تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
علم و دانش

رشته صنایع شیمیایی

صفحه  صفحه 5 از 6:  « پیشین  1  2  3  4  5  6  پسین »  
#41 | Posted: 19 Jun 2012 06:53
نارنجک با پرمنگنات پتاسيم

پرمنگنات پتاسيم ماده اي است که در حالت خشک به صورت بلورهاي ارغواني در مغازه هاي عطاري و داروخانه ها به عنوان ماده ضد عفوني کننده فروخته ميشود. پرمنگنات ماده اي است اکسيد کننده و به همين دليل ميتواند به عنوان يکي از دو جز مواد منفجره (ماده اکسيد کننده + ماده سوختي) استفاده شود.

براي درست کردن نارنجک پرمنگناتي, يک ظرف شيشه اي دردار, مثل ظرفهاي سس مايونز را برداريد و درون آن چند قطره بنزين بريزيد و درب آنرا ببنديد و شيشه را تکان بدهيد تا تمام سطح درون شيشه آغشته به بنزين شود. درب شيشه را باز کنيد و بنزين اضافي را بيرون بريزيد.

سپس چند قطره محلول پرمنگنات پتاسيم (محلول در آب) را درون شيشه بچکانيد و درب ظرف را محکم ببنديد بطوري که بخار بنزين از آن خارج نشود. براي منفجر کردن کافيست شيشه را پرتاب کنيد. ظرف را بسيار دور پرتاب کنيد و سعي کنيد پناه بگيريد. اين نارنجک بسيار خطرناک است و به اندازه نصف يک ديناميت قدرت دارد. اصلاً با آن شوخي نکنيد. نگهداري طولاني مدت اين بمب توصيه نميشود. حداکثر چند ساعت بعد از ساخت از آن استفاده کنيد.

“Better to fight for something than live for nothing”
Lieutenant General George S. Patton
     
#42 | Posted: 19 Jun 2012 06:54
کمپلکس
دید کلی
در شیمی معدنی ترکیباتی وجود دارند که در آن اتم مرکزی حداقل با یک پیوند داتیو با گروه اتمهای اطراف خود (لیگندها) ارتباط برقرار می‌کند. در‌ این ترکیبات اتم مرکزی گیرنده جفت الکترون می‌باشد، چنین ترکیباتی را کمپلکس یا ترکیبات کئوردیناسیونی می‌نامند. اتم مرکزی در این ترکیبات معمولاً دارای یک حفره الکترونی می‌باشد که می‌تواند الکترونهای جفت نشده لیگند را بگیرد و یک پیوند کووالانسی-کئوردیناسیونی ، (داتیو) تشکیل دهد.

کمپلکسهایی که در آنها انتقال الکترون می‌تواند در تشکیل پیوند نقش بسزایی داشته باشد کمپلکسهای دهنده - گیرنده می‌نامند. اکثر عناصر جدول تناوبی اعم از فلزات گروه اصلی ، فلزات گروه واسطه و غیر فلزات می‌توانند کمپلکس تشکیل دهند.
تاریخچه
تا سال 1913 ساختمان کمپلکسها مشخص نشده بود اما در این سال آلفرد ورنر پدر شیمی کوئوردیناسیونی نظر خود را در مورد ساختمان کمپلکسها اعلام کرد و این در حالی بود که هنوز ساختمان الکترونی اتم مشخص نشده بود. قبل از ورنر دانشمندی به نام یورگنسون برای برخی از کمپلکسها ساختارهایی تعیین کرده بود که با اعلام نظریه ورنر اشتباه بودن این ساختارها مشخص شد.

ورنر به دلیل مطالعاتی که روی کمپلکسهای هشت وجهی ، مسطح مربعی و چهار وجهی انجام داد و بنیانگذار شیمی کوئوردیناسیون شد، جایزه نوبل شیمی را در سال 1913 دریافت کرد.
نظریه ورنر
هر اتم دارای دو ظرفیت می‌باشد. ظرفیت اصلی و ظرفیت والانس فرعی ، بنابراین لزومی ندارد که فقط به اندازه ظرفیت اصلی یک اتم ، اتمهای دیگر به آن وصل شود بلکه بعد از پر شدن ظرفیت اصلی که فضای کئوردیناسیونی داخلی را تشکیل می‌دهد. اتمها می‌توانند به ظرفیت فرعی یا فضای کئوردیناسیون خارجی که نشانگر عدد اکسیداسیون اتم مرکزی است، وارد شوند.

تا قبل از اینکه ورنر این نظریه را اعلام کند دانشمندان در تعیین ساختمان ترکیباتی مانند اختلاف نظر داشتند. این ترکیب یک ترکیب یونی است و کلرها در آب به راحتی یونیزه می‌شود. اما ها به آسانی جدا نمی‌شوند مگر اینکه ترکیب در اسید قوی جوشانده شود. یورگنسون اولین ساختمان را بر این ترکیب به صورت زیر پیشنهاد کرد.
عکس پیدا نشد

اما ورنر این ترکیب را یک یک ساختمان هشت وجهی پیشنهاد کرد که اتم کبالت در مرکز و ها با شش پیوند هم اندازه در اطراف و یونهای کلر هم در فضای کئوردیناسیون خارجی حضور داشتند.
لیگند
دسته‌ای از اتمها که باهم هستند و یکی از اتمها می‌تواند جفت الکترونش را در اختیار اتم دیگر قرار دهد. لیگند ممکن است یک ترکیب خنثی یا یک آنیون باشد.
انواع کمپلکس
کمپلکسهای ورنر یا کلاسیک
ترکیبات کوئوردیناسیونی که در آنها فلز مرکزی با حالت اکسایش +2 یا بالاتر توسط اتمهای غیرکربن کئوردینه شده‌اند کمپلکسهای ورنر یا کلاسیک نامیده می‌شوند (این نامگذاری به خاطر مطالعات ورنر در شیمی کئوردیناسیون انجام شده است.).
کمپلکسهای آلی فلزی
در این کمپلکسها فلز مستقیماً با کربن پیوند تشکیل می‌دهد. در این ترکیبات فلز در حالت اکسایش پایین خود مانند 2- و 1- و 0 و 1+ می‌باشد.
کمپلکسهای کلاستر یا خوشه‌ای
در این ترکیبات اتم مرکزی گروهی از فلزات می‌باشند که باهم پیوند تشکیل داده‌اند. مانند که اتمهای آهن در گوشه‌های یک مثلث جای گرفته‌اند و گروههای کربونیل در اطراف آنها پیوند تشکیل می‌دهند.
عدد کوئوردیناسیون
تعداد اتمهایی که اتم مرکزی را در اولین قشر کئوردیناسیون ، کئوردینه کرده‌اند عدد کئوردیناسیون می‌گویند. عدد کئوردیناسیون هر ترکیب مشخص کننده ساختمان آن ترکیب می‌باشد. رایج‌ترین عدد کئوردیناسیون در کمپلکسها عدد 6 و بعد از آن 4 می‌باشد.
عوامل مؤثر درتشکیل کمپلکس

لیگند مهمترین عامل در تشکیل کمپلکس می‌باشد. نوع لیگند ، اندازه لیگند و تعداد لیگند در پایداری کمپلکس‌ها تأثیر فراوان دارد.

عامل دوم در تشکیل کمپلکس نوع فلز مرکزی می‌باشد.

انواع لیگند

لیگندهای یک دندانه:فقط دارای یک اتم کئوردینه کننده است. هالیدها ، نیترات ، انواع آمینها ، سولفات و از مهمترین لیگندهای یک دندانه هستند.

لیگندهای چند دندانه:این لیگندها دارای یک یا چند اتم کئوردینه کننده هستند. این لیگندها کمپلکس‌های پایدارتری ایجاد می‌کنند و به کی سیلت یا شلاته کننده‌ها معروفند. یک کمپلکس می‌تواند به صورت آنیونی ، کاتیونی یا خنثی باشد.

     
#43 | Posted: 19 Jun 2012 06:55
نقش هواپیماهای فراصوت در تخریب لایه اوزون
آیا هواپیمای فراصوت می تواند باعث تخریب لایه ی اوزون شود؟

بله. ولی چگونه؟

این کشف شگفت‌آور که اضافه شدن اکسیدهای نیتروژن به استراتوسفر تحتانی می‌تواند غلظت O3 را در آن منطقه به طور موثر افزایش دهد، نقطه مقابل پیش بینیهایی است که در اوایل دهه 1970 وقتی که آمریکا به فکر ساخت ناوگان عظیمی از هواپیماهای حمل و نقل فراصوت بود، به عمل آمد.

دلیلی که علیه این طرح ارائه شد، این بود که انتشار نیتریک اسید از اگزوز موتور هواپیمای فراصوت که مانند کنکورد در استراتوسفر تحتانی پرواز می‌کند، لایه اوزون را به خطر می‌اندازد.

آلاینده دیگری که از هواپیمای فراصوت رها می‌شود بخار آب است که مقدار زیادی رادیکال هیدروکسیل تولید می‌کند و بدین طریق اوزون بیشتری تخریب می‌کند.

افزون براین گوگرد دیوکسید رها شده از هواپیمای فرا صوت، قطره های ریز سولفوریک اسید را تشکیل می دهد که آن هم می‌تواند با مکانیسمی ، تهی شدن اوزون را افزایش دهد.
     
#44 | Posted: 19 Jun 2012 06:55
چرا برای عدد جرمی از A استفاده می کنیم؟
شاید تا بحال خیلی از این استفاده کرده با شیم ولی آیا می دانید چرا ر عدد جرمی از A استفاده می کنیم؟

بله . حرف A مخفف ATOMIC NUMBER است.
     
#45 | Posted: 19 Jun 2012 06:56
قندی كه شیرین است اما چاق نمی كند.

سه جایگزین رایج تری كه برای قند عرضه شدند همه به طور تصادفی كشف شدند. ساكارین، نخستین شیرین كننده مصنوعی مدت ها قبل از آنكه مصرف آن به عنوان جایگزینی برای قند خوراكی معمولی یا سوكروز رواج پیدا كند، بیش از یكصد سال پیش كشف شد. این واقعه در آزمایشگاه ایرا رِمسِن (Ira Remsen) ، مشهورترین شیمیدان آمریكایی سده نوزدهم، روی داد.

رمسن در سال 1846 در نیویورك به دنیا آمد؛ برای تكمیل تحصیلات دانشگاهی اش به آلمان رفت و مدتی را در دانشگاه های مونیخ، گوتینگن و توبینگن گذراند. وقتی به ایالات متحده بازگشت در دانشكده ویلیامز و سپس دانشگاه جانز هاپكینز، استاد شیمی شد. وی نخستین بخش شیمی را در ایالات متحده كه كیفیتی هم ردیف دانشگاه های اروپایی داشت تأسیس كرد، و بسیاری از شیمیدانان پیشرو آمریكایی از شاگردان او بودند.

در سال 1879، یكی از همكاران رمسن بر روی مسئله ای كار می كرد كه به عنوان برنامه پژوهشی نظری به او محّول شده بود. ضمن این كار، همكار مذكور كه فالبرگ نام داشت، متوجه شد ماده ای كه تهیه كرده بود و تصادفاً بر دستش ریخته بود طعم بسیار شیرینی دارد ( آن روزها شیمیدانان مثل حالا زیاد در بوییدن و چشیدن موادی كه با آنها كار می كردند، محتاط نبودند). ظاهراً فالبرگ، ارزش احتمالی این ماده شیرین جدید را حدس زده بود، چون برای تهیه آن روشی تجاری ابداع كرد و در سال 1885 به نام خود به ثبت رساند. نامی كه برای این ماده جدید انتخاب كرد، ساكارین بود كه از معادل لاتینی قند یاساكاروم مشتق می شد.

در سال 1937 یكی از دانشجویان فارغ التحصیل شیمی كه زیر نظر پروفسورل. ف. آودریت در دانشگاه ایلینویز پژوهش می كرد مشغول آماده كردن تركیباتی به نام سولفامات ها بود، چون تصور می شد خواص دارو شناختی ( نه شیرین كنندگی ) جالبی داشته باشند. این دانشجو كه مایكل سودا نام داشت ضمن كار در آزمایشگاه متوجه شیرینی چشمگیری در سیگاری كه مشغول دود كردن آن بود شد، و پی برد كه منشاء آن یكی از موادی است كه روی آن كار می كرد. این ماده سیكلوهگزیل سولفامات سدیم بود. بعدها معلوم شد كه نمك كلسیمی آن هم شیرین است. از نمكهای سدیمی و كلسیمی اسید سیكلوهگزیل سولفامیك به عنوان جایگزین هایی برای قند استفاده شد، كه نمك كلسیمی آن در رژیم های كم سدیم به كار رفت. تا سال 1970استفاده از این مواد به عنوان جایگزین هایی برای قند رواج داشت، اما در آن سال سازمان مواد غذایی و دارویی ایالات متحده براساس پژوهش هایی كه در جانوران انجام گرفته بود و حكایت از زیانمند بودنش می كرد، آن را در آمریكا ممنوع ساخت. پس از كشف شیرینی سیكلوهگزیل سولفامات سدیم، انواعی از سولفاماتهای مشابه تهیه و آزمایش شدند، اما هیچ یك از آنها به اندازه نخستین جایگزینی كه مایكل سوادی تیزبین شناسایی كرد شیرین نبودند. سیكلاماتها را با ساكارین مخلوط می كردند، چون این دو در كنار یكدیگر طعم شیرین تری داشتند، و ضمناً تلخی كمتری هم از آنها در دهان باقی می ماند.

سومین جایگزین شیرین كننده مهم نیز كه آسپارتام ( یا به نام تجاری اش نوتراسوییت) خوانده می شود كاملاً به طور تصادفی كشف شد. نام شیمیایی صحیح آسپارتام ، ل- آسپارتیل – ل- فنیل آلانین متیل استراست. قسمت متیل استر نام آن بدین معناست كه این ماده از خویشاوندان شیمیایی نزدیك دی پپتیدل- آسپارتیل- ل – فنیل آلانین است. هر دی پپتید تركیبی از دو اسید آمینه است كه آجرهای ساختمانی پروتئین ها هستند؛ وقتی پروتئینی را هضم می كنیم به اسیدهای آمینه سازنده اش شكسته می شود. این استرمتیلی دی پپتید مذكور از مواد واسطی بود كه شیمی دانان شركت سرل طبی فرآینده تهیه ی یك تتراپتیید ( تركیبی از چهار اسید آمینه ) به دست آورده بودند. تتراپپتیدی كه به دنبال آن بودند در طرح پژوهشی تهیه دارویی برای زخم معده مورد نیاز بود تا از آن به عنوان مقیاسی زیست شناختی استفاده شود.

یكی از شیمی دانان برحسب تصادف مقداری از استردی پپتید واسط را چشید و متوجه طعم بسیار شیرین آن شد. طعم شیرین آسپارتام را نمی شد از روی ویژگی های اسیدهای آمینه تشكیل دهنده اش پیش بینی كرد- یكی از آنها بی مزه است و دیگری طعم تلخی دارد. شیرینی زیادی كه بر اثر تركیب این دو و تبدیل آنها به استرمتیل ایجاد شد كاملاً نا منتظره بود.

جیمزم. شلاتر، شیمیدان، در كتاب آسپارتام: فیزیولوژی و زیست شیمی (1984) چگونگی كشف آسپارتام را شرح می دهد:

در دسامبر سال 1965 برای تهیه تتراپپتید انتهای كربنی گاسترین با دكتر مازور همكاری می كردم. ما مشغول تهیه مواد واسط بودیم و سعی می كردیم آنها را خالص كنیم. بخصوص در یكی از روزهای دسامبر سال 1965 مشغول تبلور مجدد مقداری آسپارتیل فنیل آلاتین متیل استر( آسپارتام) بودم كه دكتر مازور آماده كرده و به من سپرده بود. آسپارتام را در ظرفی با متانول حرارت می دادم كه ناگهان مقداری از مخلوط به بیرون از ظرف ریخت. در نتیجه كمی از گرد آن برانگشتانم نشست. كمی بعد وقتی برای برداشتن كاغذی سرانگشت خودم را با زبانم تر كردم، متوجه طعم شیرینی غلیظی شدم. اول گمان كردم شاید هنوز مقداری شكر از صبحانه روی دستم مانده باشد. اما چیزی نگذشت كه متوجه شدم ممكن نیست چنین باشد، چون در این فاصله دستانم را شسته بودم. بنابراین نتیجه گرفتم كه گرد روی دستم باید از همان ظرفی باشد كه بلور آسپارتیل فنیل آلانین متیل استر را در آن ریخته بودم. احساس كردم این استردی پپتید نباید سمّی باشد، در نتیجه كمی از آن را چشیدم و دریافتم كه همان ماده ای است كه اندكی قبل بر انگشتانم چشیده بودم.

آسپارتام برخلاف ساكارین و سیكلامات كه بدون تغییر از بدن دفع می شوند، به اسیدهای آمینه طبیعی سازنده اش تجزیه می شود، و آنها نیز به نوبه خود در مسیرهای سوخت و ساز معمولی بدن به اجزای كوچكتری شكسته می شوند. چون شلاتر این مطلب را درباره سوخت و ساز پپتیدها می دانست، آن قدر جرئت داشت كه ماده ای را كه از ظرف بیرون ریخته بود، بچشد.

درباره بی خطر بودن ساكارین و سیكامات بحث های فراوانی شده است. ساكارین بیش از 80 سال مصرف می شد بی آنكه اثر سوئی از آن مشاهده شود، اما در دهه 1970 به زیر سؤال رفت، چون در موش هایی كه مقادیر بسیار زیادی ساكارین مصرف كرده بودند، تومورهای مثانه پیدا شد. البته تحریم پیشنهادی سازمان مواد غذایی و دارویی ایالات متحده تا ارزیابی آزمایش های جانوری بیشتر به تعویق افتاد. گرچه تحریم سیكلامات در سال 1970 در ایالات متحده اجرا شد، اما این جایگزین قند هنوز در بسیاری از كشورهای دیگر عرضه می شود.

ارائه ارقام دقیق برای سنجش میزان شیرینی یك ماده كار دشواری است.بی تردید ساكارین شیرین ترین ماده ای است كه شناخته شدهاست. در مصارف عادی، نسبت شیرین كنندگی آن به سوكروز در حدود 300 به 1 است . سیكلامات در حدود 30 بار شیرین تر از سوكروز است و شیرینی آسپارم تام تقریباً 200 برابر بیشتر.

مواد شیرین كننده غیر مغذی طبیعی و صناعی دیگری به غیر از سه ماده ای كه در اینجا شرح دادیم در سراسر دنیا مصرف شده اند، اما این سه ماده در ایالات متحده بیش از همه مورد استفاده قرار گرفته اند. هر سه به طور تصادفی كشف شدند، اما شاید این نمونه های بخت یاری به اندازه بقیه شگفت آور نباشند، چون طعم ها به غیر قابل پیش بینی و ذهنی بودن مشهورند. بدان سان كه در شكل 1 دیده می شود، ساختارهای مولكولی ساكارین، سیكلامات و آسپارتام به نحو چشمگیری با یكدیگر متفاوت اند. گر چه ساكارین و سیكلامات در داشتن حلقه ای از شش اتم كربن به یكدیگر شبیه اند و هر دو یك اتم گوگرد دارند، اما آسپارتام كاملاً متفاوت است- در ساختار مولكولی آن هیچ وجه اشتراكی با دو تركیب دیگر وجود ندارد.

مواد دیگری كه به داشتن طعمی شیرین شناخته شده اند نیز انواع گوناگونی از ساختارهای مولكولی و تركیب های شیمیایی دارند. دانشمندان علوم مولكولی كاملاً به این تناقض های ظاهری در ساختار مولكولی و كار كرد فیزیولوژیك پی برده اند، و كم كم بر شناخت خود از این تفاوت ها افزوده اند. شاید در آینده در آینده نزدیك، پیشرفت چشمگیری در این زمینه صورت گیرد.
     
#46 | Posted: 19 Jun 2012 06:57
پیل چیست؟
شاید در حد معلومات عادی با مفهوم پیل ها آشنا باشید ، پیل ها به دو نوع گالوانیک و الکترولیتیک تقسیم می شوند.تفاوت این دو نوع پیل در شیوه تبدیل انرژی انهاست.در پیل گالوانی انرژی شیمیایی به انرژی الکتریکی در ضمن یک فرآیند خودبخودی تبدیل می شود در حالی که در پیل الکترولیت تبدیل انرژی در جهت معکوس و از الکتریکی به شیمیایی انجام می شود که این فرآیند غیرخودبخودی می باشد.برای درک بهتر باتری تلفن همراه خود را درنظر بگیرید . در هنگام شارژ شدن ، باتری انرژی الکتریکی را در خود به صورت انرژی شیمیایی ذخیره می کند که این عمل به واسطه استفاده از شارژر ، غیرخودبخودی است.به هنگام استفاده از تلفن همراه ، انرژی شیمیایی ذخیره شده در باتری به انرژی الکتریکی تبدیل می شود که به دلیل عدم دخالت مستقیم ما این فرآیند خودبخودی است.


همانطور که اطلاع دارید اسید سولفوریک را از پالایشگاه ها و صنایع پتروشیمی به وسیله تریلرهایی با محفظه آهن چند لایه به نقاط مقصد ارسال می کنند اما برایتان این سوال پیش آمده که چرا این کار را انجام می دهند ؟ علت این امر تفکیک صد درصدی اسید سولفوریک در محیط آبی است ، پس کافی است که محلول اسید سولفوریک با کف دست تماس پیدا کند تا بلافاصله با آب موجود در عرق کف دست بصورت انفجاری واکنش دهد.

مردم ساکن شهر اراک به مرور زمان در حال ابتلا به یک بیماری هستند ، آیا وقتی که بطور کامل به این بیماری مبتلا شوند به یاد خواهند آورد که علت این بیماری چه بوده است ؟ در هوای شهر اراک ، مولکولهای آلومین در مقیاس ppm وجود دارند که همین مقدار قسمت در میلیونی هم بسیار خطرناک می باشد و سبب بروز بیماری آلزایمر و فراموشی می شود.آلومین موجود به وسیله آلاینده های کارخانه آلومینیوم سازی اراک در هوای این شهر پراکنده می شوند و همین غلظت محدود هم روز به روز در حال افزایش است.اولین آزمایشهایی که تاثیر آلومین در فراموشی را به اثبات رسانیدند مربوط به درصد انکارناپذیر و قابل توجه سالمندانی بود که از آب تصفیه استفاده می کردند.آلومین در آب تصفیه نیز بصورت بلورهای AlCl3 وجود دارد.

از چند سال پیش میزان تولید و تبلیغ خمیردندان های حاوی فلوراید در کشورمان بشدت فزونی گرفت ، وجود فلوراید در مقادیر بسیار کم برای بدن مفید است و سبب جلوگیری از پوسیدگی دندان ها می شود ولی بین نحوه حضور این مولکول اختلاف نظرهایی وجود دارد.استفاده از خمیردندان های حاوی فلوراید ، محیط دهان را با تشکیل ترکیب HF بیش از حد اسیدی می کند.در سوی دیگر استفاده از فلوئورین در آب آشامیدنی فقط در مقیاس ppb آن هم در آب اقیانوس ها مثمرثمر است ، چه بسا که با رعایت نشدن و محاسبات نادرست مقدار زیادتری فلوئورین به همراه آب وارد بدنمان شود که موجب تغییر میزان اسیدی و بازی بودن عادی و نرمال خون شود که صدمات جبران ناپذیری را به بافتهای زنده وارد کند و سلامت انسان را به خطر بیندازد.البته بدترین گزینه اینست که اصلاً از فلوئورین استفاده نشود.پس به ناچار از بین دو گزینه بد و بدتر ، مجبور به انتخاب گزینه بد و استفاده از خمیردندان حاوی فلوراید هستیم .

به تازگی استفاده از فیلترهای هوا در یخچال ها و اتاق خواب کودکان رایج شده است ، از خودتان پرسیده اید که کارکرد این فیلترها چگونه است ؟ میکروب ها در یخچال به واسطه ترکیب بخارات مواد غذایی موجود به هنگام سرد شدن ایجاد شده ، بر روی مواد تاثیر گذاشته و در مدت زمان چند روز سبب ایجاد کپک و فساد در آنها می شوند.در اتاق خواب کودکان نیز وجود گرد و غبار حاصل از مونوکسید کربن و سایر گازهای آلاینده هوا سبب بروز مشکلات جدی در دستگاه تنفسی کودکان به هنگام خواب می شوند. این فیلترها حاوی قطرات نقره در حد نانو- یعنی یک میلیاردم - در خود هستند . نقره ، عنصری جاذب در حد بسیار قوی بوده و خاصیت میکروب کشی بالایی داراست.
     
#47 | Posted: 19 Jun 2012 06:58
شربت هایی که نیاز به شکر ندارند
هيچ تا به حال دقت کرده ايد که چرا برخی از شربتها يی که به صورت پودر وجود دارند
برای استفاده نيازی به شکر ندارند يا به اصطلاح suger free هستند.
و تنها اندکی از اين پودر می تواند ۱.۵ليتر آب را شيرين کند.
اين امر به اين علت است که در اين شربتها کريستالهای ريز ساخارين که ۳۰۰ برابر از
شکر شيرين تر اند وجود دارند.
آيا شنيده ايد که ساخارين می تواند سرطانزا باشد (اين امر بر روی موشها مثبت بوده است.)
     
#48 | Posted: 19 Jun 2012 06:58
بمب کثیف

بمب کثیف،نوعی ماده منفجره است که به منظور پراکنده کردن مواد خطرناک رادیواکتیو در سطحی وسیع طراحی شده است. ممکن است شما هم مثل خیلی های دیگر، وقتی دو عبارت بمب و رادیواکتیو را می شنوید، ناخودآگاه به یاد یک جنگ هسته ای تمام عیار بیفتید. ولی قوی ترین قدرت تخریبی یک بمب کثیف، آسیب های ناشی از پرتوهای رادیواکتیو نیست، که ترس و اضطراب شدید است.
بمب کثیف بیشتر از آنکه شبیه به یک بمب هسته ای با قدرت تخریب بالا باشد، به یک بمب با مواد منفجره معمولی شبیه است، ولی ترس از ترکیبات آن می تواند مردم را به سر حد مرگ بکشاند، همانند خطر سیاه زخم در ایالات متحده که در سال 2001 روی داد وعلیرغم آنکه فقط تعداد اندکی از مردم مبتلا شدند، تمامی شهروندان ایالات متحده شرایطی پراضطراب و ترسناک را تجربه کردند.

بمب کثیف چگونه کار می کند؟

بمب کثیف یا بمب پخش کننده مواد رادیواکتیو از نظر تئوری بسیار ساده است: یک ماده منفجره معمولی مانند TNT که همراه با مواد رادیواکتیو در یک محفظه قرار گرفته اند. این بمب نسبت به یک بمب هسته ای بسیار ساده تر، ارزان تر و البته کم اثرتر است، والبته هنوز از قابلیت تخریب انفجاری و آسیب های تشعشعی برخوردار است.
مواد منفجره از طریق گاز بسیار داغی که به سرعت منبسط می شود، موجب آسیب های تخریبی فراوانی می شوند. ایده اصلی بمب کثیف هم این است که به جای آنکه از این قدرت انبساطی گاز در جهت تخریب استفاده شود، به عنوان پخش کننده مواد خطرناک رادیواکتیو در سطحی وسیع استفاده شود. هنگامی که انفجار پایان یافت، مواد رادیواکتیو به صورت ابری از غبار در فضا پخش می شود که همراه با وزش باد، در سطحی وسیع تر از محل انفجار پراکنده می شود. اثر تخریبی طولانی مدت بمب، تشعشع یونیزه کننده مواد رادیواکتیو است. اتمها را یونیزه کند و مجموعه ای از یونهای مثبت و منفی را درون سلولها ایجاد کند. این پدیده در بدن انسان بسیار خطرناک است، زیرا جریان الکتریکی ناشی از حرکت یونها می تواند واکنش شیمیایی غیر طبیعی را در سلولها آغاز کند. علاوه بر اینها، این یونها ممکن است مولکولهای DNA را که حاوی کدهای ژنتيکي انسان هستند، مورد حمله قرار داده و آن را بشکنند. سلولی که رشته DNA آن شکسته شد، یا می میرد و یا مولکول DNA خودش را به شکل دیگری ترمیم می کند که با شکل پیشین خود متفاوت است و به آن جهش ژنتيکي مي گویند. اگر بسیاری از سلولها بمیرند، بدن دچار بیماری های مختلف می شود. ولی اگر DNA جهش کند، سلول ممکن است سرطانی شود و سرطان در بدن پخش شود. تابش رادیواکتیو هم چنین می تواند در کارکرد سلول اختلال ایجاد کند که منجر به بروز علایمی می شود که از آن به بیماری تشعشع یاد می شود. بیماری تشعشع می تواند مرگ آور باشد، ولی مبتلایان به آن می توانند با درمان های پیشرفته از آن نجات پیدا کنند، بخصوص اگر پیوند مغز استخوان روی آنها صورت پذیرد.
تابش یونیز کننده از ایزوتوپ های رادیواکتیو ( رادیو ایزوتوپ ها ) ساطع می شوند. ایزوتوپ های رادیواکتیو، اتمهایی با هسته ناپایدار هستند که با گذشت زمان دچار واپاشی می شوند؛ به عبارت دیگر، آرایش پروتون ها و نوترون ها در هسته اتم و الکترونها در اطراف اتم به شکلی تغییر می کند که موجب می شود خصوصیات اتم تغییر کند. این واپاشی رادیواکتیو، انرژی فراوانی را در قالب تشعشع های یونیزه کننده آزاد می کند.
ما همیشه مقادیر اندکی از این تشعشع های یونیزه کننده را دریافت می کنیم که منشأ آنها طبیعی است: پرتوهای کیهانی که از فضا می آیند، ایزوتوپ های رادیواکتیو طبیعی، دستگاههای تابش X و مواردی از این دست. البته این تشعشع های طبیعی هم می توانند عامل بروز سرطان شوند، ولی احتمال ابتلا بسیار اندک است. چون ما در برابر مقادیر بسیار اندک آنها قرار داریم.
انفجار یک بمب کثیف، سطح این تشعشع را فراتر از مقدار معمول خود می برد و متناسب با آن، احتمال ابتلا به سرطان و بیماری تشعشع را افزایش می دهد. یک بمب کثیف بلافاصله تعداد زیادی از انسانها را نمی کشد، بلکه موجب می شود تعداد زیادی از انسانها در چند نسل به دلیل ابتلا به بیماری های لاعلاج جان بدهند.

انواع بمب های کثیف

طرح های مختلفی برای ساختن یک بمب کثیف وجود دارد. انواع مختلف مواد انفجاری در مقادیر متنوع، بمب هایی در ابعاد مختلف و با قابلیت های انفجاری متنوع پدید می آورند و انواع و مقادیر مختلف مواد رادیواکتیو، می تواند موجب آلودگی مناطق مختلف تا اندازه های مختلف شود. برخی از این طرح ها عبارتند از:
• یک بمب کوچک که شامل یک تکه دینامیت و مقدار بسیار کمی ماده رادیواکتیو است.
• یک بمب متوسط، همانند یک خودروی کوچک که پر از مواد منفجره و مقدار بیشتری ماده رادیواکتیو است.
• یک بمب بزرگ، همانند یک کامیون پر از مواد منفجره و مقادیر زیاد مواد رادیواکتیو.
• به دست آوردن مواد منفجره معمولاً کار سختی نیست، ولی دست یابی به مواد رادیواکتیو کار بسیار سختی است، زیرا فقط در مرکزهای حفاظت شده و اماکن تحقیقاتی وجود دراند. با این حال برخی منابع در سراسر جهان وجود دارند که از حفاظت خوبی بهره مند نیستند و ممکن است در آینده خطر ساز شوند.
1- در بیمارستانها مقادیر بسیار اندکی از مواد رادیواکتیو وجود دارد که در پزشکی هسته ای کاربرد دارد، همانند سنریوم 137
2- در دانشگاهها، مقادیر اندکی از مواد رادیواکتیو وجود دارد که در تحقیقات علمی مورد استفاده قرار می گیرند.
3- مراکز پرتوتابی غذایی، از تابش های رادیواکتیو کبالت 60 استفاده می کنند تا باکتری های مضر روی غذا را نابود کنند.
4- معادن طبیعی اورانیوم در سراسر جهان وجود دارند و برخی از آنها که در آفریقا واقع شده اند، از حفاظت چندانی برخورد نیستند. اورانیوم طبیعی رادیواکتیو است، ولی غلظت آن در حدی نیست که مستقیماً در تهیه بمب های هسته ای مورد استفاده قرار گیرد.
5- مقادیر نسبتاً زیادی از باتری های هسته ای مصرف شده در سطح کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق پخش شده است این مولد های قابل حمل گرما الکتریکی از مقادیر قابل توجهی استرونسیوم 90 برخوردار هستند که ایزوتوپ رادیواکتیو بسیار قدرتمندی است.
6- سوخت های هسته ای مصرف شده در راکتورهای روسی قدیمی که معمولاً در زیر دریایی های قدیمی و از کار افتاده هسته ای یافت می شود.
7- برخی مواد با رادیواکتیویته بسیار پایین هم در برخی وسایل زندگی روزمره یافت می شوند که جمع آوری آنها، می تواند نوعی تهدید به شمار آید. همانند مواد رادیواکتیو به کار رفته در حسگرهای هشدار دهنده رود.

آسیب های ناشی از بمب کثیف

جدای از این که بدانیم بمب کثیف چگونه تهیه می شود و خطر دست یابی سودجویان به آن چقدر زیاد است، پرسش مهم این است که اگر کسی چنین بمبی را منفجر کند، چه اتفاقی روی می دهد؟ پاسخ دقیقی برای این پرسش موجود نیست. شما می توانید از ده متخصص در این زمینه بپرسید و ده پاسخ متفاوت دریافت کنید. تعیین دقیق اثرات یک بمب کثیف کار پیچیده ای است، چرا که عوامل بسیاری در این راه دخالت دارند؛ حتی وزش باد هم در تأثیرات چنین بمبی دخالت دارد!
یک بمب کثیف معمولی را در نظر می گیریم که بین 5/4 تا 23 کیلوگرم ماده منفجره در بر دارد و مقدار بسیار کمی از ماده رادیواکتیو رده پایین همانند کبالت 60 یا سزیوم 137 که در آزمایشگاههای یک دانشگاه می توان آنها را پیدا کرد. چنین بمبی قدرت تخریب وحشتناکی ندارد. هر گونه مرگ آنی یا تخریب اولیه فقط به خود ماده منفجره برمی گردد. البته ماده منفجره مواد رادیواکتیو را در فضا پخش می کند و احتمالاً سطحی به مساحت چند کیلومتر مربع را آلوده خواهد کرد. البته بمب هایی که از ضایعات رادیواکتیو نیروگاههای هسته ای یا ژنراتورهای هسته ای قابل حمل استفاده می کنند، آسیب های بیشتری وارد خواهند کرد، ولی کارکردن با این مواد به مراتب دشوارتر است؛ چرا که تابش این مواد به قدری شدید است که در طول زمان ساختن و حمل و نقل بمب، سازندگان را از پای در می آورد.
در شرایط انفجار یک بمب معمولی، اگر در طول یک روز از شر لباس های آلوده خلاص شویم، حمام بگیریم و منطقه را پاکسازی کنیم، احتمالاً هیچ مشکلی پیش نخواهد آمد. انفجار بمب میزان تابش رادیواکتیو را از حد مجاز بالاتر می برد، ولی مقدار آن خیلی نیست. بدن انسان می تواند در کوتاه مدت، به خوبی از عهده مقابله با این اثرات برآید. البته مردمی که خیلی به انفجار نزدیک بوده اند، احتمالاً به بیماری تشعشع مبتلا می شوند و نیاز به مراقبت های بیمارستانی دارند.
نگرانی اصلی در مورد تابش های بلند مدت است. بسیاری از ایزوتوپ های رادیواکتیو، با مواد دیگر بسیار خوب واکنش می دهند ( از جمله با بتن و فلزات ) و از این رو نمی توان بدون نابود کردن قطعات ساختمانی، تمامی مواد رادیواکتیو را پاکسازی کرد. حتی پس از آنکه گروههای پاکسازی بخش اعظم مواد مضر را جابجا کردند، باز هم بخش اندکی از این مواد باقی می مانند که می توانند تا سالها و بلکه دهها سال به تشعشع دهند. هر کس در چنین منطقه ای زندگی کند، به طور منظم و در دوره ای طولانی تحت اثر تابش های مضر قرار می گیرد و احتمالاً به سرطان مبتلا خواهد شد.
پرسشی که اکنون مطرح می شود، این است که آیا این مقدار اندک، می تواند خطر بسیار اندکی را متوجه مردم بکند، خطری به مراتب فراتر از عوامل فعلی ایجاد کننده سرطان؟ دانشمندان برای پاسخ به این پرسش، دو دسته می شوند: گروه نخست معتقد است که اگر دولت، چند هفته تا چند ماه را به پاکسازی منطقه بگذراند، آنگاه خطرات احتمالی قابل صرفنظر خواهد بود. اما گروه دوم، می گویند ممکن است شدت حمله بمب کثیف به قدری زیاد باشد که یک شهر را برای سالها و حتی دهها سال غیر قابل سکونت نماید.
این که کدامیک از این دو نظر درست است، چیزی است که نمی توان با قطعیت گفت. برای هر دو پاسخ نمونه هایی وجود دارد. هیروشیما و ناکازاکی که به دلیل انفجار بمب هسته ای در معرض تابش های شدید رادیواکتیو قرار گرفتند، ولی امروزه کاملاً ایمن هستند. از سوی دیگر، مناطقی در اطراف نیروگاه هسته ای چرنوبیل وجود دارند که به دلیل تابش شدید رادیواکتیو هنوز ناامن محسوب می شوند.

“Better to fight for something than live for nothing”
Lieutenant General George S. Patton
     
#49 | Posted: 19 Jun 2012 06:58
نیکوتین در سیگار
تا به حال خيلی در مورد سيگار و مضرات آن شنيده ايد.
ولی آيا می دانستيد آمونياک می تواند جذب نيکوتين که يک آلکالوئيد مخدر
موجود در سيگار است را توسط سلولهای مغز تا ۱۰۰برابر افزايش دهد.
ولی اين مطلب برای شرکتهای بزرگ و سرمايه دار توليد کننده سيگار خيلی جالب به
نظر رسيد.چرا که در توليداتشان از اين ايده بهره گرفتند و تا سالها آنرا به صورت يک
مطلب فوق سری نگه داشتند.ولی يک شيميست از جان گذشته دستشان را رو کرد.
     
#50 | Posted: 21 Jun 2012 15:27 | Edited By: shahin68
مواد منفجره پلاستیکی(خمیری) امریکایی


در مورد c4.c3.c2

در اولین قسمت جنگ جهانی دوم ارتش آمریکا بدنبال ماده منفجره خمیری میگشت که بتونه باهاش ویرانی ایجاد کنه.این جستجو منجر به کشف خانواده مواد منفجره پلاستیکی C شد.در این خانواده C-4 آخرین فرمولی بود که کشف شد و مورد استفاده قرار گرفت.این فرمول بعد از Composition C،C-2 وC-3 کشف شد.

در این قسمت ما به ترتیب تاریخی و بگونه استانداردی که در ارتش آمریکا ساخته میشد و میشود میپردازیم.منبع تمام این مواد RDX است که با پلاستیک کننده های مختلف مخلوط میشه و منجر به تولید این مواد میشه.

این پلاستیک کننده بین 7-20% کل مواد است.

تمام این مواد منفجره بحد زیادی قدرتمند اند و باید با حداکثر مراقبت استفاده بشه.(سرعت سوخت آنها از 7700 الی 8200 است.)خانواده مواد منفجره C برای انواع بمبها:شکل دار،میله ای،نواری و... مناسب است و همه اینها با چاشنی شماره 6 منفجر میشه اما برای حد اکثر بازده باید در یک بوستر مناسب استفاده شه.

Composition C:این ماده منفجره یک کپی از ماده منفجره انگلیسیهاست که در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار میگرفت.این ماده منفجره C نام دارد که برای ساخت خانگی مناسب است.فرمول استاندارد این ماده بصورت زیر است:

88.3%..........................................R.D.X.



11.1%......................روغن پارافین سنگین(heavy mineral oil)



0.6%.......................................لسیتین(lecithin)


در این فرمول لسیتین برای جلوگیری از بوجود آمدن کریستالهای بزرگ آر دی ایکس است که باعث حساس شدن ماده است.این ماده قدرت بسیار خوبی داره.یک ماده منفجره غیر سمی است که بادید در دمای 0 الی 40 درجه سانتیگراد نگهداری شه و در بالای 40 درجه مثل آدامس میشه و خطرناک و در زیر صفر درجه شکننده و با حساسیت میشه.

درست کردن این ماده میتونه از 2 راه انجام شه:

1- این است که 11.1 در صد از پارافین سنگین را در بنزین بدون سرب حل میکنیم و با آر دی ایکس مخلوط میکنیم بعد میزاریم تا بنزینش بپره.ضمنا درصدها به وزن است.

2- راه دوم این است که پلاستیک کننده را به آر دی ایکس اضافه میکنیم و با دست و دستکش بسیا بسیار خوب مالش و ورز میدهیم تا یک حجم خمیری بدست آید.

این ماده منفجره باید در جای خشک و خنک نگهداری شود.اگر هم بطریقه صحیح درست بشه ماده بسیار پایداری است حتی اگه در دماهای بالا نگهداری شه و در مقایسه با مواد منفجره جنگی دیگه بسیار حساسه به چاشنی.اگر هم در یک بوستر مناسب استفاده بشه 7900 متر بر ثانیه سرعت سوختش است.

Composition C-2:این ماده یک حالت ناخواسته از C است.این ماده قبلا در ارتش آمریکا استفاده میشده اما الان جای خودش را به C-3 و C-4 داده.این ترکیب بسیار شبیه C-3 است و طرز ساخت بسیار راحت و بی خطری داره.

.طرز ساختش سخت تر از C-4 است و در مواقع تماس با پوست سمی است.در نگهداری بسیار ناپایدار است و در رده بندی مواد منفجره خانگی در جایگاه خوبی قرار ندارد و سرعت سوختش هم از C-3 و C-4 کمتر است.ولی برای اونهایی که دوست دارند بدونن این ترکیب را میگم.این ماده در یک نوع آب گرمکن خاص با بخار تولید میشه مثل همونی در ساخت C-3 استفاده میشه.ترکیبات این ماده بصورت زیر است:

80%.........................................R.D.X.


(به اندازه مساوی از مواد زیر)

مونونیتروتولوئن

دی نیتروتولوئن

T.N.T. نیتروسلولز

دی متیل فرمید



Composition C-3:اول ماده پلاستیکی را در یک نوع آبگرمکن خاص که یک نوع همزن مکانیکی توش هست ساخته میشه.آبگرمکن دما را به 90 الی 100 درجه سانتیگراد میبره و همزن فعال میشه.آب(نم) حاوی R.D.X. به ماده پلاستیک کننده اضافه میشه و ماده تا زمانی هم میخوره که یک حجم خمیر مانند بدست بیاد و تمام آب از بین بره.منبع حرارت برداشته میشه ولی به همزدن ادامه داده میشه تا زمانی که خنک شه و به حرارت اتاق برسه.این ماده به اصطکاک حساسه به اندازه T.N.T.در دمای 65 درجه سانتیگراد نگهداری میشه برای 4 ماه و در رطوبت 95% خرابی زیادی به بار نمیآره.این ماده 133% قدرت T.N.T را داراست.اشکال عمده این ماده این است که این ماده خیلی فرار(بخار شدنی) است و این علت باعث شده که 1.2% درشد از وزنش را در موقع انفجار از دست بده.آّّب روی انفجار این ماده منفجره تا ثیر نداره و این همین علتی است که این ماده برای موارد استفاده U.D.T. بکار میره . برای کارهای آنها بسیار مفید است.این ماده وقتی دز 77 درجه نگهداری میشه از قالب و ظرف خودش بیرو میاد و در 29- درجه سفت میشه و انفجارش هم بسیار سخت میشه.ایم ماده سمی است و باید با دقت و ابزار مناسب مورد بررسی و دستکاری قرار بگیره.سمی بودن این ماده بعلت داشتن موادی است که حاوی آریل نیترو اند همون ماده ای که جذب پوست میشه.برای انفجار این ماده میتئنید از چاشنی شماره 6 استفاده کنید و باید ار بوستر مناسب استفاده بشه.این ماده اثر بسیار خوبی داره.سرعت سوخت این ماده 7700 متر بر ثانیه است.


C-4:این ماده بخاطر این ایجاد شد که C-3 بسیار سمی و خطرناک بود بخاطر داشتن دی نیترو تولوئن بعنوان پلاستیک کننده.ترکیب زیر صورت استاندارد این ماده است:

91.0%..........................................R.D.X.

2.1%..........................................پلی ایزو بوتیلن

1.6%.....................................................روغن موتور

5.3%............................دی-(2-اتیل هکسی)سبکات
3 ماده آخر در بنزین بدون سرب حل میشن.بعد R.D.X. را به اضافه میکنیم و بعد از هم زدن ویزاریم تا بنزین کاملا بپره.

رنگ محصول بدست آمده سفید کثیف – قهوه ای روشن است.

در 57- درجه سفت نمیشه و در 77 درجه هم از غالبش بیرون نمیزنه و با چاشنی شماره 6 هم منفجر میشه.این ماده 120% درصد قدرت T.N.T را داره.C-4 بهترین ماده منفجره پلاستیکی در جهان است و کمتر وقتی است که از خودش چیزی بجای بزاره.این ماده بهترین ماده منفجره برای ایجاد خرابی است و اگه تا استفاده از حالا این ماده رو ندیدید اگه ببینید متحیر می مونید.

سرعت سوختش هم 8100 متر بر ثانیه است.

“Better to fight for something than live for nothing”
Lieutenant General George S. Patton
     
صفحه  صفحه 5 از 6:  « پیشین  1  2  3  4  5  6  پسین » 
علم و دانش انجمن لوتی / علم و دانش / رشته صنایع شیمیایی بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2019 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites