تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
شعر و ادبیات

Khaghani | خاقانی

صفحه  صفحه 72 از 99:  « پیشین  1  ...  71  72  73  ...  98  99  پسین »  
#711 | Posted: 20 Aug 2014 06:38




شمارهٔ ۱۱


خاقانی ار به باره کشد دست بدتر است
از ابرهه که پیل کشد جنگ کعبه را

دیگر لب بتان نزند بوسه تا زید
این نذر کرد و رای زد آهنگ کعبه را

سوگند می‌خورد که نبوسد مگر دو جای
یا مصحف معظم یا سنگ کعبه را


شمارهٔ ۱۲ - در حسب حال خود


من که خاقانیم آزاد دلم
که خرد قائد رای است مرا

بیش جان را نکنم زنگ زده
کاینه عیب نمای است مرا

هم فراغ است کز آئینهٔ جان
صیقل زنگ زدای است مرا

نکنم مدح سرائی به دروغ
که زبان صدق سرای است مرا

همه حسن در تن من سلطان است
جز مشامی که گدای است مرا

به توکل زیم اکنون به کسب
که رضا صبر فزای است مرا

نان دو نان نخورم بیش که دین
توشهٔ هر دو سرای است مرا

من تیمم به سر خاک نجس
کی کنم؟ کآب خدای است مرا

نور پروردهٔ کشف است دلم
که یقین پرده‌گشای است مرا

ننگ دارم که شوم کرکس طبع
کز خرد نام همای است مرا

بختم انگشت کژ است آوخ از آنک
هنر انگشت نمای است مرا

پاک بودم دم دنیا نزدم
کو جنب بود نشایست مرا

آنچه بایست ندادند به من
وانچه دادند نبایست مرا

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#712 | Posted: 20 Aug 2014 17:06




شمارهٔ ۱۳


شروان به باغ خلد برین ماند از نعیم
کز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا

دارای دار ملکت او شاه مشرق است
کانواع نعمت از در دارا رسد مرا

دریاست شاه و من چو گیا تشنهٔ امید
کز دست شاه تحفهٔ دریا رسد مرا

شروان به فر اوست شرفوان و خیروان
من شکر گوی خیر و شرف تا رسد مرا

امسال پنجم است کز آنجا بیامدم
هر روز روزی نو از آنجا رسد مرا

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#713 | Posted: 20 Aug 2014 17:08




شمارهٔ ۱۴


من به ری عزم خراسان داشتم
ز آن که جان بود آرزومندش مرا

والی ری بند بر عزمم نهاد
نیک دامن‌گیر شد بندش مرا

از یمین الدین شکایت کردمی
لیک شرم آمد ز فرزندش مرا

بس فسادی کافت اخیار شد
ار ضمیر روح مانندش مرا


شمارهٔ ۱۵


گفتی از شاهان تو را دل فارغ است
دل ز شاهان فارغ است آری مرا

والی ری کز خراسان رفتنم
منع کرد آن، نیست آزاری مرا

گر شدن ز آن سو کسی را رخصه نیست
رخصه بایستی شدن باری مرا

من به پیران خراسان می‌شوم
نیست با میران او کاری مرا

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#714 | Posted: 20 Aug 2014 17:09 | Edited By: nazi220




شمارهٔ ۱۶


ما غم کس نخورده‌ایم مگر
که دگر کس نمی‌خورد غم ما

ما غم دیگران بسی خوردیم
دیگری نیز بشکرد غم ما


شمارهٔ ۱۷


نظاره کنان به روی خوبت
چون درنگرند از کران‌ها

در روی تو روی خویش بینند
این است تفاوت نشان‌ها


شمارهٔ ۱۸


چون شاه بازگشت ز ابخاز روز عید
فرمود چاشتگه گذری بر کلیسیا

من بانگ برکشیدم و گفتم که ای دریغ
اسلامیان به کعبه و ما در کلیسیا

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#715 | Posted: 20 Aug 2014 17:11




شمارهٔ ۱۹


ای در آبدار توانی ز پیچ و خم
در آب شد ز شرمم صد راه زیر آب

تو چون کتان کاهی و من چون کتان کاه
دل گاه زیر آتش و تن گاه زیر آب

حال من و تو از تو و من دور نیست از آنک
تو آب زیر کاهی و من کاه زیر آب


شمارهٔ ۲۰ - در مدح منوچهر شروان شاه برای بستن سد باقلانی


قطب سپهر رفعت یعنی رکاب شاه
در اوج‌دار ملک رسید از کران آب

زان پس که تاخت رخش به هرا چو نوبهار
چون باد دی ببست رکاب و عنان آب

وز آرزوی سکهٔ او هم به فر او
زر درست شد درم ماهیان اب

دریاست شاه و زیر رکاب آتشین نهنگ
صافی نهنگ و جای جواهر بسان آب

شمشیر اوست اینهٔ آسمان نمای
آن آینه که هست به رویش نشان آب

هرگز که آب دید مصور در آینه
یا آینه که دید مصفا میان آب

هرگز در آینه نتوان دید افتاب
این افتاب و آینه بین در مکان آب

خرقه شد از حسام ملمع نمای شاه
گاهی نسیج آتش و گه پرنیان اب

الحق چو صوفیی است مجرد حسام او
کز خون وضو کند نکند امتحان آب

مانا که خسف خاک بدل بود آب را
شاه اطلاع یافت مگر بر نهان آب

ز آب محیط دید کمر بر میان خاک
از جرم خاک بست کمر بر میان آب

انباشت شاه معدهٔ آب روان به خاک
تا کم رسد به مرکز خاکی زیان آب

از بس که خاک در جگر آب سده بست
مستسقی حسام ملک گشت جان آب

چندان برآمد از جگر آب ناله‌ها
کافاق گشت زهره شکاف از فغان آب

شه رای کرد چون که علی الله آب دید
کارد بهم دهان علی الله خوان آب

شد آب پیش شاه و شفیع آورید خضر
خضر آمد الغیاث کنان از زبان آب

گفت ای به بسته عین کمال از کمال تو
این یک دو مه گشاده رها کن دهان آب

شاه از برای حرمت خضر از طریق لطف
الیاس را بداد برات امان آب

ترکیب آب و خاک به عون بقاش باد
تا بر بساط خاک سراید زمان آب

خاقانی است پیشرو کاروان شعر
همچون حباب پیشرو کاروان آب

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#716 | Posted: 20 Aug 2014 17:17




شمارهٔ ۲۱


بشنو ای پیر پند خاقانی
خاک توست این جوان علم طلب

جان علم است فقر و علم تن است
علم جان جوی و جان علم طلب


شمارهٔ ۲۲ - در هجو شهر زوری


سیزده جنس نهاده است نبی
که همه مسخ شدند و همه هست

ز آن یکی خرس که بد خنثی طبع
دیگری پیل که شد فسق پرست

من خری دیدم کو مسخ نبود
خوک شد چون ز خری کردن جست

بود اول خر و آخر شد خوک
چون به بنگاه خسان دل دربست

سفله‌ای بود سفیهی شد دون
پشه‌ای آمد و شد پیلی مست

بتر خلق بدی دان که به طبع
در بدی سفله‌تر از خود سست

تا مقر ساخت به شه زور ظلم
چون دل از مولد کم کاست گسست

نیک بد گشت در این منزل بد
گرچه بد بود در آن، مولد پست

احمقی بود سیاهی در دل
ظالمی گشت سپیدی در دست

ظلم خیزد چو طبیعت شد حمق
درج آید چو دقایق شد شصت

چون پس از حمق عوان طبع شود
شهر زوری که به بغداد نشست

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#717 | Posted: 20 Aug 2014 17:19




شمارهٔ ۲۳


چون ز یاران رفته یاد آرم
آه و واحسرتا علی من مات

چون ز عمر گذشته یاد آرم
آه و واغصتا علی مافات


شمارهٔ ۲۴


خوش سواری است عمر خاقانی
صیدگه دهر و بارگیر اوقات

پیش کان زین خود ز پشت حیات
بفکند نفل صید نعل کن حسنات



شمارهٔ ۲۵


زندگانی چو مال میراث است
که نبینی بقاش جز به زکات

پس ز طاعت بده زکاتش از آنک
به زکات است مال را برکات

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#718 | Posted: 20 Aug 2014 17:19




شمارهٔ ۲۶ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خود


کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخ
شش دانگ بود راست بهر کفه‌ای که سخت

در بیع گاه دهر به بادی بداد عمر
در قمرهٔ زمانه به خاکی بباخت بخت

جوزا گریست خون که عطارد ببست نطق
عنقا بریخت پر که سلیمان گذاشت تخت

زین غبن چتر روز چرا نیست ریز ریز
زین غم عمود صبح چرا نیست لخت لخت

آن نقش جسم اوست نه او در میان خاک
شبه مسیح شد نه مسیح از بر درخت

خاقانیا مصیبت عم خوار کار نیست
هین زار زار نال که کار اوفتاد سخت

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#719 | Posted: 20 Aug 2014 17:25




شمارهٔ ۲۷


دروغ است آنکه گوید این که در سنگ
فروغ خور عقیق اندر یمن ساخت

دل او هست سنگین پس چه معنی
که عشق او عقیق از اشک من ساخت

من از دل آزمائی دست شستم
که او در زلف آن دلبر وطن ساخت

به کرم پیله می‌ماند دل من
که خود را هم به فعل خود کفن ساخت

کنون دل انده دل می‌خورد زانک
هلاک خویشتن هم خویشتن ساخت

ز خاقانی چه خواهد دیگر این دل
جز آن کورا به محنت ممتحن ساخت

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#720 | Posted: 20 Aug 2014 17:25




شمارهٔ ۲۸ - در مدح جمال الانام حسام الدین


دوش آن زمان که چشمهٔ زراب آسمان
سیماب‌وار زین سوی چاه زمین گریخت

مه را گرفته دیدم گفتم ز تیغ میر
جرم فلک پس سپر آهنین گریخت

لرزان ستارگان ز حسام حسام دین
چون سگ گزیده‌ای که ز ماء معین گریخت

سیمرغ دولت از فزع دیو گوهران
در گوهر حسام سلیمان نگین گریخت

حرزی است کز قلادهٔ اهریمن خبیث
بگسست و در حمایل روح المین گریخت

ترسان عروس ملک چو دخت فراسیاب
در ظل پهلوان تهمتن مکین گریخت

طفلی است ماهروی که از مار حمیری
در ماه رایت پسر آبتین گریخت

شمشیر دین نگر که ز شمشیری اهرمن
همچون سروش مرگ ز صور پسین گریخت

خاقانی از تحکم شمشیر حادثات
اندر پناه همت شمشیر دین گریخت

پندار موری از فزع نیش سگ مگش
اندر مشبک مگس انگبین گریخت

یا عنکبوت غار ز آسیب پای پیل
اندر حریم کعبهٔ پیل آفرین گریخت

چون رنجه شد بپرسش من رنج شد ز تن
گفتی که جم درآمد و دیو لعین گریخت

از من گریخت حادثه ز اقبال او چنانک
علت ز باد عیسی گردون نشین گریخت

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
صفحه  صفحه 72 از 99:  « پیشین  1  ...  71  72  73  ...  98  99  پسین » 
شعر و ادبیات انجمن لوتی / شعر و ادبیات / Khaghani | خاقانی بالا
این تاپیک بسته شده. شما نمیتوانید چیزی در اینجا ارسال نمائید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2020 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites