تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
شعر و ادبیات

اشعار ترکی

صفحه  صفحه 7 از 56:  « پیشین  1  ...  6  7  8  ...  55  56  پسین »  
#61 | Posted: 3 Feb 2012 16:16


گئتمك ايسته ييرسن بهانه سيز گئت
اوياتما مورگولو خاطيره لري
سسين همين سسدير، باخيشين اوگئي
گئديرسن سسين ده ياد اولسون باري

سن دنيز قوينونا آتيلميش چيچك
اوستونه دالغالار آتيلاجاقدير
ساختا محبتين ، ساختا سند تك
نه واختسا اوستونده توتولاجاقدير
يوللار تك دوشه نيب آياقلارينا
سنه يالواريممي ؟! بو مومكون دئيل
قويمارام قلبيم تك وقاريم سينا
آلچاليب ياشاماق عومور- گون دئيل
دئميرم سن اوجا بير داغسان اييل
دئميرم علاجيم قاليبدير سنه
نه سنده محبت قارا پول دئيل
نه من ديلنچي يم ال آچيم سنه
گئتمك ايستييرسن او يول اودا س
بیر جوت گوز باخاجاخ آرخانجا سنین
گئتدين مي ؟ نه واخسا دونمك ايسته سن
تيكانلي ياستيغا دونه جك يئرين
گگئتمك ايسته ييرسن نه دانيش نه دين
یوخ اول اوزاقلار تک دوماندا چنده
نه ييمي سئوميشدين دئيه بيلمدين
اينديسه يوز عيب گورورسن منده



قصد رفتن داري، بي بهانه برو
خاطره هاي افسانه اي را بيدار مكن.
صدايت همان صداست ، نگاهت بيگانه
اكنون كه ميروي بهتر كه صدايت هم بيگانه گردد.
توبسان گلي پرت شده در آغوش دريا،
موجها از روي تو خواهند غلطيد.
عشق دروغين تو ، چون سند ساختگي
هميشه بر ظاهرت حفظ خواهدشد.
چو راه ها ، بزير پاهايت بيفتم و التماست كنم
- اين امكان ندارد!
اجازه نخواهم داد وقارم نيز مانند قلبم بشكند،
چون حيات با ذلت ، زندگي نيست.
نمي گويم كه تو چو كوه بلندي ، سر فرود آر
نمي گويم كه تنها علاج مني.
نه محبت براي تو پول سياهي است
ونه من گدايم كه دست پيش تو بگشايم.
قصد رفتن داري ، راه باز و جاده دراز
جفتي چشم نگران تو خواهدبود.
رفتي !، اگر خواهي كه برگردي
جايگاهت متكايي پر از تيغ خواهدبود.
قصد رفتن داري ، هيچ مگو
دور شو، مانند دوردستها ، محو در مه
عاشق كدامين حسنم شدي و نتوانستي بگويي
حال صد عيب از من باز ميگويي.



     
#62 | Posted: 3 Feb 2012 16:18


واقتين دگيرمانندا داش اريدي قم اولدي
تاريخه آتّخيميز قايدي لوزوم اولدي
دوننين حقيقتي بو گون ترس يوزوم اولدي
نه دن يوزولماسين كي ، آخي دونيا فيرلانير

چوخ اوولوقلار ايچينده چوخ اوولاري اوولادم
آشيب داشان آرزومو من آرتخ جيلولادم
من آتامي اوتميشم مني اوتر اولادم
بو بئله ده اولمالي ، آخي دونيا فيرلانر

دونن دوز ساندقمي بوگون ايري سانيرام
بعضا اولور اوزومدن اوزومي اوغورلانيرام
هر ييل باشقا آرزونون باشنا فيرلانيرام
نه دن ده فيرلانميوم ، آخي دونيا فيرلانير

چوخ اييلن گورميشم اييلمين باشلاري
سولار دورولدي گوردوك ديبينده كي داشلاري
عونوانني ده يشدي دوننين آلقشلاري
نيه ده دييشمه سين ، آخي دونيا فيرلانير

نه جه دونر بو دوران نه جه دونر بوگرديش
تازيلارين اوسونه دوشانلاردا گولرميش
دونيا بينا اولاندان هرشي ده ييشلرميش
ده ييشمه سين نيلسين ، آخي دونيا فيرلانير

ابدي ني دونيادا من ابدي سانماديم
بير آتيشه توتوشدوم مين آتيشه يانماديم
بت لر گلدي ده گدي بيرنه اينانماديم
نه يه اينانماليام ، آخي دونيا فيرلانير

فيرلاندخ جان بودونيا يوخدان دونوب وار اولوب
قورويان چشمه لر ده سولار ينه جار اولوب
بو دونيانن خيري ده شري ده تيكرار اولوب
نيه تيكرار اولماسين ، آخي دونيا فيرلانير

مين مين ييللر بو دونيا بئله جه فيرلانسادا
بيريووانين بولبولي مين بوداغا گونسادا
آيلار ييللار فصيللر بيربيرني دانسادا
ديشمزدي عقيد ه م ، چوخدا دنيا فيرلانير

نه قده در ايستيورسا مين اوقده فيرلانا
قارشيما گاه شر چيخا گاه خيير دغرلانا
چرخي فللك ايستيور لاب ترسينه تولانا
عقيده مي هيچ نيه ده ييشمرم من ينه


خاره شد، شن در گذار اين زمان
باطل تاريخ گشته ارمغان
واقع ديروز اينك لامكان
حكم ثابت بوده اصل قادمان
چونكه دوِّار است چرخ آسمان

بس نگاران را به چنگ آورده ام
بس اميدم را به رنگ آورده ام
كودكم را بهر جنگ آورده ام
جمله بايستي نمايد آن چنان
چونكه دوِّار است چرخ آسمان

دي ثوابم ، حال باشد برخطا
گه كنم گم خويشتن را در قفا
دم بدم دارم اميدي نو نوا
چون نباشم هردمي با يك نشان
چونكه دوِّار است چرخ آسمان

طاغيان را ديده ام بس سر به زير
رود در دل سنگها دارد اسير
اصل ثابت ماند و عنوان شد اجير
كي نگردد وي اجير حاكمان
چونكه دوِّار است چرخ آسمان

عمرها چرخيده اين كون ومكان
پشه هم خندد گهي بر اژدران
در تغير هست كار اين جهان
واژگونه چون نگردد ، برچه سان؟
چونكه دوِّار است چرخ آسمان

من نگفتم جاودان بر هر لشي
سوختم اما نه با هر آتشي
بت هزاران شد، نگشتم بت كشي
بهر چه ايمان بيارم بر بتان
چونكه دوِّار است چرخ آسمان

نيستي را هست آمد جانشين
چشمه هاي خشك را جوشان ببين
نيك و بد تكرار ميگردد يقين
چون نگردد نو به نو نيك و بدان
چونكه دوِّار است چرخ آسمان

سالها گردش كند گر كائنات
بلبلي گر هرزه گرد صد جهات
منكر نوروزباشد گر نبات
من بر ايمانم بمانم جاودان
گرچه دوِّار است چرخ آسمان

چرخ دنيا گر بگردد بيشمار
نيكيم را گر فرو بلعد شرار
گر فلك تغييردارد هرقرار
من ندارم دست از ايمان جان
گرچه دوِّار است چرخ آسمان



     
#63 | Posted: 3 Feb 2012 16:18


ای حوسن ده یوسف زمانه
رحم ائیله فقیر و ناتوانه
بیر آن سنی گؤرموینده یاریم
افغانی یئتیررم آسمانه

افلاکه کمند آتدی سن سیز
هر آه کی چکدیم عاشقانه
یاقوت لبینده کی تبسم
سالدی گئنه کؤنلومو گمانه
اون دؤرد گئجه لیک بیر آی اوزون تک
به لله کی گلمییب جهانه
گاه قان تؤکر و گاه ایچر قان
او سرو قده بودور نشانه
حیران گؤرونجه آی جمالین
اولدو گئنه عشقده فسانه

ای در زیبائی یوسف زمانه
به فقیر و ناتوان رحم کن
یاریم اگر تو را یک لحظه نبینم
فغانم را به آسمان می رسانم
بی تو به افلاک کمند انداخت
هر آه عاشقانه ای که کشیدم
تبسمی که در لب یاقوتت هست
باز دلم را به گان انداخت
رخ همانند ماه شب چهارده ات
به خدا که مثالش به دنیا نیامده
گاهی خون می ریزد و گاه خون می نوشد
نشانه آن قد سروت این است
حیران تا جمال مثال ماهت را دید
باز در عشقت تبدیل به افسانه شد



     
#64 | Posted: 3 Feb 2012 16:19


اسرار دئلیم خلقه نمایان اولدو
هر دلبره ایسته دیم باخام قان اولدو
بو دهر دنی ده بس کی محنت چکدیم
قددیم بوکولوب مثال چوگان اولدو

ساقی بو قدیر خیالدان حاصیل نه ؟
بو رنج و غم و ملال دن حاصیل نه ؟
دور باده گتیر گردشه ، بیر جام یئریت
بو بیهده قیل و قال دن حاصیل نه ؟

...

ائتدین بو گئجه عجب ثواب ای ساقی
وئردین یئنه ریندانه شراب ای ساقی
وئر باده کی آخرت گونو ائیله مه سین
الله سنی اهل عذاب ای ساقی ...

...


اسرار دلم پیش خلق آشکار شد
به هر دلبری که خواستم بنگرم خون به پا شد
در این دنیای دون بس که محنت کشیدم
قدم خم همچو چوگان شد

...

ساقی حاصل این همه فکر و خیال چیست ؟
حاصل این همه رنج و ملال چیست
برخیز و باده بیاور و جامی برکش
حاصل این قیل و قال بیهوده چیست ؟

...

ای ساقی امشب عجب ثوابی کردی
باز رندانه شرابم دادی
باده ای ده که در آخرت
خدا اهل عذابت نکند



     
#65 | Posted: 3 Feb 2012 16:20


جفا چکیب اوزاق یوللار گلمیشم
اینجیدیبدیر آیاغیمی یول منیم
هر دم – هر دم سن یادیما دوشنده
گئدر گؤزلریمدن قانلی سئل منیم

داغ باشینی دومان آلدی قار توتدو
بولبول اؤلدو ، اونون یئرین سار توتدو
یازدی حارامزادا ، یارین یار توتدو
باشا چالیر ، قوهوم قارداش ائل منیم

یوز جور ایله بیر باغ سالدیم اؤزومه
قوهوم قارداش تیکان اولدو گؤزومه
هر نه ائدم بیر باخمازسان سؤزومه
ائوی یانمیش ، بیر اوزومه باخ منیم

« خسته قاسیم » دالدالاردان باخان یار
قیزیل گول لر دال گردنه تاخان یار
منی گؤروب قاش قاباغین ییخان یار
*اوزو دؤنموش ، بیر یانیما گل منیم


مال من

جفا کشیده ، راهی طولانی آمده ام
راه پایم را ازار داده
هر دمی که تو به یادم می افتی
اشک خون جاری می شود از چشمانم

بالای کوه مه آلود و بر برف شد
بلبل مرد و سار جایش نشست
حرامزاده ای نوشت که یارت یاری دیگر گرفت
ایل و طایفه سرکوفتم می زنند

با صد جور و جفا باغی ساختم
ایل و اقوام خاری به چشمم شدند
هر چه کنم نگاهم نمی کنی
خانه خراب لبخندی به من بزن

خسته قاسم ، یاری که از گوشه کنار نگاهت می کند
یاری گه گلهای محمدی بر گردنش می آویزد
یاری که با دیدن من اخم می کند
روی برگشته لحظه ای کنارم بیا


*اوزو دؤنموش یک نوع نفرین است مثلن آرزوی زشت شدن یار یا بی ریخت شدنش . اینجا "روی برگشته" معنی شده.



     
#66 | Posted: 3 Feb 2012 16:21


آلله دان قاناد ایسته دیم / بختیار وهابزاده




آللاه دان قاناد ایسته دیم
آللاه منه خیال وئردی
بو قانادلی خیال منه
یاشاماغا ماجال وئردی


آللاه دان فرح ایسته دیم
آللاه منه کدر وئردی
بو کدریم قدریمه
تامام باشقا قدر وئردی

آللاه دان عاغیل ایسته دیم
آللاه منه اوره ک وئردی
بو اوره ک منیم عمرومه
غم اوستونه غم گتیردی

آلله دان دؤزوم ایسته دیم
آللاه منه غضب وئردی
من آللاه دان رحم ایسته دیم
منه بوللو عذاب وئردی

من آللاه دان حق ایسته دیم
ظولمونو گئن بول ائیله دی
عذابلارین کوتانینا
او سینه می یول ائیله دی



از خدا بال خواستم
خدا به من خیال داد
این خیال بالدار
برای زندگی فرصتی داد

از خدا شادی خواستم
خدا به من غم داد
غم بر سرنوشتم
سرنوشتی دیگر داد

از خدا عقل خواستم
خدا به من دل داد
ان دل بر عمر من
غم روی غم آورد

از خدا تحمل خواستم
خدا به من خشم داد
من از خدا رحم خواستم
به من عذاب فراوان داد

من از خدا حق خواستم
ظلمش را فراوان کرد
بر خیش عذابها
سینه ام را هموار کرد



     
#67 | Posted: 3 Feb 2012 16:23


شاه ختایی مقامی

بير بلادان قاچيبان يوز مين بلايا اوغراديم
بير زامان شاد اولماديم درد و بلايا اوغراديم
قان يوتوب هر لحظه بير درد و بلايا اوغراديم
نئيله ييم ائى دوستان من بىوفايا اوغراديم
شول فلكين گرديشى٫ هئچ وقت منى شاد ائتمه دى
خسته كؤنلوم بير بلادن٫ غمدن آزاد ائتمه دى
آيرى دوشدوم قووم و قارداشدان منى ياد ائتمه دى
من تكين بخت-ى قارانى خانه ويران ائتمه دى
نئيله ييم ائى دوستان٫ من بى وفايا اوغراديم؟

گؤرسه لر احواليمى هر موبتلا ييغلار منه
آه و ناله مدن يانيب شاه و گدا ييغلار منه
دال ائديپ بيگانه لر هر آشينا ييغلار منه
رحم ائديب هر مفلس و هر بينوا ييغلار منه
نئيله ييم ائى دوستان٫ من بى وفايا اوغراديم؟

ائى خودايا ائيله دين غمدن صنوبرى نه حال
هئچ موسلمان اولماسين من تك غم ايچره موبتلا
لوطف ائديب يا خيضر-ى پئيغمبر مدد ائت سن منگا
قالميشام دار و فنا ايچره گيريفتار و بلا
نئيله ييم ائى دوستان٫ من بى وفايا اوغراديم؟


بهر فــرار از یک بلا ، افتــــاده ام در صد بلا
ناشــاد مــاندم هرزمــان ، با درد وآلام و بلا
خون خوردم اندردل بسی،درموج غمهاغوطه ور
گوئیــد با هر دوستی ، گشتم اسیــــر بی وفا

از گردش چرخ فلک، ناشاد ماندم هر زمان
با قلب مملو از غم و بیداد ماندم هر زمــان
در بند و دور از یاد هر، آزاد ماندم هر زمان
در حسرت یک خانه آباد ماندم هر زمــان
گوئید با هر دوستی ، گشتم اسیــر بی وفا

برحــال زارم می کنی ، گریه اگر بینی مرا
از نالـه ام سوزد دل شهزاده و پیــر گـدا
گرید براحوال دلــم ، بیگـانه و هر آشنــا
آرد بحالم رحم دل ، هر مفلس و هر بینــوا
گوئید با هر دوستی ، گشتم اسیـر بی وفـا

قد صنوبرسـای من ، از غم شده لام ایــخدا
هرگز نگردد مسلـمی چون من به غمها مبتلا
ای خضر پیغمبر مـدد ؛ برحال من لطفی نمـا
افتــاده ام مهــجور در آلام و اصــــرار بلا
گوئید با هر دوستی ، گشتم اسیــر بی وفـا



     
#68 | Posted: 3 Feb 2012 16:24


آنی لار اؤلوملو ، آنی لار آجی
ساعاتلار قورتولماز ، ساعاتلار آغیر
شوشه‌نین تَرینه گؤزوم تیکیلب
دیه‌سَن کوچه‌یه قارا قار یاغیر


بو چیلله گئجه‌سی ، بو قیش آخشامی
باخیرام گِئد به گِئد کؤلگَم اوزانیر
سئوگی‌سیز یاشاماق عادت اولاندان
اؤزومدن کِئچرکن کؤلگم یوبانیر

بیر نفر بویلانیب کِئچمیشلریمدَن
آرزو مَزاریندان باخیر صاباحا
اوزونده بیر داملا دنیز گؤیه‌ریر
شوشه‌نین تریلَن آخیر صاباحا

ایچینده ائله‌بیل حیات گؤونه‌ییر
یازیق اَللَریله گؤزون اُوکالیر
کوچه‌دن کِئچیر او سَس‌سیز، سَمیرسیز
آغارمیش سؤزونده غمیم ایز قالیر

حَیَط‌ده نه یازیق اؤلوم ته‌له‌سیر
اُتاقدا دووارلار یامان داریخیر
نیسگیل‌لر دونیاسی ...‌ـ آمان یِئل اَسیرـ
باشیما اوچارکن ئه‌ویمی ییخیر

چیلله‌نین شاختاسی بورویور منی
دیلیمده سؤزلریم دوْن آتماقدادیر
جان آتیر بیر نفر سنه یئتیشسین...
بو سَفَر بو یول‌دور کی چاتماقدادیر!

بِئله بیر زاماندا ، بِئله بیر آندا
اوچورام خیالدا سَنه گَلیرم
گَزیرَم آردینجا یوللار اوزونون
روحوملا بو حالدا سَنه گَلیرم

گئجه‌نی سوواراق ، گؤنَش دوغارکَن
ایکی کؤلگه‌ییدیک خَلق آراسیندا
بیریمیز حوزونلو بیریمیز آسلی
ایکیمیز دیدرگین دیل یاراسیندان...

تبریزین سوْن قیشین خاطیرلادیقجا
بیر سویوق اؤشوتمه بیزی تیتره‌دیر
"*وئرگول"‌لر دونیاسی بیزی آیریلدیر
نه‌بیله‌ک یاشاماق نه دندیر ، نه‌دیر؟!

ایکیمیز آردیجیل آیاقلاشیریق
دوستاقدان دوستاقا آیاق قویماغا
یئنه‌ده باخیریق ... بورا... تبریزدیر
آنی‌لار مزاری... نه وار دویماغا...؟

تاریخی اونودماز ، نیسگیلی آغیر
بیر یانان "ستارخان" باخیر تبریزه
بیر یانان "باقیرخان" قاییدیب گلیب
ائشیدیب اؤلموشوک ... آغلاییر بیزه!

بیرداها دؤنوروک کِئچَن گؤنلره
گؤزلردن ائله‌بیل آرازدیر آخیر
بو شَهَر ، بو سئوگی ، بو سوْن طالِعیم
اونودور منی‌ده.... یالنیز بوراخیر.

گلیرم اوزومله ساعات آلتی‌دا
"ساهات میدانینا" گؤزوم ساتاشیر
نه گؤنلر سورموشم بوردا کِئچن‌لر
باخدیقجا ، دویدوقجا... گؤزوم قاماشیر

ایچیمدن بیر سرین یئل اَسمه‌ک‌ده‌دیر
ایز قویوب آرزولار آیاقلاریمدا
دیلیمه گلمه‌دَن سونونجو پاییز
آتامین آدی‌دیر دوداقلاریمدا... :

آتالار ناغلیندا یاتسادا بختیم
اویاندیم حیاتلا قارشی‌یا چئخدیم
دوورالار دالیندان دیرچه‌لیب باخدیم؛
ساغیمی کوْرلادیم ، سولومو یئخدیم

ایچیمده هؤووشنه ، سسیمده قورخو
اؤزومو ... اؤزومله اینان بولدوروب
آغلاییر ، هونکورور اوخشاییر منی
قلبیمده بیر آرواد آرین اولدوروب!

آنلیمین یازغی‌سین یازدیران زامان
طالعیم قارادان قارا یازیلمیش
آرزولار یئرینه یازیق قلبمیده
بیر درین ، داریشیق قبیر قازیلمیش

منده ایللر بویو بیر قوجا... قری
اوغلونون یاشی‌دک نیفرت یاشادیر
ایچیمده او یازیق هایخیریرمنه:
ـ سنی بوندان بری قیسمت یاشادیر!ـ

اولدوزدان اولدوزا اوزون گئجه‌لر
یولونو ایزلیرم اوزون گئجه‌لر
بیلیرسَن بو اوچ‌-‌بئش گونلوک حیاتدا
نئجه سن‌سیزلیرم اوزون گئجه‌لر

ائله‌بیل گؤزومدن اولدوز اَله‌نیر
هر گئجه بیر اولدوز گؤیومدن آخیر
قورخودان دؤرد اَللی تَله‌سیک روحوم
طالعی قوجاقلیر ، منی بوراخیر

دییرلر آرزولار قورتولان زامان
انساندا دویغولار عقله یوکسه‌لیر
آرزوسون بیتیرمیش اینسان ‌نه‌دندی
عاغیل سیز، دویغوسوز گؤزیاشین اَلیر؟

عدالت اومورام سنین سؤزوندن
آغلیرام ائلیمه ، قارا باغلارا
قلبیمی باغلیرام آیاقلارینا
کونلومو وئریرم اوجا داغلارا.

سئوگیلیم حیاتیم قورتولان زامان
بیر گؤیرچین منی سنه گوتورور!
بو یانیق اورگیم اللرین کیمی
حیاتی توتدوقجا ... منی اوتورو

نه یازیق طالعیم ، نه ایوالیم وار
بیرگؤنوم یاسلی دیر، بیریسی پای سیز
آما تکجه سَن‌سَن آییم اولدوزم
یاشاماق اولارمی اولدوزسوز ، آی‌سیز؟

عاشقیق سازیلا سوزو بیرله‌شیب
یادیما گتیریر او... چنلی بئلی
سؤزلریم توکولور غزل‌لریمه
اوستومه یئل اسیر؛ ائلیمین یئلی!

بیر آددیم یئرده‌یم بیرسی گؤیده
گلیرم یئنه‌ده من سنه ساری
اورگیم تلسمه یورو یوللاری
بوسفر باسارام باغریما یاری

سسیمی دویدوقجا آتا داغلاریم
آنامین یوردوندا حوزون محو اولور
اوتاقدا عکسینی چکندن بری...
سنی گؤرجَک منیم گؤزلریم دولور.

گلیرم بو سحر سنین اوستونه
نئجه یول یورقونو سفری خوشلار
نئجه یار بسله‌ین دؤزَر آجی‌یا
اینتیظار چَکَن گؤز خبری خوشلار...

یوخوما گلیرسن اؤلوم دیریلیر.
دیلمه گلیرسن حیات یارانیر.
اؤزـ اؤزه ساتاشیر یئنه گؤزوموز
ساعاتلار یوبانیر ، زامان دایانیر.


خاطرات ؛ پر از مرگ ، خاطرات ؛ پر از تلخی
ساعتها ؛ پایان ناپذیر ، ساعتها؛ سنگین
چشمهام به عَرَق روی شیشه دوخته شده
انگار داره تو کوچه برفِ سیاه می‌باره

توی این شب یلدا توی این ابتدای زمستون
نگاه میکنم: رفته ـ رفته سایه من داره بلندتر میشه
از وقتی زندگیِ بدونِ عشق عادت شده
از خودم که میگذرم سایه‌م یه جا توقف میکنه.

یه نفر از گذشته‌هام سربلند کرده
از مزار آرزوها به فرداها نگاه میکنه
توی صورتش یه قطره دریا سبز میشه
با عَرَق روی شیشه به فرداها جاری میشه

توی وجودش انگار زندگیه که داره میسوزه
بیچاره با دستاش داره چشماشو میماله
از کوچه بدون هیچ سرو صدایی رد میشه
توی حرفهایِ سفید شُدَش غم منه که رَد پا میمونه

حیف که توی حیاط مرگ عجله داره
توی اتاق چقدر دیوارها دلتنگی میکنن
دنیای حسرتها... وای که داره باد میاد ؛
وقتی روی سرم آوار میشه خونه‌مو ویران میکنه

سرمای شدید یلدا احاطم میکنه
حرفام روی زبونم درحال یخ بستنه
یه نفر داره جون میده تا به تو برسه
اینبار این خودِ راهه که درحال رسیدنه

توی یه همچین وقتی ، توی یه همچین زمانی
پرواز میگنم ... توی خیالم میام سمتت
دنبالت همه راهها رو میگردم
توی این حال با روحم میام سمتت

درحالیکه شب‌رو به پایان میرسوندیم؛
دو تا سایه بودیم بینِ مردم
یکیمون غمگین ، یکیمون اسیر
هردومون ؛ آواره از زخم زبونها

هر بار یاد آخرین زمستون تبریز می‌افتیم
یه تَب و لَرزِ سرد مارو میلروزنه
دنیای "ویرگول ها " بینمون فاصله میندازه
ما که نمیدونیم زندگی چیه ، برای چیه؟

با عجله هردومون هم قدم میشیم
واسه اینکه از یه زندان به یه زندان دیگه پا بزاریم
داریم بازم نگاه میکنیم اینجا تبریزه
مزار خاطره‌ها ... جایی که چیزی نیست برای حس کردن.

تاریخش فراموش نشدنی ، حسرتهاش سنگین
از یه طرف "ستارخان" داره به شهر نگاه میکنه
از اون سمت "باقرخان"‌‌ـه به تبریز برگشته
شنیده ما مُردیم داره برامون اشک میریزه.

یه بار دیگه به روزای رفته برمیگردیم
انگار از چشمامون "ارس"‌ـه که داره جاری میشه
این شهر ، این عشق ، این آخرین طالع
منو هم فراموش میکنه و تنها میذاره

ساعت شش عصر ، دارم باخودم راه میرم
چشمم به "میدان ساعت" می‌افته
چه روزهایی که اینجا نداشتم
درحالیکه نگاه میکنم و چشمام میسوزه

توی وجودم یه باد سرد درحال وزیدنه
آرزوها توی قدمهام نشون شدن
آخرین پاییز ، قبل از اینکه به زبونم بیاد ؛
اسم پدرم‌‌‌ـه که روی لبهام نقش میبنده

اگه توی داستانهای اجدادم بختم خواب بود
بیدار شدم و با زندگی رو در رو شدم
از پشت دیوارها بلند شدم و نگاه گردم؛
هرچی سمت راستم بود ویران کردم ، هرچی سمت چپم بود داغون کردم

درونم پُر از دلواپسی ، صدام پُر از ترس
انکار خودمرو با خودم نصف کرده...
داره گریه میکنه ، هق هق میزنه ، برام عزاداری میکنه...
توی قلبم یه زنی شوهرش‌رو کُشته.

روزی که سرنوشت منو داشتن مینوشتن
طالعم از هر سیاهی سیاهتر نوشته شد
یه قبر عمیق و تنک کنده شده
به جای آرزوها توی قلب بیچاره من

توی وجودم سالهاست که یه پیرزن
اندازه سن پسرش نفرت پرورش میده
اون بیچاره درونم داره فریاد میزنه و به من میگه؛
ـ بعد از این فقط قسمته که تورو زنده نگه میداره ـ

از ستاره تا ستاره شبهای بلند
چقدر انتظار تورو میکشم هر شب
میدونی که توی این زندگی پنج شش روزه
چقدر حس بی‌تو بودن دارم توی این شبها

انگار توی چشمام ستاره‌ها دارن الک میشن
هر شب یه ستاره توی آسمونم خاموش میشه
روحِ عجولم از ترسش چهار دستی...
تقدیرو در آغوش میگیره، منو رها میکنه

میگن زمانی که آرزوها تموم می‌شن
توی‌ِ وجود انسان حِسها به منطق تبدیل میشه
اما انسانی که آروزهاش‌رو به پایان رسونده
برای چی بدون تفکرو احساس داره اشک میریزه؟

از نوشته‌هات انتظارِ عدالت دارم
دارم برای ایل خودم و "قره باغ" هاش گریه میکنم
قلبم رو به پاهاش ...
و دلم رو به کوههای بلند می‌سپارم

عزیزم روزی که زندگیم به پایان میرسه
یک کبوتر منو برای تو میاره
درست روزی که دل سوختم مثل دستام
زندگی‌رو میگیره و منو رها میکنه

چه سرنوشتی ، چه اقبالی دارم
یه روزم عزاداره یکی دیگه بیهوده
اما تنها تویی ماه و ستاره‌ی من
مگه میشه بدون ماه و ستاره زندگی کرد؟

شعر و ساز "**عاشیق" یکی شده
به یاد من میاره "***چنلی بئل" هارو
حرفهام میریزه توی غزلهام
به روم باد میوزه... باد ایل و تبارم

یه قدم روی زمینم یه قدم در آسمان
بازهم دارم سمت تو میام...
دلِ من عجله نکن این مسیر رو طی کن
اینبار یارم را در آغوش میگیرم

هر بار که کوههای پدری‌ام صدای منو حس میکنن
در سرزمین مادریم اندوهها از بین میرن
از روزی که توی اتاقم عکس تورو کشیدم
هر بار بهت نکاه میکنم چشمام پر از اشک میشه.

این سحر دارم میام سمت تو:
همونجوری که خسته‌ی راهها سفر رو دوست داره
همونجور که انسانِ در آرزویِ یار تلخی هارو تحمل میکنه
و همونطوری که چشمهای منتظر خبر رو دوست داره

به خوابهام میای مُرده‌ی من زنده میشه
بر زبونم میای زندگی خلق میشه
چشمامون بازهم به هم می‌افته...
ساعتها می‌ایستن، زمان متوقف میشه.



     
#69 | Posted: 3 Feb 2012 16:29


الله / بختیار وهاب‌زاده




ایدراک دا یول آچمیش گئجدن گوندوزه الله
گولدورمه سن اوز گونلووی گولمز ئوزه الله
دونیایه شفق لره کیمی تانریم سه په لنمیش
قلبین گوزی یانمازسا گورونمز گوزه الله

الله بیلیریک جیسم دئیل ، بس نه دیر الله
ان یوکسک اولان حاقدا حقیقت ده دیر الله
دوندون سا ،ته کامیل ده ، گوزلیک قاباغین دا
درک اد بو تعجوب ده، بو حیرت ده دیر الله
بیلدیک بیلیرک گیزلی دیر اینسانداکی قودرت
هرکس اونی فهم ادمه سه عاجیزدیر او البت
اینسانن ازل بورجو دیر اینسانغا حورمت
اینسانغا حورمت ده ، لیاقت ده دیر الله
گرجک ده بودور گیزلی دی هر ذره ده وحدت
بیر ذره ایچه ن کول له ، قووشماق اولی نییت
گوردوک لریمیز ظاهیری دیر بطنه نوفوذ ائت
باطین ده کی ، جوهرده کی ، فیطرت ده دیر الله
فیطرت ده یاتر سوزده ، سوزون اوز یوکی فیکریم
سئچمیش سئچه جک دایما توک دن توکی فیکریم
من بیر آغاجام یارپاغی سوزلر، کوکی فیکریم
سوزلرده دئیل سوزده کی حیکمت ده دیر الله
اینسان ، تپه دن دیرناناغا سن آرزو دیلئک سن
لفظینده دویوم سوز ، فقط عیشقین ده مه لک سن
ظولمون اوزونه حاق دئیلن سیل له نی چکسن
سیل له نده موهورلنمیش او غیرت ده دیر الله
جاهیل ائلر آلچاق لیغا اوز قلبینه ین مز
وجیدان نان اگر دونسه ده خیری نن او دونمز
ظولمته ، جهالت ده ، عداوت ده گورونمز
ایلغاردا ،صداقته، موحبت ده دیر



از تیرگی شب به سحر راه نماید
در عالم اداراک ، خداوندی عالم
گرشاد نسازی تو دل خویش،نسازد
خوشنود ترا ، خالق زیبایی عالم
چون نور شفق در همه گیتی بپراکند
ذرات هنرمندی بخشندگی خویش
دیدار میسر نشود بهر دلی تا
روشن نکند سینه زتابندگی خویش
دانم که نه جسم است خدا، چیست بگویم
در قله اوصاف حقیقت بنشسته
در شعشعه نور سماوات بجویش
عشقیست که حق،خویش بدان پیکره بسته
از حیرت زیبایی دنیا ، چو بماندی
انگشت تعجب به دهن ، چون یخ بیجان
در عمق همان حیرت خود نیک نظر کن
یابی تو بکرات نشان از شه سبحان
دانم که نهان است توانایی انسان
دانستن این نکته بود ساده و آسان
حرمت به اساس بشریت کند انسان
وان رب تعالی بنماید ره ایمان
وحدت بنهفته است به هر ذره عالم
مجموعه ذرات جهان ، کلمه توحید
ظاهر بگذار و به اساس سخن اندیش
زین فکر نمایی تو بیان کلمه توحید
ذکر سخنم صورت ملموس تفکر
فکر است مبین و فلق باطن وظاهر
گفتار چو برگ است مرا فکر چو ریشه
در فکر نهفته است حق طیب وطاهر
انسان که خورد غوطه به دریای تمنا
آلوده به نفس است ولی سیرت زیبا
بر گونه شیطان چو زند سیلی ایمان
در قدرت آن ضربه بود خالق دنیا
جاهل به عمل پستی خود را بنماید
وابستگی و سستی خود را بنماید
خالق نه به ظلمت که به نور وبه صداقت
جود وکرم وهستی خود را بنماید



     
#70 | Posted: 3 Feb 2012 16:31


این شعر زیبا را شهربانوی عزیز برای شش‌مین سال‌گرد شیندخت هدیه کرده. با تشکر از زحمات همیشگی این عزیز.

بوراخ اللریمی داها
الیم الینده اوشودو
آیریلیق زامانی گلدی
بو دا آللاهین ایشیدی
سن اوزومه باخا – باخا
یازما هر ایشی گوناها
اللریندن اوچدو داها
سئوگی بیر فرصت قوشویدو
..
هوچ بیلدین می نه لر چکدیم؟
سنلی واختدا دا تکیدیم
اول آخیر گئده جکدیم
بو عشق حسرته توش ایدی
..
بیر آد داشییریق ایندی
« یوخ » دئمه دیک کیم نه دئدی
هر کس منه سئوگیلیدی
هر کس ده سنه کیشیدی
..
سؤندوردون قلبیمده اودو
بیر گونلوک سئوگیدیر آدی
بلکی سنه باهار اولدو
آمما منیم چون قیشیدی
..
بوراخ اللریمی داها
الیم الینده اوشودو
طالع بیزی گرروشدوردو
بودا آللاهین ایشیدی



دستم را رها کن


دستم را رها کن دیگر
دستم در دستت سرد شد
زمان جدائی رسید
این هم کار خدا بود
..
در حالی که نگاهم می کنی
هر چیزی را به حساب گناه ننویس
از دستهایت پر کشید
عشق پرنده فرصت بود
..
هیچ فهمیدی چه کشیدم
با تو هم من تنها بودم
اول و آخرش رفتنی بودم
این عشق همراه حسرت بود
..
اسمی را همراه داریم
به هیچ کس نه نگفتیم
هر کسی سوگلی من است
هر کسی یار تو هست
..
آتش دلم را خاموش کردی
اسمش عشق یک روزه است
شاید بهار تو بود
اما زمستان من بود
..
دستم را رها کن دیگر
دستم در دستت سرد شد
زمان جدائی رسید
این هم کار خدا بود



     
صفحه  صفحه 7 از 56:  « پیشین  1  ...  6  7  8  ...  55  56  پسین » 
شعر و ادبیات انجمن لوتی / شعر و ادبیات / اشعار ترکی بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2020 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites