تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
Sexology - سکسولوژی

شايع ترين اختلالات جنسی در بانوان

صفحه  صفحه 1 از 2:  1  2  پسین »  
#1 | Posted: 8 Jul 2010 13:10
شايع ترين اختلالات جنسی در زنان




در اين عنوان بطور خلاصه به شايعترين اختلالات جنسي در بين زنان، دلايل احتمالي بروز اين اختلالات و روش هاي درماني که براي هر کدام موثر شناخته شده مي پردازيم.

شايع ترين اختلالات جنسي شناخته شده براي زنان شامل کاهش ميل جنسي، ديسپاروني (آميزش دردناک)، واژينيسموس (انقباض دردناک و غيرارادي ماهيچه هاي واژن به هنگام دخول) و نرسيدن به اوج لذت جنسي (يا ارضا نشدن جنسي) است.

ديسپاروني (آميزش دردناک) :

ديسپاروني حالتي است که فرد در هنگام آميزش دچار درد ميشود. اين درد ممکن است در بدو ورود آلت مردانه به واژن يا در مراحل مختلف در طول دخول ايجاد شود. اين حالت درجات متفاوتي دارد و نسبت به اينکه در چه زماني پس از شروع نزديکي و در کجا فرد احساس درد مي کند، دلايل و درمانهاي متفاوتي دارد.

يکي از دلايل شايع درد هنگام آميزش براي زنان خشکي واژن است. اگر خانم به هر دليل آمادگي دخول را نداشته باشد، اين عمل مي تواند بسيار دردناک باشد. در اکثر موارد خشکي واژن به دليل نداشتن پيش نوازي کافي است، يعني خانم اين فرصت را پيدا نکرده که از نظر جسمي به محرک هاي جنسي پاسخ دهد و محيط واژن به اندازه کافي لغزنده نيست. از جمله دلايل و شرايط ديگري که ميتواند باعث خشکي واژن شود داروهايي است که فرد مصرف مي کند. در اين مورد مشورت با پزشک و يا مطالعه در مورد دارويي که مصرف مي کنيد، مي تواند مفيد باشد. معمولا منابع خوبي در اينترنت در مورد داروهاي مختلف وجود دارد.

از دلايل ديگر ديسپاروني يا آميزش دردناک، مي توان به جراحات و ضربه هايي که در طول زمان به آلت تناسلي وارد شده، سابقه آزار جنسي، دوران پس از زايمان، دوران عادت ماهانه، بيماري هاي ناحيه تناسلي و برخي از سرطانهايي که اعصاب آن منطقه را تحت تخريب قرار داده و نيز بيماري هاي مقاربتي درمان نشده اشاره کرد. برخي از پزشکان آميزش دردناک را جزو دسته اختلالات جنسي نمي دانند و برخورشان با بيماراني که از اين حالت رنج مي برند، توام با شناخت کافي نيست. در اين موارد توصيه مي شود به پزشک ديگري مراجعه کرده و پيش از انجام معاينه، دردناک بودن ناحيه تناسلي خود را براي او بازگو نماييد. گاه ضرورت دارد، روان درماني هاي لازم پيش از انجام هر گونه معاينه اي صورت پذيرد.

حالت ديگري که افراد با آن روبرو مي شوند درد در هنگام دخول است. اين حالت ميتواند به دلايل متعددي باشد که شايع ترين آنها عبارتند از: عفونت هاي دستگاه تناسلي و دهانه رحم، بيماريهاي مقاربتي درمان نشده، همزماني نزديکي و زمان تخمک گذاري، و در نهايت آماده نبودن فرد از نظر جسمي.

مورد آخر دليل مراجعه درصد زيادي از زنان است بخصوص در اوايل برقراري رابطه جنسي.

وقتي که زوج ها براي پيش نوازي صرف مي کنند، صرفا جنبه عاطفي ندارد. در بدن زني که براي داشتن رابطه جنسي آماده ميشود، تغييراتي صورت مي گيرد که دخول را ساده تر مي کند. علت اين است که بدن زنان طوري طراحي شده که در هنگام دخول حداکثر آمادگي را براي باردار شدن فراهم کند، بنابراين وقتي که خانمي آمادگي لازم را بر اثر پيش نوازي پيدا مي کند، رحمش به سمت بالا کشيده مي شود و اين کار به طول واژن اضافه مي کند تا توانايي گنجايش آلت مردانه را داشته باشد.

در اين حالت ديواره هاي واژن پر خون شده و مواد لغزنده اي را ترشح مي کنند که دخول را آسانتر مي کند. اين ديواره ها بر اثر پيش نوازي مناسب از يکديگر جدا شده و جاي دادن آلت مردانه را در واژن ساده تر مي کنند. بنابراين مي بينيم که پيش نوازي خوشايند و به مقدار کافي تا چه حد مي تواند در کيفيت رابطه جنسي تاثير داشته باشد.

واژينيسموس (انقباض دردناک و غيرارادي ماهيچه هاي واژن به هنگام دخول) :

در اين حالت هرگونه دخولي به واژن به شدت دردناک و حتي غيرممکن است، حتي انگشت خود فرد. در اين مواقع معاينات زنان و زايمان هم با مشکل روبرو مي شود چون بيمار حتي از فکر اينکه وسيله معاينه به واژن وي وارد شود وحشت دارد.

چون اين اختلال جزو گروه اختلالات مربوط به درد است و تعريف هر فرد در مورد ميزان دردي که تجربه مي کند با فرد ديگر متفاوت است، بنابراين نحوه برخورد پزشک و اطرافيان اين افراد در طول مدت درمان نقش بسزايي دارد،اولين مرحله در درمان اين اختلال باور کردن مريض و احساس درد وي است. پس از آن پزشک (در ايران) يا روان درمانگر جنسي به همراهي شريک جنسي فرد درمان را شروع مي کنند. به اين صورت که فرد يک سري از ابزاري را دريافت مي کند که مانند انگشت است و معمولا از اندازه انگشت سبابه تا اندازه آلت مردانه را دارد.

فرد هر هفته وارد کردن يکي از اين ابزار را به همراه تمرين هاي تمرکز و آرام کننده اعضاي بدن به داخل واژن تمرين مي کند تا زماني که آخرين اندازه هم بدون درد وارد واژن شود. پس از آن به تدريج ورود آلت مردانه را به واژن تجربه ميکند. اين مرحله بايد بسيار آهسته و با توجه به پذيرش بيمار انجام شود. درمان واژينيسموس بسته به عوامل مختلف مي تواند تا بيش از يک سال طول بکشد.

براي افرادي که به دنبال راه حل هاي سريع تر هستند درمانهايي چون نزديکي کردن آقا با خانم در حالي که خانم توسط پزشک بيهوش شده و يا فلج کردن عضلات اطراف و دهانه واژن با تزريق موادي چون بوتاکس در ايران گزارش شده که در دراز مدت نه تنها اثر بهتري ندارد بلکه متواند اثر بسيار مخربي روي روابط زوج ها و تصويري که زن از خودش دارد بگذارد. اين روش ها توصيه نمي شود.

چنانچه زوج تنها با هدف بچه دار شدن مي خواهند اين اختلال را بر طرف کنند، مي توانند از لقاح با واسطه استفاده کنند يعني مايع مني مرد را به وسيله ابزاري مثل قطره چکان بلند وارد واژن زن کنند و آميزش را به طور مصنوعي انجام دهند.

اين مسئله جنبه روحي و رواني دارد و نه جسمي (به جز موارد انگشت شماري که گزارش شده جراحات و ضربات وارد آمده به ناحيه تناسلي موجب بروز اين مشکل شده). به عنوان مثال زني که در دوران کودکي اش به او گفته شده که ناحيه تناسلي اش مي تواند محل آبروريزي و گناه باشد و مرد ها مي توانند آسيب جبران ناپذيري به پرده بکارت او وارد کنند، در آغاز زندگي مشترک ممکن است چنين مشکلي را تجربه کند.

واژينيسموس بيشتر در بين زوجهايي گزارش شده که در فرهنگ و يا مذهبشان رابطه جنسي پيش از ازدواج شديدا منع شده و در عين حال بر تشکيل خانواده و داشتن فرزند تاکيد شده است. به عنوان مثال تازه ترين مقالات منتشر شده در پزشکي حاکي از شيوع اين اختلال در ترکيه (مسلمان) و اسرائيل (يهودي) داشته است.

نرسيدن به اوج لذت جنسي (ارگاسم) :

اين اختلال به حالتي گفته ميشود که رسيدن فرد به اوج لذت جنسي با تاخير توام باشد و يا اينکه فرد اصلا اوج لذت جنسي را تجربه نکند. اين حالت کم و بيش در زنان اکثر مناطق جهان ديده مي شود. دليل اين مسئله آن است که دختران از کودکي به حجب و حيا تشويق مي شوند. زماني که همان دختر وارد رابطه مي شود و حالا به عنوان يک زن و شريک جنسي هم بايد وظايفي را انجام بدهد، شکستن حريمي که در آن در ساعاتي از شبانه روز فرد بايد حجب و حيا را کنار گذاشته و از رابطه جنسي با همسرش لذت ببرد خيلي دشوار است.

اين طرز فکر که نهادينه شده، نمي تواند مانند يک کليد روشن و خاموش بشود. بنابراين فرد نمي تواند مهارهاي ذهني اش را بشکند و گاهي حتي اگر لذت هم ببرد نمي تواند و يا نمي خواهد آن را بروز دهد، از ترس اينکه مورد قضاوت قرار بگيرد و متهم شود که زن سبک و هرزه اي است. بنابراين به مرور اين حالت رابطه جنسي را براي فرد از يک حالت خوش آيند به حالت وظيفه و بعضا توام با ترس تبديل مي کند. ترس از اينکه مبادا عکس العملي نشان بدهد که همسرش تصور کند او هرزه است.

در ابتداي شکل گيري رابطه جنسي هم اغلب اين ترس وجود دارد که مبادا فرد متهم به اين شود که پيش از اين رابطه جنسي ديگري را تجربه کرده است و براي همين مي داند که چطور بايد در يک رابطه جنسي با طرف مقابل برخورد کرد و لذت هم برد.

مورد بعدي که ميتواند باعث اين اختلال شود تاثير معکوس بعضي از داروها بر روي مکانيسم مغزي افراد است. بطور مثال پژوهش ها گزارش داده اند که بعضي از داروهاي ضد افسردگي ميتوانند بر روي رسيدن خانمها به اوج لذت جنسي اثر منفي بگذارند. اگر فرد متوجه اين تاثير شد بايد به پزشک خود مراجعه کند تا در صورت امکان دارو را تعويض کنند و يا مقدارمصرف آن را تغيير دهند اما حتما بايد اينکار توسط پزشک متخصص انجام شود و گرنه در دراز مدت تاثيرات داروي جديد و يا قطع سرخود دارو ميتواند موجب آسيب به فرد شود.

با تمامي اين تفاصيل مي بينيم که نقش آقايان در حل اختلالات جنسي خانمها تا چه حد ميتواند موثر باشد. اگر زني احساس راحتي کند و نگرانيهاي خود را بدون ترس از اينکه مورد قضاوت قرار بگيرد با شريک جنسي اش مطرح کند، درصد دچار شدنش به اين اختلالات و يا طولاني شدن درمانش تا حد زيادي کاهش پيدا ميکند.

کاهش ميل جنسي :

در مطالعات انجام شده و مشاهدات باليني در آمريکاي شمالي بيشترين دليل مراجعه در بين خانمهاي 18 تا 59 ساله را اين اختلال تشکيل مي دهد،کاهش ميل جنسي بر اثر عصبانيت و ناراضي بودن فرد از کل رابطه، خستگي و استرس ممکن است به وجود آيد. در اين مورد همدلي زوج ها و حمايتشان از هم مي تواند راه گشا باشد.

در مرحله بعد مشاورين زوج ها و روان درمانگران جنسي هم مي توانند مفيد باشند. تنها اين نکته را بايد يادآور شد که استفاده از رابطه جنسي به عنوان حربه در مقابل شريک جنسي خيلي معقولانه نيست و باعث کدورت بيشتر زوج ها از هم مي شود. وادار کردن فردي که با کاهش ميل جنسي روبرو است براي داشتن رابطه جنسي هم اصلا کمکي به شرايط نمي کند.


برخي از داروهاي ضد بارداري هم ميتوانند باعث اين حالت شوند مثلا برخي از انواع قرصهاي ضدبارداري و يا کپسول هاي زير پوستي در گزارشات نام برده شده اند. در اين صورت فرد با مشورت پزشک ميتواند وسيله جلوگيري اش را تغيير دهد،اما تا زماني که از وسيله جلوگيري جديد مطمئن نشده ايد، بهتر است داروي قبلي را قطع نکنيد تا دچار بارداري ناخواسته نشويد.

معمولا اگر زني به اختلال در ارگاسم دچار باشد و اين مساله مزمن شود، ممکن است بعد از مدتي دچار اختلال جنسي ثانويه شود که همان کاهش ميل جنسي است،توضيح ساده اين قضيه آن است که انسان دوست دارد کاري را انجام بدهد که از آن لذت ميبرد. اگر فرد براي مدت ها رابطه جنسي داشته که برايش خوشايند نبوده، بطور طبيعي از برقراري آن خودداري مي کند و يا نسبت به آن تمايلي نشان نمي دهد. بنابراين اين مهم است که حتي اگر از طريق دخول به ارضا نرسيديد با تحريک کليتوريس به اوج لذت جنسي برسيد که مغز خاطره خوبي را از رابطه جنسي به ياد بياورد و هر بار نااميد از دريافت لذت نباشد.

صميميت زوج ها (بوسيدن، نوازش کردن، در آغوش گرفتن و غيره) بعد از هر بار برقراري ارتباط جنسي هم بسيار مهم است. اينکه زوج ها بدانند که تنها براي رابطه جسمي شان مورد توجه هم نبوده اند و بعد از آن هم به عنوان دو همسر و شريک زندگي براي هم عزيز هستند. اين مسئله براي خانم ها بخصوص بسيار مهم است.

در برنامه درگوشي ها نمي توان روند پيشرفت تک تک مخاطبين محترم برنامه را دنبال کرد. به همين دليل پيشنهاد مي کنيم براي بررسي دقيق تر اختلالات جنسي خود و يا شريک جنسي تان از متخصصيني که در محل زندگي تان هستند کمک بگيريد. اميدوارم با اطلاعاتي که در برنامه ها مطرح شده در انتخاب متخصصين حاذق و مربوطه راحت تر عمل کنيد.

سارا ناصر زاده (پژوهشگر ، روان درمانگر جنسي و مشاور زوجها)

دین افساری است که به گردنتان میاندازند تا خوب سواری دهید و هرگز پیاده نمیشوند, باشد که رستگار شوید
     
#2 | Posted: 5 Nov 2011 18:22




مشکلات جنسی در خانمها


  • آیا می دانید مشکلات جنسی خانم ها به چه ترتیب است؟
  • چه بیماری یا نشانه ای به این نام مشهور است؟



ویاگرا و داروهای مشابه آن از هنگامی که بیش از 10 سال پیش به بازار دارویی آمدند، تحول بزرگی در درمان ناتوانی جنسی مردان ایجاد کردند، اما برای اختلال کارکرد جنسی زنان که ظاهرا بسیار شایع است، هنوز داروی مناسبی در دست نیست. اکنون پژوهشگران می‌گویند یک گام به ساختن چنین دارویی نزدیک‌تر شده‌اند...

تا به حال تلاش‌های زیادی برای درمان دارویی اختلال کارکرد جنسی زنان به عمل آمده است و از جمله از داروی ویاگرا برای این مقصود استفاده شده، اما در اغلب موارد این تلاش‌ها ناموفق بوده است. اکنون شرکت فایزر سازنده ویاگرا اعلام کرده است نمونه اولیه جدیدی از یک دارو را ساخته که امیدوار است به درمان اختصاصی برای اختلال کارکرد جنسی زنان بدل شود. این دارو که پژوهشگران آن را روی خرگوش‌ها امتحان کرده‌اند، به‌طور خاص با افزایش جریان خون به دستگاه تناسلی خارجی عمل می‌کند و برانگیختگی جنسی را تشدید و زمان آن را طولانی می‌کند.

البته این دارو برای همه انواع اختلال برانگیختگی جنسی زنانه اثر نمی‌‌کند، چرا که افت جریان خون تنها یکی از هزاران دلیل بسیار اختلال کارکرد جنسی در زنان است.به گفته کارشناسان داروی جدید، نزدیک‌ترین دارو به ویاگرا برای زنان است، اما مشکل این است که ایجاد اثری مانند ویاگرا در زنان، اکثریت عمده موارد اختلال کارکرد جنسی در زنان را حل نمی‌کند.

در زنان برخلاف مردان که در آنها نعوظ نقش اصلی را در سلامت جنسی دارد، برانگیختگی جنسی تنها یک بخش از چرخه پیچیده جنسی به حساب می‌آید اما در حدود 5 درصد زنان که اختلال تشخیص داده شده برانگیختگی جنسی مربوط به جریان خون دستگاه تناسلی دارند، این درمان می‌تواند گزینه مناسب و احتمالا ایمنی باشد.

پژوهشگران این دارو را در خرگوش‌های ماده امتحان کرده‌اند و نتیجه این بود که این دارو فرآیند طبیعی جنسی را با تشدید برانگیختگی جنسی ایجاد کرد. این دارو با مهار کردن اختصاصی آنزیمی که در بدن جریان خون به ناحیه تناسلی را تحت کنترل دارد، می‌تواند جریان خون به دستگاه تناسلی را افزایش دهد و برانگیختگی جنسی را تشدید کند.

چرا جریان خون این همه مهم است؟

هنگامی که زنی از لحاظ جنسی برانگیخته می‌شود، پیام‌های عاطفی و جسمی در مغز به بدن می‌گویند که جریان خون به دستگاه تناسلی را افزایش دهد؛ در نتیجه عضلات واژن شل می‌شود، پوشش درونی این ناحیه نرم می‌شود و میزان حس در آن افزایش می‌یابد. هنگامی که جریان خون کافی به این ناحیه نمی‌رسد، رابطه جنسی دردناک و ناخوشایند می‌شود و ممکن است میل جنسی افت کند.

به عبارت دیگر جریان خون مانند یک کاتالیزور زیستی برای تجربه موفق جنسی عمل می‌کند. این حقیقت که داروی جدید به طور خاص جریان خون در واژن را افزایش می‌دهد، احتمالا باعث می‌شود که این دارو بی‌خطر باشد، چرا که بر دستگاه قلبی‌عروقی در کل بدن اثری نمی‌گذارد. به گفته پژوهشگران حتی اگر این نمونه اولیه درنهایت به دارویی که به بازار عرضه می‌شود، بدل نشود، آزمایش آن به درک بیشتر اختلال برانگیختگی جنسی زنان کمک کرده است.

میل در برابر برانگیختگی :

اما آیا پاسخ جنسی یک خرگوش قابل مقایسه با پیچیدگی اختلال کارکرد جنسی زنان هست؟ به گفته کارشناسان هم بله و هم نه. خرگوش‌ها ده‌ها سال است که برای بررسی سلامت جنسی زنان به کار رفته‌اند، اما پاسخ جنسی آنها با فیزیولوژی جنسی در انسان تنها تا حدودی قابل مقایسه است. مسیرهای عصبی تحریک جنسی در خرگوش با انسان مشابهت دارد، اما به هر حال کاملا مانند انسان نیست و همچنین نباید تاثیر مغز پیچیده انسان را بر کارکرد جنسی از نظر دور داشت. مشکل فیزیولوژیک جریان خون تنها بخشی از معادله‌ مربوط به بخشی از زنان دچار اختلال کارکرد جنسی است.

به گفته کارشناسان درانسان‌ها میل به داشتن رابطه جنسی که آن را لیبیدو می‌نامند، معادل توانایی برانگیخته ‌شدن جنسی نیست و در اکثریت زنان مبتلا به اختلال کارکرد جنسی، مقصر کمبود میل جنسی است، نه کاهش برانگیختگی جنسی.

گرچه داشتن میل جنسی و برانگیختگی جنسی هم در زنان و هم در مردان مهم است، در مردان تشدید کردن بخش برانگیختگی جنسی این معادله در درمان کردن ناتوانی جنسی موفق بوده است. افزایش دادن جریان خون آلت تناسلی مردان با داروهایی مانند ویاگرا، اختلال نعوظ مردان را درمان می‌کند، اما به کار بردن همین روش در زنان به معنای درمان قاطع مشکلات جنسی زنان نیست. عوامل متعددی، هم زیستی و هم روانی، در ایجاد میل جنسی نقش دارند. از هر 10 زن یکی دچار کاهش میل جنسی است که به آن «اختلال کم‌فعالی میل جنسی» می‌گویند و در حال حاضر درمان دارویی تاییدشده‌ای برای آن وجود ندارد، هرچند روان‌درمانی ممکن است به حل آن کمک کند.

به گفته کارشناسان زمان زیادی مانده است تا زنان مانند مردان با خوردن یک قرص مشکل کارکرد جنسی خود را حل کنند. اما برای درصد کمتری از زنان که مشکل اصلی آنها کمبود جریان خون به دستگاه تناسلی است، درمان دارویی ممکن است در فاصله زمانی کوتاه‌تری در اختیار قرار گیرد.

.What's life? Life is love
.What's love? A kissing
.What's kissing? Come here and I'll show you

Sexy
     
#3 | Posted: 28 Jun 2013 10:47




ناتوانی یا اختلال جنسی در زنان چند نوع است؟



اختلال جنسی در زنان به انواع زیر تقسیم می شود :

1- اختلال کمبود میل جنسی یا سردمزاجی زنان.

2- اختلال بیزاری یا تنفر جنسی. این اختلال شدیدتر از اختلال قبلی است.

3- اختلال در برانگیختگی جنسی. در این حالت فرد واجد میل جنسی است اما برانگیخته نمی شود.

4- هراس از آلت. این اختلال، اختلالی اضطرابی است که در آن فرد به شدت از آمیزش می ترسد، درحین آمیزش تمام عضلات شکم، ران، دست و پای او جمع می شود و به مرد اجازه آمیزش را نمی دهد.

5- واژینیسموس. این اختلال شبیه اختلال قبلی است. در این حالت، عضلات ست و پا و شکم شل است ولی عضله ابتدایی واژن مسدود و منقبض است و این انقباض مانع از دخول می شود.

6- آمیزش دردناک. این اختلال در اثر برانگیخته نشدن درست خانم و یا تعارضات خانم با همسرش در زندگی زناشویی و یا ناشی از مشکلاتی است که زن از کودکی با آمیزش جنسی داشته است. در این حالت، آمیزش برای خانم بسیار دردناک و ناخوشایند می شود.

7- اختلالِ نرسیدن به ارگاسم. این اختلال بسیار شایع است و شاید شایع تررین اختلال جنسی خانم ها باشد. این اختلال در کشور ما نسبت به کشورهای غربی و حتی کشورهایی مثل کره و چین و ژاپن رواج بیشتری دارد.
کلاً این اختلال در خاورمیانه شیوع گسترده تری نسبت به جهان غرب و بسیاری از مناطق دیگر جهان دارد. علت آن هم آموزه های تعصب آمیز است که اجازه نمی دهد خانم ها به اوج لذت جنسی برسند و بعد از مدتی نسبت به رابطه جنسی سرد و نفرت زده می شون و حتی از همسر خودشان هم دلزده می شوند که چرا او به ارگاسم می رسد ولی من به ارگاسم نمی رسم.

8- اختلال سردرد بعد از آمیزش. در این حالت، فرد بعد از آمیزش دچار سردرد، انقباض های عضلانی ناحیه سر، سرگیجه، تهوع می شود.

9- اختلال ملال بعد از آمیزش. در این حالت، زن پس از آمیزش دچار افسردگی و اندوه می شود و ممکن است گریه کند و دچار غم شدید شود.
این ها اختلالات جنسی خانم هاست.

حادترین اختلال در بین این اختلالات نه گانه کدام است ؟

بیزاری جنسی از همه حادتر است و درمانش هم از همه شدیدتر است؛ چون فرد نه تنها تمایلی به نزدیکی ندارد بلکه از آن بیزار است. ممکن است علت این اختلال، سوءاستفاده های جنسی در کودکی باشد. تجاوز و کودک آزاری حتی توسط محارم و یا آموزه های سخت و متعصبانه در خانواده، می تواند علت این اختلال باشد.

ارتباط ناخوشایند با همسر و یا دعواهای خانوادگی و اختلافات زناشویی هم به صورت ثانویه ممکن است موجب بیزاری جنسی شوند. انزجار جنسی سخت ترین و حادترین نوع اختلال جنسی در زنان است.
به طور کلی هر چه اختلال جنسی در مرحله آغازین تری از نزدیکی رخ دهد، حادتر و درمانش دشوارتر است. مثلاً درمانِ اختلالِ ملال و سردردِ بعد از آمیزش آسان تر از اختلال نرسیدن به ارگاسم و درمان این یکی آسان تر از اختلالات برانگیخته نشدن است.

دوره آمیزش به چهار مرحله تقسیم می شود :

1- میل جنسی
2- برانگیختگی جنسی
3- اورگاسم
4- فرونشینی.

فرونشینی در مرد و زن تفاوت هایی دارد. فرونشینی در مرد با دوره ای از بی پاسخی همراه است که بسته به سن و سال، وضعیت روحی و ژنتیک مرد ممکن است از یک ربع تا حتی چند روز باشد. مرد پس از رسیدن به ارگاسم، تا مدتی توانایی نعوظ دوباره را از دست می دهد ولی چنین حالتی در خانم ها وجود ندارد.

زنان پس از یک ارگاسم بلافاصله می توانند وارد یک ارگاسم دیگر شوند و حداقل سه تا چهار ارگاسم پشت سر هم را می توانند تجربه کنند ولی چنین ویژگی ای در مردها وجود ندارد. بنابراین برخی معتقدند میل جنسی در زنان خیلی قوی تر از مردان است.

بیزاری جنسی و هراس از آلت دقیقاً چه تفاوتی با هم دارند ؟

هراس از آلت ناشی از این است که خانم در ناخودآگاه خودش احساس می کند که اگر نزدیکی کند، اعضاء و جوارحش زخمی و خدشه دارد می کند و مثلاً او را می کُشد.

هراس از آلت در جامعه ما و کلاً در خاورمیانه، خیلی شایع است. در دبیرستان ها و مدارس راهنمایی، افسانه هایی ورد زبان دختران است که مثلاً عمه فلانی ازدواج کرد و کارش به اورژانس کشید، خاله فلانی شب اول ازدواج داشت می مرد و او را بردند بیمارستان و بخیه اش زدند و ... این افسانه ها سال ها در ذهن دختران ما می ماند و آنها با این تصورات بزرگ می شوند و ازدواج می کنند ولی او در خیلی از موارد نمی توانند با این افسانه ها کنار بیاید و آنها را از ذهن خود دور بریزند.

شما در بین بیماران تان چنین نمونه ای زیاد دارید ؟

بسیار زیاد. حداقل هفته ای پنج تا پانزده بیمار دارم که دچار هراس از آلت اند.

درمان این مشکل آسان است؟ و اصلاً چگونه است ؟

درمانش خیلی آسان است. ما اطلاعاتی عینی به بیمار می دهیم. مثلاً اطلس آناتومی و وضعیت عضلات آلت و واژن را به فرد نشان می دهیم تا بیمار بداند که هیچ عضله یا استخوانی در آلت مرد وجود ندارد و فقط خون است که موجب نعوظ آلت مردانه می شود. ما این ها را به بیمار یادآور می شویم و او بر اساس جدول تمریناتی که به او می دهیم، تمرین های ویژه ای انجام می دهد. این مشکل در عرض 7 هفته قابل درمان است.

سرد مزاجی در زنان بیشتر علل روانی دارد یا فیزیولوژیک و بیولوژیک ؟

غالباً علل روانی دارد. اختلال جنسی به طور کلی ممکن است اولیه یا ثانویه باشد. اختلال اولیه از ابتدای آمیزش جنسی وجود دارد. اختلال ثانویه یعنی فرد تا مدت ها در نزدیکی جنسی مشکلی نداشته و اختلالش مثلاً از شش ماه پیش شروع شده است.

دانستن اینکه اختلال جنسی اولیه است یا ثانویه، و دیگر اینکه فقط معطوف به شوهر است یا کلاً در رابطه با هر جنس مخالفی وجود دارد، در درمان اختلال جنسی زنان مهم است.

در این موارد آموزه های متعصبانه و سخت گیرانه دوران کودکی و نوجوانی، احتمال سوءاستفاده جنسی و جسمی، یعنی دستمالی شدن دختر توسط پسردایی، پسر عمه، پسرعمو، پسرخاله، برادر، پدر، عمو، دایی – که متاسفانه در کشور ما نیز شایع است - و نیز موارد دیگری مثل مردستیزی، ازدواج تحمیلی و یا اختلافات زناشویی، که حتی می تواند شامل تعیین مهریه و خرید جهیزیه و خریدن یا اجاره کردن خانه مناسب زندگی، می تواند به سردمزاجی زن بینجامد.

درمان سردمزاجی دشوار نیست ولی درمانگر برای درمان سردمزاجی و یا بیزاری جنسی، که اختلالات اولیه محسوب می شوند، باید باورهایی را در ذهن خانم ها بشکند. بنابراین شخصیت درمانگر یا مشاور نقش بسیار تعیین کننده ای در سکس تراپی دارد.

اگر بیمار به لحاظ شخصیتی درونگرا و شرمگین باشد و به توضیحات اندک بسنده کند، درمان آن طور که باید پیش نمی رود؛ چون یک سری باورهای نادرست و طرح واره های شناختی غلط و نیز یکسری تعصبات و نادانی ها باید در جلسه آغازین شکسته شود تا بیمار راغب شود که تمرینات توصیه شده از سوی درمانگر را انجام دهد. گاهی حتی اتوریته و اقتدار زیادی در جلسه اول باید اعمال شود تا بیمار انگیزه درمان را بدست آورد.

ادامه ی مطلب در پست بعدی

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#4 | Posted: 28 Jun 2013 10:50




ادامه ی مطلبِ پست قبلی



انگیزه درمان را چطور می توان افزایش داد ؟

مثلاً من در مطب خودم یک میز مربع دارم که چهار تا صندلی در اطراف آن است و با بیمار و همسر او دور همین میز می نشینم. یعنی می خواهم به او بگویم این جا با مطب یک جراح که یک میز مستطیل بزرگ اربابی دارد و دو تا صندلی رعیتی هم جلوی آن میز برای مریضش گذاشته است، خیلی فرق دارد.

من به مریض می گویم که بار اصلی درمان بر دوش شما و شوهرتان است. من فقط می توانم کلید گنج را به دست شما بدهم ولی این خود شما هستید که باید به غار بروید و گنج را از آن خود کنید. اگر تمرین های درمانی را انجام ندهید، فیلم های آموزشی را نبینید، کتاب های لازم را نخوانید، درمان پیش نمی رود و مشکل حل نمی شود.

در روانپزشکی به طور کلی و در سکس تراپی به طور ویژه، این طور نیست که مریض مثل کسی که به چشم پزشک مراجعه کرده، دراز بکشد و چند قطره در چشم او بریزند و بعد چشمش را پانسمان کنند و او بی هیچ نقش و کنشی، خوب شود و سلامتش را بدست آورد.

آمیزش دردناک چطور؟ این اختلال معمولاً بعد از ازدواج ایجاد می شود یا از قبل وجود دارد ؟

بستگی به اولیه یا ثانویه بودن اختلال دارد. در مواردی که اختلال اولیه است، ماجرا به پیش از ازدواج بازمی گردد ولی وقتی این اختلال ثانویه است، در اغلب موارد، مشکل ناشی از دوران پس از ازدواج است. یعنی مشکلاتی که بین زن و شوهر ایجاد شده، در ایجاد این اختلال موثر بوده است.

حتی نارضایتی زن از میزان نفقه و خرجی نیز می تواند موجب اختلال آمیزش دردناک شود. وقتی که آقا از چشم خانم بیفتد، ممکن است آمیزش دردناک شود.

یائسگی چه رابطه ای با اختلالات جنسی زنان دارد؟ و اگر رابطه ای دارد، بیشتر به کدام اختلال منجر می شود ؟

یائسگی قطعاً بر کارکرد جنسی زنان تاثیر دارد. پس از یائسگی انواع اختلالات ممکن است در زنان حادث شود که شایع ترین آنها کمبود میل جنسی، برانگیخته نشدن، آمیزش دردناک و حتی به ارگاسم نرسیدن است.

این مشکلات زنان یائسه، راه حلی هم دارد ؟

قبلاً برای رفع این مشکلات، جایگزینی هورمون صورت می گرفت ولی الان به دلیل بالارفتن آمار سرطان در زنان، این تردید پیش آمده است که آیا جایگزینی هورمون کار درستی است یا نه؟ در این باره اختلاف نظر زیادی بین متخصصان زنان و زایمان وجود دارد. به هر حال، یائسگی از حیث ایجاد اختلال جنسی در زنان، قطعاً مشکل ساز است.

در جامعه ایران واکنش مردها به اختلال جنسی همسرشان معمولا چیست ؟

مشکلات جنسی زنان در بسیاری از موارد منجر به فروپاشی خانواده می شود اما این فروپاشی به صورت غیرمستقیم رخ می دهد. یعنی مشکلات جنسی زن، مرد را به بیرون خانواده سوق می دهد. مرد اگر نتواند آمیزش جنسی داشته باشد، دچار مشکل در ناحیه های بیضه و پروستات شده و همچنین دچار افسردگی و یا پرخاشگری می شود.

بعضی مردان بیرون از خانواده با زن دیگری وارد رابطه می شوند و در بسیاری از موارد، همسر آنها پس از اینکه متوجه این امر می شود، طغیان می کند و و زن و شوهر کارشان به جدایی و طلاق می کشد.

مرد با همسرش که ناتوانی جنسی دارد، چگونه باید رفتار کند ؟

مرد پیش از هر چیز، باید همسرش را درک کرده و او را حمایت کند. من همیشه به مردها می گویم هر مردی اگر رستم دستان هم باشد، در طول چهل سال حداقل چهار تا هشت بار و هر بار چهار تا هشت هفته ممکن است دچار اختلال جنسی جدی شود.

مرد باید بداند همان طور که این مشکل گریبانگیر خودش می شود، همسر او نیز ممکن است با چنین مشکلی مواجه شود.

افسردگی در زنان دو برابر مردان است. اضطراب در زنان دو-سه برابر مردان است. زنان فراز و فرودهای هورمونی دارند و در دوران بارداری و نیز پس از زایمان، تالمات روحی و روانی خاص خودشان را دارند و در این دوره ها ممکن است دچار مشکل اختلال جنسی شوند.

اختلال جنسی در پی مشکل روحی، امری طبیعی است. مرد باید همسرش را درک کند، از او حمایت کند و او را متهم به کم لطفی و مایه نگذاشتن از خودش در رابطه زناشویی نکند؛ چرا که زن در چنین وضعی قطعاً خودش این اندوه و نگرانی را دارد که در اثر ناتوانی او، زندگی اش در معرض خطر است.

مرد باید همسرش را نزد سکس تراپیست ببرد. هم اکنون دوازده نفر روانپزشک، یک نفر متخصص مامایی و دو نفر روانشناس در ایران وجود دارند که درمانگر جنسی هستند. این پانزده نفر آدم های شناخته شده ای هستند که متاسفانه همگی در تهران هستند. اما این به این معنا نیست که متخصصان اعصاب و روان، اورولوژی و زنان و زایمان در شهرستان ها، نمی توانند به حل مشکلات جنسی زنان کمک کنند.

به هر حال، بهتر است زن و شوهر به جای مراجعه به مشاوران و روانشناسان گوناگون، هر چه سریعتر به یک پزشک مراجعه کنند؛ زیرا مشکلات جنسی با فیزیولوژی و آناتومی پیوند خیلی نزدیکی دارد و روانشناسان و مشاوران در طول دوران تحصیلشان فیزیولوژی و آناتومی را مطالعه نمی کنند. اما پزشکان و ماماها، این مباحث را مطالعه کنند.

مرد باید هر چه زودتر همسرش را به یک سکس تراپیست برساند، با او در جلسات درمانی شرکت کند، همسرش را تشویق کند که تمرین ها را انجام دهد، بار درمان را بر دوش همسر بگذارد ولی در تمامی مراحل درمان حامی و پشتیبان همسرش باشد.

دکتر اوحدی

آشفته سریم !
شانه‌ی دوست کجاست ؟
     
#5 | Posted: 27 Sep 2013 19:41 | Edited By: gayman1122
درمان واژینیسموس,اختلال جنسی شایع در زنان


اغلب زنان، واژینیسموس را به صورت انقباض و درد ناگهانی، در هنگام نزدیکی، توصیف می کنند. این مشکل ناشی از انقباض خود به خود و غیرارادی عضلات کف لگن است و اراده فرد در آن نقشی ندارد. این واکنش ممکن است در معاینه زنانه نیز ظاهر و مانع ورود اسپکولوم – وسیله معاینه داخلی – به داخل واژن شود.

از نظر پزشکی، این وضعیت نتیجه گرفتگی غیرارادی مداوم یا مکرر عضلات یک سوم خارجی واژن است که مانع مقاربت جنسی می شود. این وضعیت ممکن است به صورت مشکل پایدار برای دخول رخ دهد. با وجود اینکه زن موافقت خود را ابراز یا حتی برای انجام دخول، تلاش می کند، واژینیسموس، در شدیدترین حالت می تواند نزدیکی و دخول را غیرممکن سازد و منجر به درد شدید شود.

در برخی موارد این انقباض به حدی شدید است که باعث بسته شدن خود به خود پاها و انقباض شدید همه بدن، افزایش ضربان قلب، تنفس و افت فشار خون شود. در حال حاضر منابع علمی دلایل واضحی را برای واژینیسموس مشخص نکرده اند. باید گفت عمده ترین علت این اختلال، علل روانی است. به نظر می رسد تجربه دردناک و انتظارات منفی درباره دخول واژینال، مثلا ترس از پارگی و خونریزی شدید، موجب بروز افکار ترسناکی در ذهن فرد می شود که به دنبال آن، ترس از دخول و درد همراه با مقاربت ایجاد می شود و زن برای مقابله با این ترس، از همه فعالیت هایی که مربوط به دخول واژینال است پرهیز می کند.

تلاش های گهگاه زن و همسرش برای دخول واژینال، با انقباضات واکنشی عضلات لگن روبرو می شود که مانع دخول خواهد شد و عدم توانایی دخول، به نوبه خود باعث تشدید افکار و انتظارات منفی می شود. معمولا هر چه تلاش برای ادامه فعالیت جنسی بیشتر باشد، پاسخ واکنشی شدت بیشتری می یابد و درد و سفتی تشدید می شود.


علل واژینیسموس

تجربیات زندگی برای افراد گوناگون، متفاوت بوده است و بدن برخی زنان با واژینیسموس به انجام فعالیت جنسی واکنش نشان می دهد. مقاربت شتابزده در شب اول ازدواج و تجربه دردناک ناشی از این مسئله، ناآگاهی از آناتومی و عملکرد دستگاه تناسلی زن و نیز ناآشنایی با روش های فعالیت جنسی، از عمده ترین علت هایی هستند که باعث بروز این اختلال می شوند. بعضی از علت های واژینیسموس در زیر آمده است:

- سابقه بیماری، جراحی و مداخلات پزشکی
- تفاوت های فرهنگی زن و شوهر درباره روابط جنسی
- ترس از آسیب و صدمه شدید در طی نزدیکی
- اطلاعات غلط و ناآگاهی درباره فعالیت جنسی یا احساس گناه در این مورد
- دریافت اطلاعات غلط از والدین و همسالان درباره روابط و فعالیت جنسی
- سابقه خشونت و سوء استفاده جنسی
- سابقه دخول ناموفق
- ترس از عفونت
- ترس از بارداری و ...


نقش عضلات کف لگن در بروز واژینیسموس

عضلاتی که در بروز این عارضه نقشی کلیدی ایفا می کنند، دسته ای از عضلات کف لگن هستند که به گروه پوبوکوکسیژیوس معروفند. این عضلات در عملکرد جنسی و دستگاه ادراری و خروج مدفوع در زنان، نقش عمده ای دارند. در واژینیسموس، همراهی ذهن و بدن با یکدیگر، موجب ایجاد پاسخ شرطی عضلات می شود و بدن با انقباض این ماهیچه ها، لگن را از آسیب فرضی ناشی از نزدیکی حفظ می کند.


انواع واژینیسموس

زنان ممکن است در هر سن و مرحله ای از زندگی شان، واژینیسموس را تجربه کنند. این عارضه براساس زمان شروع و بروز درد و گروه عمده اولیه و ثانویه تقسیم بندیی می شود. واژینیسموس اولیه به مواردی اطلاق می شودکه زن در اولین تجربه جنسی دچار انقباض واژن شود و مرد در هنگام دخول با مانع مواجه می شود.

این عارضه، علت مشکلی به نام ازدواج به وصال نرسیده است که در طی آن زوج هرگز موفق به نزدیکی نشده اند. زنان دچار این عارضه ممکن است در هنگام معاینه واژینال نیز دچار انقباضات مشابهی شوند. واژینیسموس ثانویه، به تجربه انقباضات واژن بعد از یک دوره رابطه جنسی موفق گفته می شود و زن ممکن است پس از سال ها انجام رابطه جنسی بر اثر مشکلی مانند عفونت و واکنش های روانینسبت به همسر و فعالیت جنسی، دچار درد و انقباض در هنگام دخول شود. ممکن است علت اولیه درمان شود یا بهبود یابد اما واژینیسموس ناشی از آن همچنان باقی بماند و دخول را دردناک یا غیرممکن سازد یا حتی در رسیدن فرد به ارگاسم، اختلال ایجاد کند.


درمان واژینیسموس

متاسفانه در کشور ما، در بسیاری از موارد، درمان های اصولی برای این اختلال ارائه نمی شود. این امر بیشتر ناشی از ناآگاهی مردم از علت و روش درمان این اختلال است. برخی از مردم براساس عقاید عامیانه، عدم توانایی دخول و نزدیکی را به طلسم شدن زوج نسبت می دهند و برای درمان آن متوسل به روش های خرافی عجیب و غریب می شوند.

برخی دیگر عللی مانند وجود هفت پرده، و باز کردن پرده بکارت یا هایمنکتومی را به عنوان درمان این اختلال می شناسند در حالی که این مشکل هیچ ارتباطی به ضخامت پرده بکارت نداردو باز کردن پرده بکارت در طی عمل، هیچ تاثیری در درمان این اختلال نخواهد داشت. استفاده از ژل ها و کرم های لغزنده کننده نیز معمولا کمکی به درمان نمی کنند؛ گرچه توسط بسیاری از افراد توصیه می شوند.

کلید اساسی در درمان، ایجاد تغییرات شناختی در فرد و آمادگی برای انجام مقاربت است و خبر خوب برای مبتلایان به واژینیسموس این است که این اختلال، درمان پذیرترین اختلال جنسی است و با روش های جدید درمانی، بیش از ۹۹ درصد بیماران بهبود می یابند. اغلب بیماران از تغییری که در طی درمان و پس از آن در زندگی شان پدید می آید، شگفت زده می شوند.


نقش همسران در درمان واژینیسموس

حضور زوج همراه با یکدیگر برای درمان این اختلال در مرکز مشاوره و مطب ضروری و نقش مردان بسیار اساسی است. مردان در بسیاری از موارد می توانند به کمک همسر خود بشتابند. آنها باید بدانند این اختلال براساس منابع علمی و فقهی، به هیچ وجه دلیلی برای عدم تمکین زن نیست، بلکه این انقباضات به صورت غیرارادی و نه به اراده شخصی رخ می دهد و زن پس از یک دوره درمان با حمیات همسر می تواند به راحتی از فعالیت جنسی با همسرش لذت ببرد.

بنابراین مردان به هیچ وجه نباید همسرشان را به طلاق دادن تهدید کنند. این تهدیدها باعث تشدید انقباض عضلات و گاهی اختلال میل یا حتی بروز بیزاری جنسی در زن می شود که درمان آن بسیار مشکل تر و پیچیده تر از درمان واژینیسموس است.

اگر مرد از رابطه جنسی خود را کنار بکشد یا به دلیل ترس از آزار همسرش تمایلی به انجام فعالیت جنسی نشان ندهد، نه تنها همسرش برای ادامه درمان انگیزه کافی نخواهد داشت، بلکه خودش نیز به مرور زمان دچار انواعی از اختلالات نعوظ می شود. بنابراین مرد باید با تاکید بر ادامه درمان، زن را در هر مرحله تشویق کند زیرا ادامه زندگی بدون فعالیت جنسی در طولانی مدت منجر به بروز اختلافات زناشویی خواهد شد.

روحشان به اندازه اندوهت شاد باد

از دردهای کوچک است که آدم می‌نالد، وقتی ضربه سهمگین باشد، لال می‌شود آدم.


خدا کند که نه...!!! نفرین نمی کنم که مباد
به او که عاشق او بودم زیان برسد
خدا کند که فقط این عشق از سرم برود
خدا کند که فقط
     
#6 | Posted: 8 Mar 2014 21:00
شایع ترین اختلالات جنسی در زنان


اگر فرد برای مدت‌ها رابطه جنسی داشته که برایش خوشایند نبوده، بطور طبیعی از برقراری آن خودداری می‌کند و یا نسبت به آن تمایلی نشان نمی‌دهد.

شایع‌ترین اختلالات جنسی شناخته شده برای زنان شامل کاهش میل جنسی، دیسپارونی (آمیزش دردناک)، واژینیسموس (انقباض دردناک و غیرارادی ماهیچه‌های واژن به هنگام دخول) و نرسیدن به اوج لذت جنسی (یا ارضا نشدن جنسی) است. در این نوشتار هر یک از اختلالات یادشده به قصد رفع شایع‌ترین شکایتهای زوجین توضیح داده شده تا همسران با دانستن راهکارهایی برای مشکلات یادشده، سبب تحکیم خانواده و بهبود روابط زناشویی خود شوند.

دیسپارونی (آمیزش دردناک)

دیسپارونی حالتی است که فرد در هنگام آمیزش دچار درد می‌شود. این درد ممکن است در بدو ورود آلت مردانه به واژن یا در مراحل مختلف در طول دخول ایجاد شود. این حالت درجات متفاوتی دارد و نسبت به اینکه در چه زمانی پس از شروع نزدیکی و در کجا فرد احساس درد می‌کند، دلایل و درمانهای متفاوتی دارد.

یکی از دلایل شایع درد هنگام آمیزش برای زنان خشکی واژن است. اگر خانم به هر دلیل آمادگی دخول را نداشته باشد، این عمل می‌تواند بسیار دردناک باشد. در اکثر موارد خشکی واژن به دلیل نداشتن پیش نوازی کافی است، یعنی خانم این فرصت را پیدا نکرده که از نظر جسمی به محرک‌های جنسی پاسخ دهد و محیط واژن به اندازه کافی لغزنده نیست. از جمله دلایل و شرایط دیگری که می‌تواند باعث خشکی واژن شود داروهایی است که فرد مصرف می‌کند. در این مورد مشورت با پزشک و یا مطالعه در مورد دارویی که مصرف می‌کنید، می‌تواند مفید باشد. معمولا منابع خوبی در اینترنت در مورد داروهای مختلف وجود دارد.

از دلایل دیگر دیسپارونی یا آمیزش دردناک، می‌توان به جراحات و ضربه‌هایی که در طول زمان به آلت تناسلی وارد شده، سابقه آزار جنسی، دوران پس از زایمان، دوران عادت ماهانه، بیماری‌های ناحیه تناسلی و برخی از سرطانهایی که اعصاب آن منطقه را تحت تخریب قرار داده و نیز بیماری‌های مقاربتی درمان نشده اشاره کرد.

برخی از پزشکان آمیزش دردناک را جزو دسته اختلالات جنسی نمی‌دانند و برخورشان با بیمارانی که از این حالت رنج می‌برند، توام با شناخت کافی نیست. در این موارد توصیه می‌شود به پزشک دیگری مراجعه کرده و پیش از انجام معاینه، دردناک بودن ناحیه تناسلی خود را برای او بازگو نمایید.‌گاه ضرورت دارد، روان درمانی‌های لازم پیش از انجام هر گونه معاینه‌ای صورت پذیرد.

حالت دیگری که افراد با آن روبرو می‌شوند درد در هنگام دخول است. این حالت می‌تواند به دلایل متعددی باشد که شایع‌ترین آن‌ها عبارتند از: عفونت‌های دستگاه تناسلی و دهانه رحم، بیماریهای مقاربتی درمان نشده، همزمانی نزدیکی و زمان تخمک گذاری، و در ‌‌نهایت آماده نبودن فرد از نظر جسمی.

مورد آخر دلیل مراجعه درصد زیادی از زنان است بخصوص در اوایل برقراری رابطه جنسی.

وقتی که زوج‌ها برای پیش نوازی صرف می‌کنند، صرفا جنبه عاطفی ندارد. در بدن زنی که برای داشتن رابطه جنسی آماده می‌شود، تغییراتی صورت می‌گیرد که دخول را ساده‌تر می‌کند. علت این است که بدن زنان طوری طراحی شده که در هنگام دخول حداکثر آمادگی را برای باردار شدن فراهم کند، بنابراین وقتی که خانمی آمادگی لازم را بر اثر پیش نوازی پیدا می‌کند، رحمش به سمت بالا کشیده می‌شود و این کار به طول واژن اضافه می‌کند تا توانایی گنجایش آلت مردانه را داشته باشد.

در این حالت دیواره‌های واژن پر خون شده و مواد لغزنده‌ای را ترشح می‌کنند که دخول را آسان‌تر می‌کند. این دیواره‌ها بر اثر پیش نوازی مناسب از یکدیگر جدا شده و جای دادن آلت مردانه را در واژن ساده‌تر می‌کنند. بنابراین می‌بینیم که پیش نوازی خوشایند و به مقدار کافی تا چه حد می‌تواند در کیفیت رابطه جنسی تاثیر داشته باشد.

واژینیسموس (انقباض دردناک و غیرارادی ماهیچه‌های واژن)

در این حالت هرگونه دخولی به واژن به شدت دردناک و حتی غیرممکن است، حتی انگشت خود فرد. در این مواقع معاینات زنان و زایمان هم با مشکل روبرو می‌شود چون بیمار حتی از فکر اینکه وسیله معاینه به واژن وی وارد شود وحشت دارد. چون این اختلال جزو گروه اختلالات مربوط به درد است و تعریف هر فرد در مورد میزان دردی که تجربه می‌کند با فرد دیگر متفاوت است، بنابراین نحوه برخورد پزشک و اطرافیان این افراد در طول مدت درمان نقش بسزایی دارد.

اولین مرحله در درمان این اختلال باور کردن مریض و احساس درد وی است. پس از آن پزشک (در ایران) یا روان درمانگر جنسی به همراهی شریک جنسی فرد درمان را شروع می‌کنند. به این صورت که فرد یک سری از ابزاری را دریافت می‌کند که مانند انگشت است و معمولا از اندازه انگشت سبابه تا اندازه آلت مردانه را دارد.

فرد هر هفته وارد کردن یکی از این ابزار را به همراه تمرین‌های تمرکز و آرام کننده اعضای بدن به داخل واژن تمرین می‌کند تا زمانی که آخرین اندازه هم بدون درد وارد واژن شود. پس از آن به تدریج ورود آلت مردانه را به واژن تجربه می‌کند. این مرحله باید بسیار آهسته و با توجه به پذیرش بیمار انجام شود. درمان واژینیسموس بسته به عوامل مختلف می‌تواند تا بیش از یک سال طول بکشد.

برای افرادی که به دنبال راه حل‌های سریع‌تر هستند درمانهایی چون نزدیکی کردن آقا با خانم در حالی که خانم توسط پزشک بیهوش شده و یا فلج کردن عضلات اطراف و دهانه واژن با تزریق موادی چون بوتاکس در ایران گزارش شده که در دراز مدت نه تنها اثر بهتری ندارد بلکه متواند اثر بسیار مخربی روی روابط زوج‌ها و تصویری که زن از خودش دارد بگذارد. این روش‌ها توصیه نمی‌شود.

چنانچه زوج تنها با هدف بچه دار شدن می‌خواهند این اختلال را بر طرف کنند، می‌توانند از لقاح با واسطه استفاده کنند یعنی مایع منی مرد را به وسیله ابزاری مثل قطره چکان بلند وارد واژن زن کنند و آمیزش را به طور مصنوعی انجام دهند.

این مسئله جنبه روحی و روانی دارد و نه جسمی (به جز موارد انگشت شماری که گزارش شده جراحات و ضربات وارد آمده به ناحیه تناسلی موجب بروز این مشکل شده). به عنوان مثال زنی که در دوران کودکی‌اش به او گفته شده که ناحیه تناسلی‌اش می‌تواند محل آبروریزی و گناه باشد و مرد‌ها می‌توانند آسیب جبران ناپذیری به پرده بکارت او وارد کنند، در آغاز زندگی مشترک ممکن است چنین مشکلی را تجربه کند.

نرسیدن به اوج لذت جنسی (ارگاسم)

این اختلال به حالتی گفته می‌شود که رسیدن فرد به اوج لذت جنسی با تاخیر توام باشد و یا اینکه فرد اصلا اوج لذت جنسی را تجربه نکند. این حالت کم و بیش در زنان اکثر مناطق جهان دیده می‌شود. دلیل این مسئله آن است که دختران از کودکی به حجب و حیا تشویق می‌شوند. زمانی که‌‌ همان دختر وارد رابطه می‌شود و حالا به عنوان یک زن و شریک جنسی هم باید وظایفی را انجام بدهد، شکستن حریمی که در آن در ساعاتی از شبانه روز فرد باید حجب و حیا را کنار گذاشته و از رابطه جنسی با همسرش لذت ببرد خیلی دشوار است.

این طرز فکر که نهادینه شده، نمی‌تواند مانند یک کلید روشن و خاموش بشود. بنابراین فرد نمی‌تواند مهارهای ذهنی‌اش را بشکند و گاهی حتی اگر لذت هم ببرد نمی‌تواند و یا نمی‌خواهد آن را بروز دهد، از ترس اینکه مورد قضاوت قرار بگیرد و متهم شود که زن سبک و هرزه‌ای است. بنابراین به مرور این حالت رابطه جنسی را برای فرد از یک حالت خوش آیند به حالت وظیفه و بعضا توام با ترس تبدیل می‌کند. ترس از اینکه مبادا عکس العملی نشان بدهد که همسرش تصور کند او هرزه است.

در ابتدای شکل گیری رابطه جنسی هم اغلب این ترس وجود دارد که مبادا فرد متهم به این شود که پیش از این رابطه جنسی دیگری را تجربه کرده است و برای همین می‌داند که چطور باید در یک رابطه جنسی با طرف مقابل برخورد کرد و لذت هم برد.

مورد بعدی که می‌تواند باعث این اختلال شود تاثیر معکوس بعضی از دارو‌ها بر روی مکانیسم مغزی افراد است. بطور مثال پژوهش‌ها گزارش داده‌اند که بعضی از داروهای ضد افسردگی می‌توانند بر روی رسیدن خانم‌ها به اوج لذت جنسی اثر منفی بگذارند. اگر فرد متوجه این تاثیر شد باید به پزشک خود مراجعه کند تا در صورت امکان دارو را تعویض کنند و یا مقدارمصرف آن را تغییر دهند اما حتما باید اینکار توسط پزشک متخصص انجام شود و گرنه در دراز مدت تاثیرات داروی جدید و یا قطع سرخود دارو می‌تواند موجب آسیب به فرد شود.

با تمامی این تفاصیل می‌بینیم که نقش آقایان در حل اختلالات جنسی خانم‌ها تا چه حد می‌تواند موثر باشد. اگر زنی احساس راحتی کند و نگرانیهای خود را بدون ترس از اینکه مورد قضاوت قرار بگیرد با شریک جنسی‌اش مطرح کند، درصد دچار شدنش به این اختلالات و یا طولانی شدن درمانش تا حد زیادی کاهش پیدا می‌کند.

کاهش میل جنسی

در مطالعات انجام شده و مشاهدات بالینی در آمریکای شمالی بیشترین دلیل مراجعه در بین خانمهای ۱۸ تا ۵۹ ساله را این اختلال تشکیل می‌دهد. کاهش میل جنسی بر اثر عصبانیت و ناراضی بودن فرد از کل رابطه، خستگی و استرس ممکن است به وجود آید. در این مورد همدلی زوج‌ها و حمایتشان از هم می‌تواند راه گشا باشد.

در مرحله بعد مشاورین زوج‌ها و روان درمانگران جنسی هم می‌توانند مفید باشند. تنها این نکته را باید یادآور شد که استفاده از رابطه جنسی به عنوان حربه در مقابل شریک جنسی خیلی معقولانه نیست و باعث کدورت بیشتر زوج‌ها از هم می‌شود. وادار کردن فردی که با کاهش میل جنسی روبرو است برای داشتن رابطه جنسی هم اصلا کمکی به شرایط نمی‌کند.

برخی از داروهای ضد بارداری هم می‌توانند باعث این حالت شوند مثلا برخی از انواع قرصهای ضدبارداری و یا کپسول‌های زیر پوستی در گزارشات نام برده شده‌اند. در این صورت فرد با مشورت پزشک می‌تواند وسیله جلوگیری‌اش را تغییر دهد. اما تا زمانی که از وسیله جلوگیری جدید مطمئن نشده‌اید، بهتر است داروی قبلی را قطع نکنید تا دچار بارداری ناخواسته نشوید.

معمولا اگر زنی به اختلال در ارگاسم دچار باشد و این مساله مزمن شود، ممکن است بعد از مدتی دچار اختلال جنسی ثانویه شود که‌‌ همان کاهش میل جنسی است.

توضیح ساده این قضیه آن است که انسان دوست دارد کاری را انجام بدهد که از آن لذت می‌برد. اگر فرد برای مدت‌ها رابطه جنسی داشته که برایش خوشایند نبوده، بطور طبیعی از برقراری آن خودداری می‌کند و یا نسبت به آن تمایلی نشان نمی‌دهد. بنابراین این مهم است که حتی اگر از طریق دخول به ارضا نرسیدید با تحریک کلیتوریس به اوج لذت جنسی برسید که مغز خاطره خوبی را از رابطه جنسی به یاد بیاورد و هر بار ناامید از دریافت لذت نباشد.

صمیمیت زوج‌ها (بوسیدن، نوازش کردن، در آغوش گرفتن و غیره) بعد از هر بار برقراری ارتباط جنسی هم بسیار مهم است. اینکه زوج‌ها بدانند که تنها برای رابطه جسمیشان مورد توجه هم نبوده‌اند و بعد از آن هم به عنوان دو همسر و شریک زندگی برای هم عزیز هستند. این مسئله برای خانم‌ها بخصوص بسیار مهم است.

به راستی آیا این خداوند است که انسان را آفریده است یا عکس آن؟؟
     
#7 | Posted: 8 Mar 2014 22:55
این زنان دچار مشکلات جنسی می شوند !!


دیابت اختلالی است که در نتیجه بالا رفتن غیر طبیعی قند خون (گلوکز) ایجاد می شود.اغلب مردم ناتوانی جنسی در اثر دیابت را تنها اختلالات نعوظ در مردان می دانند اما جالب است بدانید که زنان مبتلا به دیابت نیز در معرض خطر مشکلات جنسی قرار دارند.مطالعه ای در این زمینه نشان می دهد که حدود ۱۸ درصد زنان مبتلا به دیابت نوع یک و ۴۲ درصد زنان مبتلا به دیابت نوع دو با درجاتی از اختلالات جنسی روبرو هستند.

در یک بررسی دیگر مشخص شد که ۶۴ درصد زنان یائسه دیابتی و ۴۱ درصد زنان غیر یائسه دیابتی مشکلات جنسی دارند.دیابت اختلالی است که در نتیجه بالا رفتن غیر طبیعی قند خون (گلوکز) ایجاد می شود. گلوکز به اندام ها و سیستم های بدن از جمله عروق و اعصاب آسیب می رساند.در دیابت نوع یک، هورمون انسولین به میزان کافی تولید نمی شود بنابراین گلوکز قادر نیست از جریان خون به درون سلول ها رفته و جهت تولید انرژی به مصرف برسد. در دیابت نوع دو انسولین کافی نیست و یا سلول های بدن به این هورمون پاسخ نمی دهند.

در زنانی که دیابت کنترل نشده دارند، به عروق خونی و اعصاب سیستم تناسلی (واژن) آسیب می رسد، در نتیجه مشکلات جنسی متعددی در این بیماران مشاهده می شود از جمله :

  • اختلال در تحریک شدن و یا پاسخ به تحریکات جنسی
  • کاهش میل جنسی
  • خشکی واژن
  • درد در هنگام رابطه جنسی
  • نرسیدن به اوج لذت جنسی (ارگاسم)

علاوه بر این دیابت خطر عفونت های قارچی واژن را افزایش می دهد و همین مسئله نیز موجب اختلال در عملکرد جنسی زنان می شود.مطالعات حاکی از این است که زنان مبتلا به دیابت نوع دو بیشتر از مردان دیابتی به اختلالات جنسی از جمله بی میلی جنسی مبتلا می شوند وکمتر برای حل این مشکل با پزشک خود مشورت می نمایند.

اگر به دیابت مبتلا هستید و عملکرد جنسی ناموفقی دارید حتما از یک متخصص مشاوره گرفته و در رفع این اختلال تلاش کنید.

به راستی آیا این خداوند است که انسان را آفریده است یا عکس آن؟؟
     
#8 | Posted: 13 Mar 2014 04:26
عفونتهای خفیف دستگاه تناسلی زنان


عفونت های خفیف ناحیۀ واژن بسیار شایع و همیشه آزاردهنده هستند. علائم مربوط به واژینوز باکتریال و قارچی کدامند؟

شایع ترین عفونت های دستگاه تناسلی در ساحل دریا کدامند؟

شایع ترین عفونت های واژنی، واژینوز باکتریال و پس از آن قارچ است.

با هم توضیحاتی از دکتر داوید الیا دربارۀ این دو عفونت دستگاه تناسلی زنان، می‌خوانیم.


واژینوز باکتریال

واژینوز باکتریال بر اثر وجود میکروبی به نام "گراندرلا واژینال"، که بسیار زیاد است، ایجاد می‌شود.انتقال آن ممکن است هم از راه تماس جنسی باشد و هم از راهی دیگر (حتی تماس با پوست یا آب).ویژگی خاص این عفونت این است که باعث ترشح مقدار بسیار زیادی مایع، به رنگ کبود/مایل به سبز است و بویی شبیه به بوی ماهی گندیده می‌دهد. (به همین علت "سندروم ماهی" هم نامیده می‌شود).این بو به خصوص بعد از واکنش شیمیایی بین ترشحات و اسپرم یا خون، خود را نشان می‌دهد.

بنابراین بعد از رابطۀ جنسی یا طی مدت قاعدگی، زنان می‌توانند به طور جدی متوجه این بوی ناخوشایند بشوند.
واژینوز باکتریال چندان شدید نیست و به ندرت علائم دیگری غیر از این ترشحات بدبو با خود به همراه دارد.
درمان این عفونت بسیار ساده است، استفاده از چند شیاف و یا خوردن تعدادی قرص طی چند روز تمام این عفونت را از بین می‌برد.عموماً درمان کمکی دیگری انجام نمی‌شود مگر در موارد عودهای مکرر عفونت؛ زیرا در این موارد احتمالاً تعدادی از میکروب ها از مجرای ادرار خارج نشده اند.

قارچ واژنی

قارچ واژنی نیز بسیار خفیف است، عامل ایجاد آن قارچی است به نام "کاندیدا آلبیکان"، که مثل همۀ قارچ های دیگر، در محیط های مرطوب خیلی بهتر رشد می‌کند.قارچ واژنی خود را به شکل ترشحات بسیار غلیظ و سفید نشان می‌دهد، کمی هم بوی شیر یا ماست دارد. هر چه مقدار عفونت کمتر باشد، این ترشحات کمتر خارج می‌شوند.اما این ترشحات همراه با علامت بسیار تحریک کنندۀ دیگری نیز هستند: خارش شدید که لبه های کوچک، لبه های بزرگ و فرج را مبتلا می‌کنند. در سطح فرج نیز علائم التهابی مشاهده می‌شوند، از جمله: قرمزی، دانه های کوچک و گاهی اوقات بریدگی های کوچک.

درمان قارچ واژنی نیز با استفاده از شیاف و/یا قرص صورت می‌گیرد.اما زمانی که این دو عفونت با یکدیگر تلفیق می‌شوند، همه چیز پیچیده خواهد شد، واژینوز باکتریال و قارچ واژنی در کنار هم، همزیستی دارند زیرا درمان یکی، برای آن دیگری فایده ای ندارد. بنابراین باید طی حدوداً ده روز درمان دوگانه ای را پی گرفت.ایراد قارچ این است که مزمن است و رابطۀ زنان و همسران شان را دچار اختلال می‌کند، زیرا این بیماری باعث دردناکی رابطۀ جنسی می‌شود.
شرایط وقتی بدتر می‌شود که این عفونت در حالت خفته و بدون هیچ علامتی است، و دقیقاً در مواقع روابط جنسی بیدار می‌شود.

به همین خاطر است که مردان را در انتقال این عفونت مقصر می‌دانند. در حالی که آنها هیچ تقصیری ندارند، زیرا اگر مردی به قارچ مبتلا شود، به وضوح آن را تشخیص می‌دهد، دانه های قرمز رنگ بر روی آلت جنسی او ظاهر می‌شوند، ضمناً ممکن است التهاب خود را به شکل زخم یا بریدگی نشان دهد. همان طور که می‌بینید این علائم درمردان غیر قابل مشاهده نیستند.توجه، آنتی بیوتیک باعث ایجاد قارچ های واژنی می‌شوند!

آنتی بیوتیک ها نیز می‌توانند باعث ایجاد مشکل بشوند. دلیل تجویز آنتی بیوتیک هر چه که باشد (ورم مثانه، عفونت دندان، آبسه، آکنه و...)، باعث ایجاد قارچ می‌گردد زیرا تمام میکروب ها به جز کاندیدا آلبیکان را نابود می‌کند. کاندیدا آلبیکان نیز از فرصت ایجاد شده برای رشد بیشتر بهره می‌برد.همچنین، بسیار معمول است برای زنی که مبتلا به ورم مثانه و در پی آن خارش شده، آنتی بیوتیک تجویز شود. درمان بر پایۀ آنتی بیوتیک، ورم مثانه را از بین می‌برد، اما شرایط را برای رشد قارج فراهم خواهد کرد!

در نتیجه، قارچ به واسطۀ خارش ها خود را نشان می‌دهد در حالی که واژینوز باکتریال با ترشحات خیلی زیاد که هنگام برقراری رابطۀ جنسی یا طی مدت قاعدگی، بوی بسیار بدی متصاعد می‌کند، شناخته می‌شود.این عفونت های شایع خطرناک نیستند، برعکسِ عفونت های جنسی قابل انتقال (هرپس تناسلی، گنوکوک، کلامیدیا) که می‌توانند تبدیل به عامل ناباروری بشوند.

به راستی آیا این خداوند است که انسان را آفریده است یا عکس آن؟؟
     
#9 | Posted: 21 Mar 2014 03:42
بیماری زنانه واژینیت


واژینیت یک التهاب واژن است که اغلب به علت عفونتها ، که بعضی از آنها در ارتباط با بیماریهای جدی هستند بوجود می آید.

شایعترین عفونتهای واژن عبارتند از :

  • واژینیت باکتریایی.
  • تریکومونازیس.
  • عفونت قارچی واژن.
  • بعضی از عفونتهای واژنی از طریق تماس جنسی انتقال می یابد ، ولی دیگر عفونتها مانند قارچها احتمالأ از طریق تماس جنسی نیست.

واژینیت باکتریایی

واژینیت باکتریایی شایعترین علت علائم عائم واژنیت در زنانی است که در سن بچه زایی هستند.قبلأبه عنوان واژینیت نامشخص و یا واژینیت مرتبط با گاردنرلاGardnerella می نامیدند. خبرگان سلامت مطمئن نیستند که فعالیت جنسی نقشی در واژینیت باکتریایی بازی کند.

واژینیت باکتریایی در نتیجه تغییرات در رشد باکتریهای واژن ایجاد می شود. این عدم تعادل شیمیایی زمانی اتفاق می افتد که انواع مختلف باکتری ها بیشتر از حد باکتری هایی که خوب هستند و بایند باشند شوند. به جای لاکتوباسیل( lactobacillus یک نوع باکتری طبیعی که می تواند به صورت طبیعی در واژن زندگی کند)، که تعداد آن زیاد است ،تعداد باکتریهای دیگری مانند گاردنلا واژینالیسgardenerella vaginalis ، باکتروئیدهاbacteroides ،Mobiluncus و میکوپلاسما همونیسMycoplasma hominis در واژن زنان با واژینیت باکتریایی دیده می شود.

تحقیقاتی در زمینه نقش هر یک از این میکروب ها در علت یابی علل واژینیت باکتریایی در جریان است و کمک کننده است.، ولی هنوز نقش فعالیت جنسی در ایجاد و توسعه واژینیت باکتریایی را نفهمیده اند. تغییر در جفت جنسی، استفاده از آی یو دی(وسیله داخل رحمی پیشگیری از حاملگی)IUD ،دوش واژینال خطر گرفتن واژینیت باکتریایی را در زنان بیشتر می کند.

نشانه های واژینیت باکتریایی

شایعترین نشانه واژینیت باکتریایی غیر طبیعی است ، ترشحات بد بوی واژن. بعضی از زنان آن را به بوی شبیه ماهی تشبیه می کنند که بعد از تماس جنسی قابل توجه است.تقریبأ نیمی از زنان با علائم واژینیت باکتریایی ، هیچ نشانه ای ندارند. یک مراقب سلامتی بایستی این علائم را دیده و معاینه بالینی انجام می دهد و ممکن است تشخیص را به وسیله آزمایش مایعات واژن ثابت کند.

دیگر نشانه ها شامل :

  • ترشح رقیق واژن ، معمولأ سفید یا خاکستری رنگ.
  • درد در هنگام ادرار کردن.
  • خارش اطراف واژن.

تشخیص واژینیت باکتریایی

یک پزشک می تواند یک نمونه از مایع واژن را در زیر میکروسکوپ دیده ، یا به صورت رنگ آمیزی و یا نور مخصوص ، برای دیدن باکتریهای در ارتباط با واژینیت. سپس میتواند تشخیص واژینیت باکتریایی بدهد بر پایه و اساس

  • نبودن لاکتوباسیلا
  • وجود تعداد زیادی سلولهای راهنما"Clue cell"(سلولهایی از بافت پوششی واژن که با میکروبهای واژینیت باکتریایی پوشیده شده است).
  • بوی ماهی
  • تغییرات ترشحات طبیعی واژن

درمان واژینیت باکتریایی

پزشک از آنتی بیوتیکهایی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین برای درمان زنان با واژینیت باکتریایی استفاده می کند. کلأ همسران آنها درمان نمی شوند.

عوارض واژینیت باکتریایی

در اغلب موارد ، واژینیت باکتریایی عارضه ای به جا نمی گذارد.خطرات اثبات شده ای در رابطه با واژینیت باکتریایی و ایجاد بیماریهای التهابی لگن(PID) وجود دارد.PID یک بیماری جدی در زنان است که می تواند موجب نازایی و حاملگی خارج از رحم (Ectopic)شود.

واژینیت باکتریایی همچنین می تواند ایجاد مسائل دیگری مانند زایمان زودرس، و بچه های با وزن تولد کم کند. بنابراین بعضی از متخصصان زنان توصیه می کنند که تمام زنان حامله ،چه نشانه داشته باشند یا نداشته باشند، و قبلأ بچه نارس به دنیا آورده اند برای واژینیت باکتریایی چک شوند. زن حامله ای که قبلأ بچه نارس به دنیا نیاورده است باید درمان شود ،اگر نشانه و دلایل آزمایشگاهی مبنی بر واژینیت باکتریایی دارد. واژینیت باکتریایی همچنین همراه با افزایش شانس گرفتن سوزاک یا عفونت اچ آی وی HIV است که موجب ایدز می شود.

تریکوموناسیسTRICHOMONIASIS

یکی از شایعترین عفونتهایی است که از طریق تماس جنسی منتقل می شود(STIs) . بر اساس گفته مرکز کنترل بیماریهای امریکاCDC ، حدود ۷/۴ میلیون مورد جدید در مردان و زنان هر ساله در ایالات متحده اتفاق می افتد.
تریکوموناسیس به وسیله یک انگل به نام تریکوموناس واژینالیسTrichomonas vaginalis ایجاد میشود.تریکوموناز ابتدا یک عفونت دستگاه مجاری ادراری است. واژن شایعترین محل برای عفونت در زنان ، و پیش آبراه(Urethra) شایعترین در مردان است.

نشانه های تریکوموناسیس

تریکوموناسیس ، مانند دیگر عفونتهای منتقل شونده از طریق جنسی(STIs)، اغلب بدون هیچ نشانه ای اتفاق می افتد.اغلب مردان عفونی هیچ نشانه ای ندارند.زنان زمانی نشانه دار می شوند که معمولأ ۵ تا ۲۸ روز از در معرض پارازیت قرار گرفتن آنها گذشته باشد.

اگرچه بعضی از زنان عفونی نشانه های جزیی و یا بدون نشانه هستند، خیلی از آنها نشانه دارند. نشانه های زنان عبارتند از:

  • ترشحات زیاد ، زرد متمایل به سبز یا خاکستری .
  • ناراحتی در زمان تماس جنسی.
  • بوی واژن.
  • ادرار کردن دردناک.

آنها همچنین ممکن است تحریک و خارش ناحیه تناسلی و در موارد نادر،دردهای زیر شکمی داشته باشند.
در صورت وجود ،نشانه ها در مردان شامل،ترشح رقیق سفید رنگ از آلت تناسلی و دردناک بودن یا اشکال در ادرار کردن و خروج منی داشته باشند.

تشخیص تریکوموناسیس

یک پزشک می تواند تریکوموناسیس را به وسیله انجام آزمایش بر مایع گرفته شده از واژن یا آلت تناسلی مردانه تشخیص دهد، معاینه بالینی نشان دهنده زخمهای قرمز بر گردن رحم و یا داخل واژن است.

درمان تریکوموناسیس

چون مردان می توانند بیماری را به جفت خود منتقل کنند حتی زمانی که هیچ نشانه ای ندارند، پزشکان توصیه می کنند که هردو جفت برای خلاصی از پارازیت درمان شوند.پزشکان معمولا از مترونیدازول در یک دوز واحد برای درمان افراد عفونی استفاده می کنند.

پیشگیری از ابتلا به تریکوموناسیس

مطمئن ترین راه پیشگیری از گرفتن بیماریهای STIs پرهیز از تماس جنسی است، یا در ارتباط بودن طولانی مدت با یک همسر که آزمایش شده و معلوم است که عفونی نیست.استفاده از کاندوم در مردان به طرز صحیح در خلال تماس جنسی کمک به پیشگیری از گسترش تریکوموناسیس می شود.

عوارض تریکوموناسیس

تحقیقات نشان دهنده یک ارتباط بین تریکومناسیس و دو عارضه جدی است. تحقیقات علمی بیانگر این نکته است که تریکوموناسیس همراه با حداقل ۳ تا ۵ برابر افزایش خطر انتقال HIV و ممکن است یک زن بچه های کم وزن زایمان کند و یا نوزادان نارس باشند . دانشمندان احتیاج به انجام تحقیقات بیشتری برای مشاهده این ارتباطات دارند.

عفونت قارچی واژن

عفونت قارچی واژن ، یا کاندیداسیس Vulvovaginal candidiasis یک علت شایع سوزش واژن است. این عفونت شایع قارچی زمانی اتفاق می افتد که یک عدم تعادل در قارچهای موسوم به کاندیدا البیکانسCandida albicans باشد.اگرچه این عفونت به عنوان یک STI در نظر گرفته نمی شود ، ۱۲ تا ۱۵ درصد مردان بعد از تماس جنسی با جفت عفونی خود درگیر شده اند.

چند عامل در ارتباط با افزایش عفونت در زنان است از جمله :

  • حامله بودن
  • داشتن بیماری قند که تحت کنترل نباشد
  • استفاده از قرصهای ضد حاملگی خوراکی یا آنتی بیوتیکها

دیگر عواملی که میزان عفونت قارچی را با استفاده از آنها بالا می رود عبارتند از :

  • دوش Douches
  • اسپری های بهداشتی معطر زنانه
  • آنتی بیوتیک های موضعی و داروهای استروئی

پوشیدن لباسهای تنگ و لباسهایی که تهویه خوبی ندارند و زیر جامه ها همچنین می توانند ارتباط با واژینیت داشته باشند.زنان بایستی با مراقبان سلامتی خود برای یافتن علل احتمالی زیر بنایی عفونت مزمن قارچی خود کار کنند.
متخصصان زنان نمی دانند که آیا قارچ میتواند از طریق تماس جنسی منتقل شود.چون اغلب تمامی زنان قارچ را در واژن خود دارند، این برای محققان مشکل است که این مقوله را مطالعه کنند.

نشانه های عفونت قارچی واژن

شایعترین نشانه عفونت قارچی در زنان خارش ،سوزش،و آزردگی واژن است. ادرار کردن دردناک و تماس جنسی دردناک همچنین شایع است. ترشحات واژن معمولأ وجود ندارد و ممکن است به میزان کمی باشد.ترشح ضخیم سفید مایل به خاکستری به عنوان نمونه به پنیر عشایری(روستایی) تشبیه می شود، اگر چه میتواند از آبکی به غلیظ متغیر باشد.اغلب جفت های مرد زنان با عفونت قارچی هیچ نشانه ای از عفونت ندارند. بعضی مردان، هرچند که ، راش های موقت و سوزش آلت بعد از تماس جنسی داشته اند اگر از کاندوم استفاده نکرده باشند.

تشخیص عفونت قارچی واژن

چون چند علامت و نشانه مشخصه معمولا وجود دارد، پزشکان نمی توانند تشخیص این وضعیت را با تاریخچه پزشکی و معاینه بالینی دهند. آنها معمولا تشخیص عفونت قارچی را با ازمایش ترشحات واژ« در زیر میکروسکوپ برای اثبات قارچ می دهند.

درمان عفونت قارچی واژن

داروهای ضد قارچ مهبلی متنوعی برای درمان عفونت قارچی در دسترس است.زنان می توانند کرم های ضد قارچ را خریداری کرده و مستقیما در ناحیه درگیر استعمال کنند، قرصهای خوراکی ،یا شیاف های کلوتریمازولclotrimazole،میکوناز ولmiconazole،بوتکونازولbutoconazole، تیوکونازول tioconazoleبرای استفاده در واژن وجود دارند.

به علت اینکه عفونتهای باکتریایی واژن ، تریکوموناز ، و عفونت قارچی ،بر پایه نشانه ها به تنهایی مشکل بتوان آنها را از هم تشخیص داد ، یک زن با نشانه های واژنی باید پزشک خود را برای تشخیص دقیق قبل از استفاده از این محصولات ملاقات نماید.

دیگر محصولات بر پیشخوان شامل آنتی هیستامین ها (ضد حساسیت ها)و کرمهای بیحس کننده که فقط نشانه ها را می پوشانند و عفونت را درمان نمی کنند.

زنانی که عفونت مزمن و یا مکرر قارچی دارند ممکن است احتیاج به درمان با کرمهای واژینال و داروهای خوراکی برای طولانی مدت داشته باشند. زنان با عفونت HIV ممکن است عفونت قارچی شدید داشته باشندکه اغلب به درمان جواب نمی دهند.

دیگر علل التهاب واژن

اگرچه اغلب عفونت های واژن در زنان به علت باکتری ها،تریکومونا،یا قارچ استممکن است دیگر علل نیز باشند . این علل شامل واکنش های حساسیتی ،تحریک کننده ها و دیگر بیماریهای منتقل شونده از طریق جنسی STIs هستند.
نشانه های حساسیت می تواند به علت استفاده از اسپرم کش ها ،محصولات بهداشتی واژن،پاک کننده ها،و نرم کننده های پارچه باشد.التهاب دهانه رحم از این محصولات اغلب همراه با ترشحات غیر طبیعی واژن است، ولی پزشکان می توانند با آزمایش به آنها بگویند که عفونت باکتریایی وجود دارد یا نه.

تحقیقات

برای کنترل التهاب واژن ، تحقیق به سمت یافتن فاکتورهایی که باعث تشدید رشد و پتانسیل های بیماری زا ی میکروبهای واژن است. این اطلاعات کمک به بهبود بخشیدن تلاشهای درمانی و پیشگیری از واژینیت می کند.نمی توان به عنوان یک آزردگی بی خطر دانست ، واژینیت یک موضوع مطالعات جدی برای دانشمندان است که روشن کنند نقش آن را در ارتباط با وضعیت هایی مانند عفونتهای لگنیPID و عوارض در رابطه با حاملگی.

تحقیقاتNIAID یک ارتباط بین لاکتوباسیل و محافظت از واژینیت باکتریایی را دریافت.آنها سپس یک شیاف واژینال ازلاکتوباسیل را که کمک به رشد باکتری های خوب در واژن می کند ابداع کردند. تحقیقات اکنون در حال مطالعه استفاده از شیاف لاکتو باسیل واژینال همراه با مترونیدازول خوراکی برای درمان و پیشگیری از واژینیت باکتریایی است.

در اکتبر ۲۰۰۳ ،دیگر پروژه NIAD توالی کدهای ژنتیکی تریکوموناس واژینالیس را تکمیل کرد.تحقیقات در اغاز فهم بیولوژی و راه های نو بری جلوگیری از بیماری است.تریکوموناس واژینالیس همچنین مورد علاقه خاص به تحقیقات پزشکی زیستی است به علت نقش آن در انتقال HIV ،بیماری اطفال ،و مساعد بودن به گرفتن سرطان دهانه رحم.

به راستی آیا این خداوند است که انسان را آفریده است یا عکس آن؟؟
     
#10 | Posted: 21 Mar 2014 03:49
مقاربت دردناک زنان و مردان و کاهش میل جنسی


مقاربت های دردناک برای آقایان و بانوان و تاثیر آن در کاهش میل جنسی

مقاربت در سنین بالا

هر دو زوج باید بتوانند علی رغم بالا رفتن سن، از تمامی احساسات جنسی، چه جسمی و چه عاطفی، لذت ببرند.پس از یائسگی، در اثر کاهش لغزنده بودن مهبل، مقاربت باعث ناراحتی می شود. علت کاهش لغزندگی، کاهش استروژن است. بهترین راه حل‌های کوتاه مدت، استفاده از ژلهای محلول در آب و به کارگیری روشهای جنسی جدید هستند. به عنوان نوعی درمان درازمدت، گاهی می توان خشکی مهبل را با هورمون درمانی بهبود بخشید (به مبحث یائسگی بانشاط ‌مراجعه کنید). به مرور که سن مردان بالا می رود، مدت بیشتری طول می کشد تا به نعوظ کامل دست یابند و نعوظشان هم به سفتی گذشته نیست. انزال هم ممکن است با اندکی تأخیر اتفاق بیفتد. با وجود این، اغلب بالا رفتن تجربه و اعتماد به نفس این مسایل را جبران می کنند.

در صورت ابتلای هر یک از طرفین به بیماری ناتوان کننده، استفاده از وضعیت قرارگیری متفاوت و شکل دیگری از تماس جنسی می تواند کمک کننده باشد. برخی از افراد مبتلا به مشکلات جنسی در گذشته، از سن به عنوان عذری برای اجتناب از مقاربت استفاده می کنند، ولی هیچگاه برای مشاوره دیر نیست و سن هم مانعی برای دستیابی به درمان محسوب نمی‌شود.

توضیحات :
درمان واژینیسموس


واژینیسموس حالتی است که در طی آن، عضلات اطراف مهبل منقبض و مانع دخول می شوند. یکی از روشهای درمانی این است که فرد مبتلا ، به مرور وسایل گشادکننده با قطر بیشتر در داخل مهبل خود وارد کند. این کار می تواند به برطرف کردن ترس از توانایی کش آمدن مهبل در حدی که اجازه دخول را بدهد کمک کند. واژینیسموس و برخی دیگر از مشکلات جنسی زنان، علل روانشناسی دارند. مشاوره جنسی اغلب می تواند به برطرف کردن ترسها یا کنار نیامدن با اتفاقات جنسی ناخوشایند گذشته کمک کند و بدین ترتیب مشکل را حل کند.

مقاربت دردناک در مردان

در صورتی که موقع مقاربت دچار درد می‌شوید، از این نمودار استفاده کنید. درمان نکردن علت ایجاد کننده درد موقع مقاربت، می‌تواند به ایجاد مشکلات نعوظ و انزال هم منتهی شود. چندین علت مختلف و احتمالی برای دردناک بودن مقاربت در مردان وجود دارد از جمله بیماری‌های درگیرکننده سطح آلت، تنگی پوست سر آلت، عفونت‌ها و لغزنده شدن ناکافی.

کاهش میل جنسی در مردان

میزان میل جنسی طبیعی در هر فرد متفاوت است. در صورتی که همیشه میل جنسی کمی داشته‌اید، به ندرت استمنا می‌کنید یا به ندرت احساس برانگیختگی جنسی به شما دست می‌دهد، ممکن است علت فقط این باشد که ذاتاً میل جنسی شما کمتر از بقیه است. در صورتی که درباره کاهش میل جنسیتان نگران هستید یا در صورتی که اخیراً دچار کاهش میل جنسی شده‌ا‌اید، از این نمودار استفاده کنید. کاهش میل جنسی اغلب علت روانی دارد اما ممکن است ناشی از بیماری‌هایی باشد که مقدار هورمون جنسی تستوسترون را کاهش می‌دهند.

مقاربت پس از بیماری

بسیاری از افراد نگران این مسأله هستند که آیا مقاربت پس از بیماری‌های بزرگ و عمده مثل حمله قلبی یا سکته مغزی، بی‌خطر است یا خیر. مقاربت آسوده و آرام، تقریباً به انرژی معادل بالا رفتن از دو طبقه پله نیاز دارد؛ پس اگر از عهده این مقدار فعالیت بر می‌آیید، بعید است که مقاربت برایتان مشکل‌ساز باشد. در صورت وجود هرگونه شک، پزشک می‌تواند راهنمای شما باشد. یکی از مسایل دیگر، نگرانی درباره تغییر چهره و تصویر جسمی پس از جراحـی اسـت. چنـین حالتـی مثلاً موقعـی اتفـاق مـی‌افتد که فردی جراحی روده انجام داده و حالا دهانه خروجی روده (استوما) روی پوست شکمش قرار گرفته و یا زنی که جراحی پستان انجام داده است.

در این شرایط، مشاوره می‌تواند در تطابق و کنار آمدن با تغییرات بدن مفید باشد. در صورت ابتلا به بیماری‌های ناتوان‌کننده مثل آرتریت روماتویید، درد می‌تواند باعث مشکلات مقاربت شود. شاید لازم باشد حالت‌ها و وضعیت‌های جنسی مختلفی را امتحان کنید تا وضعیت راحت‌تر برای خودتان پیدا کنید. انجمن‌های حمایتی مرتبط با این مسایل نیز می‌توانند به شما درباره نحوه مقابله با این مشکلات کمک کنند.

گرایش جنسی

هر چند برخی از افراد فقط غیر همجنس گرایی را طبیعی می‌دانند، اما در دوران نوجوانی قبل از مجذوب شدن به جنس مخالف، عبور از مرحله‌ای از احساسات همجنس‌گرایانه شایع است. با وجود این برخی افراد در تمـام عمـر خود، همجنس‌گرا یا دوجنس گرا باقی می‌مانند. بعضی از افراد در درباره تمایلات این گونه جنسی خود احساس گناه می‌کنند. در صورت داشتن همسر یا شریک جنسی متعدد، خطر انتقال عفونت‌های آمیزشی از جمله ایدز ‌افزایـش پیـدا می‌کند و لازم است مقاربت به روشی‌ بی‌خطر انجام شود.

برخی از زنان، یک یا دو بار در هفته یا حتی کمتر، نیاز به مقاربت احساس می کنند. در حالی که برخی دیگر، هر روز چنین نیازی را احساس می کنند. میل جنسی که در این حدود باشد، طبیعی است. با وجود این، کاهش ناگهانی میل جنسی طبیعی ممکن است نشانه ای از بروز مشکل باشد. ممکن است علت کاهش میل جنسی، مشکل جسمانی باشد مثلاً وجود عفونت، باعث احساس ناراحتی موقع مقاربت می شود و میل جنسی را کم می کند. در بسیاری از موارد، کاهش میل جنسی علت روانشناسی مثل استرس، افسردگی یا اضطراب درباره وجود یک مشکل جنسی خاص دارد. در صورتی که از بابت کاهش غیرطبیعی میل جنسی خود نگران هستید یا اینکه دیگر مثل گذشته به راحتی از نظر جنسی تحریک و برانگیخته نمی شوید، از این نمودار استفاده کنید. در صورتی که دیر درصدد کمک و درمان برآیید، ممکن است رابطه شما با همسرتان دچار مشکل شود.

مهارتهای کمک‌کننده :
بیان نیازهای جنسی


بسیاری از مردم احساس می کنند که می توانند جنبه جنسی روابط خود را بهبود ببخشند، اما گفتگو درباره نیازهای جنسی با همسرشان برایشان مشکل است. پیشنهادهای زیر می تواند برای بهبود رابطه و درک متقابل شما و همسرتان که کلید روابط جنسی مطلوب است، کمک کننده باشد:

  • درباره بهترین زمان گفتگو به دقت فکر کنید. سعی کنید خصمانه یا نقادانه صحبت نکنید.
  • علاوه بر مشکلات، درباره جنبه‌های مثبت روابط جنسی خود هم گفتگو کنید.
  • درباره آن دسته از فعالیتهای جنسی که به آنها علاقه دارید یا می خواهید وقت بیشتری را صرف آن کنید، پیشنهاد و نظر دهید.
  • نظرات خود را صریح و پیشنهادهای خود را بی پرده بگویید.
  • به هر آنچه که همسرتان می گوید، گوش فرا دهید.
  • به کمک هم یک برنامه اجرایی تهیه کنید. اجرای یک و در طی آن، به اجرای نکاتی که هر دو دوست دارید، بپردازید.


به راستی آیا این خداوند است که انسان را آفریده است یا عکس آن؟؟
     
صفحه  صفحه 1 از 2:  1  2  پسین » 
Sexology - سکسولوژی انجمن لوتی / Sexology - سکسولوژی / شايع ترين اختلالات جنسی در بانوان بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2019 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites