تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
شعر و ادبیات

Molla Hadi Sabzevari | ملا هادی سبزواری

صفحه  صفحه 3 از 21:  « پیشین  1  2  3  4  5  ...  17  18  19  20  21  پسین »  
#21 | Posted: 20 Jul 2013 02:41
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

« غزل شماره ی ۱۸ »



وجودش بس ز حق دارد مزایا
غدانی مریة منه البرایا

دل از من برده شوخ مه لقائی
تناهی حسنه اقصی القصایا

بتی سنگین دلی سیمین عذاری
صبیح الوجه مرضی السجایا

ملاحتهای شیرینان پر شور
عکوس من محیاه مرایا

بفردوسم مخوان از خلد رویش
فمن خلی النقود بالنسایا

ز صبح طلعت و زلف شب آساش
غدت غدوات ایامی عشایا

سخن کوته بود در وصف قدش
مدی الاعمار لو قلنا تحایا

چو اسرار دهان و از میان داشت
فقلبی فی زوایاه جنایا

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هی زمان داره میره
منم یه پسر جوون که حسابی پیره
یه عاشق که از عشقش سیره
__________________
alinumber7
     
#22 | Posted: 20 Jul 2013 02:43
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

« غزل شماره ی ۱۹ »



گر پریشان حالم او داند لسان حال را
ورچو سوسن لالم او داند زبان لال را

گرچه بامت بس بلند و بی پر و بالیم ما
همتی کان شمع رویت سوخت پر و بال را

ای امیر کاروان کاندیشهٔ ما نبودت
یک نظر هم میرسد افتاده در دنبال را

سنگی از طفلی نیامد بر سر ما در جنون
چرخ در دوران ما افسرده کرد اطفال را

نغمه ام زاری دل شربم ز خوناب جگر
بین ببزم کامرانی بادهٔ قوال را

عمر بگذشت و نگاهی بر من مسکین نکرد
جان من آخر نه انجامی بود اهمال را

هرچه پیش آید زیار اسرار نبود شکوهٔ
سوی ما نبود گذاری طایر اقبال را

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هی زمان داره میره
منم یه پسر جوون که حسابی پیره
یه عاشق که از عشقش سیره
__________________
alinumber7
     
#23 | Posted: 20 Jul 2013 02:45
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

« غزل شماره ی ۲۰ »




الهی بر دلم ابواب تسلیم و رضا بگشا
بروی ما، دری از زحمت بی منتها بگشا

رهی ما را بسوی کعبهٔ صدق و صفا بنما
دری ما را بصوب گلشن فقر و فنا بگشا

ببسط وجه و اطلاق جبین اهل تسلیمت
گره واکن ز ابرو عقده های کار ما بگشا

بعقد گیسوان پردهٔ عصمت نشینانت
ز لطفت برفع از روی عروس مدعا بگشا

درون تیرهٔ دارم ز خواطرهای نفسانی
بسینه مطلعی از روزن نور و ضیا بگشا

بود دل چند رنجور از خمار و بسة میخانه
بر این دردی کش دردت در دار الشفا بگشا

درون درد پردردی بده کاید عذابش عذب
ببند این دیدهٔ بدبین ما چشم صفا بگشا

از این ناصاف آب در گذر افزود سوز جان
بسوی جویبار دل ره از عین بقا بگشا

پرافشان در هوایت طایران و مرغ دل دربند
پر و بال دلم در آن فضای جان فزا بگشا

ز پیچ و تاب راه عشق اندر وادی حیرت
مرا افتاده مشکلها تو ای مشگل گشا بگشا

در گنجینهٔ حق الیقین را نام تو مفتاح
به پیر مسلک آموز و جوان پارسا بگشا

زغم لبریز و خوندل چون صراحی تا بکی اسرار
گشاده روچو جامم ساز و نطق بانوابگشا

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هی زمان داره میره
منم یه پسر جوون که حسابی پیره
یه عاشق که از عشقش سیره
__________________
alinumber7
     
#24 | Posted: 20 Jul 2013 02:47
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

« غزل شماره ی ۲۱ »



سینه بشوی از علوم زاده سینا
نور و سنائی طلب ز وادی سینا

یار عیانست بی نقاب در اعیان
لیک دراعین کجا است دیده بینا

ساغر مینا ز دست پیر مغان گیر
چند خوری غم بزیر گنبد مینا

طعنه بویس و قرن زنی و قرین است
دیو و ددت قرنها و ساء قرینا

نیست رواماقرین ظلمت دیجور
روی تو عالم فروغ ماه جبینا

پرتو مهر از فلک بخاک گرافتد
خود چه شود عیسیا سپهر مکینا

یک نفس ای خاک راه دوست خدا را
بر سر اسرار زار خاک نشین آ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هی زمان داره میره
منم یه پسر جوون که حسابی پیره
یه عاشق که از عشقش سیره
__________________
alinumber7
     
#25 | Posted: 20 Jul 2013 02:48
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

« غزل شماره ی ۲۲ »



دور از شاه خراسان در بلا
همچو ایوبم بکرمان مبتلا

آدم آسا از فریب آسمان
صرت من فردوس طوس را حلا

گرچه دارالفقر کرمان جنتی است
لیک در جنات سفلست و علا

ای صبا بگرفته دامانت مگر
خاک دامنگیر سخت این دلا

ای صبا از خطهٔ کرمان گذر
بر خراسان چون خورآسان از ولا

پس بآن شیرین شهر آشوب گوی
خاک راهت دیدهٔ ما را جلا

پیش تو شیرینی کرمانیان
زیره در کرمان و پیش کان طلا

ای خور ثانی عجب عاشق کشی
سوختم از دوریت سنگین دلا

از خراسان بوی خون آید همی
الصلا ای خیل جانباز الصلا

چند الست ربکم لارا جواب
دارم از شکر لبت چشم بلا

کلب خود را یا بباید داد بار
یا نباید کلب خود خواند اولا

واگرفتی سایهٔ خود از سرم
فکر اسرارت نداری مجملا

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هی زمان داره میره
منم یه پسر جوون که حسابی پیره
یه عاشق که از عشقش سیره
__________________
alinumber7
     
#26 | Posted: 20 Jul 2013 02:50
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

« غزل شماره ی ۲۲ »



صبا از ما بگو آن بیوفا را
شکیبا تا بکی گشتی تو ما را

چو ما را در حریمت بار نبود
مده باری ره اغیار دغا را

نیائی چون برم از ناز باری
غباری کن ز ره همره صبا را

تو در پیمان شکستن ختمی و نسخ
نمودی از جهان کیش وفا را

ز بس خون ریزد او ترسم که گویند
خدا ناکرده نشناسد خدا را

چو هر چیزی نخست اندازه ای یافت
چرا اندازه ای نبود جفا را

به بند از شکوه لب اسرار چون نیست
بکیش عشق ره چون و چرا را

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هی زمان داره میره
منم یه پسر جوون که حسابی پیره
یه عاشق که از عشقش سیره
__________________
alinumber7
     
#27 | Posted: 20 Jul 2013 02:52
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

« غزل شماره ی ۲۳ »



اختران پرتو مشکوة دل انور ما
دل ما مظهر کل کل همگی مظهر ما

نه همین اهل زمین را همه باب اللهیم
نه فلک در دورانند بدور سرما

بر ما پیر خرد طفل دبیرستانست
فلسفی مقتبسی از دل دانشور ما

گرچه ما خاک نشینان مرقع پوشیم
صد چو جم خفته بدریوزه گری بردرما

چشمهٔ خضر بود تشنه شراب ما را
آتش طور شراری بود از مجمر ما

ای که اندیشهٔ سرداری و سرمیخواهی
به کدوئی است برابر سر و افسر بر ما

گو به آن خواجه هستی طلب زهد فروش
نبود طالب کالای تو در کشور ما

بازی بازوی نصریم نه چون نسربچرخ
دو جهان بیضه و فرخی است بزیریرما

ماه گر نور و ضیاکسب نمود از خورشید
خور بود مکتسب از شعشعهٔ اختر ما

خسرو ملک طریقت بحقیقت مائیم
کله از فقر بتارک ز فنا افسر ما

عالم و آدم اگر چه همگی اسرارند
بود اسرار کمینی ز سگان در ما

ساقی بیا که گشت دلارام رام ما
آخر بداد دلبر خوش کام کام ما

بس رنج برده‌ایم و بسی خون که خورده‌ایم
کان شاهباز قدس فتادی بدام ما

در دار ملک عالم معنی دم نخست
زد دست غیب سکه دولت بنام ما

مائیم اصل و جمله فروع فروغ ماست
گرخواجه منکر است بنوشد ز جام ما

بر آستان پیر مغان رو نهاده‌ایم
برتر ز عرش آمده زین رو مقام ما

عرش سپهر خود چه بود پیش عرش دل
یا کعبه در برابر بیت الحرام ما

هر ذره خاک دره و هر تخته تخت شد
چون آمد آن همای همایون بدام ما

گلبانگ نیستی چو شد از بام ما بلند
نه بام چرخ وام برند از دوام ما

اسرار بشکند کله خسروی بفرق
تا گفته میفروش تو هستی غلام ما

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هی زمان داره میره
منم یه پسر جوون که حسابی پیره
یه عاشق که از عشقش سیره
__________________
alinumber7
     
#28 | Posted: 20 Jul 2013 02:55
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

« غزل شماره ی ۲۴ »




تا شدی آینهٔ مهر رخت سینهٔ ما
می‌دهد تاب به مهر فلک آیینهٔ ما

راست شد بر قد ما خلعت سلطانی گل
که بود گنج وجود تو بگنجینهٔ ما

گر همه کین رقیبست ز دل برکندیم
کی سزد غیر تو در سینهٔ بی کینهٔ ما

غم عشق تو چو حسنت نپذیرد انجام
آری آغاز ندارد غم دیرینهٔ ما

همه اوصاف ازل شد ز وجودش پیدا
هرکه نوشید از آن بادهٔ دوشنبهٔ ما

دیدهایم این گل و مل بر ورق غنچه و تاک
گشته یکدم همگی شنبه و آدینهٔ ما

غم بیش و کم پیش آمدمان نیست که هست
حاضر الوقت کنون بر حسب دینهٔ ما

بسی اسرار که در خرقهٔ اسرار بود
اللّه اللّه منگر خرقهٔ پشمینهٔ ما

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هی زمان داره میره
منم یه پسر جوون که حسابی پیره
یه عاشق که از عشقش سیره
__________________
alinumber7
     
#29 | Posted: 20 Jul 2013 02:57
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

« غزل شماره ی ۲۵ »



اصحبوا العشق ایها الا صحاب
الوداد الودا دیااحباب

عشق گو و عشق دان و عشق بین
عشق شو عشق و رخ ز غیر بتاب

می کش و نی زن و بچنگ آور
طرهٔ دلربا و چنگ و رباب

طرهٔ دلربات برهاند
زین ره پیچ پیچ و پر خم و تاب

چنگ گوید بچنگ دستان زن
ان للعاشقین حسن مآب

از رباب این شنورب آب بقا است
و آنچه جز او است نیست غیر سراب

اوست دریای بیکرانه و هست
غیر او چون مذی و موح و حباب

نی نم این نم است یم که بود
واصل و فاصل و نم و یم و آب

از نیم این نوا رسد که نِیم
همگی نائی است و نی نایاب

بود او رنگ یوسفم همه جا
یا بنی ادخلوا من الابواب

جوش می در خم این خروش کند
که در این راه دل خورد خوناب

وقت آن شد که تا دهد اسرار
زهد سی ساله درکشد می ناب

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هی زمان داره میره
منم یه پسر جوون که حسابی پیره
یه عاشق که از عشقش سیره
__________________
alinumber7
     
#30 | Posted: 20 Jul 2013 02:58
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

« غزل شماره ی ۲۶ »



فتادهایم ز غم روزگار درگرداب
بیار ساقی گلچهره کشتی می ناب

شراب ناب بیاب و بتاب روز جهان
که هست نزد خردمند این جهان چو سراب

اگرنه کار فلک کجروی است داده چرا
بدیده هر شبه بیدار وی به بختم خواب

بجز طراوت رویت ندیدهام در گل
بجز حدیث تو نشنیدهام ز چنگ و رباب

ز بیم غیر بسویش نمیتوان نگریست
ز دیده اشک فشانم که بینمش در آب

نه عیب او است رقیبش ببین که در قرآن
قرین آیهٔ رحمت بود و عید عذاب

بیا بگو که جز اسرار زان لب میگون
که از مشاهده باده بوده مست و خراب

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

هی زمان داره میره
منم یه پسر جوون که حسابی پیره
یه عاشق که از عشقش سیره
__________________
alinumber7
     
صفحه  صفحه 3 از 21:  « پیشین  1  2  3  4  5  ...  17  18  19  20  21  پسین » 
شعر و ادبیات انجمن لوتی / شعر و ادبیات / Molla Hadi Sabzevari | ملا هادی سبزواری بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2020 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites