مشاعره به سبک ترانه(پست اول را بخوانید)

گفتند که بیدارید گفتیم که بیداریم
دوران شکوه باد از خاطرمان رفته‌است
امروز که سد بسته‌است خشکیده و بی‌باریم
از زمزمه دلتنگیم از همهمه بیزاریم

من زنم که روح عشقو میسپره به سینه مـــــــــــــــــن
من زنمممممم مرهم درد دل عاشقای شبگرد

دیوار این خونه ، دیوار چین می‌شه

وقتی‌ ازم دوری ، از زندگی‌ سیرم

دنیا رو با قلبت ، اندازه میگیرم

این حس آزادی، اینجا نمی ارزه

هوای خونه دارم
هوای با توبودن
چه سخته باورش که تو رفتیو من اینجا هوای گریه دارمممممممممم

من اينك در رواق كهكشنها, در آواي حزينه ساربان ها, در آن رنگين كمان پير و خسته, در آن اشكي كه بر مژگان نشسته, در آن جامي كه خالي مانده از مي, در آوايي كه برميخيزد از ني,
نشاني از تو ميجويم/سراغي از تو ميگيرم

مرا ببوس مرا ببوس برای آخرین بار خدا تو را نگهدار میروم به سوی سرنوشت

تو رو خدا گریه نکن انقدر نگو نرو نرو

الهی قربونت برم مسافرم مسافرم
عبدالمالکی

می دونستی که چشااااااااااااااامی همه ارزوهااااااااااااامی
می دونستی که همیشه تو تموم لحظه هااااااااااااااااااااامی

یاده تو از دلم بیرون نمیره
تا بیای تا دلم آروم بگیره

همووووووووووون روزی که عشقت تو قلبمممممممم لونه کرده.
دوتااااااااا چشم سیااااااااااهت منو دیونه کرده.