تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
شعر و ادبیات

Orfi Shirazi | عرفی شیرازی

صفحه  صفحه 57 از 61:  « پیشین  1  ...  56  57  58  59  60  61  پسین »  
#561 | Posted: 18 May 2012 09:27
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۵۷ »



اگر آرایش از دکانچهٔ ناموس بستانی
سر آویل تذرو و حلهٔ طاووس بستانی

نگیری هیچ اسباب ترنم، در ضرر افتد
همه هیهات برداری، همه افسوس بستانی

چراغت از دل آتش پرستان گر شود روشن
در اندازی درآتش سبحه و ناقوس بستانی

ادب از دست بگذاری و سودای وصال او
به لعلش جان دهی در آستانش، بوس بستانی

هر آن سرمایهٔ مقصود نایاب تر، عرفی
نجویی گر دهندت قدر نامحسوس بستانی

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#562 | Posted: 18 May 2012 09:28
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۵۸ »



تا بدانی که دوستدار کشی
نکشی چون من، ار هزار کشی

تا کی از عشوه نیم مستان را
بشکنی جام و در خمار کشی

آتشم زن که زنده گردم باز
گر چو شمعم هزار بار کشی

تا به کی این عروس عصمت را
عقد بندی و در کنار کشی

عشق را شو، که خویش را ترسم
در شبیخون روزگار کشی

در قیامت کند گل افشانی
بلبلی که در بهار کشی

ترسم ای عشق مهربان که مرا
سر به زانوی غمگسار کشی

مردم از شوق، ای دعا وقت است
که کشی تیغ و انتظار کشی

منت قتلم ار کنی قسمت
دو جهان را به زیر بار کشی

به تماشا طلب ترحم را
عرفی خویش را چو زار کشی

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#563 | Posted: 18 May 2012 09:28
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۵۹ »



من صید غم عشوه نمایی که تو باشی
بیمار به امید دوایی که تو باشی

لطفی به کسان گر نکند عیب بگیرند
غارت زدهٔ مهر و وفایی که تو باشی

مردم همه جویند نشاط و طرب و عیش
من فتنه و آشوب بلایی که تو باشی

ای بخت ز شاهی به گدایی نرسیدیم
در سایهٔ میمون همایی که تو باشی

از بس که ملایک به تماشای تو جمعند
اندیشه نگنجد به سرایی که تو باشی

خورشید به گرد سر هر ذره بگردد
آن جا که خیال تو و جایی که تو باشی

عرفی چه کند گر به ضیافت بردش وصل
با نعمت دیدار گدایی که تو باشی

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#564 | Posted: 18 May 2012 09:28
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۶۰ »



نه شکیب توبه از می، نه ادب ز ما به مستی
که به چین زلف ساقی بکنم دراز دستی

چو کشی ز ناز لشکر، تو بگو فدای من شو
که گران نمی فروشد، به تو کس متاع هستی

چه عقوبت است یا رب، من عافیت گزین را
نه گمان زود مردن، نه امید تندرستی

همه نقد جنس ایمان، به تو بر فشاندم اکنون
تو و ننگ آن بضاعت، من و عیش و تنگدستی

ره طاعت تو یا رب، که رود چنانکه شاید
چو نیاید از برهمن، به سزا صنم پرستی

گلهٔ نیامدن ها، گل وعده هاست، ور نه
به همین خوش است عرفی، که تو نامه ای فرستی

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#565 | Posted: 18 May 2012 09:29
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۶۱ »



گمان دارم که این درد و تحمل می کند کاری
بگو با گل که استغنای بلبل می کند کاری

دل دانای شهر ما به کفر جزء تسلی شد
که باور داشت هرگز کان تزلزل می کند کاری

به صلح دل چه کوشی، صبر کن گر یار باز آید
غم فرصت مخور کاین جا تعلل می کند کاری

بهشتی پروران ای دل، متاع هستی یی بنمای
که با بی همتان عرض تحمل می کند کاری

دل بلبل به هر بادی هزاران راز می فهمد
نپنداری که ناز و عشوهٔ گل می کند کاری

اگر با مهر افزایی، غرور افزاید ای سرکش
تغافل کن که با عرفی تغافل می کند کاری

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#566 | Posted: 18 May 2012 09:30
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۶۲ »



چندم ای نالهٔ سحر بکُشی
هر دم از آتش دگر بکُشی

دَرِ این دودگه دلا در بند
چندم از آه بی اثر بکُشی

این که پروانگی کنم، ترسم
کاتشم را به بال و پر بکُشی

نامه ام سنگ را بگریاند
ای فلک مرغ نامه بر بکُشی

کُشتی از غمزه اهل عالم را
بعد از این غمزه را مگر بکُشی

تا کنم چون چراغ شام بلا
زنده سازی و در سحر بکُشی

چون کسی اهل درد، عرفی را
چشم دارم که بیشر بکُشی

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#567 | Posted: 18 May 2012 09:30
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۶۳ »



تا خون نخوری چاشنی درد ندانی
تا دل ندهی آن چه به من کرد ندانی

تا بوی گلی نشنوی و کم نکنی ناز
آشفتگی باد چمن گرد ندانی

تا سر نشود خاک به جولانگه معشوق
بر سرمه مقدم شدنی گرد ندانی

ذوق غم معشوق به بازی نتوان یافت
بر خیز که منصوبه از این نرد ندانی

می نوشم و گلگون شوم و بیهده خندم
تا از غم دنیا رخ من زرد ندانی

ای آن که به درد دل عرفی جگرت سوخت
امید که حال دل بی درد ندانی

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#568 | Posted: 18 May 2012 09:31
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۶۴ »



باز از شراب فتنه خرابم نمی کنی
در آتش کرشمه کبابم نمی کنی

صد شیشه گشت خالی و صد خُم به ته رسید
وز جرعه ای هنوز خرابم نمی کنی

صد پرسشم ز هر سر مو می کنی، ولی
یک بار عنایتی به جوابم نمی کنی

بهر فریب، سایه بیاندازیم به سر
در زیر چرخ سدره به خوابم نمی کنی

صد ناله سوخت در دل و در بزم خود هنوز
فریاد بخش چنگ و ربابم نمی کنی

مردم ز ننگ هوش و مستانه خنده ای
دریا کش محیط شرابم نمی کنی

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#569 | Posted: 18 May 2012 09:31
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۶۵ »



به شمعی کو صبا کرده به خلوت، خانه ای داری
که از تنهایی ات غم نیست گر پروانه ای داری

از این خلوت نشینی کم نگردد هستی حسنت
که آن جا هم ز خون مجرمان پیمانه ای داری

مرا این آتش از داغ جدایی بیشتر سوزد
که می گویند جا در محفل بیگانه ای داری

ز آسیب نظر گر می گریزی در دلم بنشین
که آن گه خالی از نامحرمان کاشانه ای داری

به شرط آن که ناید گردی از خاکسترش بیرون
طلب کن جان من گر جان فشان پروانه ای دار

نخواهی دید عرفی تا قیامت روی هشیاری
که این مستی ز شوق نرگس مستانه ای داری

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#570 | Posted: 18 May 2012 09:31
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۶۶ »



صنم گفتم دلا جان تازه کردی
مبارک باد، ایمان تازه کردی

به کاوش تیز کردی ناخن ناز
دلم را جوش افغان تازه کردی

نه کشتی و نه نوح، ای گریهٔ شوق
چه بی هنگامه توفان تازه کردی

پریشانی ما گفتی به زلفت
خم زلف پریشان تازه کردی

مرا کشتی وکردی عالمی شاد
جهان را عید قربان تازه کردی

مچین زین بیش بر خوان نعمت لطف
که شرم روی مهمان تازه کردی

تو را گر برگ دین داریست، عرفی
غلط کردی که ایمان تازه کردی

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
صفحه  صفحه 57 از 61:  « پیشین  1  ...  56  57  58  59  60  61  پسین » 
شعر و ادبیات انجمن لوتی / شعر و ادبیات / Orfi Shirazi | عرفی شیرازی بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2020 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites