تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
ورزش

History of World Cup | تاریخچه جام های جهانی

صفحه  صفحه 137 از 241:  « پیشین  1  ...  136  137  138  ...  240  241  پسین »  
#1,361 | Posted: 7 May 2015 13:40
Paolo Maldini




پائولو چزاره مالدینی در تاریخ 26 جون سال 1968 در میلان به دنیا آمد.پسر فوتبالیست و مربی سابق ایتالیا، چزاره مالدینی، از وقتی 10 ساله بود، برای باشگاه آ. ث. میلان بازی می‌کرد. در فصل 85/ 1984 و در تاریخ 20 ژانویه 1985 در دیدار مقابل اودینزه کالچو،‌ اولین بازی خود در سری A را تجربه کرد. مالدینی در این بازی از نیمه دوم به جای سرجو باتیستینی که مصدوم شده بود به میدان آمد. وی در طول فصل 85/ 1984 یک بازی در لیگ ایتالیا انجام داد.

او در فصل 86/ 1985 بازیکن ثابت میلان شد. از آن زمان در بیشتر مواقع به عنوان مدافع میانی و برخی مواقع به عنوان مدافع چپ بازی کرده است. اسکودتوی فصل 88/ 1987 اولین عنوانی بود که او با باشگاهش به دست آورد. در پایان دهه 80 در میلان در کنار بازیکنانی چون فراکو باره‌سی، مارکو فان باستن، روبرتو دونادونی، رود گولیت و فرانک ریکارد بازی می‌کرد.

از آن زمان، عنوان‌های ملی و بین المللی زیادی را با میلان کسب کرده است. او تاکنون هفت بار با این تیم قهرمان ایتالیا، یک بار قهرمان جام حذفی و پنج بار قهرمان سوپر جام ایتالیا شده است. علاوه بر این‌ها وی با میلان دوبار قهرمان جام باشگاه‌های اروپا، سه بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، پنج بار قهرمان سوپر جام یوفا، دوبار قهرمان جام باشگاه‌های جهان موسوم به جام تویوتا (برنده دیدار قهرمان باشگاه‌های اروپا و آمریکای جنوبی)، و یک بار قهرمان جام باشگاه‌های جهان ( مسابقاتی که بین قهرمانان باشگاهی شش قاره مختلف انجام می‌شود ) شده است.

در سال 1994، مالدینی که در همان سال با میلان اسکودتو و لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورده بود، از سوی مجله فوتبال "ورد ساکر" به عنوان بازیکن سال انتخاب شد. او اولین مدافعی است که به این افتخار دست پیدا می‌کند. پس از فصل 97/ 1996 و پایان دوران فعالیت فرنکو باره‌سی، مالدینی کاپیتان تیم آ. ث. میلان شد.

او در 11 مارس سال 2007 در دربی شهر میلان در مقابل اینتر میلان، ششصدمین بازی خود در سری A را انجام داد. وی از لحاظ تعداد بازی در سری A، ‌رکورددار می‌باشد. همچنین او در 16 فوریه سال 2008 در دیدار مقابل پارما در لیگ فوتبال ایتالیا، هزارمین بازی رسمی خود برای میلان را انجام داد.

در 16 دسامبر سال 2007 در جریان بازی‌های جام باشگاه‌های جهان در یوکوهاما، اعلام کرد که در سال 2008 از فوتبال خداحافظی می‌کند. در 7 مارس 2008، دو روز بعد از حذف میلان در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در مقابل آرسنال، در تصمیم خود تجدیدنظر کرد و گفت که می‌خواهد قراردادش را برای یک سال دیگر تمدید ‌کند.

در همین حال قراردادش را تا تاریخ 30 جون 2009 تمدید کرد. در 17 آوریل سال 2009 مالدینی اعلام کرد که در پایان فصل 09/ 2008 به طور حتم از فوتبال کنار می‌رود و اضافه کرد که بعد از آن در دنیای فوتبال فعالیت خواهد کرد، البته نه به عنوان مربی.

اولین حضور مالدینی در تیم ملی ایتالیا در تاریخ 31 مارس 1988 در مقابل یوگسلاوی بود که با نتیجه تساوی 1 بر 1 به پایان رسید. او از سال 1994 تا 2002 کاپیتان تیم ملی بود و با 126 بازی ملی، قبل از فابیو کاناوارو ( 122 بازی ملی )، رکورددار بازی در تیم ملی ایتالیا است.

نقطه اوج دوران فعالیت وی در تیم ملی، حضور در فینال جام جهانی 1994 ( شکست در مقابل برزیل ) و فینال جام ملت‌های 2000 اروپا ( شکست مقابل فرانسه ) می‌باشد. در جام جهانی 1990 در کشور خود، در مرحله نیمه نهایی، تیم ایتالیا مغلوب آرژانتین شد و جام جهانی را با کسب مقام سوم به پایان برد. مالدینی در مجموع با تیم ملی ایتالیا در چهار جام جهانی ( 1990، 1994، 1998، 2002 ) و نیز سه جام ملت‌های اروپا ( 1988، 1996، 2000 ) شرکت داشته است.

در سال‌های 1996 تا 1998 در تیم ملی ایتالیا تحت رهبری پدرش، چزاره مالدینی بازی می‌کرد. پائولو مالدینی پس از بدبیاری ایتالیادر جام جهانی 2002 که در مرحله یک هشتم نهایی با شکست برابر کره جنوبی از دور رقابت‌ها حذف شد، از تیم ملی کناره‌گیری کرد و بازگشت به این تیم برای جام ملت‌های 2004 و جام جهانی 2006 را رد کرد.
     
#1,362 | Posted: 7 May 2015 13:50 | Edited By: sepanta_7
آشنایی با پائولو مالدینی اسطوره جاودان ایتالیا




شهر میلان برای توریست هایی که به کلیساهای معظم آن وارد می شوند، برای هنرمندان زمانیکه راهی تالارهای مجلل هستند برای ارکسترهای بزرگ دنیا موقعی که بزرگترین فلارمونیک دنیا را تجربه می کنند و برای دیوانگان فوتبال معبد سن سیرو جذابیتهای فراوانی دارد.
اینجا یک نام، احترام تمام اهالی ورزشگاه را برمی انگیزد. او بدون هیچ توصیفی پائولومالدینی است. کسی که بنابرعقیده تیفوسی های روبه روی جایگاه سن سیرو بزرگترین سمبل تمام تاریخ است.
اما مالدینی چه کسی است؟
هر آنچه پائولو دارد: تولد 26/6/1968 محل تولد: میلان
قد: 186 سانتی متر، وزن: 85 کیلو
اولین بازی رسمی با پیراهن میلان: 20 ژانویه 1985 در سن 16 سالگی مقابل ادونیزه.
اولین بازی ملی: سال 1988 مقابل یوگسلاوی سابق
وضعیت تأهل: متأهل، دارای همسری ونزوئلائی به نام آدریان فوتسا و 2 فرزند به نام های کریستین و دانیل
اتومبیل موردعلاقه: فراری
درآمد خالص سالانه: 5/2 میلیون یورو
شیرین ترین خاطره ورزشی: فتح لیگ قهرمانان فصل 1994 همراه میلان.
تلخ ترین خاطره ورزشی: شکست در فینال جام جهانی 1994 مقابل برزیل.

شیرین ترین خاطره زندگی: به دنیا آمدن اولین فرزندش(کریستین) و همچنین انجام اولین بای همراه با پیراهن میلان.
تلخ ترین خاطره زندگی: مرگ پدربزرگش که به نوعی بزرگترین مشوقش محسوب می شد.
بزرگترین آرزوی فعلی: فتح هفتمین جام لیگ قهرمانان همراه با میلان و سعادت سلامتی اعضای خانواده( البته محقق نشد!)
افتخارات مالدینی: 7 اسکودتو(1988 و 1992و 1993و 1994و 1996و 1999و 2004) یک جام حذفی ایتالیا(2003) 4 سوپرکاپ ایتالیا(1994، 1993، 1996، 2004)، جام لیگ قهرمانان(1989و 1990و 1994و 2003)، 2 جام بین قاره ای:
(1989و 1990)
افتخار شخصی: مرد سال فوتبال اروپا در سال 1994 از نگاه مجله ورلدساکر او در طول دوران حرفه ای خود 4 بار از زمین اخراج شد.
پائولو با وجود اشتیاق زیادی که بری کسب موفقیت های ملی داشت در این عرصه یک ناکام بزرگ به حساب می آید. شکست دردناک مقابل آرژانتین ماردونا، آن هم در ناپل ادامه پیدا کرد.( در آن سال این منطقه اسطوره ای به نام مارادونا داشت، جنوبی ها به خاطر نفرت دیرینه از اهالی شمال خود را یک ایتالیایی ندانسته و به تشویق آرژانتین پرداختند) ایتالیای سوم جهان، در یورو 92 راه به جایی نبرد اما با پائولو به فینال جام جهانی 94 رسید ولی شکستی دیگر باز هم در ضربات پنالتی رقم خورد. جالب آنکه زولا با پنالتی هدر داده یورو 96 باز هم کام مالدینی را تلخ کرد. شکست در ضیافت پنالتی های فرنسه 98 و 20 ثانیه پایانی یورو 2000 و پرش یک اسیایی روی سر افسانه پیر، تمام تلخکامی های مالدینی است، اما چگونه پائولو از محلات قدیمی شهر سربرآورد و تبدیل به چهره ای ماندگار شد؟

با آمدن زاکه رونی اختیار عمل مالدینی بیشتر شد. میلان جدید اسکودتو را فتح کرد. این اولین باری بود که مالدینی به عنوان کاپیتان اسکودتو را فتح می کرد.
زاکه به عنوان اینتری اصیل همواره مالدینی را تحسین می کرد: او رهبر تیم من بود. هواداران واقعاً او را می پرستیدند. افتخار می کنم که مربی او بودم. مالدینی پی درپی قرارداد خود را تمدید می کرد. واقعیت زندگی این است. او هرگز سرمبلغ قرارداد چانه نزده هر چند بیشترین پول را دریافت کرده است.
جورجیو آرمانی سال 1994 مالدینی را به تبلیغ آخرین محصولاتش فرا خواند اما 5 سال بعد، تصمیم گرفت به نوع دیگری از این مرد ستایش کند. آرمانی گفت: پائولو زیباترین فرد برای پوشیدن بهترین لباس ها است که البته قبل از آن یک انسان نمونه است.
هرگز ندیدم او به خود مغرور شده یا حرکت ناپسندی از خود بروز دهد. در آن سالها مالدینی یکی از معدود اخراج های دوران فوتبال خود را تجربه کرد. این مرد با چند تزلزل کوچک در نوع بازی، باعث بلندشدن سر و صدای حاشیه سازان شد. آنها ادعا می کردند چزاره و پائولو به واسطه ارتباط خوبی که با مافیای فوتبال دارند همواره در متن حضور دارند! چندی بعد روبرتو بکاتینی یکی از مشهورترین ورزشی نویسان ایتالیا جوابیه ای به این مضمون داد: اگر مالدینی ها مافیایی باشند پس فوتبال ما تمام دارایی های خود را مدیون این دسته است!

به دوره حاضر می رسیم پائولو، بعد از آنکه رکورد بیشترین تعداد بازی ملی در ایتالیا را از آن خود نمود، این افتخار را تا مدت محدود در سطح جهان نیز در اختیار داشت. جام جهانی 2002 آغاز شده بود و کاپیتان قصد داشت در چهارمین جام خود عنوان جالب توجهی کسب کند اما به طور واضح از توان درخشش تهی شده بود. بازی مقابل میزبان و اشتباهات داوری تنها بهانه بود، بهانه ای که ایتالیایی ها را از فکرکردن به اشتباه مالدینی دوست داشتنی، فارغ می کرد، آنها نمی خواستند سقوط قهرمان خود را مشاهده کنند.
خبر و تیتر روز بعد، مطبوعات ایتالیا را ترکاند. مالدینی از تیم ملی خداحافظی کرد! التماس و خواهش به سوی او روانه شد اما همان طور که مالدینی یک بار تصمیم گرفت فوتبالیست شود و بهترین شد. حالا نیز می خواست این قضیه را پایان دهد که داد. او راجع به اتخاذ تصمیمش گفت:" احساس کردم توانایی ادامه دادن را ندارم. من عمری در تیم ملی بودم و به افتخار بزرگی نرسیدم، تا کی می توانستم تیم ملی را با خود به ذلت ببرم؟ اما کاپیتان در اولدترافورد لیگ قهرمانان را بالای سر برد تا ناکامی تیم ملی را جبران نماید. اسکودتو فصل 2004 بار دیگر از آن میلان شد. ژانویه 2005 از راه رسید و مالدینی در بیستمین روز آن ماه، بیستمین سالگرد حضور در میلان را جشن گرفت. نامش مالدینی است و لقبش مترادف با افتخاری تمام نشدنی. اما سال 2005 سالی بدون افتخار بود. نائب قهرمانی در سری آ به همراه لیگ قهرمانان فصلی که هیچ دستاوردی برای کاپیتان نداشت.

مالدینی دیگر به سبک دوران جوانی میلان را(MELOVE) نمی دانست اما در یکی از تاریخی ترین بردهای دربی میلانو با 6 گل شاهد خردشدن همسایه بود. عطش تهاجمی بهترین مدافع چپ فوتبال ایتالیا سیری ناپذیر بود. مالدینی ادعا می کند حتی پس از این پیروزی نیز از خود بی خود نشده است. به طور کلی پائولو علیرغم اینکه آدمی احساساتی است اما در نوع عکس العمل هایش وسواس زیادی دارد. کمتر کسی خوشحالی مفرط یا ناراحتی شدید پائولو را در چهره اش خوانده است. برد فصل 2001 می توانست مرهمی بر زخمهای بی پایان مالدینی در رده ملی باشد. شکست در فینال یورو 2000 برای کاپیتان تیم ملی بسیار گران تمام شد. او با یادآوری این خاطرات گفت: در آغاز جام کمتر کسی روی موفقیت ایتالیا حساب می کرد اما ما کم کم،" چهره" یک مدعی را به خود گرفتیم. در بازی نیمه نهایی مقابل میزبان خوش شانس بودیم. این بار پنالتی ها به دادمان رسید. من پنالتی خود را در حساس ترین مقطع از دست دادم اما خوشبختانه هلند آنقدر خرابکاری کرده بود که خللی به پیروزی ما وارد نشد و به فینال رسیدیم تا دقیقه 93 پیروز بودیم.
برای اولین بار در طول عمر خود قبل از سوت پایان تصور به دست گرفتن جام به سرم افتاد و همین موضوع تاوان سختی به دنبال داشت. در پایان بازی حتی نای بلندشدن از زمین را نداشتم. تصمیم بدتر چند روز بعد گرفته شد که بدترین ضربه بود: اخراج دینوزوف!

او مربی بزرگی بود. گمان می کنم برلوسکونی در این امر دخالت داشت. هیچ کس به ترکیب یک تیم موفق دست نمی زند. اگر احساس مالدینی نسبت به زوف اینگونه است، در مورد پدرش از این نیز شدیدتر است. پدر و پسر اواخر فصل 2001 در میلان بار دیگر به هم رسیدند. مالدینی احساس می کرد بازیکنان میلان به خاطر او به چزاره احترام می گذاشتند. او به خاطره ای اشاره کرد: هنگامی که چزاره مربی تیم ملی بود، بازیکنان در غیاب من او را تمسخر می کردند. من متوجه این امر می شدم اما به روی خود نمی آوردم. تیم سبک آشکارا مرا آزار می داد. احترام هر شخص در وهله اول باید ناشی از رفتارهای خود او باشد نه عوامل بیرونی. سرمربیگری چزاره در میلان دوام زیادی نداشت. مالدینی کم کم به فکر خروج از دیدارهای ملی بود اما تصمیم گرفت جام جهانی 2002 را به عنوان آخرین آزمون ملی خود با موفقیت پشت سر بگذارد، هر چند این رویا سرابی بیش نبود.
     
#1,363 | Posted: 7 May 2015 13:55
مالدینی در جام جهانی ۱۹۹۰


     
#1,364 | Posted: 7 May 2015 13:58
مالدینی در جام جهانی ۱۹۹۰


     
#1,365 | Posted: 7 May 2015 14:05
مالدینی در جام جهانی ۱۹۹۴


     
#1,366 | Posted: 7 May 2015 14:06
مالدینی در جام جهانی ۱۹۹۴


     
#1,367 | Posted: 7 May 2015 20:35
مالدینی در جام جهانی ۱۹۹۸


     
#1,368 | Posted: 7 May 2015 20:47
مالدینی در جام جهانی ۲۰۰۲


     
#1,369 | Posted: 7 May 2015 20:48
مالدینی در جام جهانی ۲۰۰۲


     
#1,370 | Posted: 7 May 2015 20:50
مالدینی در جام جهانی ۲۰۰۲


     
صفحه  صفحه 137 از 241:  « پیشین  1  ...  136  137  138  ...  240  241  پسین » 
ورزش انجمن لوتی / ورزش / History of World Cup | تاریخچه جام های جهانی بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2019 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites