خانه | ثبت نام | نظرسنجی | جستجو | موقعیت | قوانین   چت روم
مناسبتها انجمن لوتی / مناسبتها /

Iranian Celebrations And Rituals | جشنها و آیین های ایرانی (سیزده به در گرامی باد)


صفحه  صفحه 19 از 33:  « پیشین  1  ...  18  19  20  ...  32  33  پسین »
Aatena زن #181 | Posted: 21 Dec 2012 00:53 | Edited By: Aatena
کاربر
 
"یلدا در افغانستان"

از زمان‌های بسیار دور مردمانی که در سرزمین فلات ایران زندگی می‌کردند، آغاز فصل زمستان را جشن می گرفتند و تا هنوز این سنت دیرینه ادامه دارد.

در اکثر شهرهای افغانستان کنونی شب اول زمستان از دوران گذشته گرامی داشته می‌شد و با ظهور اسلام در این مناطق این مراسم صبغه مذهبی نیز پیدا کرد.

«محمد آصف آهنگ» محقق و پژوهشگر افغان در کتاب «کابل قدیم» پیشینه شب یلدا را در افغانستان به زمان پیش از اسلام نسبت می‌دهد و بر این باور است که این مراسم از همان دوران در کابل و سایر شهرهای افغانستان گرامی داشته می‌شده است.

در این کتاب آمده است، "در این شب اعضای فامیل گرد هم جمع می‌شوند و نذری آماده کرده و در یک اتاق می‌گذارند و عقیده دارند که حضرت خضر گذرش می‌افتد و به آن انگشت می‌گذارد و یا مهر می‌کند و فردایش یک نفر به اتاق رفته و نذر را ملاحضه می‌کند و می‌گوید که نذر قبول شده است و جای انگشت خضر معلوم می‌شود".

سنت‌های مختلف در شب یلدا

از سنت‌هایی که تاکنون نیز در شب یلدا در افغانستان بر پا می‌شود می‌توان به پختن «سمنک» که نوعی شیرنی است و در میان مردمان افغانستان و تاجیکستان بسیار معروف است، اشاره کرد.

مثنوی خوانی، شاهنامه خوانی و مناقب خوانی از دیگر مراسم‌هایی است که در این شب در اکثر شهرهای افغانستان برپا می‌شود.

خوردن، انار قندهار که در افغانستان و کشورهای همجوار آن بسیار معروف است، از جمله مهم‌ترین میوه‌هایی است که در این شب خورده می‌شود.

خوردن هندوانه، آجیل و شیرینی نیز در این شب در بیشتر مناطق افغانستان رایج است و مردم این کشور همانند مردم ایران این ایام را جشن می‌گیرند.

شب شعر و شب قصه

در سال‌های اخیر برپایی شب شعر و شب قصه و گرامیداشت شب یلدا توسط برخی از مراکز فرهنگی و هنری در افغانستان رایج شده است و در برخی از شهرهای این کشور بخصوص در «کابل»، «مزار شریف» و «هرات» این شب گرامی داشته می‌شود و شاعران و هنرمندانی که در مورد شب یلدا آثاری را خلق کرده‌اند، آثار خود را ارائه می‌کنند.

«شب چلگی» یا «زمستانی»

یکی از مراسم‌هایی که تاکنون در افغانستان رواج دارد، بردن «شب چله‌گی» یا «زمستانی» برای دخترانی است که در دوران نامزدی به سر می‌برند.

در این شب، خانواده پسر هدایایی مثل لباس و کفش زمستانی و انواع میوه و آجیل را به خانواده دختر هدیه می‌کنند و 2 خانواده تا پاسی از شب در کنار هم سپری می‌کنند.

طبق سنت مرسوم، نباید ظرف‌هایی که خانواده داماد آورده‌اند، خالی برگردد و خانواده عروس نیز هدایایی را به خانواده داماد پیشکش می‌کنند.

این مراسم چنان در میان خانواده‌های که بیشتر در غرب افغانستان زندگی می‌کنند رواج دارد، که اگر شب یلدا به ایام ماه محرم و صفر برخورد کند، به خاطر احترام به امام حسین(ع) در آخرین شب‌های قبل از رسیدن ماه محرم این مراسم انجام می شود.

شب یلدا در مناطق مرکزی افغانستان


مناطق مرکزی افغانستان کوهستانی و برف‌گیر است و زمستان‌هایی طولانی دارد و حدود شش ماه برف در سرتاسر این مناطق کار و رفت آمد را برای ساکنان این مناطق غیر ممکن می‌سازد.

مردمان این مناطق در شب‌های بلند زمستان در منازل و یا در اماکن عمومی مثل مسجد و حسینیه‌ها جمع می‌شوند و برنامه‌های مختلفی را در این شب‌ها اجرا می‌کنند.

سروده‌های حماسی مثل شاهنامه فردوسی و برخی دیگر از اشعار مثل «حمله حیدری» که در وصف رشادت‌های امام علی است از جمله مراسم‌های شب‌های زمستان در مناطق مرکزی افغانستان است.

اجرای اینگونه مراسم در شب یلدا که بلندترین شب سال است در این مناطق به اوج خود می‌رسد و در این شب برنامه‌های خاصی برگزار می شود.

شب چله

در میان مناطق مرکزی افغانستان از شب یلدا بنام «شب چله» یاد می شود و واژۀ یلدا در میان ساکنان این مناطق شاید بیگانه به نظر برسد اما «چله» را خوب می‌شناسند و از این شب به عنوان مادر شب‌ها استقبال می‌کنند.

شب یلدا ویژگی دیگری نیز در مناطق مرکزی افغانستان دارد . در شب چله که فردایش اولین روز زمستان است، مصادف با پنجم «توغل» می‌باشد که از نظر بررسی نجومی مردم هزاره «توغل» همان تحول طبیعت است که باعث بارندگی و برف می‌شود. این یکی از محاسبات مهم نجومی در میان مردم این مناطق محسوب می‌شود و خصوصاً ریش سفیدان به این حساب بیشتر اعتقاد دارند .
من یک زن خوشبختم
و خیابانی که راه مرا دنبال می کند
خوشبخت است
و کوچه ای که
به گریبان خانه ام می رسد
خوشبخت است
      
slash00 مرد #182 | Posted: 21 Dec 2012 11:51
کاربر

 
بر سر آنم که گر ز دست برآید
دست به کاری زنم که غصه سر آید

خلوت دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته درآید

صحبت حکام ظلمت شب یلداست
نور ز خورشید جوی بو که برآید

بر در ارباب بی‌مروت دنیا
چند نشینی که خواجه کی به درآید

ترک گدایی مکن که گنج بیابی
از نظر ره روی که در گذر آید

صالح و طالح متاع خویش نمودند
تا که قبول افتد و که در نظر آید

بلبل عاشق تو عمر خواه که آخر
باغ شود سبز و شاخ گل به بر آید

غفلت حافظ در این سراچه عجب نیست
هر که به میخانه رفت بی‌خبر آید

یلداتون امیدوارم شیدایی بوده باشه
همه لات بازیات واسه مامانه بوده خون ریزیاتم که عادت ماهانه بوده
...
      
mahsadvm زن #183 | Posted: 22 Dec 2012 13:19
کاربر

 
درودی به زیبایی نام اهورا مزدا
به بزرگی فلات آریایی به زرینی
برگهایی اوستا
به بزرگی تاریخ پارس
و به گرمی آتش مقدس سرخ

هدیه به شما که از نسل کوروش و داریوشید

جشن آریایی یلدا بر شما مبارک
" تـــو " تکـرار نـمی شوی این
مــــنمـ ....
که وابســـته تر مـی شــوم....
      
sinarv1 مرد #184 | Posted: 30 Dec 2012 10:10
کاربر

 
جشن ها و آيين هاى ايرانى

ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ
ﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺁﺩﺍﺏ ﻭ ﺁﯾﯿﻦ ﻫﺎ ﻭ ﺍﻋﯿﺎﺩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺯﯾﺒﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ
ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﭼﻨﺪﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﺟﺸﻦ ﻫﺎ ﻭ
ﺁﯾﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﮐﻬﻦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ
ﺍﯾﻦ ﺁﯾﯿﻦ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺣﻔﻆ ﻃﺮﺍﻭﺕ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﺗﻘﻮﯾﻢ
ﻫﺎ ﻭ ﺳﺎﻟﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﻣﻮﺭﺧﺎﻥ ﯾﺎ
ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪﺍﻥ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﯾﺦ، ﺍﻧﺠﻤﻦ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﯾﺎ
ﻣﻌﺪﻭﺩ ﺯﺭﺗﺸﺘﯿﺎﻥ ﺳﺎﮐﻦ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﻫﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﯾﺰﺩ
ﮔﺮﺍﻣﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ .
ﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺟﻨﺒﻪ
ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﮐﻬﻦ ﻭ ﻋﻤﯿﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﻭ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﻫﺰﺍﺭﻩ ﻫﺎ ﮔﺬﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﺎ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻓﺼﻞ ﺯﯾﺒﺎﯼ
ﺑﻬﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺑﺮ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ۱۰ ﺟﺸﻦ
ﮐﻬﻦ ﺩﺭ ﮔﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ
ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﻣﺎ ﭼﯿﺰ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ ﻧﺪﺍﻧﯿﻢ . ﭘﺎﯼ ﺻﺤﺒﺖ
ﺭﺿﺎ ﻣﺮﺍﺩﯼ ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ، ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮ ﺗﺎﺭﯾﺦ، ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻭ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ > ﻓﺮﻫﻨﮕﻨﺎﻣﻪ
ﻋﮑﺲ ﺍﯾﺮﺍﻥ < ﻭ >ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯼ ﺯﻣﺎﻥ ﺟﺸﻦ ﻫﺎ ﻭ
ﮔﺮﺩﻫﻤﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﻣﻠﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ < ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﯾﻢ ﺗﺎ
ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺑﻬﺎﺭﻩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ
      
sinarv1 مرد #185 | Posted: 30 Dec 2012 10:11
کاربر

 
جشن ها و آيين هاى ايرانى

ﮐﻬﻨﺴﺎﻟﯽ ﺗﻤﺪﻥ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﯾﻦ ﺗﻤﺪﻥ ﺳﺒﺐ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺭﯾﺸﻪ
ﯾﺎﺑﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺟﺎﻣﻊ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﻏﯿﺮ
ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺭﺿﺎ ﻣﺮﺍﺩﯼ ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ ، ﺁﯾﯿﻦ
ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﮔﺬﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﻄﻮﺭ ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺷﮑﻞ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﮐﻪ
ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺗﻨﮕﺎﺗﻨﮓ ﻭ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺍﯼ
ﺑﺎ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺍﻗﻠﯿﻤﯽ ﻭ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻭ ﺁﺏ ﻭ ﻫﻮﺍﯾﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﮐﯿﻬﺎﻧﯽ ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﯾﻌﻨﯽ
ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝ ﺍﺳﺖ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﭼﻨﺪﺍﻧﯽ ﺑﺎ ﺍﺩﯾﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﻭﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎﯼ
ﺍﻗﻠﯿﻤﯽ ﻣﻮﺛﺮ ﺩﺭ ﺟﺸﻦ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻧﯿﺎﺯﻫﺎﯼ ﺭﻭﺯ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ “ :ﻣﺮﺩﻡ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺑﺎ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﯾﮑﺴﺮﯼ ﺁﯾﯿﻦ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﺜﻼ ﺑﺰﺭﮔﺪﺍﺷﺖ > ﺗﯿﺸﺘﺮ < ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ > ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺷﺒﺎﻫﻨﮓ <
ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﺍﺳﺖ، ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺳﺎﻟﯽ ﺧﻮﺏ ﻭ ﭘﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﻭ ﺣﺎﺻﻠﺨﯿﺰ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺍﺯ ﻃﺮﻓﯽ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻪ
ﺷﮑﻞ ﺣﯿﺮﺕ ﺍﻧﮕﯿﺰﯼ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺪﺍﺷﺖ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻭ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺍﺯ
ﻣﺤﯿﻂ ﺯﯾﺴﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺨﺶ ﺟﺪﺍ ﻧﺸﺪﻧﯽ ﺍﯾﻦ
ﺟﺸﻦ ﻫﺎ ﻭ ﺁﯾﯿﻦ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ
ﺩﺭ ﭘﺎﮐﯿﺰﮔﯽ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﯾﺎ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺍﺯ ﻣﺤﯿﻂ ﺯﯾﺴﺖ، ﻻﯼ
ﺭﻭﺑﯽ ﺟﻮﯾﺒﺎﺭﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﯿﭽﮕﻮﻧﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺁﺳﯿﺐ ﻭ ﺁﺯﺍﺭ
ﺑﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﯾﺎ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺎﻥ
ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺑﻬﺎﺭ ﺍﺯ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﻭﯾﮋﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ
ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻧﺪ
      
sinarv1 مرد #186 | Posted: 30 Dec 2012 10:11
کاربر

 
جشن ها و آيين هاى ايرانى

ﺑﻬﺎﺭ؛ ﻓﺼﻞ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﻓﺮﺧﻨﺪﻩ
ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺎﺭ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻏﻠﺐ ﺍﺯﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﻧﻮﺍﺣﯽ ﺩﻭﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ
ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺭﺿﺎ ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ، ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﻘﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺟﺸﻦ
ﻫﺎ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﺍﻭ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺑﻬﺎﺭﻩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﭼﻨﺪ ﺩﺳﺘﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺍﻭ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ :
“ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺟﺸﻦ ﺑﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ > ﺷﺸﻢ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ < ﺍﺳﺖ. ﺭﻭﺯﯼ
ﮐﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺳﭙﻨﺪ ﻭ ﻓﺮﺧﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﻟﯿﻞ ﻗﺎﻃﻊ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺧﻨﺪﮔﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﻧﯿﺴﺖ . ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ
ﺩﺭﺳﺘﯽ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﻘﺪﺱ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺭﯾﺸﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﺜﻼ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺳﺎﻣﯽ ﻫﻢ ﺭﻭﺯ > ﺩﻫﻢ ﻣﺤﺮﻡ < ﭼﻨﯿﻦ ﻭﯾﮋﮔﯽ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺭﻭﯾﺪﺍﺩﻫﺎﯼ ﻣﻬﻤﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﻣﺜﻼ
ﺧﻠﻘﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﺁﺩﻡ ﻭ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﮐﺸﺘﯽ ﻧﻮﺡ ﺑﻪ ﮐﻮﻩ
ﺟﻮﺩﯼ ﻭ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻗﺒﯿﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ . ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻫﻢ
ﺑﻪ ﺭﻭﺯ > ﺷﺸﻢ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ < ﺭﻭﯾﺪﺍﺩﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﻣﺜﻞ
ﭘﯿﺪﺍﯾﺶ ﮐﯿﻮﻣﺮﺙ، ﻭ ﯾﺎ ﺭﻭﯾﯿﺪﻥ ﻣﺸﯽ ﻭ ﻣﺸﯿﺎﻧﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﯾﺪﺍﺩﻫﺎ ﻋﺎﻣﻞ
ﺗﻘﺪﯾﺲ ﻭ ﻓﺮﺧﻨﺪﮔﯽ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺑﺎﺷﻨﺪ
      
sinarv1 مرد #187 | Posted: 30 Dec 2012 10:11
کاربر

 
جشن ها و آيين هاى ايرانى

ﺭﻭﺯ ﻣﻘﺪﺱ ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎﯼ ﺭﯾﻮﺍﺱ
ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﺷﺸﻢ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﻣﻘﺪﺳﯽ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻭ ﺳﺎﻗﻪ ﺭﯾﻮﺍﺱ ﺭﻭﯾﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺳﺎﻗﻪ ﺭﯾﻮﺍﺱ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻦ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻣﺸﯽ ﻭ ﻣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺯﻭﺝ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍﻭ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ “ : ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ > ﮔﯿﺎﻫﯽ < ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ
ﮔﯿﺎﻫﯽ ﻫﻢ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﻪ ﺷﺎﺧﻪ ﺭﯾﻮﺍﺱ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﮔﯿﺎﻫﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ
>ﻣﻬﺮ ﮔﯿﺎﻩ < ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﻬﺮ ﮔﯿﺎﻩ ﮔﯿﺎﻫﯽ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ
ﺳﺎﻗﻪ ﺍﯼ ﺷﺒﯿﻪ ﺩﻭ ﻫﻮﯾﺞ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﮐﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﮔﻮﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﯿﻦ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ ”.
ﺍﻣﺎ ﺷﺸﻢ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻭﺯ ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎﯼ ﺭﯾﻮﺍﺱ ﻧﯿﺴﺖ
ﻭ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﻠﺒﻪ ﻓﺮﯾﺪﻭﻥ ﻭ ﮐﺎﻭﻩ ﺑﺮ
ﺿﺤﺎﮎ ﻭ ﺗﯿﺮﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﺣﻤﺎﺳﯽ ﺁﺭﺵ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺛﺒﺖ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : “ﺩﺭ ﺁﺛﺎﺭ ﺳﺪﻩ ﻫﺎﯼ
ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺷﺸﻢ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ، ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ
ﻫﻢ ﭘﯿﺎﻡ ﺷﺎﺩﺑﺎﺵ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﯾﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺎﺩﺑﺎﺵ ﻣﯽ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ ؛ ﭼﯿﺰﯼ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎﺭﺕ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻢ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﯿﻢ
      
sinarv1 مرد #188 | Posted: 30 Dec 2012 10:12
کاربر

 
جشن ها و آيين هاى ايرانى

ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺍﻧﻘﺮﺍﺽ ﺍﻧﺪ
ﺩﻭ ﺟﺸﻦ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻠﯽ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﺸﺪﻩ
ﻭﻟﯽ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﻧﺪ ﺟﺸﻦ > ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ
ﺷﻨﺒﻪ ﺳﺎﻝ < ﻭ > ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﭼﻬﺎﺭﺷﻨﺒﻪ ﺳﺎﻝ < ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﻧﻮﺍﺣﯽ
ﺟﻨﻮﺏ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺤﺎﻝ ﻭ ﺑﺨﺘﯿﺎﺭﯼ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ
ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ، ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺍﯾﻦ ﺍﻋﯿﺎﺩ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ
ﺷﺒﯿﻪ ﺳﯿﺰﺩﻩ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﯾﻦ
ﺭﻭﺯ ﺧﺎﺹ ﺑﻪ ﺻﺤﺮﺍ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ ﻭ ﺷﺎﺩﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.
ﺟﺸﻦ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺟﺸﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻫﻢ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ
ﻣﺎﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺟﺸﻦ ﺁﺑﺎﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : “ ﺟﺸﻦ ﺁﺑﺎﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺟﺸﻦ ﺁﺑﺎﻧﮕﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻫﻢ ﺁﺑﺎﻥ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩ . ﺟﺸﻦ
ﺁﺑﺎﻧﮕﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ
ﺁﺑﺎﻧﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺟﺸﻨﯽ ﺩﺭ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﺁﺑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺎﻫﯿﺪ ﯾﺎ ﺁﻧﺎﻫﯿﺘﺎ ﺍﺳﺖ، ﭼﻮﻥ ﻧﺎﻫﯿﺪ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺳﯿﺎﺭﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺍﯾﺰﺩ ﺑﺎﻧﻮﯼ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﺁﺏ
ﻫﺎﯼ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﭘﺎﮐﯿﺰﮔﯽ ﺁﺏ ﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ”. ﺍﻣﺎ ﺟﺸﻦ
ﻫﺎﯼ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻫﻔﺪﻫﻢ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ ﻣﺎﻩ ﻫﺮ ﺳﺎﻝ ﻫﻢ ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻣﺎ ﺟﺸﻨﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ > ﺳﺮﻭﺷﮕﺎﻥ < ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺟﺸﻦ > ﺳﺮﻭﺷﮕﺎﻥ < ﺗﻮﺿﯿﺢ
ﻣﯽ ﺩﻫﺪ “ : ﺍﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﺭﺍ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﺍﯾﺰﺩﯼ ﺑﻪ
ﻧﺎﻡ ﺳﺮﻭﺵ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺮﻭﺵ ﯾﮑﯽ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺎﯼ ﻓﻠﮑﯽ ﭘﯿﺮﺍ ﻗﻄﺒﯽ ﺑﻮﺩﻩ، ﯾﻌﻨﯽ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ
ﻫﺸﺖ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻠﮑﯽ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻓﺼﻞ ﻫﺎﯼ ﺳﺎﻝ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﻃﻠﻮﻉ ﻭ ﻏﺮﻭﺏ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ . ﺍﺯ
ﻃﺮﻓﯽ ﻧﻤﺎﺩ ﺳﺮﻭﺵ ﻫﻢ ﺧﺮﻭﺱ ﺳﻔﯿﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ
ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﻣﻘﺪﺱ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻭﺵ ﻫﻢ ﻧﻤﺎﺩ
ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﻭ ﺍﯾﺰﺩ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ > ﺑﻮﺷﺎﺳﺐ <، ﺩﯾﻮ
ﺧﻮﺍﺏ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ
      
sinarv1 مرد #189 | Posted: 30 Dec 2012 10:12
کاربر

 
جشن ها و آيين هاى ايرانى

ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺘﯽ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ
ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﺍﻩ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﯽ ﺷﺎﺩﺧﻮ ﻭ ﺷﺎﺩﺯﯼ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺍﻗﺴﺎﻡ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺷﺎﺩ ﻭ ﺁﯾﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﻧﺸﺎﻁ ﺁﻓﺮﯾﻦ ﻣﯽ
ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻃﺒﯿﻌﺖ
ﻫﻢ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺸﻦ ﻭ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﺩﻭﻡ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺎﺭ ﺍﺯ ﺩﻭﻡ ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ
ﻣﺎﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ
ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺘﯽ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : “ ﺩﻭﻡ ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ
ﺟﺸﻦ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ ﻭ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﯼ ﮔﻞ ﻫﺎ ﻭ
ﮔﯿﺎﻫﺎﻥ ﺻﺤﺮﺍﯾﯽ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﺎﻥ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻣﯽ ﺯﺩﻧﺪ، ﺍﻣﺎ
ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﮐﻬﻦ ﻭ ﺯﯾﺒﺎ ﺟﺰﺋﯿﺎﺕ ﭼﻨﺪﺍﻧﯽ ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻧﯿﺴﺖ . ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺍﯾﻦ ﺟﺸﻦ >
ﺁﺛﺎﺭ ﺍﻟﺒﺎﻗﯿﻪ < ﺍﺑﻮﺭﯾﺤﺎﻥ ﺑﯿﺮﻭﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﺘﺎﺏ
ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﺍﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ”.
ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺟﺸﻦ ﻣﺸﻬﻮﺭ >ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺘﮕﺎﻥ < ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ﻣﺎﻩ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ “ : ﺭﻭﺯ ﺳﻮﻡ
ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ﮐﻪ > ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ﺭﻭﺯ < ﻣﺎﻩ ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺟﺸﻦ > ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺘﮕﺎﻥ < ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ
ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ . > ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺘﮕﺎﻥ < ﺟﺸﻨﯽ ﺯﯾﺒﺎ ﺩﺭ ﺳﺘﺎﯾﺶ
ﺭﺍﺳﺘﯽ ﻭ ﭘﺎﮐﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ
ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ”.
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﺎﺩﺧﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ
ﺩﻻﯾﻞ ﻋﻼﻗﻪ ﺯﯾﺎﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻧﻮﺭﻭﺯ ﻭ ﺁﯾﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﻧﻮﺭﻭﺯﯼ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﺷﺘﯿﺎﻕ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻧﻮﺭﻭﺯ ﻭ ﻧﻮ ﺷﺪﻥ
ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺗﺎ ﺣﺪﯼ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺟﺸﻦ
> ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ﺭﻭﺯ < ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﺭﻭﺯ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ . ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﮐﺘﺎﺏ > ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯼ ﺯﻣﺎﻥ ﺟﺸﻦ ﻫﺎ ﻭ
ﮔﺮﺩﻫﻤﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﻣﻠﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ < ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﯾﻦ ﺟﺸﻦ
ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: “ ﺭﻭﺯ ﺩﻫﻢ ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ﺩﺭ ﻧﺰﺩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺟﺸﻦ ﭼﻬﻠﻢ ﻧﻮﺭﻭﺯ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﺍﺧﯿﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺳﻤﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﯿﺮﺍﺯ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﭼﺸﻤﻪ ﺳﻌﺪﯼ ﺑﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻋﺎﺗﯽ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﭼﺸﻤﻪ ﺳﻌﺪﯼ ﺁﺑﺘﻨﯽ
ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﻣﺎﻫﯽ
ﺍﯼ ﺳﺮ ﺍﺯ ﺁﺏ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮﯼ ﺯﺭﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺑﺨﺖ ﻭ ﺍﻗﺒﺎﻝ ﺍﺳﺖ ”.
ﺟﺸﻦ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ﻣﺎﻩ
ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺟﺸﻦ ﭘﺎﻧﺰﺩﻫﻢ ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ﻣﺎﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﭘﺎﻧﺰﺩﻫﻢ ﺍﺭﺩﯾﺒﻬﺸﺖ ﻣﺎﻩ ﺍﻭﻟﯿﻦ
>ﮔﺎﻫﻨﺒﺎﺭ ﻓﺼﻞ < ﺍﺳﺖ “ : ﮔﺎﻫﺸﻤﺎﺭﯼ ﮔﺎﻫﻨﺒﺎﺭﯼ ﮐﻬﻦ
ﺗﺮﯾﻦ ﮔﺎﻫﺸﻤﺎﺭﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻃﻮﻝ ﺳﺎﻝ
ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﯼ ﺑﻪ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻣﺎﻩ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺎﺭ
ﻓﺼﻞ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﻧﯿﻢ ﻓﺼﻞ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﻉ
ﮔﺎﻫﺸﻤﺎﺭﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
      
sinarv1 مرد #190 | Posted: 30 Dec 2012 10:12
کاربر

 
جشن ها و آيين هاى ايرانى

ﺭﺳﺎﯾﯽ ﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺭ ﺧﺮﺩﺍﺩ ﻣﺎﻩ
ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺟﺸﻦ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻣﺎﻩ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺎﺭ ﺍﻣﺎ > ﺧﺮﺩﺍﺩﮔﺎﻥ <
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺸﻤﯿﻦ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﻣﺎﻩ ﺧﺮﺩﺍﺩ ﮐﻪ >ﺧﺮﺩﺍﺩ ﺭﻭﺯ <
ﺧﺮﺩﺍﺩ ﻣﺎﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﻏﯿﺎﺙ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﻣﯽ
ﮔﻮﯾﺪ “ :ﺧﺮﺩﺍﺩ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺭﺳﺎﯾﯽ ﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ
ﻣﺎﻩ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﻃﻠﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺳﺎﻋﺎﺕ
ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ
ﺟﺸﻦ ﻫﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ
ﺩﺍﻧﯿﻢ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺑﻬﺎﺭ ﺟﺸﻦ ﺩﯾﮕﺮﯼ
ﺑﺎﻗﯽ ﺍﺳﺖ . ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﺑﻬﺎﺭ ﺩﺭ ﻧﺰﺩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺟﺸﻦ
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺟﺸﻦ ﺷﺐ ﭼﻠﻪ ﻭ ﯾﻠﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﻧﻮﺍﺣﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﺜﻞ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺤﺎﻝ ﻭ ﺑﺨﺘﯿﺎﺭﯼ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺟﺸﻦ
> ﺁﺑﭙﺎﺷﻮﻧﮏ < ﯾﺎ > ﺍﻭﻝ ﺗﻮﺑﺴﺘﻮﻧﯽ < ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ
ﺷﻮﺩ . ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﻭ ﺷﺐ
ﯾﻠﺪﺍ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﮑﻞ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﺁﻥ ﺍﻃﻼﻋﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻭﻟﯽ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺻﺤﺮﺍ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ ﻭ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﮔﺮﻭﻫﯽ
ﻣﺤﻠﯽ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻫﺎﯼ ﺷﻮﺧﯽ ﺁﻣﯿﺰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ
ﺭﻭﺯ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ
ﻭ ﺷﻮﺧﯽ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ – ﺣﺘﯽ ﺷﺪﻩ ﻗﻄﺮﺍﺗﯽ – ﺁﺏ ﻣﯽ
ﭘﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﻓﺼﻠﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ
ﺟﺸﻦ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ
      
صفحه  صفحه 19 از 33:  « پیشین  1  ...  18  19  20  ...  32  33  پسین » 
مناسبتها انجمن لوتی / مناسبتها / Iranian Celebrations And Rituals | جشنها و آیین های ایرانی (سیزده به در گرامی باد)

این تاپیک بسته شده. شما نمیتوانید چیزی در اینجا ارسال نمائید.


 

 

Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti
Copyright © 2009-2020 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites
↑ بالا