تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
شعر و ادبیات

Molla Hadi Sabzevari | ملا هادی سبزواری

صفحه  صفحه 18 از 21:  « پیشین  1  ...  17  18  19  20  21  پسین »  
#171 | Posted: 13 Aug 2014 11:07
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
غزل شماره١٦٧
آنچه در مدرسه عمریست که اندوختمی
بیکی عشوه ساقی همه بفروختمی

در دبستان ازل روز نخست از استاد
بجز از درس غم عشق نیاموختمی

نقشت ای سرو قباپوش نشستی بر دل
دیدهٔ دل بدو کون از همه بفروختمی

مستی و باده کشی ها که شدی پیشهٔ ما
شیوهائی است که از چشم تو آموختمی

آخر ای ابر گهربار روا کی باشد
عالمی کام روا از تو و من سوختمی

تیره شد روز من اسرار چو شام دیجور
گرچه صد مشعله هر دم ز دل افروختمی
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دوست داشتن یعنی
وقتی میــــدونه…
رو چیزی حساسی…
یا از کاری بدت میـــاد…
حواسش هست که ناراحتت نکنه…
     
#172 | Posted: 13 Aug 2014 11:09
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
غزل شماره١٦٨
بر قامت تو شد راست دنیای کن فکانی
بر تارک تو زیبا است اکلیل من رآنی

از یکدمت نخستین جانبازی است برطین
چون زهرهٔ ریاحین از باده مهرگانی

هستی بر انبیا شه فرمانبرت که و مه
تاج تولی مع اللّه حق را تو نور ثانی

برتر نشست از املاک شاه سریر لولاک
آن شب که شد برافلاک از بزم ام هانی

شرع تو نسخ ادیان کرد آنچنان که ریزان
گردد ورق ز اغصان در صرصر خزانی

غیر هواش یکسر از سرفکن به آذر
اسرار خاک آن در به زاب زندگانی
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دوست داشتن یعنی
وقتی میــــدونه…
رو چیزی حساسی…
یا از کاری بدت میـــاد…
حواسش هست که ناراحتت نکنه…
     
#173 | Posted: 13 Aug 2014 11:10
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
غزل شماره١٦٩
تا دل اندر نظر آورده نگار عجبی
ز اشک خونین برخم کرده نگار عجبی

کرده از خون شهیدان کف سیمین گلرنگ
بسته تهمت بحنا حیله شعار عجبی

سر سیر چمنم نیست چه در حسن تراست
ز ریاحین و گل و سبزه بهار عجبی

بازوی حسن تو نازم که ز چشم و ابروت
بکمندی عجب افکنده شکار عجبی

گشت بیماری دل به که برآورد آن سرو
از زنخ سیب، ز پستان دو انار عجبی

طعمه لخت دل و جا کنج قفس شربم خون
دارم ازدایرهٔ چرخ مدار عجبی

سخن از دوزخ و فردوس باسرار مگوی
وصل و هجرش بودم جنت و نار عجبی
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دوست داشتن یعنی
وقتی میــــدونه…
رو چیزی حساسی…
یا از کاری بدت میـــاد…
حواسش هست که ناراحتت نکنه…
     
#174 | Posted: 13 Aug 2014 11:12
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
غزل شماره١٧٠
خوبان همه چو صورت تو دلنشین چو جانی
گر گوش حق شنو هست هم اینی و هم آنی

از شوق روی دلبر دارم دلی بر آذر
ای پرده دار آن در زان پرده کی نشانی

با دوست همنشینیم و ز هجر او دلم خون
تا سر این بگوید کویار نکته دانی

هر دل که نور حق دید جز نور حق نباشد
نی نزد او زمینی است نی پیشش آسمانی

بی انتظار محشرحق بین فنای کل دید
گشتی چو فانی از خود گردید خلق فانی

چون هست عکس یکتا نبود دو چیز همتا
در ملک هست جز هست چون نیست، نیست ثانی

امروز جلوهٔ وی رندان کهن شمارند
کور است در هر آنی روی نوی و آنی

سر دهانت ای شه معلوم کس نگردید
هم زان دهد گر آید اسرار رابیانی
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دوست داشتن یعنی
وقتی میــــدونه…
رو چیزی حساسی…
یا از کاری بدت میـــاد…
حواسش هست که ناراحتت نکنه…
     
#175 | Posted: 13 Aug 2014 11:19
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
غزل شماره١٧١
عشق است حیات جاودانی
سرمایهٔ عیش و کامرانی

گر عشق نبود خود نبودی
هرگز نه زمین نه آسمانی

پیرایهٔ عشق اگر نیستی
کی داشت عروس حسن آنی

از عشق گرفت زینت و زیب
اوراق کتاب کن فکانی

عشق است مدار قاب قوسین
عشق است مقام من رآنی

هم بود ز عشق آنکه دم زد
از سبحان عظیم شأنی

خورشید سپهر عشق ساری است
نورش بذراری جهانی

از عشق گرفت بال و پرواز
این بیضه مرغ لامکانی

حالی نبود ز عشق اسرار
هر عین نهانی وعیانی
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دوست داشتن یعنی
وقتی میــــدونه…
رو چیزی حساسی…
یا از کاری بدت میـــاد…
حواسش هست که ناراحتت نکنه…
     
#176 | Posted: 13 Aug 2014 11:22
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
غزل شماره١٧٢
ز اِشتیاق تو مُردم نه پیکی و نه پیامی
ز هجر جان به لب آمد نه قاصدی نه سلامی

چه باشد ار بنمائی ز نامه نافه گشائی
ز زلف غالیه ساخوش نمیکنی چومشامی

چه می شود اگر از عین لطف و بنده نوازی
فتد نظر به عنایت ز خواجهٔ به غلامی

نشد نصیب نه سیب زنخ نه شربت لعلت
به شکّرین سخنی کن علاج تلخی کامی

بپاسبان حرم از ره ثواب بگوئید
که تا بکی بنشیند کبوتری لب بامی

بیاد خسته دلی ده بباد نفخهٔ زلفی
ز سر گرانی زلف ار به کلبه ای نخرامی

خدای را سوی صیاد عرض حال بدارید
که چند مرغ اسیری بود به گوشهٔ دامی

چه خوش بود که ببینم شبی به خلوت اسرار
نشسته دلبر مهر و نهاده شیشه و جامی
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دوست داشتن یعنی
وقتی میــــدونه…
رو چیزی حساسی…
یا از کاری بدت میـــاد…
حواسش هست که ناراحتت نکنه…
     
#177 | Posted: 13 Aug 2014 11:24
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
غزل شماره١٧٣
اَلا مَن مُبَلِغٌ سَلُمی سَلامی
که در راهش دهم جان گرامی

نسیم صبح و بانگ مرغ برخاست
نَسیمی هاتَ لی کَأسُ المُدامی

مکن ناصح مرا دیگر ملامت
فَاِنّی لا اُبالِی بِاَلملامی

مغنّی ساز کن صوت و صدائی
لَیُجلُوا مِن صَد اَقلبی الظَّلامی

مرا با درد خود بگذار همدم
لَقد اَعیی اَطِبائی سَقامِی

ز بس تیر آمده بر دل ز جورت
سِهام قَد عَلَت فوقَ السِّهامی

بکُش اسرار را وز حشر مندیش
فَما قَتلّی عَلَیکُم بِالحَرامی
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دوست داشتن یعنی
وقتی میــــدونه…
رو چیزی حساسی…
یا از کاری بدت میـــاد…
حواسش هست که ناراحتت نکنه…
     
#178 | Posted: 13 Aug 2014 11:25
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
غزل شماره١٧٤
از غصّه دلم خون است در گوشهٔ تنهائی
آخر نه مسلمانی است تا چند شکیبائی

یک ره ز اسیر خویش احوال نمی پرسی
مُردَم به سر بالین یک بار نمی آئی

اندر خور ما آمد این خرقه درویشی
بر قامت آن شد راست آن کسوت دارائی

ای دست هنرمندان کوتاه ز دامانت
وی عقل خردمندان در عشق تو شیدائی

ما از تو و تو با ما دوریم و به نزدیکی
هرجا نه و هرجائی با ما نه و بامائی

گر بخشی و گر سوزی سر بر خط تسلیم است
اینک دل و جان بر کف تا آنکه چه فرمائی

اسرار دل پاکان عرش شه دادارست
اورنگ جووارنگ است کو دیدهٔ بینائی
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دوست داشتن یعنی
وقتی میــــدونه…
رو چیزی حساسی…
یا از کاری بدت میـــاد…
حواسش هست که ناراحتت نکنه…
     
#179 | Posted: 13 Aug 2014 11:33
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
غزل شماره١٧٥
اَلا یا نَفسُ غُزتُک اَلاَمانی
چو صنعان تا بکی این خوکبابی

رفیقانت کشش دارند و کوشش
و کم فیک التقاعد و التوانی

به ترسا زادهٔ طبعی گرفتار
بدار القدس یهواک الغوانی

همه اهل حرم در انتظارت
بکلیاء شیدت المبانی

کتاب دیو کردی نامهٔ حق
وقد نبذت سدی سبع المثانی

تو اینجا تن زده تنها نشسته
حمام القدس تهتف با الاغانی

تو دانی شاه قدست همنشینست
تدانی انت دیدان الادانی

دلاگر گلشن ار گلخن ز خود جوی
فنارک اوجنانک فی الجنانی

هر آنروحی که پاک از لوث طبع است
جنان فی جنان فی جنانی

دلی طبعی که دور از نور روح است
هوان فی هوان فی هوانی

بیا فرمان ببر فرمان دهی کن
اطع تطلع بمرقی کن فکانی

خریداران یوسف را ببایست
بدرالعین متنظم الحمانی

که هر کاسد قماشی نیست لایق
لیوسف ماله فی الکون ثانی

الا یا ساقیاً خمراً طهوراً
بیاد دوست بخشا دوستکانی

نیابد ره باسرار حق الا
اسیر العشق فی الاسرار فانی
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دوست داشتن یعنی
وقتی میــــدونه…
رو چیزی حساسی…
یا از کاری بدت میـــاد…
حواسش هست که ناراحتت نکنه…
     
#180 | Posted: 13 Aug 2014 12:51
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
غزل شماره١٧٦
مپند ار او نهان و تو عیانی
تو در سبحات سبحانی نهانی

چو تو باشی نه برخورد اراز اوئی
چو او باشد تو کی اندر میانی

گمان بگذار و بر نور یقین پیچ
که بیشک او یقین و تو گمانی

توئی هستی نما و اوست هستی
سرابی او چو آب زندگانی

نه تنها معنی جسم است و صورت
بود معنی ارواح و معانی

هر آئینه ز حق اسمی نماید
تو اسما جملگی را ترجمانی

بیا آیینهها گم کن در اسماء
تو هم گم شو مهین اسمی بمانی

وزین پس نفی اسما و صفاتست
در این دریا همه گشتند فانی

نماند نی عبارت نی اشارات
نه اسراری بماند نی بیانی
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

دوست داشتن یعنی
وقتی میــــدونه…
رو چیزی حساسی…
یا از کاری بدت میـــاد…
حواسش هست که ناراحتت نکنه…
     
صفحه  صفحه 18 از 21:  « پیشین  1  ...  17  18  19  20  21  پسین » 
شعر و ادبیات انجمن لوتی / شعر و ادبیات / Molla Hadi Sabzevari | ملا هادی سبزواری بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2020 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites