تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
شعر و ادبیات

Orfi Shirazi | عرفی شیرازی

صفحه  صفحه 30 از 61:  « پیشین  1  ...  29  30  31  ...  60  61  پسین »  
#291 | Posted: 17 May 2012 16:35
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۲۸۷ »



بیار باده که جانم دمی ز ناله بر آید
هزار زمزمه از دل به یک پیاله بر آید

بشوی نامهٔ دانش، بجو رسالهٔ مستی
بود که فال مراد تو زین رساله بر آید

بنوش جامی و آسوده شو ز وسوسهٔ غم
چه غم خوری که چه سان کارت از حواله برآید

مچش که شعبدهٔ میزبان دهر بلند است
اگر به زهرنیالوده یک پیاله برآید

بدین جمال اگر بگذری به سوی گلستان
ز گلبنش گل و برگ هزار ساله برآید

به مطلبی نفکندست سایهٔ همت، عرفی
که از قبول دعاها ز دست هاله برآید

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#292 | Posted: 17 May 2012 16:35
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۲۸۸ »



کسی به دور محبت خمار خم نکشد
که در کشد قدح زهر، درد هم نکشد

تو را عبادت و مارا محبت ای زاهد
بهل که کار به نادانی قلم نکشد

بسوز برهمنا سبحهٔ دیدهٔ ناقوس
که ننگ نسبت ما دیر چون حرم نکشد

چو دود سینهٔ من سایه بان زند فردا
ز آفتاب قیامت کسی الم نکشد

همان به است که عرفی به بزم درویشان
سفال جوید و منت جام جم نکشد

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#293 | Posted: 17 May 2012 16:36
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۲۸۹ »



بهشت خاص شما زاهدان، نماز کنید
درون روید به فردوس و در فراز کنید

فساد صحبت ناجنس در مقام خود است
پس از مصاحب ناجنس احتراز کنید

ز زیر جلوهٔ هستی نیاز می بارد
به جلوه گاه عدم در شویم، باز کنید

نه جای خواب خموشی است ، صیدگاه جهان
حدیث واقعهٔ کبک و شاهباز کنید

مصاحب غم عرفی شوید، اگر خواهید
که استماع سخن های جان گداز کنید

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#294 | Posted: 17 May 2012 16:36
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۲۹۰ »



به رغم توبهٔ من چون لبت پیاله بنوشد
به روی گرم تو ساقی، که خون توبه نجوشد

بهای گوهر یوسف، کسی خود او نشناسد
همان به است که او را کسی به او نفروشد

کسی به بندگی آرد، که در شمایل طاعت
در بهشت ببندد و به روی خویش نپوشد

غبار کوچهٔ راحت به دامنش ننشیند
لباس درد تو بر هر که روزگار بپوشد

نگویمت که مزن تیغ جور بر دل عرفی
رضا بده که پس از مرگ در لحد بخروشد

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#295 | Posted: 17 May 2012 16:36
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۲۹۱ »



دلم ز گوشهٔ گلخن به طوف باغ آمد
مگر خزان شده وقت نوای زاغ آمد

به بلبلان چمن بعد از این که گوش کند
که عندلیب قفس دیده ای به باغ آمد

دلیل خانه سیاهی آفتاب این بس
که آفتاب در این خانه با چراغ آمد

مگر وظیفهٔ عرفی نداده باده فروش
که سوی صومعه مخمور و بی دماغ آمد

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#296 | Posted: 17 May 2012 16:37
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۲۹۲ »



مگر لب تو قرین شراب می گردد
که آب در دهن آفتاب می گردد

چگونه حرف غم آرم به این حیا بر لب
که شعله می زند آنجا و آب می کردد

چنان ز روی تو دیدم گل مراد امشب
که زهر گریه به چشمم گلاب می گردد

ز بس خیال تو آرد هجوم بر چشمم
به گرد هر مژه صد آفتاب می گردد

دلت به من ده، به روی کرشمه ریز و ببین
که از تو دل مردم خراب می گردد

چه آتش است ندانم به سینهٔ عرفی
که دوزخ از نفس او کباب می گردد

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#297 | Posted: 17 May 2012 16:37
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۲۹۳ »



برهمن کیشم، که صدقم طعنه بر اصحاب زد
طاق آتشخانه ام صد خنده بر محراب زد

مرحبا ای عشق گلبانگی که بی آشوب تو
عافیت خوش تکیه ها بر بالش سنجاب زد

موج توفان سایه هر گه بر سر کشتی فکند
مُنعم از بهر تسلی ،تکیه بر اسباب زد

کو گلاب کفر تا بر چهرهٔ ایمان زنم
گر تهی از هوش گشت و تکیه بر محراب زد

خضر آب زندگی نوشید و عرفی خون دل
این منور شعله گردید، آن قدح بر آب زد

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#298 | Posted: 17 May 2012 16:37
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۲۹۴ »



از پی صید دگر، تا بجهاندی سمند
ذوق رهایی نیافت، آهوی سر درکمند

در ره عشق ای بلا، مهلت گامی بس است
جان سلامت روی، باد فدای گزند

رو که ستم می کند، بر من آرام دوست
دل که فراغش مباد، سینه که بر ما درند

مانده طبیب اجل، عاجز و حیرت زده
همنفس ساده لوح، گو که بسوزد سپند

دوش که طاعتکده، مجمع بیگانه بود
رخصت جامی نداد، محتسب بالوند

تا دلم از جام قرب، یافته کیفیتی
ننگ خمار منست، نشأء عشق بلند

تا به حریم وصال، هم نفس عرفی است
خون لبم می چکد، عاقبت از زهرخند

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#299 | Posted: 17 May 2012 16:38
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۲۹۵ »



دوش از پیش نظر، چون غمش از دل برود
چه کنم آه، که یک دم ز مقابل برود

تا ابد ناوک کاری خورم و جان ندهم
دشمنی گر نکند بخت، که قاتل برود

چون رود غمزهٔ او تیغ زنان، از دنبال
نیم بسمل عجبی نیست که بسمل برود

به وداع که مرا می بری ای دل، بگذار
گر بمیرم من و جان از پی محمل برود

ننگ آن صید زبونم، که چو در صیدگهی
به غلط کشته شود، ننگ به قاتل برود

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#300 | Posted: 17 May 2012 16:38
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۲۹۶ »



گر محبت حمله بر ناموس کفار آورد
برهمن را سبحه در گردن به بازار آورد

درمیان گریهٔ مستانه غرقم، شحنه کو
تا شراب آلوده هستم، بر سر دار آورد

گر خجل باشد ز ایمان، لذت کفرش حرام
عابدی کش زلف اودر قید زنار آورد

زین که عالم کفر گیرد، کی در آرد سر به تیغ
گر دل شیدای موسی، تاب دیدار آورد

قحط حسن چون تویی، بگشود برقع لاجرم
روزگار هجر یوسف را به بازار آورد

عابدان گویند با شب زنده داری فیض هاست
کو کسی کاین مژده از دل های بیدار آورد

عجز را ذوقی ست، عرفی، تا شدم زنهار جوی
ور نه کو زخمی که از دردم به زنهار آورد

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
صفحه  صفحه 30 از 61:  « پیشین  1  ...  29  30  31  ...  60  61  پسین » 
شعر و ادبیات انجمن لوتی / شعر و ادبیات / Orfi Shirazi | عرفی شیرازی بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2020 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites