya461
صدﺍﯼ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﯿﺪﺍﺩ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﺑﺎ ﭘﻠﯿﺴﺎ ﻣﯿﺸﻨﯿﺪم
دﻭﺑﺎﺭﻩ ﺻﺪﺍﯼ ﺷﻠﯿﮏ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﺎ ﺗﺮﺱ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﺭﻭﯼ ﺯمین چشماﻡ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﻥ ﺩﻭﺗﺎ ﺟﻨﺎﺯﻩ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯ ﻫﻮﺵ ﺭفتم وﻗﺘﯽ ﭼﺸﺎﻡ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﺑﺎﺑﺎ ﺭﻭ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﻡ نشستن
آﺭﻭﻡ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩﻡ - آب
کاﻣﺮﺍﻥ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻟﯿﻮﺍﻥ ﺁﺏ ﺑﺮگشت کمکم ﮐﺮﺩ ﺁﺏ
ﺑﺨﻮﺭم
با ﺑﯽ ﺣﺎﻟﯽ ﺯﻝ ﺯﺩﻡ ﻭ ﺗﻮ ﭼﺸﺎﺷﻮﻥ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺁﺭﺵ ﻭ ﺑﯿﺎﺭین
باﺑﺎ -ﺍﺭﻭﻡ ﺑﺎﺵ ﺩﺧﺘﺮﮐﻢ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻪ ﺁﺭﺵ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﺧﻮنه س
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﻭﻣﺪ ﻃﺮﻓﻢ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﭘﺴﺶ ﺯﺩم . تعجب ﻭ ﻣﯿﺸﺪ ﺗﻮ ﭼﺸﺎﺵ ﺩﯾﺪ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ
-ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺩﯾﺮ ﺍﻭﻣﺪﯼ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ،ﭼﺮﺍ؟ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ ﭼﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻧﺎﻣﺮﺩ؟ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ ﻫﺮﺛﺎﻧﯿﻪ ﯾﻪ ﻋﻤﺮ ﻭﺍﺳﻢ ﮔﺬﺷﺖ،ﺍﺯﺕ ﺑﺪﻡ ﻣﯿﺎﺩ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺑﺪﻡ ﻣﯿﺎﺩ
ﺗﻮ ﺑﻐﻠﺶ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﺶ ﻣﺸﺖ ﻣﯿﺰﺩﻡ ﺍﻭﻧﻢ ﺳﻌﯽ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺍﺭﻭﻣﻢ ﮐﻨﻪ ﺩﻟﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺸﺖ ﻭ ﻟﮕﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻮﺵ ﺟﺎﻥ ﮐﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺩﺭﺩ ﻣﯿﮑﺮﺩ . ﺗﻮ ﺑﻐﻞ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺧﻮﻥ ﺑﺎﻻ ﺍﻭﺭﺩﻡ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻫﻮﻝ ﺷﺪ ﻭ ﺳﺮﯾﻊ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﻓﺖ ﺑﯿﺮﻭن . دﺍﺷﺘﻢ ﻣﺮﺩﻧﻢ
ﻭ ﺑﺎ ﭼﺸﺎﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯿﺪﯾﺪم دﯾﮕﻪ ﺟﻮﻧﯽ ﻭﺍﺳﻢ ﻧﻤﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺑﺎ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺧﺮﯾﻦ ﺟﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺭﻭ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺁﺭششششش
چشام ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ
-----
ﮐﺎﻣﺮﺍن
تحمل ﺩﯾﺪﻥ ﺑﻬﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﮑﻠﯽ ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﺍﯾﻦ ﺑﻬﺎﺭ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﻻﻏﺮ ﻭ ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻭﺭﺩﻧﺶ ﺭﻭ
ﭘﺸﺖ ﺑﻮﻡ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﻨﻢ ،ﺗﻮ ﺍﻏﻮﺷﻢ ﻓﺸﺎﺭﺵ ﺑﺪﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻮﯼ ﺗﻨﺶ ﻣﺴﺖ شم
جاﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺳﻤﻢ ﻭ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﻫﻖ ﻫﻖ ﺻﺪﺍ ﺯﺩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﻤﯿﺮﻡ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﺭ ﺍﻻﻥ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺑﻮﺩ
ﺗﻮ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺍﻭﻣﺪ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﻢ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮﺩ ﺩﻟﻢ ﻭﺍﺳﺶ ﺭﯾﺶ ﺷﺪ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﺒﻮﺩ ﭼﯿﮑﺎﺭﺵ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﺭ ﻣﻬﺮﺑﻮﻥ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﻘﺪﻩ ﮐﯿﻨﻪ ﺍﯼ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺍﺯ ﺑﺲ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻓﺸﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﯾﻬﻮﯾﯽ ﺧﻮﻥ ﺑﺎﻻ ﺍﻭﺭﺩ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﻭﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﻭ ﺩﻭﯾﯿﺪﻡ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﺎ ﺩﮐﺘﺮ ﻭ ﭘﯿﺪﺍ کنم
با ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺗﻮ ﺳﺎﻟﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻣﯿﺰﺩﻡ ﻭ ﺩﮐﺘﺮ ﺩﮐﺘﺮ
ﻣﯿﮑﺮﺩم
پرﺳﺘﺎﺭﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻢ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﻭ ﺳﻌﯽ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻣﻦ ﻭ ﺍﺭﻭﻣﻢ کنن
با ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﮔﻔﺘﻢ ﭼﯽ ﺷﺪه یکیشون ﺭﻓﺖ ﺩﮐﺘﺮ ﻭ ﺧﺒﺮ ﮐﻨﻪ ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺍﻭﻣﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﻭﺿﻌﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﺭﻭﯼ ﺩﻭ ﺯﺍﻧﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭ ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﮐﺪﻭﻣﻤﻮﻥ ﺭﺳﯿﺪﮔﯽ کنه
باﺑﺎﯼ ﺑﻬﺎﺭ ،ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﺍﺯﺵ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﭼﺸﺎﺵ ﻭ ﺑﺎﺯ کنه
پرﺳﺘﺎﺭ ﺳﻌﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﺟﺪﺍﺵ ﮐﻨﻪ ﻭﻟﯽ ﺍﻭﻥ ﺍﺯ ﺑﭽﺶ ﺟﺪﺍ ﻧﻤﯿﺸﺪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﮔﻔﺖ
- ﺩﯾﺪﯼ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ؟ﺩﯾﺪﯼ ﺑﯽ ﺑﻬﺎﺭ ﺷﺪﯾﻢ؟ﺟﻮﺍﺏ ﺑﭽﺸﻮ ﭼﯽ ﻣﯿﺪﯼ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ؟
ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺮﯾﺨﺘﻢ ﻭ ﺳﺮﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﯿﺰﺩم بلند ﺷﺪﻡ ﻭ ﺳﻤﺖ ﺑﻬﺎﺭ ﯾﻮﺭﺵ ﺑﺮﺩم بهاﺭﻡ ﭼﺸﺎﺵ ﻭ ﺍﺭﻭﻡ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﺎﺵ ﺩﻭﺭﻭ ﻭﺭﺵ ﺑﻮﺩن با ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺩﮐﺘﺮ ﻣﺎﺭﻭ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﺑﯿﺮﻭن . بهاﺭ ﻭ ﺳﺮﯾﻊ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺍﻭﺭﺩﻧﺶ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻭ ﺑﺮﺩﻧﺶ ﺳﻤﺖ ﺍﺗﺎﻕ عمل ..
با ﮔﺮﯾﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﮐﺘﺮ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ
- ﺍﻗﺎﯼ ﺩﮐﺘﺮ
ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻓﻢ ﻭ ﮔﻔﺖ
-ﮐﻠﯿﻪ ﻻﺯﻡ ﺩﺍﺭﻡ ،ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺟﻮﻧﺸﻮ از دست ﻣﯿﺪه
بهت ﺯﺩﻩ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩم رﻭ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺑﻮﺩ ﺩﺍﺩ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ
-ﺳﺮﯾﻊ ﺩﮐﺘﺮ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﻭ ﭘﯿﺠﺶ ﮐﻨﯿﺪ ﺯﻭﺩ ﺑﺎﺷﯿﻦ،ﺩﮐﺘﺮ ﺑﯿﻬﻮﺷﯽ ،ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻞ ﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﯿﺪ
ﺑﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺩﮐﺘﺮ ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﻢ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﻭﺧﯿﻤﻪ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯﻡ ﺧﺪﺍﺭﻭ ﺷﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺯﻧﺪه س
گرﻭﻩ ﺧﻮﻧﯽ ﺑﻬﺎﺭ o ﻣﻨﻔﯽ ﺑﻮﺩ . ﺑﺎﺑﺎﺷﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺧﻮﻧﯽ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻟﯽ .....
ﺳﺮﯾﻊ ﺑﺎﺑﺎﺷﻮ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯﺵ ﺧﻮﻥ ﺑﮕﯿﺮﻥ ﻭ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﯼ ﻋﻤﻠﺶ کنن
جلوﯼ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻞ ﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺍﺭﻭﻡ ﺍﺭﻭﻡ ﺍﺷﮏ
ﻣﯿﺮیختم
بهرﺍﺩ ﻭ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﻭ ﻋﻠﯽ ﻭ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻭ ﺧﻼﺻﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩن
بهرﺍﺩ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺩﯾﺪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺧﻮﺍﺑﻮﻧﺪ ﺗﻮ ﮔﻮﺷﻢ . ﺣﻖ ﺩﺍﺷﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺍﻫﺮﺷﻮﻥ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﯾﮏ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺑﭽﮕﻮﻧﻪ ﺩﺍﻏﻮﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩم
دﻟﻢ ﻭﺍﺳﻪ ﺁﺭﺷﻢ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﮔﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﺑﻬﺎﺭ ﺑﯿﺎﺩ ﻣﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﭼﯽ ﺑﺪم . اﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺩﺯﺩﯾﺪﻥ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺘﻢ ﺑﻐﻠﺶ ﻧﮕﺮفتم صدﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺟﯿﻐﺎﺵ ﻭ ﻣﯿﺸﻨﯿﺪﻡ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻬﺎﺭ ﺩﻝ ﻭ ﺩﻣﺎﻍ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮﻡ ﻃﺮﻑ ﺍﻭﻥ بچه رﻭ ﻧﺪﺍشتم
بهاﺭﻡ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﺭﺷﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺮﮔﺮﺩ ،ﻣﯿﺪﻭﻧﻢ ﻭﺍﺳﺖ ﺍﺭﺯﺷﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻭﻟﯽ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ ﺑﻬﺖ ﻧﯿﺎﺯﻩ ﺩﺍﺭه
اﺷﮏ ﻣﯿﺮﯾﺨﺘﻢ ﻭ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻣﯿﮑﺮﺩم
بعد ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻞ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﻣﺪ . ﻫﻤﻤﻮﻥ ﻫﺠﻮﻡ ﺑﺮﺩﯾﻢ ﻃﺮﻓﺶ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻃﻔﻠﮏ ﺳﮑﺘﻪ ﺭﻭ ﺯﺩ
ﺍﻭﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺑﻮﺩ
- ﺣﺎﻟﺶ ﭼﻄﻮﺭﻩ؟
- ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺸﯿﺪ؟
ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﺎ ﻟﮕﺪ ﺑﺰﻧﻢ ﺗﻮ ﺩﻫﻨﺶ ﻣﺎ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﯿﻢ ﺍﻭﻥ ﭼﯽ میگه
بهرﺍﺩ - ﺑﻠﻪ؟ ﺑﮕﯿﻦ دیگه
پرﺳﺘﺎﺭﻩ ﺳﺮﯼ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ
-ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺩﻭﺗﺎ کلیه ش ﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ،ﺷﺎﻧﺲ ﺁﻭﺭﺩﯾﻦ ﭘﺪﺭﺵ ﺑﻮﺩ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺗﻤﻮﻡ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺍﻻﻧﻢ ﺍﮔﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﺩ ﺳﺎﻟﻢ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻞ ﺑﯿﺎﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﻠﯿﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ کنه
پرﺳﺘﺎﺭﻩ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﻣﻮﻥ ﺭﺩ ﺷﺪ ﺍﯾﻨﺪﻓﻌﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﯾﻘﻢ ﻭ بچسبه. کوﺑﻮﻧﺪﻡ ﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻭ یقم رﻭ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻗﺴﻢ ﺍﮔﻪ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺯﯾﻦ ﺩﺭ ﺑﯿﺮﻥ ﻧﯿﺎﺩ ﺯﻧﺪه ﺕ ﻧﻤﯿﺬﺍﺭﻡ ﻋﻮضی
سرﻣﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻭ ﭼﯿﺰﯼ نگفتم خوﺩﺵ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﻮ
ﺍﻏﻮﺷﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻣﻨﻢ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﺎﻫﻢ ﺯﺩﯾﻢ ﺯﯾﺮ ﮔﺮیه
علی ﺳﻌﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﺟﺪﺍﻣﻮﻥ ﮐﻨﻪ ﻭﻟﯽ ﻣﺎ ﺟﺪﺍ ﻧﻤﯿﺸﺪیم رﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﻮﻧﺪﻢ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺍﻭﻣﺪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻭ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﮔﻔﺖ
- ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺍﻻﻥ ﺯﻧﮓ زﺩ ﺁﺭﺵ ﺗﻠﻒ ﺷﺪ ﺗﻮﺭﻭ ﺟﻮﻥ ﺑﻬﺎﺭﺕ ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺮﻭ پیشش
با ﺧﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺑﻬﺎﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺗﻮ ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻞ ﺍﻭﻧﻮﻗﺖ ﻣﻦ ﺑﺮﻡ ﭘﯿﺶ ﺍﻭﻥ بچه
ماﻣﺎﻧﺶ ﺍﻭﻣﺪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺟﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭ ﺧﻮﺩﺕ ﮐﻪ ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ ﺁﺭﺵ ﻧﻔﺲ ﺑﻬﺎﺭﺕ ﺑﻮﺩ ﺩﻭﺱ ﺩﺍﺭﯼ ﻧﻔﺴﺶ ﭘﺮﭘﺮ ﺑﺸﻪ؟ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﺠﻮﺭﯼ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﻭ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ؟
ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﯼ ﺍﺷﮑﯽ ﺯﻝ ﺯﺩﻡ ﺑﻪ ﺧﺎﻟﻪ ﺩﺳﺘﺎﻡ ﻭ ﺟﻠﻮﯼ ﺻﻮﺭﺗﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
-ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺑﻬﺎﺭ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻡ
- ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻬﺎﺭﺕ ﺍﮔﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﯿﺎﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﻪ ﺍﻧﺸﺎﺍﻟﻠﻪ ﻣﯿﺎﺩ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﯼ ﺧﺪﺍ ﺍﮔﻪ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﺑﺎ ﭘﺎﺭﻩ ﺗﻨﺶ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩﯼ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ نمی بخشتت
بهرﺍﺩ ﺩﺳﺘﻤﻮ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻠﻨﺪﻡ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﺑﺮﻭ ﻣﺎ ﺍﯾﻨﺠﺎﯾﯿﻢ ﺧﺒﺮﯼ ﺷﺪ ﺧﺒﺮﺕ میکنیم
خاﻟﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﻣﺎﺩﺭ ﺗﻮﻡ ﺑﺮﻭ ﻫﻢ ﺭﺍﻧﻨﺪﮔﯽ ﮐﻦ ﻫﻢ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﺍﺭﺵ ﺑﺮﺱ ﭘﺎﺷﻮ ﺩﺧﺘﺮم
نوﺷﯿﻦ ﺍﺯ ﺟﺎﺵ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺩﺳﺘﻤﻮ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻣﻦ ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﺸﻮﻧﺪ
ﺭﻭ ﺑﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﻭ ﺑﻬﺮﺍﺩ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﮔﻔﺘﻤﻢ
-ﺗﻮﺭﻭ ﺧﺪﺍ ﻫﺮ ﺧﺒﺮﯼ ﺷﺪ ﺑﻬﻢ ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻧﯿﺪ
-ﺑﺎﺷﻪ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﺮﻭ
ﺑﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺍﺯ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺑﯿﺮﻭن . نوﺷﯿﻦ ﺳﻮﺍﺭ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺷﺪﻭ ﺭﻭﺷﻨﺶ ﮐﺮﺩ . ﺳﺮﻣﻮ ﺑﻪ ﭘﺸﺘﯽ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺗﮑﯿﻪ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻡ ﻭ بستم خیلی ﻭﻗﺖ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﺍﺳﻪ ﯾﻪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺍﻡ ﺑﻮﺩ ﭘﻠﮏ ﺭﻭ ﻫﻢ ﻧﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩم نوﺷﯿﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻭ ﻧﮕﻪ ﺩﺍشت جلوﯼ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺍﺻﻼ ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﺴﺘﻢ ﺁﺭﺵ ﮐﺠﺎ هست اﺯ ﻗﯿﺎﻓﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯿﺘﺮﺳﯿﺪﻡ ﺭﯾﺶ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ،ﻟﺒﺎﺳﺎﻡ ﭼﺮﻭﮎ ﺑﻮﺩ ﺣﻤﺎﻡ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩم چشاﻡ ﺳﺮﺥ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺯﯾﺮﺵ ﮔﻮﺩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻭ ﭘﺎﺭﮎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺩﺍخل . صدﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﺁﺭﺵ ﻣﯿﻮﻣﺪ ﺻﺪﺍﯼ ﻧﺎﺯﻟﯿﻢ ﻣﯿﻮﻣﺪ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺭﻭﻣﺶ ﮐﻨﻪ
-ﺍﺭﻭﻡ ﺧﺎﻟﻪ ﺟﻮﻥ ،ﺍﺭﻭﻡ ﻋﺰﯾﺰﻡ،ﺍﺧﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻘﺪﻩ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﻓﺪﺍﺕ شم
رﻓﺘﻢ ﺩﺍﺧﻞ ﻭ ﺳﻼﻡ ﺍﺭﻭﻣﯽ ﺩﺍﺩم
ناﺯﻟﯽ ﺑﺎ ﺷﺎﺩﯼ ﺑﻬﻢ ﺳﻼﻡ ﺩﺍﺩﻭ ﺳﺮﯾﻊ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ
ﭘﺮﺳﯿﺪ
- ﺑﻬﺎﺭ ﺣﺎﻟﺶ ﭼﻄﻮﺭﻩ ؟ﻋﻤﻠﺶ ﺗﻤﻮﻡ ﻧﺸﺪ؟
ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻧﻔﯽ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﻃﺮﻓﺶ ﺗﺎ ﺁﺭﺵ ﻭ ﺍﺯﺵ
ﺑﮕﯿﺮم
باﺭﺍﻥ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﺁﺭﺵ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﻣﻦ
ﮔﺮﯾﺶ ﺷﺪﺕ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎﺩ ﺑﻐﻠﻢ ﺭﻓﺘﻢ ﺑﻐﻠﺶ
ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻓﺸﺎﺭﺵ ﺩﺍﺩﻡ
- ﺟﺎﻧﻢ ﺑﺎﺑﺎ !! ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮﻡ ﺁﺭﻭﻡ ﺑﺎﺵ،ﺑﺎﺑﺎ ﺍﻻﻥ پیشته
بوﺳﯿﺪﻣﺶ ﻭ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﻢ ﺗﮑﻮﻧﺶ ﻣﯿﺪﺍﺩﻡ
-ﺍﺭﻭﻡ ﺑﺎﺵ ﻓﺪﺍﺕ ﺷﻢ ،ﺍﺭﻭﻡ ﺑﺎﺵ ﭘﯿﺶ ﻣﺮﮔﺖ ﺷﻢ،ﺗﻮﻡ ﺑﻬﻮﻧﻪ ﯼ ﻣﺎﻣﺎﻧﺖ ﻭ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ؟ﻣﺎﻣﺎﻧﺖ ﻣﯿﺎﺩ ﺯﻭﺩ ﻣﯿﺎﺩ
ﺻﺪﺍﻡ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺷﮑﺎﻡ ﺭﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻡ ﻣﯿﺮﯾﺨﺖ
- ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺎﺩ،ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﮔﺮﺩﻩ ﭘﯿﺸﻢ ،ﺟﻮﺍﺑﺘﻮ ﺭﻭ ﭼﯽ ﺑﺪﻡ ﺗﻮ ﺑﻬﺶ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟
ﺳﺮﻣﻮ ﮐﺮﺩﻡ ﻃﺮﻑ ﺍﺳﻤﻮﻥ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺧﺪﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍ ﺍﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﻬﺶ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﻩ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﭽﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﻢ ﺑﺮﺵ ﮔﺮﺩﻭن
نوﺷﯿﻦ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﺍﻭﻣﺪ ﻃﺮﻓﻢ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﺍﺯﻡ ﺑﮕﯿﺮﻩ ﻭﻟﯽ ﺁﺭﺵ ﻭ ﮐﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻓﺸﺎﺭﺵ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺍﺭوﻡ ﺑﺎﺵ ﻧﻔﺲ ﺑﻬﺎﺭ،ﺍﺭﻭﻡ ﺑﺎﺵ،ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻬﺎﺭﮐﻢ ،ﺍﺭﻭم
دﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺭﻭﻡ ﺷﺪ ﺭﻭ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ
ﮔﺮﯾﻪ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩ
- ﺩﯾﺪﯼ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺩﯾﺪﯼ ﺑﻬﺎﺭﻡ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺍﻏﻮﻥ ﺷﺪﻩ،ﺩﻋﺎ ﮐﻦ ﻭﺍﺳﺶ ﻧﺎﺯﻟﯽ ،ﺗﻮ ﺑﮕﻮ ﺍﮔﻪ ﺑﺮﻩ ﻣﻦ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻭﻥ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﮐﻨﻢ؟
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﺎ ﺷﯿﺸﻪ ﺁﺭﺵ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ ﻗﺒﻮﻝ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﺭﻭ ﺑﮕﯿﺮﻩ،ﺷﯿﺮ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻭ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ
ﺳﺮﻣﻮ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﺷﯿﺸﻪ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ گرفتم
آﺭﺵ ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻭ ﻧﻤﯿﺨﻮﺭﺩ
- ﺑﺨﻮﺭ ﮔﻞ ﭘﺴﺮﻡ ﺑﺨﻮﺭ ﺗﺎﺝ ﺳﺮم
تاﺯﻩ ﻧﮕﺎﻡ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎ ﺗﺮﺱ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ ﺟﻮﻧﯽ ﺑﻬﺶ ﺯﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺧﻮﺑﯽ ﻋﻤﻮ ﺟﻮﻥ؟
ﻟﺒﺎﺵ ﻭ ﺑﺮﭼﯿﺪ ﯾﺎﺩ ﺑﻬﺎﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺍﯾﻨﺠﻮﺭﯼ ﻣﯿﺸﺪ
- ﻋﻤﻮ ﺍﺑﺠﯽ ﺑﻬﺎﺭﻡ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ﻣﻦ ﺍﺑﺠﯿﻢ ﻭ ﻣﯿﺨﻮﺍمممم
با ﮔﺮﯾﻪ ﭘﺎﺵ ﻭ ﻣﯿﮑﻮﺑﯿﺪ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﺑﻐﻞ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﻃﺮفش بغلش ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺳﺮﺷﻮ ﺭﻭ ﺳﯿﻨﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺑﻮﺳﯿﺪﻡ
- ﺍﺭﻭﻡ ﺑﺎﺵ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺍﺑﺠﯽ ﺑﻬﺎﺭ ﻣﯿﺎﺩ ،ﺯﻭﺩ ﺑﺮﻣﯿﮕﺮﺩﻩ،ﺍﻭﻥ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟
- ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯿﮕﯽ؟
- ﺍﺭﻩ ﻓﺪﺍﺕ ﺷﻢ
- ﺧﻮﺍﺑﻢ ﻣﯿﺎﺩ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺍﻭﻣﺪ ﻃﺮﻓﻢ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺑﺮﻭ ﯾﮏ ﺩﻭﺵ ﺑﮕﯿﺮ ﻟﺒﺎﺳﺎﯼ ﺗﻤﯿﺰ ﻋﻠﯽ ﻭ ﻭﺍﺳﺖ ﻣﯿﺬﺍﺭﻡ
- ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺑﯿﺨﯿﺎﻝ ﺷﻮ
ﻧﻮشین دﺳﺘﻤﻮ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻬﺎﺭ ﺍﮔﻪ ﺗﻮﺭﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺭﯾﺨﺖ ﺑﺒﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﺳﮑﺘﻪ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻣﮕﻪ ﻧﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺧﺎﻟﻪ؟
- ﺍﺭﻩ ﻋﻤﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮎ ﺷﺪی
بیﺣﻮﺻﻠﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ ﺭﻓﺘﻢ ﺗﻮ ﺣﻤﻮﻡ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻭﺍﺳﻢ ﮊﯾﻠﺖ ﺍﻭﺭﺩ ﺗﺎ ﺭﯾﺶ سیبیلمو ﺑﺰﻧﻢ ﺑﺎ ﺣﻮﻟﻪ ﻭ ﻟﺒﺎﺱ ﺗﻤﯿﺰ
ﺑﻌﺪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺍﺏ ﺣﺎﻟﻢ ﻭ ﺟﺎ ﺍﻭﺭﺩ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﯿﺮﻭن
نوﺷﯿﻦ ﺑﻬﻢ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﻧﺸﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﻭﺍﺳﺖ ﺟﺎ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﺑﺮﻭ ﺑﺨﻮﺍب
سرﯼ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﮔﻮﺷﯿﻤﻮ ﺑﺮﺩﺍشتم . باﺭﺍﻥ ﻭ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﺳﻤﺖ ﺍﺗﺎق . آﺭﺷﻢ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﺸﮏ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺳﺮﺟﺎش
باﺭﺍﻥ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩﻡ ﺧﻮﺍﺑﻮﻧﺪﻡ ﻭ ﭘﺘﻮﻡ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﻭ ﺧﻮﺩﻣﻢ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪم باﺭﺍﻥ ﻭ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﻢ ﮔﺮﻓﺘﻤﺶ ﺍﻭﻧﻢ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﻢ ﺟﺎ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭼﺸﺎﺵ ﻭ ﺑﺴت . با ﺻﺪﺍﯼ ﺯﻧﮓ ﺗﻠﻔﻦ ﺳﺮﯾﻊ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﭘﺮﯾﺪﻡ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﺍﺳﻢ ﺑﻬﺮﺍﺩ ﺭﻭﯼ ﺗﻠﻔﻦ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺯ ﺳﺮﻡ ﭘﺮﯾﺪ ﺳﺮﯾﻊ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻡ
- ﺍﻟﻮ ﺑﻬﺮﺍﺩ؟
-
- ﭼﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯿﯽ؟
ﮔﻮﺷﯽ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﺎ ﺩﺍﺩ ﻣﻦ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻭ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﭘﺮﯾﺪﻥ ﺗﻮ ﺍﺗﺎﻕ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻧﻢ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﭘﺮﯾﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻭﺣﺸﺖ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺩﻭﺗﺎ ﺳﺮﯾﻊ ﺷﻠﻮﺍﺭﻡ ﻭ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻻﺷﻮﻥ ﭘﺮﯾﺪﻡ ﻃﺮﻑ ﻣﺎﺷﯿﻨﻪ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻭ ﮔﺎﺯﺷﻮ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﺳﻤﺖ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎن
هرﭼﯽ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ ﺭﺍﻩ ﺗﻤﻮﻣﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺭﺳﯿﺪﻡ ﺑﻪ ﭼﻬﺎﺭﺭﺍﻩ ﭼﺮﺍﻍ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪ
ﺍﻩ ﻣﺤﮑﻢ ﮐﻮﺑﻮﻧﺪﻡ ﺭﻭﯼ ﻓﺮﻣﻮﻥ
- ﺍﻩ لعنتی
حساﺑﯽ ﻋﺠﻠﻪ ﺩﺍﺷﺘم اﻫﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﭘﺨﺶ ﻣﯿﺸﺪ ﻭ ﺯﯾﺎﺩ ﮐﺮﺩﻡ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﻋﺼﺎﺑﻢ ﺑﯿﺎﺩ ﺳﺮﺟﺎﺵ

ﭼﺸﻤﮏ ﺑﺰﻥ ﺳﺘﺎﺭه
عاﺷﻘﯽ ﮐﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭه

اﮔﻪ ﺑﮕﯽ ﻣﯿﻤﻮﻧﯽ
ﺧﺰﻭﻥ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻬﺎﺭههه

اﺳﻢ ﺑﻬﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﻭﻣﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﺷﺪم دﺳﺘﻤﻮ
ﮔﺬﺍشتم ﺭﻭ ﺑﻮق
نه ﺍﯾﻦ ﺗﺎ ﻓﺮﺩﺍ ﺻﺒﺢ ﻗﺼﺪ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺳﺒﺰ بشه جهنم ﻫﺮﭼﯽ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﺑﺸﻪ ﭘﺎﻣﻮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﺭﻭ ﮔﺎﺯ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭘﻠﯿﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺳﻮﺕ ﻣﯿﺰﺩ ﮔﺎﺯ ﺩﺍﺩم
اﻫﻨﮕﻢ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﭘﺨﺶ ﻣﯿﺸﺪ

ﺑﺨﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﺯ ﭼﺸﻤﺎﺕ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺮﺍﻡ ﻫﻤﻮنه
هنوﺯ ﺩﻟﻢ ﺩﯾﻮﻭﻧﻢ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﻣﯿﻤﻮنه

دﻝ ﺍﺳﯿﺮ ﻣﺎﺭﻭ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﺕ کن
باﺯﻡ ﺑﻤﻮﻥ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺭﺍﻫﯿﻪ ﻗﺼﻪ ﻫﺎﺕ کن

میدﺩﻭﻧﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻮ ﺗﻤﻮﻡ ﺍﺭﺯﻭمه
بذﺍﺭ ﻭﺍﺳﺖ ﺑﻤﯿﺮم نگو ﻗﺼﻪ ﺗﻤﻮمه

ﺗﻤﻮﻡ ﺍﺭﺯﻭمه بذﺍﺭ ﻭﺍﺳﺖ ﺑﻤﯿﺮم نگو ﻗﺼﻪ ﺗﻤﻮمه


میدﺩﻭﻧﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻮ ﺗﻤﻮﻡ ﺍﺭﺯﻭمه
بذﺍﺭ ﻭﺍﺳﺖ ﺑﻤﯿﺮم نگو ﻗﺼﻪ ﺗﻤﻮمه

دﻝ ﺍﺳﯿﺮ ﻣﺎﺭﻭ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﺕ کن
باﺯﻡ ﺑﻤﻮﻥ ﮐﻨﺎﺭم رﺍﻫﯽ ﻗﺼﻪ ﻫﺎﺕ کن

میدﻭﻧﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻮ ﺗﻤﻮﻡ ﺍﺭﺯﻭمه
بذﺍﺭ ﻭﺍﺳﺖ ﺑﻤﯿﺮم نگو ﻗﺼﻪ ﺗﻤﻮﻣﻪ

(ﭘﻮﯾﺎﻥ ﺍﻫﻨﮓ ﺩﻝﺍﺳﯿﺮﻩ ‏)
ﺟﻠﻮﯼ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻦ ﺗﺮﻣﺰ ﺩﺳﺘﯽ ﻭ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺩﺍﺩ ﺳﺮﯾﻊ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻭ ﻗﻔﻞ ﮐﺮﺩم
بدﻭ ﺑﺪﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﺑﺨﺶ icu ﺑﻬﺮﺍﺩ ﻣﯿﮕﻔﺖ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺑﺮﺩﻥ
ﺍﻭﻧﺠﺎ
ﺭﺳﯿﺪﻡ ﺗﻮ ﺳﺎﻟﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﺮﺩن پاﻫﺎﻡ ﺳﺴﺖ ﺷﺪ ﺍﺭﻭﻡ ﺍﺭﻭﻡ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ ﻃﺮﻓﺸﻮﻥ ﮐﻪ ﻋﻠﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻦ ﺷﺪ
ﺑﻬﺮﺍﺩ
ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺭﻭ ﺑﻬﻢ ﺑﺎ ﺍﺷﮏ ﮔﻔﺖ
- ﮐﺎﻣﺮﺍن
رﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻢ ﻭ ﺩﺳﺘﺎﻡ ﻭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﺭﻭﯼ ﺳﺮﻡ
- ﻭﺍﯼ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺷﺪﻡ،ﺧﺪﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍ ﭼﺮﺍ ﺍخه
اﺯ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪﻡ ﮐﺮﺩن
بهرﺍﺩ -ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺍﻣﯿﺰ ﺑﻮﺩ ﮐﺎﻣﺮﺍن
با ﺑﻬﺖ ﻧﮕﺎﺵ ﮐﺮﺩم یهو ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪﻥ
- ﺩﺭﻭﻭﻭﻍ ﻣﯿﮕﯽ؟
- ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﻬﺎﺭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﭘﯿﺸﻤﻮن
بغلش ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺗﻮ ﺍﻏﻮﺵ ﻫﻢ ﺍﺷﮏ ﺷﻮﻕ ریختیم همه ﺑﻬﻢ ﺗﺒﺮﯾﮏ گفتن
سرﯾﻊ ﺯﻧﮓ ﺯﺩﻡ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻭ ﺧﺒﺮ ﻭ ﺑﻬﺶ ﺩﺍﺩم با ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﻬﻢ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﺪه
رﻓﺘﻢ ﭘﯿﺶ ﺩﮐﺘرش
بهرﺍﻡ ﻭ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺨﺶ ccu ﭘﯿﺶ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻬﺎﺭ
ﺗﻘﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩﻡ
- ﺑﻔﺮﻣﺎیید
- ﺳﻼﻡ ﺩﮐﺘﺮ
- ﺳﻼﻡ ﺟﻮﻭﻥ ﺑﯿﺎ ﺗﻮ
ﺭﻓﺘﻢ ﺗﻮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻤﻞ ﺍﺯﺵ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩم
خدﺍﺭﻭﺷﮑﺮ ﺩﻋﺎﻫﺎﻣﻮﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﺑﻬﺎﺭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﯿﻬﻮﺵ ﺑﻮﺩ



Signature
     
#35 | Posted: 29 Jul 2014 06:57 | Edited By: paridarya461
فصل بیست و هشتم

ﺑﻌﺪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﮐﺘﺮ ﮐﻠﯽ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﮐﺮﺩ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺗﺸﮑﺮ ﺯﺩﻡ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻗﺶ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻥ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺑﺮﺍﻧﮑﺎﺭﺩ ﻣﯿﺒﺮﻧﺶ ﺑﺨﺶ
ﺁﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺳﻤﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩﻡ
ﺑﻪ ﺑﻬﺎﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺿﻌﯿﻒ ﻭ ﺷﮑﻨﻨﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺯﻭﻥ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺧﯿﺮﻩ ﮐﻨﻨﺪﺵ ﺧﺒﺮﯼ ﻧﺒﻮﺩ ﺧﯿﻠﯽ ﻻﻏﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﭼﺸﻤﺎﯼ ﺳﺮﺩﺵ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﮔﻮﺷﯿﻢ ﺯﻧﮓ ﺧﻮﺭﺩ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﻮﺩ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻡ
-ﺑﻠﻪ؟
ﺑﺎ ﮐﻼﻓﮕﯽ ﮔﻔﺖ
- ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ؟
-ﺑﻠﻪ؟
- ﺁﺭﺵ ﺭﻭﺍﻧﯿﻤﻮﻥ ﮐﺮﺩ ﺍﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﻫﻤﺶ
ﺩﺍﺭﻩ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﯾﮕﻪ ﮐﻼﻓﻪ ﺷﺪﯾﻢ ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﯿﻢ ﺑﺎﯾﺪ
ﭼﯿﮑﺎﺭ ﮐﻨﯿﻢ
- ﺑﺎﺷﻪ ﺍﻻﻥ ﻣﯿﺎﻡ
ﭘﻮﻓﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮔﻮﺷﯿﻮ ﻗﻄﻊ ﮐﺮﺩ
ﺭﻭ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﻮﻣﺪ ﮔﻔﺘﻢ
-ﻣﻦ ﻣﯿﺮﻡ ﺧﻮﻧﻪ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻣﯿﮕﻪ ﺁﺭﺵ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﻣﯿﮑﻨﻪ
ﺳﺮﺷﻮ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻭ ﮔﻔﺖ
- ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺮﻭ
-ﺑﻬﻮﺵ ﺍﻭﻣﺪ ﺧﺒﺮﻡ ﮐﻨﯿﺪ
- ﺑﺎﺷﻪ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ
ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﺭﺍﻫﯽ ﺷﺪﻡ
ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ ﺟﻠﻮﯼ ﺩﺭ ﺗﺮﻣﺰ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺷﺪﻡ ﺯﻧﮓ ﺧﻮﻧﻪ ﺭﻭ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻡ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺁﺭﺵ ﺑﻪ ﺑﻐﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﻧﻪ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻧﺎﻟﻪ ﮔﻔﺖ
-ﺗﻮﺭﻭ ﺧﺪﺍ ﺑﮕﯿﺮﺵ ﺭﻭﺍﻧﯿﻢ ﮐﺮﺩ
ﺁﺭﺵ ﻭ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮﺩﻣﻮ ﺭﻭ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻮ؟
-ﺍﻭﻧﻢ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ﺑﻎ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﺸﺴﺘﻪ
ﭘﻮﻓﯽ ﮐﺮﺩﻣﻮ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺍﻣﺎﺩﺵ ﮐﻦ ﺑﺒﺮﻣﺶ ﭘﺎﺭﮎ
ﺳﺮﯼ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻭ ﺭﻓﺖ
ﺑﺎ ﺍﺭﺵ ﺭﻓﺘﻢ ﺩﺍﺧﻞ ﺳﺎﮎ ﻟﺒﺎﺳﺎﺵ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﻟﺒﺎﺱ ﺳﻔﯿﺪﯼ ﻭ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺳﺎﮐﺶ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩﻡ ﻭ ﺗﻨﺶ ﮐﺮﺩﻡ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﺴﺘﺶ ﻭ ﺗﻮ ﺩﻫﻨﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﯿﻤﮑﯿﺪﺵ
ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻫﻤﻮﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻭ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺍﻣﺎﺩﻩ
ﺟﻠﻮﻡ ﻭﺍﺳﺘﺎﺩﻥ
ﯾﺎﻋﻠﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ
- ﺑﺮﯾﻢ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺩﺭﺍﺭﻭ ﻗﻔﻞ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻭﻣﺪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺟﻠﻮ ﻧﺸﺴﺖ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﻧﺎﺯﻟﯿﻢ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﺴﺘﻦ
- ﺧﻮﺏ ﮐﺠﺎ ﺑﺮﯾﻢ؟
ﺑﺎﺭﺍﻥ -ﺑﺮﯾﻢ ﺷﻬﺮﺑﺎﺯﯼ؟
ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﮕﺎﺵ ﮐﺮﺩﻣﻮ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺍﯼ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ
ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻭ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩﻡ
ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ
ﺁﺭﺵ ﺑﻐﻞ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻭﺷﺎﺩﻭﺵ ﻫﻢ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﺮﻓﺘﯿﻢ
ﻧﺎﺯﻟﯽ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻧﻢ ﺟﻠﻮﻣﻮﻥ ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﻣﯿﺮﻓﺘﻦ
ﺟﻠﻮﯼ ﻫﺮ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎ ﻫﯿﺠﺎﻥ ﻣﯿﮕﻔت ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ
ﺳﻮﺍﺭ ﺷﻪ
ﺑﺎﻟﺒﺨﻨﺪ ﻭﺍﺳﻪ ﺍﻭﻥ ﻭ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﻭ ﮔﺎﻫﯿﻢ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﻠﯿﻂ ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﻢ
ﺧﻮﺩﻡ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ مینشستم ﻭ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ
ﺁﺭﺷﻢ ﺑﻐﻠﻢ ﻭﻭﻝ ﻣﯿﺨﻮﺭﺩ
ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻫﻤﺸﻮﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺳﻮﺍﺭ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺸﻦ ﻭ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﻦ
ﻣﻨﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﺁﺭﺵ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ
ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﺸﺴﺖ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺳﺮﻣﻮ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﺪﻡ
ﺩﻭﺗﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻭﺿﻊ ﺧﺮﺍﺑﯽ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻧﺸﺴﺘﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻤﻮ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﺪﻡ
ﺍﺭﺵ ﭘﯿﺮﻫﻨﻤﻮ ﺗﻮﯼ ﺩﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻮﺩ
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﻢ ﻧﺸﺴﺖ
ﭘﺴﺮﻡ ﻏﯿﺮﺗﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﻭﺱ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺟﺰ ﻣﺎﻣﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ
ﺑﺎ ﯾﺎﺩ ﺑﻬﺎﺭ ﮔﻮﺷﯿﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩﻡ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﺯﻧﮓ ﺯﺩﻡ
ﺍﻻﻥ ﺩﻭ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺷﻬﺮﺑﺎﺯﯼ
- ﺟﺎﻧﻢ؟
-ﺳﻼﻡ ﻋﻠﯽ ﺧﻮﺑﯽ؟ﭼﯽ ﺷﺪ؟ﺑﻬﻮﺵ ﻧﯿﻮﻣﺪ؟
- ﺳﻼﻡ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻬﻮﺵ ﺍﻭﻣﺪ ﺧﺒﺮﺕ ﻣﺒﮑﻨﻢ
ﺍﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪﻣﻮ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺑﺎﺷﻪ
ﻋﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﺮﻭ ﺻﺪﺍﯼ ﭘﺎﺭﮎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ
ﭘﺮﺳﯿﺪ
- ﮐﺠﺎﯾﯽ؟
- ﺑﺎ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻭ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺭﻭ ﺍﻭﺭﺩﯾﻢ ﺷﻬﺮﺑﺎﺯﯼ
- ﺍﻫﺎﻥ ﺧﻮﺵ ﺑﮕﺬﺭﻩ ﻣﻦ ﺑﺮﻡ ﺩﯾﮕﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﺪﺍﺭﯼ؟
-ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺩﺍﺩﺍﺵ ﻓﻌﻼ
ﺩﺧﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ
- ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺍﺷﻨﺎﯾﯽ ﻣﯿﺪﯾﻦ؟
ﺑﺎ ﺍﺧﻢ ﮔﻔﺘﻢ
- ﻧﺨﯿﺮ ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﯿﺪ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺑﺪ ﻣﯿﺒﯿﻨﯿﺪ
ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﯿﻮﻣﺪ ﺳﻤﺘﻤﻮﻥ
ﺑﻬﺶ ﭼﺸﻤﮑﯽ ﺯﺩﻡ ﮐﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﻗﻀﯿﻪ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺖ
ﺭﻭ ﺑﻬﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺍﻭﻣﺪﯼ ﻋﺰﯾﺰﻡ؟ﺑﭽﻪ ﺑﻬﻮﻧﺖ ﻭ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﺎﻟﺒﺨﻨﺪ ﺍﻭﻣﺪ ﺍﺭﺵ ﻭ ﺍﺯﻡ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ
-ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮﻡ ﻋﺰﯾﺰﻡ
ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
-ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻋﺰﯾﺰﻡ؟
-ﭼﺮﺍ ﻋﻤﻮﺟﻮﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺍﻡ
- ﭘﺲ ﺑﺮﯾﻢ ﻭﺍﺳﺖ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﺨﺮﻡ
ﺗﻮ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭستوﺭﺍﻥ ﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﭘﯿﺘﺰﺍ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺩﺍﺩﯾﻢ
ﺑﻌﺪ ﺗﻤﻮﻡ ﺷﺪﻧﺶ ﮔﻮﺷﯿﻢ ﺯﻧﮓ ﺧﻮﺭﺩ
ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ ﺩﻭﺭ ﺩﻫﻨﻢ ﻭ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﻭ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻡ
- ﺟﺎﻧﻢ؟
- ﻣﮋﺩﻩ ﺑﺪﻩ ﺩﺍﺩﺍﺵ ﮐﻪ ﺑﻬﻮﺵ ﺍﻭﻣﺪ
ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯿﮕﯽ؟
- آرﻩ ﺑﻪ ﺟﻮﻥ ﻧﻮﺷﯿﻦ
-ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻦ ﺍﻻﻥ ﻣﯿﺎﻡ
ﻧﻮﺷﯿﻦ - ﭼﯽ ﺷﺪ؟
- ﻫﯿﭽﯽ ﺑﻬﺎﺭ ﺑﻬﻮﺵ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﯿﺪ ﺑﺮﯾﻢ
ﻧﺎﺯﻟﯽ - ﺧﻮﺏ ﺧﺪﺍﺭﻭ ﺷﮑﺮ ﻣﺎﻡ ﻣﯿﺎﯾﻢ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ
- ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺭﻭ ﭼﯿﮑﺎﺭ میکنید
-ﺧﺪﺍ ﺑﺰﺭﮔﻪ ﺑﺪﻭ ﺑﺮﯾﻢ
ﺑﺎﻫﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﯿﮑﺮﺩﯾﻢ
ﻭﻗﺘﯽ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﺑﻌﺪ ﮐﻠﯽ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ ﺑﺎ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺭﻭ ﺑﺒﺮﯾﻢ ﺑﺎﻻ
ﺗﻮﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﺷﻠﻮﻍ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﻪ ﺩﻭﺭ ﺑﻬﺎﺭ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻟﺒﺨﻨﺪ
ﻣﯿﺰﺩﻥ ﻭ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﺩﻥ
ﺑﺎ ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﻃﺮﻑ ﻣﺎ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺩﻭﻭﯾﯿﺪ ﻃﺮﻑ ﺑﻬﺎﺭ ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ
ﺧﺸﮑﻢ ﺯﺩ
---------------------
......ﺑﻬﺎﺭ......

ﺑﺎ ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺳﻤﺖ ﭼﺮﺧﯿﺪ
ﺍﻭﻝ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﻢ ﺍﻭﻣﺪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ
ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﺵ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺎﯼ ﻫﻢ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻭﯾﯿﺪﻥ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺧﻮﺩﻡ ﭼﺸﻢ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻢ
ﻧﻮﺷﯿﻦ ﺻﻮﺭﺗﻤﻮ ﺑﻮﺳﯿﺪﻭ ﮐﻠﯽ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﺑﺶ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﻬﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ ﺟﻮﻧﯽ ﺑﺰﻧﻢ
ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﺑﭽﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﻃﻮﺭﯼ
ﮐﻪ ﮔﺮﺩﻧﻢ ﺩﺍﻏﻮﻥ ﺷﺪ
ﺁﺭﺵ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﻮ ﺑﻐﻞ ﺑﺎﺑﺎﺵ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ ﻣﯿﺰﺩ
ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺩﺳﺘﻤﻮ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﺍﻭﺭﺩ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻭﻟﯽ ﻧﺪﺍﺩ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﻨﻢ
ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
- ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻨﯽ
ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺍﺭﻭﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻢ ﻭﺧﻮﺩﻣﻢ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ
ﺷﻨﯿﺪﻡ ﮔﻔﺘﻢ
- ﭘﺲ ﺑﯿﺎﺭﺵ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ
ﻭﻗﺘﯽ ﺻﻮﺭﺕ ﺁﺭﺵ ﺟﻠﻮﯼ ﺩﯾﺪﻡ ﻗﺮﺍﺭ گرﻓﺖ
قطعه ﺍﺷﮑﯽ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﻢ ﺭﯾﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯼ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻫﻤﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮔﻔﺖ -ﺍﺍﺍﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﯽ ﻫﺎ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻣﯿﺒﺮﻣﺶ
ﺑﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ
ﺻﺪﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮔﻠﻮﻡ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻣﯿﺴﻮﺧﺖ
-ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭﻩ ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪﻩ
ﺩﺳﺖ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﺵ ﻭ ﺗﻮ ﺩﺳﺘﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺑﻬﺶ ﺑﻮﺳﻪ ﺯﺩﻡ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﻣﮑﯿﺪﻥ ﺩﺳﺘﺶ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ
ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺯﺩ ﺯﯾﺮ ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﺩﺳﺘﺎﺵ ﻭ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻢ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ
ﺗﻮ ﺑﻐﻞ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭﻭل ﻣﯿﺨﻮﺭﺩ ﻭ ﺍﺭﻭﻡ ﻧﻤﯿﺸﺪ
ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺧﺎﻟﻪ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺟﺎﺑﻪ ﺟﺎ ﺷﺪﻡ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺍﺭﺵ ﻭ ﺗﻮ ﺍﻏﻮﺵ ﺧﻮﺩﻡ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ
ﮔﺬﺍﺷﺖ
ﺍﺭﻭﻡ ﺑﺎ ﺟﻮﺟﻮﻡ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﺩﻡ
ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﺵ ﯾﻪ ﺫﺭﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﺒﻮﺩ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﻣﺪﺕ ﭼﯽ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﻭﻗﺘﯽ ﺳﺮﻣﻮ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻡ ﺟﺰ ﻣﺎ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﮐﺴﻪ
ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﺗﺎﻕ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ
- ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺣﻮﺍﺳﺖ ﭘﺮﺕ ﺑﻮﺩ ﺍﻭﻧﺎ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺗﺎ ﻣﺎ ﺭﺍﺣﺖ
ﺑﺎﺷﯿﻢ
ﺑﻌﺪﻡ ﺧﻢ ﺷﺪﻭ ﭘﯿﺸﻮﻧﯿﻢ ﻭ ﺑﻮﺳﯿﺪ ﺑﺎ ﻟﺬﺕ ﭼﺸﻤﺎﻡ ﻭ ﺑﺴﺘﻢ
ﺳﺮﻣﻮ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﺪﻡ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻭ ﻧﺎﺯﻟﯽ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﻢ
ﻭﻟﯽ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺗﻮ ﺍﺗﺎﻕ ﻧﺒﻮﺩ
ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﭘﺲ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺠﺎ ﺭﻓﺘﻦ؟
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ
-ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻦ ﻣﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺑﻌﺪﺷﻢ ﺧﺎﻧﻮﻡ ﺧﺎﻧﻮﻣﺎ ﺷﻤﺎ
ﺳﺮﺗﻮﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﻠﻮﻍ ﺑﻮﺩ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯾﺪ
- ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﺑﺒﺮ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻣﺤﯿﻄﺶ ﺍﻟﻮﺩﺱ ﻣﺮﯾﺾ ﻣﯿﺸﻪ
- ﺑﺎشه پس ﻣﻦ ﻣﯿﻔﺮﺳﺘﻤﺶ ﺑﺎ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺮﻩ ﺧﻮﻧﻪ ﻧﻮﺷﯿﻦ
- ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺍﻭﻣﺪﻩ؟
-ﺍﺭﻩ ﻭﻟﯽ ﻫﺮﭼﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﻧﯿﻮﻣﺪ ﺗﻮ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﻮ ﺭﺍﻫﺮﻭ ﻧﺸﺴﺖ
- ﭼﺮﺍ؟
- ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻢ
ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻭ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﭼﺸﻤﺎﺵ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﺗﻮ ﺍﻏﻮﺷﺶ ﺟﺎﺑﻪ ﺟﺎ ﮐﺮﺩ
- ﭼﯿﺰﯼ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﯼ ﺑﺨﺮﻡ؟
- ﻧﻪ
- ﭘﺲ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﻭ ﺑﺪﻡ ﺑﺮﻣﯿﮕﺮﺩﻡ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻭﻗﺖ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻦ ﺗﻮ ﺳﺎﻟﻨﻢ ﮐﺎﺭﻡ ﺩﺍﺷﺘﯽ
- ﺗﻮﻡ ﺑﺮﻭ ﺧﻮﻧﻪ
ﺍﺧﻢ ﺩﻟﻨﺸﯿﻨﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ
-ﺩﯾﮕﻪ ﭼﯽ؟
- ﺍﺧﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯿﺸﯽ؟
-ﺩﯾﮕﻪ ﻧﺸﻨﻮﻡ،ﺑﺮﻣﯿﮕﺮﺩﻡ
ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﻓﺖ ﺑﯿﺮﻭﻥ
ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﻡ
ﭼﺸﻤﺎﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺩﺭﺩ ﺑﺴﺘﻢ ﻭ ﺑﻬﻢ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩﻡ
ﮐﻢ ﮐﻢ ﭼﺸﻤﺎﻡ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ
ﺻﺒﺢ ﺑﺎ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺳﺘﻢ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﺪﻡ
ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﯼ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮﻡ ﻭ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺳﺮﻣﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻭﺭﺩ ﻭ
ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺭﻭ ﻭﺻﻞ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﭼﺸﻤﺎﯼ ﺑﺎﺯ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ
- ﺻﺒﺤﺖ ﺑﺨﯿﺮ ﺧﺎﻧﻮﻣﯽ؟ﺧﻮﺏ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﯼ؟
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ ﺟﻮﻧﯽ ﺯﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺍﻭﻫﻮﻡ،ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﺮﻡ ﺩﺳﺘﺸﻮﯾﯽ
- ﺍﻭﮐﯽ ﻋﺰﯾﺰﻡ
ﻭﺍﺳﻢ ﻭﯾﻠﭽﺮ ﺍﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﭼﺸﺎﺵ ﺍﺯ ﺑﯽ
ﺧﻮﺍﺑﯽ ﺳﺮﺥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻣﻦ ﻭ ﻧﺸﻮﻧﺪﻥ ﺭﻭﺵ
ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺎﺭﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ ﺩﺳﺘﺸﻮﯾﯽ ﻭ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺣﺎﻝ ﻣﯿﺪﺍﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺩﯾﮕﻪ ﻣﺮﺧﺺ ﺑﺸﻢ
ﺍﺯ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﺮﻡ ﺧﻮﻧﻪ
ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺑﮕﯿﺮﻡ
ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻡ ﺗﻤﻮﻡ ﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﻣﺮﺧﺺ ﺷﺪﻡ
ﺩﺭ ﺧﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻣﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ
ﻗﺼﺎﺏ ﺑﻮﺩ ﻭﺍﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻭﻥ ﯾﺎﺭﻭﻡ ﯾﮏ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺗﭙﻞ
ﺩﺳﺘﺶ ﺑﻮﺩ
ﺑﺎ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﻧﺶ ﺭﺩ ﺷﺪﯾﻢ ﻭ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺩﺍﺧﻞ
ﺧﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﺁﺭﺵ ﺩﺍﺧﻞ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﺷﻮﻕ ﺁﺭﺵ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻐﻠﺶ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ
ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ
ﺑﻌﺪ ﺩﻭ ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮﺩﻡ
-ﺍﻟﻬﯽ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮﻩ ﻗﻨﺪ ﻋﺴﻠﻢ
ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﺎﻧﺘﻮﻡ ﻭ ﻣﺸﺘﺎﯼ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﺵ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩ ﻭ
ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﺑﻬﻢ ﭼﺴﺒﻮﻧﺪ
ﺗﻮ ﺍﻏﻮﺷﻢ ﻓﺸﺎﺭﺵ ﺩﺍﺩﻡ ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ
ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺭﻓﺘﻢ ﺑﺎﻻ ﺗﺎ ﻟﺒﺎﺳﺎﻣﻮ ﻋﻮﺽ ﮐﻨﻢ
ﻓﻌﻼ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ ﺣﻤﺎﻡ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﻬﻢ ﻣﯿﺨﻮﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﻧﺠﺴﻢ
ﺁﺭﺵ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﻟﺒﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻬﻢ ﺩﺍﺩ
ﻭ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺧﻮﺩﺵ ﭘﻮﺷﯿﺪﻡ
ﺍﻭﻧﻢ ﻟﺒﺎﺳﺎﺵ ﻭ ﭘﻮﺷﯿﺪ
ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﻭ ﺁﺭﺵ ﻭ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ
- ﻓﺪﺍﺕ ﺑﺸﻢ ،ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭﻩ ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪﯼ ،ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﯿﺒﺨﺸﯽ
ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﻣﻦ؟ﻗﻮﻝ ﻣﯿﺪﻡ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ
ﺟﺪﺍ ﻧﮑﻨﻢ
ﺩﻫﻨﺶ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ
ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﻣﻦ ﮔﺮﺳﻨﺶ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺑﻬﺶ ﺷﯿﺮ ﺩﺍﺩﻡ ﺍﻭﻧﻢ
ﺧﻮﺭﺩ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﯿﺶ ﺑﻘﯿﻪ
ﻭﻗﺘﯽ ﺁﺭﺵ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪ ﺍﻫﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﺎﻫﻢ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﺩﻥ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻦ ﭘﯿﺸﺸﻮﻥ
ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻡ
ﺑﺎ ﺷﮏ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
- ﭼﺮﺍ ﺍﻭﻣﺪﯼ ﭘﺎﯾﯿﻦ؟
ﺍﻫﺴﺘﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻡ
- ﺍﺯ ﺑﺲ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﻬﻢ ﻣﯿﺨﻮﺭﻩ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥ
ﺧﻮﺩﺷﻮ ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻨﺎﺭ ﻭ ﺑﻬﻢ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺑﺸﯿﻨﻢ
ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﻧﺸﺴﺘﻢ
ﺩﺳﺘﺶ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺩﻭﺭﻡ
ﺑﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺎﺑﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ
ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﺑﻬﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺯﺩﻡ ﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﯿﺎﺩ ﭘﯿﺸﻢ
ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺩﻭﯾﯿﺪ ﻃﺮﻓﻢ
ﺭﻭﯼ ﭘﺎﻡ ﻧﺸﻮﻧﺪﻣﺶ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺧﻮﺷﮕﻞ ﻣﻦ ﭼﻄﻮﺭﻩ؟
-ﺧﻮﺑﻢ ﺍﺑﺠﯽ ،ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺏ ﺷﺪ؟
- ﺍﺭﻩ ﺧﻮﺷﮕﻠﻢ ﺧﻮﺏ ﺷﺪﻡ
- ﯾﻌﻨﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺯ ﭘﯿﺸﻤﻮﻥ ﻧﻤﯿﺮﯼ؟
- ﻧﻪ ﻓﺪﺍﺕ ﺷﻢ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﯿﺸﺘﻮﻧﻢ
ﺑﻌﺪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﭼﯿﺰ ﻣﻬﻤﯽ ﯾﺎﺩﺵ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻓﻢ ﻭ
ﮔﻔﺖ
- ﺍﺑﺠﯽ ﻋﻤﻮ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻣﺎﺭﻭ ﺑﺮﺩ ﺷﻬﺮﺑﺎزﯼ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺧﻮﺵ ﮔﺬﺷﺖ
ﺻﻮﺭﺗﺸﻮ ﺑﻮﺳﯿﺪﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﻓﺘﯽ ؟ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻦ
ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﮔﻔﺖ
- ﺧﻮﺏ ﺍﺑﺠﯽ ﺗﻮ ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺏ نبوﺩ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ
- ﺍﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﻓﺪﺍﺕ ﺷﻢ
- ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺎﺩﺭ؟
ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﻃﺮﻑ ﺧﺎﻟﻪ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺑﻬﺘﺮﻡ ﻣﻤﻨﻮﻥ
ﺳﺮﺷﻮ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺑﺮﯾﻢ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺗﺎ ﺟﻮﻭﻧﻢ ﺧﺴﺘﻦ ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺑﺮﻥ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻨﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
- ﻣﺎﺩﺭ ﺟﺎﻥ ﺗﻮ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻭﻟﯽ ﺍﯾﻦ ﺷﻮﻫﺮﺕ ﻭ ﻧﮕﺎﻩ
ﭼﺸﺎﺵ ﺳﺮﺧﻪ ﺳﺮﺧﻪ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ ﺍﺻﻼ ﻧﺨﻮﺍﺑﯿﺪﻩ
ﺑﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﻃﺮﻑ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺗﺤﻮﯾﻠﻢ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻟﻪ ﮔﻔﺖ
-ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﺣﺮﻓﯿﻪ ﺗﺸﺮﯾﻒ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻦ
- ﻧﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﻣﺎﻡ ﺑﺮﯾﻢ ﺩﯾﮕﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻘﯿﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻥ
ﺑﺎﺭﺍﻥ - ﺑﺎﺑﺎ ﻣﯿﺸﻪ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ؟
- ﻧﻪ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺗﻮ ﺩﻟﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺑﺎﯾﯽ ﺗﻨﮓ ﻧﺸﺪﻩ ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ ﺍﺯ ﮐﯿﻪ ﺑﻐﻠﺖ ﻧﮑﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪ ﻭ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﻔﺖ
ﺑﺎﺑﺎﺷﻮﻥ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻫﺴﺘﻪ ﺭﻓﺘﻢ ﺑﺎﻻ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺸﯿﺪﻡ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻧﻢ ﺩﻭﺵ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﻭﻣﺪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﻬﻢ ﻓﺸﺎﺭ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﺸﻪ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﺮﺩﻧﻤﻮ ﺑﻮﺳﯿﺪ ﭼﺸﻤﺎﻡ ﻭ ﺑﺴﺘﻢ ﻭ ﺗﻼﺵ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﺨﻮﺍﺑﻢ ﻭﻟﯽ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﻧﻤﯿﻮﻣﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﻓﯿﻢ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻫﺮ ﺗﮑﻮﻥ ﻣﻦ ﻣﺴﺎﻭﯼ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﺪﻧﺶ
ﺩﻟﻢ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﺸﻪ ﻋﺰﺯﺯﯾﺰﻡ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺴﺘﺲ

Signature
     
#36 | Posted: 29 Jul 2014 07:21
قسمت بیست و نهم

ﯾﮏ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
------------------
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﻍ ﮐﯿﺎﻧﺎﺷﻮﻥ ﺩﻋﻮﺕ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺑﯿﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﻭﺍﺳﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻦ
ﮔﻞ ﭘﺴﺮﻡ ﺗﺎﺯﻩ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﻩ
ﻫﻤﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻋﻠﯽ ﻭ ﻧﻮﺷﯿﻦ
ﺁﺭﺵ ﺑﺎ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﻣﻨﻢ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﺎﻧﻮﻣﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﮔﭗ ﺯﺩﻥ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺍﻗﺎﯾﻮﻧﻢ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﺒﺎﺏ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻬﺎﺭ
ﻫﻮﺍ ﺗﻮﭖ ﺗﻮﭖ ﺑﻮﺩ
ﺁﺭﺵ ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﯾﻬﻮﻭﻭ ﯾﻪ ﺻﺪﺍﯾﯽ ﺍﻭﻣﺪ
ﻭ ﺁﺭﺵ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ
ﺳﺮﯾﻊ ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺩﻭﯾﯿﺪﻡ ﻃﺮﻓﺶ
ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺸﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮﺩﻡ
ﻭ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﻢ ﺗﮑﻮﻧﺶ ﻣﯿﺪﺍﺩﻡ
-ﺍﺭوﻡ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﻫﯿﺲ ﻣﺎﻣﺎﻧﯽ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﮑﻦ ﻓﺪﺍﺕ ﺷﻢ
ﻭﻟﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﮔﺮﯾﺶ ﺍﻭﺝ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﺑﻘﯿﻢ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﻃﺮﻓﻤﻮﻥ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺳﻌﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﺁﺭﺵ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻐﻠﻢ ﺑﮕﯿﺮﻩ ﻭﻟﯽ ﺍﻭﻥ ﻣﺤﮑﻢ
ﻣﻦ ﻭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻭﻟﻢ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩ . ﺩﺍﺷﺖ ﺧﻔﻢ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﺭﻭ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﮔﻔﺘﻢ
- ﻧﻤﯿﺎﺩ ﺑﯿﺨﯿﺎﻝ ﺷﻮ ﺩﯾﮕﻪ
ﺑﻪ ﺩﻣﺎﻏﻢ ﭼﯿﻨﯽ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺶ ﺍﺭﻭﻡ ﮔﻔﺘﻢ
-ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻮ ﻣﯿﺪﯼ
ﺑﺎ ﭼﺸﺎﯼ ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ
ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎﺭ ﺁﺭﺵ ﻭ ﺭﻭ ﭘﺎﯼ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻧﺸﻮﻧﺪﻡ ﻭ ﺧﻮﺩﻣﻢ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﻧﺸﺴﺘﻢ
ﻫﺮﮐﯽ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ منتظر ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﭘﺴﺮﺍ ﮐﺒﺎﺑﺎﺭﻭ ﺑﯿﺎﺭﻥ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭﺍﺳﻢ ﯾﻪ ﺗﯿﮑﻪ ﮐﺒﺎﺏ ﮔﺬﺍﺷﺖ
ﻭﻟﯽ ﺑﻮﯼ ﮐﺒﺎﺏ ﻭ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﺎﻫﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪ ﺗﻮ بینی م ﻭ ﺑﺎﻋﺚ
ﺷﺪ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻋﻖ ﻭ ﺑﺰﻧﻢ
ﻫﻤﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻧﺰﺩﯾﮑﻢ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﭘﺴﺶ ﺯﺩﻡ ﻭ ﺩﻭﯾﯿﺪﻡ ﻃﺮﻑ
ﺩﺳﺘﺸﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻍ ﺑﻮﺩ
ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻋﻖ ﺯﺩﻡ
ﺍﯼ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺧﺪﺍ ﺑﮕﻢ ﭼﯿﮑﺎﺭﺕ ﮐﻨﻪ ﻫﯽ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﺮﺍﻗﺐ
ﺑﺎﺵ ﮔﻔﺘﯽ ﻣﺮﺍﻗﺒﻢ ﺍﯾﻨﻢ ﺩﺳﺖ ﮔﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﺏ ﺩﺍﺩﯼ ﺟﻨﺎﺏ
ﯾﺎﺩ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺷﺮﮐﺖ ﺯﻧﮓ ﺯﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻧﺎﻟﻪ
ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ
- ﺑﻬﺎﺭ ﺗﻮﺭﻭ ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺩﺕ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮐﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﯿﺎﺍﻡ ﺧﻮﻧﻪ ﺩﯾﮕﻪ
ﻃﺎﻗﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺑﺎ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﮔﻔﺘﻢ
- ﭼﯽ ﺷﺪﻩ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ
ﻭﻗﺘﯽ ﻗﻀﯿﻪ ﺭﻭ ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ ﺧﻨﺪﯾﺪﻡ ﻭ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ
-ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻢ
ﺍﻭﻧﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺷﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ ﺍﻻﻥ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﻔﺘﻪ ﺧﻮﻧﻪ
ﺭﻓﺘﻢ ﺩﻭﺵ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺧﻮﺩﻡ ﻭ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﮐﺮﺩﻡ
ﺍﺧﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﻗﺎ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺍﻭﻣﺪ ﺍﺯ ﻫﻮﻟﯽ ﺑﻮﺩﻧﺶ ﺯﺩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺎﺭﻭ
ﺑﺪﺑﺨﺖ ﮐﺮﺩ
ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍﻭﻣﺪم ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﻧﺸﺴﺘﻢ
ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻭ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻧﮕﺎﺵ ﮐﺮﺩﻡ
ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺎﺷﻮﻥ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ
ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻭ ﺑﻬﺖ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﺪﻗﻪ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ
ﮔﻔﺖ
-ﻧﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺘﺶ ﺯﺩﻥ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ
ﺳﺮﻣﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻭ ﺑﺎ ﺷﺮﻡ ﮔﻔﺘﻢ
- ﺍﺭﻫﻬﻪ
ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﺟﺎﺵ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻭ ﺍﺭﺵ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺑﺎﻻ ﻭ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮔﺮﻓﺘﺶ ﻭ ﮔﻔﺖ
-ﺑﺎﺑﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﯾﺎ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺩﺍﺭ ﯾﺎ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺩﺍﺭ ﻣﯿﺸﯽ
ﺁﺭﺵ ﻣﯿﺨﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻫﻤﺮﺍﻫﯿﺶ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﺑﯿﺎ ﻣﻦ ﻭ ﻋﺰﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﻮ ﯾﮑﯿﺶ ﻣﻮﻧﺪﻡ ﺩﻭﻣﯿﺶ ﻭ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﺍﻭﻧﻮﻗﺖ ﺍﻗﺎ ﺩﺍﺭﻩ ﻭﺍﺳﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺣﺎﻝ ﻣﯿﮑﻨﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺭﻭﺑﻮﺳﯽ ﻭ ﺍﯾﻨﺎ ﺑﻬﻢ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﮔﻔﺘﻦ

---------------------------

ﺍﻻﻥ ﻣﺎﻩ ﺍﺧﺮ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯾﻢ ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﻣﻮﻥ ﻗﺮﺍﺭﻩ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻭﻗﺘﻪ
ﺩﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﯿﺎﺩ
ﺩﮐﺘﺮﺍ ﮔﻔﺘﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﻡ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺳﺰﺍﺭﯾﻦ بشم
ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﺑﻬﻮﺵ ﺍﻭﻣﺪﻡ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﺭﺵ ﻭ ﭘﺴﺮ ﺩﯾﮕﻢ ﻭ ﺑﺎﺑﺎ ﻭ ﺧﻼﺻﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺭﻭ
ﺩﯾﺪﻡ
ﺁﺭﺵ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻧﻢ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﻢ
ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ ﻭ ﻗﺮبوﻥ ﺻﺪﻗﺶ ﺭﻓﺘﻢ
ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﺍﻭﻣﺪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﺍﺻﻼ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﻣﻮ ﻧﻤﯿﺰﺩ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﭼﺸﻤﺎش
خاﻟﻪ ﺻﻮﺭﺗﻤﻮ ﺑﻮﺳﯿﺪ ﻭ ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ
- ﺣﺎﻻ ﺍﺳﻢ ﺍﯾﻦ ﮔﻞ ﭘﺴﺮ ﻭ ﭼﯽ ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ ﺑﺬﺍﺭی
من ﻭ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﯼ ﻫﻢ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﯾﻢ ﻭ ﺑﺎﻫﻢ ﮔﻔﺘﯿﻢ
- ﺁﺭﺷﺎ
ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺍﻣﻮﻥ ﺩﺳﺖ ﺯﺩﻥ
ﻧﻮﺷﯿﻦ - ﻭﺍﺳﺘﯿﻦ ﻭﺍﺳﺘﯿﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺍﺯﺷﻮﻥ ﻋﮑﺲ ﺑﮕﯿﺮﻡ
ﺁﺭﺵ ﺗﻮ ﺑﻐﻞ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺁﺭﺷﺎ ﺗﻮ ﺑﻐﻞ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺑﺎﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﻭ ﭼﯿﮑﮑﮑﮏ
ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﻗﺼﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺍﺣﺒﺎﺭﯼ ﻣﻦ ﻭ ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ پر ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﺍﻻﻥ ﺑﺎ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺁﺭﺷﺎ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ

پایان

Signature
     
صفحه  صفحه 4 از 4:  « پیشین  1  2  3  4 
خاطرات و داستان های ادبی انجمن لوتی / خاطرات و داستان های ادبی / ازدواج اجباری بالا
این تاپیک بسته شده. شما نمیتوانید چیزی در اینجا ارسال نمائید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2019 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites