تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
شعر و ادبیات

Orfi Shirazi | عرفی شیرازی

صفحه  صفحه 7 از 61:  « پیشین  1  ...  6  7  8  ...  60  61  پسین »  
#61 | Posted: 5 May 2012 03:01
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۷ »



تا روی دل فروز تو بستان آتش است
دل نغمه سنج گلستان آتش است

یارب چه آتشی تو که چندین هزار داغ
از شعله ی جمال تو در جان آتش است

گر مست حیرتیم ز روی تو دور نیست
آتش پرست واله و حیران آتش است

افسرده را نصیب نباشد دل کباب
آن یابد این نواله که مهمان آتش است

ای طائر بهشت ز باغ دلم حذر
کاین لاله زار داغ گلستان آتش است

خون شهید عشق جهان را فرو گرفت
کشتی مساز نوح که طوفان آتش است

مستم به محفلی که در او آتش جحیم
ته جرعه ای ز ساغر مستان آتش است

افتاد دامن دل عرفی به دست عشق
یعنی که دست شعله به دامان آتش است

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#62 | Posted: 5 May 2012 03:02
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۸ »



هر گاه که از مهر به کین میل تو بیش است
اول نمک سینه ی ما باش که ریش است

معشوق در آغوش و مرا آیینه در کف
از بس که دلم شیفته ی زشتی خویش است

زندان بود آمیزش آن کز ره عادت
در کشمکش صحبت بیگانه و خویش است

دانم که شفیق اند طبیبان همگی، لیک
مرهم که نه معشوق نهد دشمن ریش است

با کعبه روان انس نگیرد دل عرفی
دایم قدمی چند ازین قافله پیش است

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#63 | Posted: 5 May 2012 03:37
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۵۹ »



شب عشاق ز روز دگران در پیش است
مرگ این طایفه، بسیار، ز جان در پیش است

من همان روز که جولان تو دیدم گفتم
که فراموشی ام ز دست و عنان در پیش است

چه غم از پرده دری های نمیم است مرا
که بر انداختن نام و نشان در پیش است

برو ای عقل منه منطق و حکمت پیشم
که مرا نسخه ی غم های فلان در پیش است

رفت عرفی ز پی عقل و به جایی نرسید
گر چه صد مرحله ی کون و مکان در پیش است

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#64 | Posted: 5 May 2012 03:42
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۶۰ »



برو مسیح که فکر فراغ من غلط است
غلط مکن که علاج دماغ من غلط است

نشان پای من آوارگی بجست، نیافت
به دشت گم شدگی ها سراغ من غلط است

ز استخوان همای باغ دوست معمور است
ترانه ی گله آلود زاغ من غلط است

نه عندلیب چمن زارم، از بهشت مگو
ز گلخن آمده ام ، کشت باغ من غلط است

کنون که لذت الماس از نمک رو تافت
کرشمه سنجی مرهم به داغ من غلط است

حلاوتی که توان یافتن به خون جگر
شکستن هوسش در دماغ من غلط است

متاز بر اثر نور وغظ من، عرفی
که پیروی به فروغ چراغ من غلط است

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#65 | Posted: 5 May 2012 03:43
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۶۱ »



می مغانه که از درد شور و شر صاف است
به محتسب ندهی قطره ای که اسراف است

امام شهر ز سرجوش خمر نپرهیزد
نزاع بر سر ته شیشه های ناصاف است

مذمت می و مطرب ز گمرهی چه عجب
که شیوه دانی شهدش بهین اوصاف است

لباس صورت اگر واژگون کنیم، بیند
که خرقه ی پشمین جامه ی طلا باف است

خیال مغبچه ای می برم که غمزه ی او
بلای صومعه داران قاف تا قاف است

گرفتم آن که بهشتم دهند بی طاعت
قبول کردن و رفتن نه شرط انصاف است

اگر به صحبت عرفی به سهو بنشینی
به گوش پنبه فرو کن که سر به سر لاف است

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#66 | Posted: 5 May 2012 03:43
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۶۲ »



گر نوش وفا قحط شود، نیش کفاف است
امروز که مرهم نبود ریش کفاف است

گر سلطنت دنیی و دین جمع نکردیم
پیشانی شاه و دل درویش کفاف است

بی سلسله جنبان ستم چرخ بجستند
پیرانه ستم گر نکند خویش کفاف است

آن را که در گنج سعادت بگشایند
تشویش ستم های کم و بیش کفاف است

در منجله ی عشق سر انگشت فرو بر
گر شهد میسر نشود نیش کفاف است

عرفی به ره تجربه زین پس بنشینند
محنت زده را واقعه ی پیش کفاف است

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#67 | Posted: 5 May 2012 03:44
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۶۳ »



آتشین لاله ی دل صد ورق است
هر ورق مایده ی صد طبق است

غشق می خوانم و می گریم زار
طفل نادانم و اول سبق است

حرف مقصود نمی ریزد زود
خانه ی طالع من تنگ شق است

گل غم زآتش من می جوشد
شیشه ی دل ز غمش پر عرق است

از کتابی که منش در خواندم
لوح محفوظ نخستین ورق است

عرفی از عیب تو گفتیم مرنج
هر چه در خق تو گویند حق است

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#68 | Posted: 5 May 2012 09:40
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۶۴ »



دو عالم سوختن نیرنگ عشق است
شهادت ابتدای جنگ عشق است

هز آن گرد بلا کز دهر خیزد
دلیل شوخی شبرنگ عشق است

کجا پژمرده گردد غنچه ی شوق
که یک سر آب عشق و رنگ عشق است

دماغ آشفته ای داریم و دل نام
که سر تا پای صلح و جنگ عشق است

مگس را حسرت پروانگی سوخت
وگر نه مثل عرفی ننگ عشق است

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#69 | Posted: 5 May 2012 09:40
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۶۵ »



خاموشی من قفل نهان خانه ی عشق است
افسانه ی من گریه ی مستانه ی عشق است

دیوانه دل من که درو فتنه زند جوش
گنجی است که آرایش ویرانه ی عشق است

شوریده شد از ناخن عشق این دل صد شاخ
این زلف پریشان شده از شانه ی عشق است

صد دشنه خورد عقل که خاری کشد از پای
این ها گل آن است که بیگانه ی عشق است

از منطق و حکمت نگشاید اثر شوق
این ها همه آرایش افسانه ی عشق است

هر شمع که در انجمن دهر بر افروخت
گر آتش طور است که پروانه ی عشق است

عرفی دل افتاده ام از کعبه چه جویی
دیری است که او فرش صنم خانه ی عشق است

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
#70 | Posted: 5 May 2012 09:41
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
« غزل شماره ی ۶۶ »



منزل گه دل ها همه کاشانه ی عشق است
هر جا که دلی گم شده در خانه ی عشق است

ویرانه ی جاوید بماند دل بی عشق
آن دل شود آباد که ویرانه ی عشق است

فرزانه در آید به پری خانه ی مقصود
هر کس که در این بادیه دیوانه ی عشق است

پیمانه ی زهر فلکم تلخ نسازد
این حوصله تلخی کش پیمانه ی عشق است

هر کس به لبش گرم شود چشم تبسم
با او ننشینند که بیگانه ی عشق است

عرفی دل و دین باخته ای دلخوش او باش
این ها ثمر کاشتن دانه ی عشق است

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از چی بگم از حالم خودم از فردام بگم دست بردار
منو توو این حاله خودم بذارو برو دست بردار
از تو نه از خودم پرم تو این حال خوبم ترکم کن
دنیا خارم کرد دنیا قانعم کردم دنیا درکم کن
     
صفحه  صفحه 7 از 61:  « پیشین  1  ...  6  7  8  ...  60  61  پسین » 
شعر و ادبیات انجمن لوتی / شعر و ادبیات / Orfi Shirazi | عرفی شیرازی بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2020 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites