تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
ورزش

History of World Cup | تاریخچه جام های جهانی

صفحه  صفحه 146 از 241:  « پیشین  1  ...  145  146  147  ...  240  241  پسین »  
#1,451 | Posted: 16 May 2015 20:22
Giuseppe Meazza





پپینو در بیست و سوم آگوست سال 1910 در شهر میلان به دنیا آمد.

بیشتر دوران فوتبالی جوزپه پپینو مه آتزا در اینترمیلان گذشت. وی در دهه سی میلادی به ستاره اینتر تبدیل شده بود. پپینو در 365 باری که با پیراهن نراتزوری به میدان رفت 242 گل به ثمر رساند. بازیهای درخشان او در این دهه ایتالیا را به دو قهرمانی پیاپی جام جهانی رساند. وی در کنار جیوانی فراری، گیدو ماستی و ارالدو مونزلیو اولین بازیکنانی بودند که دو جام جهانی پیاپی را فتح کردند. جام جهانی 1934 در زادگاه جوزپه یعنی ایتالیا برگزار شد. آتزوری در پایان 120 دقیقه با نتیجه دو بر یک چکسلواکی را شکست داد و جام را درخانه نگه داشت. دوره بعدی در فرانسه برگزار شد. ایتالیا و کاپیتان مه آتزا در فینال مجارستان را با نتیجه 4-2 شکست دادند تا ایتالیا به دو قهرمانی پیاپی برسد.

مه آتزا دوران حرفه ای اش را به عنوان مهاجم نوک در سال 1927 و در تیم اینتر میلان آغاز کرد درحالی که فقط 17 سال سن داشت. با وجود سن کم وی در فصل دوم حضورش 33 گل به ثمر رساند و در فصل 1929-1930 به عنوان بهترین گلزن لیگ ایتالیا انتخاب شد. وی در دوران ورزشی اش دو بار دیگر این افتخار را کسب کرد.


9 فوریه 1930: پپینوی 19 ساله اولین بازی اش را برای تیم ملی برابر سوئیس انجام داد و توانست در همان بازی دوبار در دقایق 37 و 39 گلزنی کند. آتزوری در حالی این بازی را با نتیجه 4-2 به پایان رساند که تا دقیقه 19 با دوگل از حریف عقب بود. بازی بعدی تیم ملی در دوم مارس 1930 در فرانکفورت برگزار شد. آبی پوشان ایتالیایی آلمان را در خاک خودش با دوگل شکست دادند که یکی از گل ها را مه آتزا به ثمر رساند.

11 می 1930: ایتالیا در بوداپست مهمان مجارستان بود. مه آتزا تاریخ ساز شد. هت تریک پپینو و دو گل دیگر از بازیکنان ایتالیا نتیجه ای باورنکردنی را رقم زد. این اولین شکست مجارستان از زمانی بود که آن ها در بوداپست بازی می کردند.

25 می 1931: یک هت تریک دیگر از چوزپه باعث شد ایتالیا یک 5-0 دیگر را در تاریخ ثبت کند، این بار در برابر فرانسه.

در 15 بازی ملی اول، مه آتزا به عنوان مهاجم نوک ایفای نقش می کرد. اما سرمربی وقت آتزوری، ویتوریو پوتزو، جوزپه را به سمت راست متمایل کرد تا در کنار آنجلو شیاویو، ایتالیا به راحتی با هنرنمایی این دو بازیکن جام جهانی 1934 را فتح کند. جرقه این تصمیم در ذهن پوتزو در بازی 1933 در برابر آلمان زده شد. این بازی در شهر بولونیا برگزار شد و مه آتزا نشان داد توانایی بازی در پست جدید را نیز دارد. نتیجه نهایی 3-1 به سود ایتالیا شد. وی در جام جهانی گاهی سمت چپ به بازی گرفته می شد.

25 مارس 1934: ایتالیا در شهر میلان با 4 گل یونان را در مرحله انتخابی جام جهانی شکست داد. دوگل از آن چهار گل را مه آتزا به ثمر رساند. جام جهانی 1934 ایتالیا در حالی برگزار شد که پپینو در همه بازی های ممکن به میدان رفت. بازی آغازین ایتالیا در برابر ایالات متحده بود. آتزوری با نتیجه 7-1 آمریکا را در هم کوبید که آخرین گل را مه آتزا در دقیقه 89 وارد دروازه حریف کرد. در بازی نیمه نهایی ایتالیا و اتریش در حالی مقابل هم صف آرایی کردند که در ترکیب اتریش دو تن از بهترین بازیکنان آن زمان یعنی جوزف بیکان (راپید وین) و ماتیاس سیندلار (اف کی اتریش) دیده می شد. اتریش را در آن زمان قوی ترین تیم اروپا می دانستند. آن ها حتی چهار ماه قبل از جام جهانی توانسته بودند ایتالیا را در تورین با حساب 4-2 شکست دهند. چند ساعت قبل از شروع بازی آب زمین سن سیرو را فرا گرفت. اما مه آتزا به واسطه بازی هایش در اینتر بهتر از هر کسی دیگری به ابعاد و حالت زمین آگاه بود. وی در حالی که چهارمین بازی اش را در آن هفته انجام می داد یکی از مهاجمین اتریشی را از جریان بازی خارج کرد و خود را به محوطه جریمه اتریش رساند. دروازه بان حریف، پیتر پلاتزر برای دفع حمله جستی زد. توپ در فعل و انفعالات محوطه جریمه به انریکه گیتا رسید و او نیز تک گل بازی را به ثمر رساند.

10 ژوئن 1934: پنجاه و پنج هزار تماشاگر در ورزشگاه Stadio Nazionale PNF شهر رم بازی فینال بین ایتالیا و چکسلواکی را از نزدیک دیدند. در دقیقه 54 مه آتزا در حالی که در بازی قبلی مصدوم شده بود به خاطر انتقام از یک خطای سخت ضربه ای به پهلوی بازیکن حریف رادولف کرچیل وارد کرد. صدای اعتراض تماشاگران غوغا به پا کرد اما وی با جریمه داور رو به رو نشد. بعد از نود دقیقه دو تیم به تساوی یک یک رسیدند که بازی به وقت اضافه کشیده شد. در وقت اضافه شیاویو توانست به فرانتیسک پلانیچکا یکی از بهترین دروازه بانان جهان گل بزند. این گل در دقیقه 95 به دست آمد و ایتالیا قهرمان شد.

مه آتزا در تیم منتخب قرار گرفت و توپ طلای مسابقات را از آن خود کرد. توپ طلا به بهترین بازیکن فینال های جام جهانی تعلق می گرفت.

14 نوامبر 1934: بعد از پیروزی در جام جهانی مه آتزا با ایتالیا در برابر انگلستان قرار گرفت. این بازی به "جنگ هایبوری" معروف شد. انگلستان به دلیل کناره گیری از فیفا در سال 1928 در مسابقات جام جهانی 1934 شرکت نکرد. همه این مسابقه را فینال واقعی جام جهانی می دانستند. این مسابقه با حواشی زیادی همراه بود. بنیتو موسولینی به بازیکنان ایتالیا قول داده بود اگر انگلستان را شکست دهند به هر نفر یک ماشین آلفا رومئو به علاوه 150 پوند (تقریبا 6هزارپوند کنونی) بدهد. از سوی دیگر برای اولین بار در تاریخ بود که هفت بازیکن از یک تیم در تیم ملی بازی را شروع می کردند. فرانک موس، جورج میل، ادی هاپگود، ویلف کاپینگ، ری بُودن، تد دریک و کلیف باستین بازیکنانی آرسنالی بودند که در زمین تیم باشگاهی خود به مصاف ایتالیا می رفتند. علاوه بر این تمام بازیکنان انگلیسی بی تجربه بودند و کمتر از ده بازی ملی داشتند. استنلی متیوز، کلیف بریتون، جک بارکر و اریک بروک دومین بازی ملی خود را تجربه می کردند.

دقیقه یک بازی بود که خطای کارلو کرسولی به روی تد دریک انگلستان را صاحب یک ضربه پنالتی کرد و اریک بروک آن را از دست داد. در دقیقه دوم بازی پای لوئیز مونتی بازیکن ایتالیا در مواجهه با تد دریک شکست و ایتالیا مجبور شد ده نفره بقیه بازی را ادامه دهد. در آن زمان تعویض مجاز نبود. در ادامه نیمه اول بازی دماغ ادی هاپگود شکست و وی پانزده دقیقه از جریان بازی را از دست داد، زانوی ری بُودن آسیب دید، تد دریک ضربه ای از بازیکنان ایتالیا خورد و دست تد دریک نیز شکست. نیمه اول با دو گل از بروک و یک گل از دریک 3-0 به سود انگلستان خاتمه یافت. ایتالیا که بیهوده قهرمان جام جهانی نشده بود در نیمه دوم به خود آمد و با دو گل مه آتزا نتیجه را به 3-2 تغییر داد. نکته ای که نمی توان به راحتی از آن گذشت جریان خشن بازی بود. هرچند آتزوری بازی را واگذار کرد اما ایتالیایی ها از بازیکنان شان با عنوان "شیرهای هایبوری" یاد کردند.



در نهم دسامبر 1934 مه آتزا بار دیگر در برابر مجارستان به میدان رفت و توانست 25 مین گل خود را در 29 بازی اش به ثمر برساند تا با رکورد آدولفو بالونچیه ری برابری کند. وی در بازی بعدی مقابل فرانسه دو گل به ثمر رساند تا در صدر فهرست برترین گلزنان تیم ملی ایتالیا تا آن زمان قرار بگیرد.

در جام جهانی 1938 به میزبانی فرانسه، مه آتزا کاپیتان آتزوری بود و بار دیگر در همه بازی ها به میدان رفت. فشار بر روی ایتالیایی ها برای تکرار عنوان قهرمانی زیاد بود چرا که دیکتاتور وقت ایتالیا بنیتو موسولینی شمشیر را برای ملی پوشان از رو بست. وی تلگرامی با این عنوان برای مه آتزا فرستاد: "ببر یا بمیر!" اولین بازی برای ایتالیا بسیار سخت بود، آن ها در وقت های اضافی توانستند نروژ را با نتیجه 2-1 شکست دهند. پس از آن بازی جوزپه از ویتوریو پوتزو در خواست کرد تا اجازه دهد بازیکنان شب را به خوشگذرانی و استراحت بپردازند. پوتزو که این نیاز را احساس کرد جواب مثبت داد تا مقداری از خستگی تمرینات فشرده و طولانی بازیکنانش کم شود.


یکی دیگر از لحظات خاطر انگیز پپینو در جام جهانی 1938 گلی بود که به برزیل در نیمه نهایی زد. خطای دومینگو دا گیا به روی سیلویو پیولا مهاجم افسانه ای تیم ملی ایتالیا، آتزوری را صاحب یک ضربه پنالتی کرد. والتر دروازه بان برزیلی که به هیپنوتیزم کردن حریفان در زمان زدن پنالتی در برزیل شهرت داشت مطمئن بود می تواند ضربه مه آتزا را مهار کند. اما در لحظه ضربه اتفاقی باورنکردنی افتاد! کش شورت ورزشی مه آتزا به خاطر درگیری با مدافعان حریف پاره شده بود و در زمان حرکت به سوی توپ شورت وی پایین آمد! این اتفاق تاثیری بر پپینو نگذاشت، وی با یک دست شورتش را گرفت و توپ را با یک ضربه به سمت دروازه روانه کرد. توپ درحالی از والتر عبور کرد که دروازه بان برزیلی مشغول خندیدن بود. این گل که آخرین گل ملی مه آتزا بود ایتالیا را به دومین فینال متوالی جام جهانی فرستاد. در فینال نیز ایتالیا مقابل مجارستان صف آرایی کرد و با بازی درخشان مه آتزا، پیولا (دوگل) و کولاسی (دوگل) بازی با نتیجه 4-2 به سود آبی پوشان به پایان رسید.

مه آتزا نه سال پس از اولین بازی اش برای ایتالیا، آخرین بازی ملی اش را انجام داد. در 20 جولای 1939 ایتالیا در هلسینکی برابر فنلاند قرار گرفت و کاپیتان مه آتزا در آخرین بازی اش نیز طعم پیروزی (3-2) را چشید. پپینو در مجموع 53 بار برای آتزوری به میدان رفت و 33 گل به ثمر رساند. او تنها در 6 بازی ملی بازنده از زمین خارج شد.



مه آتزا در اولین بازی اش برای اینتر دو گل به ثمر رساند. وی تنها بازیکنی است که همچنان رکورد بهترین گلزن در اولین دوره بازیگری در سری آ را در اختیار دارد. وی در اولین فصل حضورش (1929-1930) 31 بار توپ را از خط دروازه حریفان عبور داد. یک سال قبل از این فصل چیزی به عنوان سری آ وجود خارجی نداشت و قهرمانی ایتالیا از دو لیگ شمال و مرکزی-شرقی، همراه با پلی آف پیگیری می شد. مه آتزا در آن شکل لیگ ایتالیا در سن 18 سالگی 29 بار به میدان رفت و 38 گل به ثمر رساند! او در دوبازی جداگانه 5 گل به ثمر رساند: یک بار 6 ژانویه 1929 برابر پیستوایز (Pistoiese) که بازی با نتیجه 9-1 به سود اینتر به پایان رسید و بار دیگر در 17 مارس 1929 برابر ورونا که اینتر با نتیجه 9-0 پیروز شد. در همان فصل چوزپه در بازی برابر ونزیا که در 12 می 1929 انجام شد 6 گل به ثمر رساند که بازی با نتیجه 10-2 به سود اینتر خاتمه یافت. مه آتزا در 27 آوریل 1930 صفحه تازه ای در تاریخ اینتر نگاشت. در آن تاریخ اینتر برای اولین بار در شهر میلان مقابل آ اس رم قرار گرفت و توانست حریف را با 6 گل در هم بکوبد. جوزپه 4 گل به ثمر رساند که سه گل اول او در سه دقیقه اول بازی به ثمر رسید!

در فصل 1933 مه آتزا با جیامپیرو کومبی (دروازه بان یوونتوس و کاپیتان وقت تیم ملی درجام جهانی 1934) شرط بندی کرد. کومبی معتقد بود هیچکس حتی مه آتزا نمی تواند او را دریبل بزند و گلی به ثمر برساند. وی که چند هفته قبل در تمرینات تیم ملی مغلوب ضربه قیچی زیبای جوزپه شده بود ادعا کرد که وی نمی تواند در یک بازی رسمی آن ضربه را تکرار کند. مه آتزا اما چالش وی را پذیرفت. در بازی بعدی اینتر با یوونتوس که در 25 می 1933 در شهر میلان برگزار شد مه آتزا دو گل بی نظیر به ثمر رساند. اولین گل او دقیقا شبیه برگردانی بود که وی در تمرین تیم ملی به کومبی زده بود، و برای گل دوم نیز چوزپه چندین مدافع یوونتوسی را جا گذاشت، کومبی را دریبل زد و توپ را در دروازه جای داد! کومبی نیز به سرعت از روی زمین برخواست و با او دست داد.

مه آتزا سه بار و در سال های 1930، 1936 و 1938 آقای گل سری آ ایتالیا شد. وی در مجموع 408 بار برای نراتزوری در رقابت های مختلف به میدان رفت و 284 گل به ثمر رساند. او همچنین مدت کوتاهی را در میلان، یوونتوس، وارس و آتالانتا بازی کرد. جوزپه در سال 1946 به عنوان بازیکن مربی به اینتر بازگشت. 17 بار به میدان رفت و دو گل به ثمر رساند. این دو گل آخرین گل های دوران بازیگری مه آتزا بود.

مه آتزا در 21 آگوست 1979 در سن 68 سالگی درگذشت. به گفته بسیاری از کارشناسان او یکی از نوابغ فوتبال در تمام تاریخ پر فراز و نشیب این ورزش بود. وی یکی از دو بازیکن ایتالیایی است که نامش در فهرست 25 بازیکن برتر قرن بیستم فدراسیون جهانی تاریخ و آمار فوتبال قرار دارد. ورزشگاه شهر میلان (سن سیرو) به افتخار مه آتزا به نام وی نامگذاری شده است.
     
#1,452 | Posted: 16 May 2015 20:25
جوزپه مه آتزا


     
#1,453 | Posted: 16 May 2015 20:27
جوزپه مه آتزا






     
#1,454 | Posted: 16 May 2015 20:38
Jürgen Klinsmann





یورگن کلینزمان (به آلمانی: Jürgen Klinsmann) (زادهٔ ۳۰ ژوئیه ۱۹۶۴ در گوپینگن بادن-وورتمبرگ) مهاجم اسبق و مربی سابق فوتبال آلمان است.

شهر کوچک گوپینگن واقع در جنوب بادن-وورتمبرگ زادگاه یورگن است، شهری که تمام خاطرات بچگی او مربوط به آن جاست. یورگن مانند خیلی از کودکان آن زمان آلمان با فوتبال در کوچه و خیابان آشنا شد، ۸ ساله بود که برای تیم محله‌شان فوتبال بازی می‌کرد جالب این که او روزها درس می‌خواند و بعد از مدرسه در نانوایی پدرش مشغول به کار می‌شد تا در آن جا روش پخت نان را فرا گیرد ولی اشتیاق به فوتبال والبته تشویق‌های والدینش هرگز مانع جدایی او از ورزش محبوبش نشد روزی دو ساعت آن هم در سخت‌ترین شرایط به تدریج از او یک پدیده می‌ساخت پدیده‌ای که بدها به یکی از جاودانه‌ترین ستارگان فوتبال آلمان و جهان بدل شد.

یورگن تا ۱۷ سالگی همچنان به صورت آماتور فعالیتش را در فوتبال ادامه داد تا اینکه وی در ۱۷ سالگی به تیم اشتوتگارت کیکرز در لیگ دسته دوم المان ملحق شد. در ابتدای کارش از سوی مربی تیم در همه پستها بازی گرفته شد (به جز دروازبانی). یورگن در ۶۱ بازی با پیراهن اشتوتگارت کیکرز موفق شد ۲۲ بار گلزنی کند وی همچنین در سال ۱۹۸۳ با به ثمر رساندن ۱۹ گل به عنوان آقای گل مسابقات دستهٔ دوم انتخاب شد تا همین عامل موجب بازشدن راهی به سوی ترقی برای او شود.

درسال ۱۹۸۴ وی به تیم اشتوتگارت می‌پیوندد و در اولین فصل حضور خود ۱۵ بار دروازهٔ حریفان را باز می‌کند. او در همین سال به عضویت تیم نوجوانان آلمان در می‌آید در سال ۱۹۸۶ کلینزمان در یک بازی ۵ گل به ثمر می‌رساند پیش از او تنها ده بازیکن موفق به کسب چنین افتخاری شده بودند در سال ۱۹۸۸ با به ثمر رساندن ۱۹ گل به عنوان بهترین گلزن بوندس لیگا معرفی می‌شود وی در همین سال به عنوان مرد سال فوتبال آلمان انتخاب شد در سال ۱۹۸۹ تیم اشتوتگارت با کلینزمان به فینال جام یوفا می‌رسد اما یاران مارادونا با شکست دادن این تیم قهرمانی را جشن می‌گیرند.

پس از درخشش در المپیک ۱۹۸۸ سران اینتر میلان دست به خرید ستارگان آلمانی زدند. آن ها کلینزمان، لوتار ماتئوس، آندریاس برمه، را به عنوان شاه مهره در اختیار گرفتند و موفق شدند که در سال ۸۹ فاتح اسکودتو گردند. در سال ۱۹۹۰ کلینزمان خود را به سرعت با شرایط فوتبال ایتالیا وفق می‌دهد و ۱۳ گل برای اینتر به ثمر می‌رساند. بعد از جام جهانی ۱۹۹۰، وی و تیم اینتر فاتح جام یوفا شدند و این اولین افتخار بزرگ باشگاهی او به شمار می‌رفت. ۹۵ بازی و ۳۴ گل آمار نسبتاً خوبی برای او بود.

کلینزمان بعد از اینتر راهی تیم موناکو شد و در اولین حضورش، موناکو به مقام دومی لیگ ۱ فرانسه رسید. پس از رسوایی رشوه خواری‌های المپیک مارسی و پس از رد صلاحیت، موناکو به مقام اولی لیگ رسید و در لیگ قهرمانان سال بعد جایگزین مارسی شد. به لطف گلزنی‌های کلینزمان موناکو به نیمه نهایی رفت اما در مقابل آ ث میلان شکست خورد، کلینزمان با ۴ گل زده در لیگ قهرمانان بهترین گلزن موناکو بود. فصل ۱۹۹۴–۱۹۹۳ همراه با مصدمیت بود و موناکو به مقامی بهتر از ۹ دست نیافت و کلینزمان شروع به انتقاد از نگرش تک مهاجم بازی کردن تیم کرد و سال بعد دست به اقدامی مهم زد. اقدامی که بعداً موجب آشتی ساکسونها با ژرمنها شد.

کلینزمان در سال ۱۹۹۴ راهی جزیره مه آلود و پایتخت همیشه بارانی شد تا برای سفیدپوشان تاتنهام بازی کند. انگلیسی‌ها که بر سر بسیای از مسایل همیشه با آلمان‌ها نزاع داشته و دارند! با انواع و اقسام توهین‌ها پذیرای این تازه‌وارد به کشورشان بودند. یکی از ورزشی نویسهای روزنامه گاردین عنوان مقاله جنجالی اش را چنین تیتر زد: چرا ما از کلینزمان متنفریم!

اما کلینزمان همیشه با خوش رویی و رفتار موقر و با گلزنیهایش پاسخ ساکسونها را می‌داد تا این که آخر فصل به عنوان مرد سال فوتبال لیگ جزیره انتخاب شد. همان روزنامه نگار روزنامه گاردین این بار در مدح او نوشت: چرا ما عاشق کلینزمان هستیم!

حتی تدی شرینگام کلینزمان را به عنوان الگوی ورزشی خود خواند[نیازمند منبع] اما این پایان قصه کامیابی‌های کلینزی نبود. وی وقتی که اعلام کرد قصد ترک لندن و بازگشت به وطن را دارد، با خیل عظیم هوادارانش مواجه شد که از او می‌خواستند تا در لندن بماند، اما کلینزمان با احترام به همه آنها راهی باواریا شد تا بار دیگر شاگردی قیصر فوتبال را بکند.


سال ۱۹۹۶ سالی پربار برای کلینزمان بود. تیم بایرن مونیخ با بهره جستن از مهاجمی مثل او در کنار پاپن فرانسوی و لوتار ماتئوس هم فاتح بوندسلیگا شد و هم قهرمان جام یوفا. کلینزمان در آن سال ۱۵ بار برای بایرن در اروپا گل زد تا رکوردی جاودانه را از خود به یادگار بگذارد، مجموع ۱۵ گل در ۱۲ بازی رکوردی که هنوز شکسته نشده است.


وی پس از آن راهی ایتالیا شد و سال‌های پایانی بازی اش را در سمپدوریا گذراند و سپس به طور قرضی به تاتنهام رفت و تیم با او از سقوط به دسته پایین‌تر نجات پیدا کرد و در سال ۱۹۹۸ با بازی در برابر ساوتهمپتون در روز پایانی لیگ برتر در کنار دوستان نزدیک و هوادارانش از مستطیل سبز خداحافظی کرد.

در سال ۱۹۸۷ وی همراه با تیم ملی فوتبال آلمان به آمریکای جنوبی سفر می‌کند و اولین بازی ملی خود را مقابل برزیل انجام می‌دهد. این بازی با نتیجهٔ ۱–۱ به پایان رسید. کلینزمان همراه با تیم ملی آلمان بازی‌های خوبی را در جام ملت‌های اروپا سال ۱۹۸۸ انجام می‌دهد و همراه با تیم المپیک این کشور در سئول مدال برنز المپیک را دریافت می‌کند. وی در این سال به عنوان مرد سال فوتبال آلمان انتخاب شد.

جام جهانی ۱۹۹۰ در سرزمین چکمه برگزار شد و این ژرمن‌ها بودند که توانستند بر بام جهان بایستند. کلینزمان در این سال با تیم پر ستارهٔ آلمان با شکست آرژانتین و دیگو مارادونا در فینال جام را در ایتالیا نصیب خود می‌کنند و قهرمان جهان می‌شوند کلینزمان دراین جام ۳ گل زد در همین سال کلینزمان بعد از زلزله رودبار و منجیل با مردم مصیبت زده این شهرها ابراز همدردی کرد و جزء معدود فوتبالیست‌های حرفه‌ای بود که برای کمک به مردم این منطقه گام برداشت البته فدراسیون فوتبال ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه و پیش از بازی ایران و آلمان با اهدای تابلو فرش به کلینزمان حرکت انسان دوستانه او را پاسخ داد.


در سال ۱۹۹۲ در جریان رقابت‌های جام ملت‌های اروپا در سوئد نیمکت نشین می‌شود اما پس از مصدومیت رودی فولر بار دیگر به ترکیب اصلی تیم راه می‌یابد. آلمان به دیدار فینال راه می‌یابد اما در مقابل تیم شگفتی‌ساز دانمارک شکست می‌خورد.


جام جهانی ۱۹۹۴ با درخشش یورگن در مرحله گروهی آغاز شد. او در سه باز گروهی چهار گل زد و سبب صعود تیمش به مرحله یک‌هشتم شد. در مقابل بلژیک یکی از گل های تیمش را زد و در پیروزی ۳–۲ درمقابل بلژیک تأثیر گذار بود. اما در یک چهارم ژرمن ها با شکست برابر بلغارستان راهی خانه شدند. کلینزمان با ۵ گل زده بهترین مهاجم آلمان در جام بود و در همین سال به عنوان مرد سال فوتبال آلمان انتخاب شد.

در جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ آلمان با کاپیتانی کلینزمان با پیروزی در مقابل دیدگان ۷۶۰۰۰ تماشاچی ورزشگاه ومبلی انگلستان در ضربات پنالتی انگلیس را می‌برد و در فینال با دو گل الیور بیرهوف در مقابل تک گل پاتریک برگر چک را شکست می‌دهد. تیم ملی آلمان موفق شد برای سومین بار فاتح جام ملت‌های اروپا شود تا کاپیتان کلینزمان جام خوش نقش اروپا را از دستان ملکه انگلستان دریافت کند. کلینزمان با ۳ گل زده بهترین گل زن تیمش بود.


جام جهانی ۹۸ با گلزنی های یورگن و الیور بیرهوف آغاز شد ولی آلمان در مرحله یک‌ چهارم مغلوب کرواسی می‌شود. خیره به نقطه‌ای نامعلوم، مغموم و ناراحت در حالی که پیراهن حریف که در پایان بازی عوض کرده بود را روی شانه‌اش انداخته و به رختکن باز می‌گشت.

این آخرین حالت یورگن کلینزمان مهاجم سابق تیم ملی آلمان است که علاقه‌مندان از او در ۴ ژوئیه ۱۹۹۸ و در استادیوم لیون به خاطر دارند. حالتی که با دوران پرافتخار بازیگریش همخوانی نداشته است. شکست ۳ بر صفر مقابل کرواسی در مرحله یک چهارم پایانی جام جهانی ۹۸ پایانی ناامیدکننده برای ژرمن‌ها در آن سال بود. اما به هر حال زندگی باید بگذرد و اکنون کلینزمان به عنوان دومین نفر از مهاجمان بزرگ فوتبال آلمان در دهه قبل، بعد از رودی فولر عنان کار تیم ملی را بر عهده گرفته و در اندیشه بازسازی تیمی مقتدر برای جام جهانی ۲۰۰۶ به میزبانی کشورش است.


کلینزمان از ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۴ و زمانی که ۴۰ سال داشت از سوی فدراسیون فوتبال آلمان به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال این کشور منصوب شد و به همراه الیور بیرهوف و یوآخیم لو تصمیم گرفت تا تیم ملی آلمان را در کشور خودش قهرمان جهان کند.

به جرات می‌توان گفت یورگن کلینزمان به عنوان یک مربی در کنار زمین فعالیتش کمتر از بازیکنان نبود. حرکاتی که در زمان شادی به هنگام گل زدن تیم یا حرکاتی که در زمان ناراحتی و افسوس به خاطر گل خوردن انجام می‌داده بسیار معروف است. کمتر مربی بوده که بتواند به اندازه کلینزمان به هوا بپرد یا تک تک بازیکنان را بعد از بازی بغل و سرشان را نوازش کند. کمتر مربی بوده که وقتی توپ به بیرون زمین می‌رفته به دنبال توپ برود و آن را به بازیکنان بدهد. او پس از اینکه با تیم جوان آلمان توانست در مقابل برزیل بازی را با نتیجه مساوی یک بر یک به پایان برساند توانست تیم ملی آلمان را در مقابل تیم ملی اتریش پیروز از زمین بیرون آورد. سرمربی تیم ملی فوتبال آلمان چند ماه مانده به برگزاری مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶ مورد انتقادات شدید از سوی رسانه‌ها، سیاستمداران و ورزش دوستان قرار گرفت. بخصوص پس از شکست ۴ بر ۱ تیمش در مقابل تیم ملی ایتالیا در اول مارس ۲۰۰۶ در معرض انتقادات بیشتری قرار گرفت. در جام جهانی ۲۰۰۶، عملکرد تیم کلینزمان باعث خاموش شدن منتقدان شد ۳ برد در دور اول برابر کاستاریکا و لهستان و اکوادور و سئود به عنوان تیم اول، پیروزی ۰–۲ در مقابل سوئد در مرحله یک هشتم نهای و شکست آرژانتین در در ضربات پنالتی با حساب ۴–۲، در نیمه نهایی در روز ۴ ژوئیه در مقابل ایتالیا در ۹۰ فوتبال به نتیجه ۰–۰ رسیدند و در دو وقت اضافه ۱۵ دقیقه با نتیجه ۲–۰ مغلوب ایتالیا شدند و در بازی رده‌بندی با پیروزی ۳–۱ در برابر پرتقال به مقام سومی قناعت کردند. یورگن کلینزمان در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ در حالی که آلمان را به مقام سومی جهان در جام جهانی ۲۰۰۶ رساند، استعفاء داد این در حالی بود که همه از او خواهش می‌کردند در سمت خود باقی بماند همان‌هایی که در ماههای اولیه کار کلینزمان در روزنامه‌ها تیتر زدند: کلینزمان قاتل است! کلینزمان در حالی که تیم ملی فوتبال آلمان روزهای بسیار بدی را می‌گذراند توانست با مربیگری خوبش آلمان را به یکی از بهترین تیم‌های فوتبال جهان تبدیل کند. تیمی که بیشتر بازیکنان آن جوان و زیر ۲۲ سال می‌باشند. با مربیگری یورگن کلینزمان، لوکاس پودولسکی بهترین بازیکن جوان جام جهانی و میروسلاو کلوزه آقای گل در این رقابتها شد. او حتی بعد از استعفاء نیز حمایت خود را از تیم ملی فوتبال آلمان قطع نکرد و با حمایت او، میشائیل بالاک به تیم چلسی پیوست.

یورگن در ژوئیه ۲۰۰۸ به عنوان سرمربی بایرن مونیخ انتخاب می‌شود و در لیگ قهرمانان نتایج خوبی می‌گیرد. بایرن در دور اول به عنوان تیم اول صعود می‌کند و در یک هشتم نهای نتیجه‌ای شگفت‌انگیز ۵–۰ در دور رفت و ۷–۱ در دور برگشت و در مجموع ۱۲–۱ اسپورتینگ لیسبون را شکست می‌دهد اما در مقابل تیم آماده بارسلونا در نیوکمپ ۴–۰ مغلوب و در دور برگشت در آلیانز به نتیجه ۱–۱ و در مجموع ۵–۱ حذف می‌شود. در بوندس لیگا تیم فوتبال بایرن مونیخ در ورزشگاه خانگی آلیانز آرنا مقابل شالکه ۰۴ تن به شکست یک بر صفر می‌دهد و نمی‌تواند خواست های سران بایرن را بر آورده کند و با توجه به شکست تیم در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا برابر بارسلونا باشگاه بایرن مونیخ یورگن کلینزمان را تنها پس از یک فصل حضور در این تیم، از سمت سرمربیگری تیم فوتبال این باشگاه برکنار کرد.کلینزمان از سال ۲۰۱۱ سرمربی تیم ملی فوتبال ایالات متحده است.او ساکن جنوب کالیفرنیا است، همسرش Debbie Chin یک آمریکایی چینی-تبار است، و مفسر ورزشی فوتبال شبکه‌ای اس پی ان آمریکا است.

     
#1,455 | Posted: 16 May 2015 20:44 | Edited By: sepanta_7
یورگن کلینزمن در جام جهانی ۱۹۹۰


     
#1,456 | Posted: 16 May 2015 20:50 | Edited By: sepanta_7
یورگن کلینزمن در جام جهانی ۱۹۹۴


     
#1,457 | Posted: 16 May 2015 20:52 | Edited By: sepanta_7
یورگن کلینزمن در جام جهانی ۱۹۹۴


     
#1,458 | Posted: 16 May 2015 20:54 | Edited By: sepanta_7
یورگن کلینزمن در جام جهانی ۱۹۹۴


     
#1,459 | Posted: 16 May 2015 21:11 | Edited By: sepanta_7
یورگن کلینزمن در جام جهانی ۱۹۹۸


     
#1,460 | Posted: 16 May 2015 21:11 | Edited By: sepanta_7
یورگن کلینزمن در جام جهانی ۱۹۹۸


     
صفحه  صفحه 146 از 241:  « پیشین  1  ...  145  146  147  ...  240  241  پسین » 
ورزش انجمن لوتی / ورزش / History of World Cup | تاریخچه جام های جهانی بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2019 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites