تالارها ثبت نام نظرسنجی جستجو موقعیت قوانین آخرین ارسالها   چت روم
شعر و ادبیات

Gholamreza Brossan Poems | اشعار غلام رضا بروسان

صفحه  صفحه 3 از 7:  « پیشین  1  2  3  4  5  6  7  پسین »  
#21 | Posted: 4 Jun 2014 10:26 | Edited By: andishmand




۱۷

هنوز
همه ی ما زنده ایم
و این چیزی را عوض نمی کند
دیگر دستی برایت لیوان آبی کنار نخواهد گذاشت
تو رفته ای
و برگ درخت انجیر کاملا" بی تفاوت است
بعد از تو
زنان روستا
به مزرعه چنان می نگرند
که گویی به سنگی از پشت سیم خاردار

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
     
#22 | Posted: 4 Jun 2014 10:33




۱۸

بعد از تو ما مثل بنفشه ها زندگی کردیم
ناچار بودیم
به درخت ها فکر کنیم
و زندگی کنار پنجره بود
کنار آستین کُتَم
زندگی در یک قدمی بود
به خاطر تو خشمم را در بهار پنهان کردم
دستم را به نرده ها گرفتم
و از هیاهو دست کشیدم
زانو زدم
و سرم را چون دهان عطری باز کردم

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
     
#23 | Posted: 4 Jun 2014 10:37




۱۹

آزادی آن قد رنبود که دستم را از دهانم بردارم
برایت چه بگویم
بگویم این کاملا" طبیعی ست که آب خون را بشوید
بگویم زخمم آن قدر بزرگ شده
که می شود درختی را در آن کاشت
غمگینم
و مرگ کاری نمی کند
به سر و صورتم دست می کشم
و چیزی نمی بینم
می ترسم
چون ظرفی که ناگهان در آب فرو می رود
هیچ گاه این قدر نیازمند رویا نبوده ام
داغ تو می تواند یک اسب را خاکستر کند

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
     
#24 | Posted: 4 Jun 2014 10:49 | Edited By: andishmand




۲۰

من
سالها پیش
از کوچه ی باریکی مرگ را دور زدم
من بودم که ماه را ترساندم
من بودم که باد را ملامت کردم به خاطر تو
یاد تو
در من چاله و چاهی باقی می گذارد
می خواهم همه ی چهارشنبه ها را به آتش بکشم
در خودم فرو رفته ام
آن قدر که
دستم به دهانم نمی رسد

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
     
#25 | Posted: 4 Jun 2014 10:57




۲۱

احساس می کنم بیمارم
احساس می کنم گربه ای در لبه ها راه می رود
گاهی به لامپ فکر می کنم
که رنگ نارنجی اش را در هوا پخش می کند
و تاریکی اتاق مرا می ترساند


.
.
.


۲۲

در بیمارستان
دیوارها مصرانه تا سقف آبی اند
تأکیدی بر بیماری من
می خواهم بخندم
چرا که دوستانم آمده اند
چرا که قرص ها را سر وقت خورده ام
می خواهم بخندم
اما لب هایم درست کار نمی کنند

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
     
#26 | Posted: 4 Jun 2014 17:34




۲۳

دستم مثل برگی در پاییز درد می کند
نه درختان بادام با سایه های کوچک شان
نه عطری که از بالای سرم بگذرد
سکوت مثل آب ریخته روی میز پهن می شود
و تمام اتاق را می گیرد
به خواب می روم
برگی بر شاخه اش می لرزد
و بهار قد بلندی دارد
این خواب
می تواند هر ببری را از پا درآورد


بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
     
#27 | Posted: 4 Jun 2014 17:37




۲۴

انگار در سرم سوزن نخ می کنند
در سر من زندگی به کوچه باریکی رسیده است
می خواهم نامم را
چون پیراهنی از تنم بیرون بیاورم
این روزها کیسه ها را
به دوش می گیرم
الوارها را جا به جا می کنم
و از کار در هوای سرد لذت می برم
بعد از تو پدر
زندگی را سخت گرفته ام

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
     
#28 | Posted: 4 Jun 2014 17:49 | Edited By: andishmand




بخش دوم




گل هایی به شدت بی اسم


۱

کسی چه می داند
شاید
در همین بیمارستان مُردم
و مثل کاغذ سفیدی
از این دنیا رفتم
مثل ماه که بعضی شب ها می تابد
شاید
در آخرین بیهوشی
در آخرین گفتگو با همسرم
خاطرات ، فکرها و جوراب ها را رها خواهم کرد

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
     
#29 | Posted: 4 Jun 2014 17:58 | Edited By: andishmand




بعد از مرگ با خدا حرف خواهم زد
برای اینکه بی دلیل کشته شده ام

۲

اگر نبودم
مرا در چیزهایی پیدا کنید
که دوست شان داشتم
در ماه
در شکل انار
اگر ناگهان مُردم
به مرگ شک کنید
به من
و به مأمور مالیات



.
.
.



۳

نشستیم
و حرف زدیم
و آسمان آبی بود
آن قدر که انگار انتظار کسی را می کشید
دستش را گرفتم
اندوه یک ترانه ی بومی را داشت
چهره اش غمگین بود
و ببری در صدایش خیز برمی داشت

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
     
#30 | Posted: 5 Jun 2014 09:57




۴

روی تخت دراز کشیدم و در اتاق عمل
و آرام آرام به نقره ای کم رنگ بدل شدم
در بیمارستان بوی الکل و نعنا
این در داخل و آن در بیرون
مثل من و زنم
من عصبانی ، او مهربان
من روی تخت ، او در پیاده رو

و عشق کنار پنجره
نیمی الکل نیمی نعنا
روی تخت دراز کشیدم در اتاق عمل
و آرام آرام به نقره ای کم رنگ بدل شدم
به درخت توت ، به روح گلابی قسم
به نارنجی غروب ، دستم کنار خودم بود


بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
     
صفحه  صفحه 3 از 7:  « پیشین  1  2  3  4  5  6  7  پسین » 
شعر و ادبیات انجمن لوتی / شعر و ادبیات / Gholamreza Brossan Poems | اشعار غلام رضا بروسان بالا
جواب شما روی این آیکون کلیک کنید تا به پستی که نقل قول کردید برگردید
رنگ ها  Bold Style  Italic Style  Highlight  Center  List       Image Link  URL Link   
Persian | English
  

 ?
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.



 
Report Abuse  |  News  |  Rules  |  How To  |  FAQ  |  Moderator List  |  Sexy Pictures Archive  |  Adult Forums  |  Advertise on Looti

Copyright © 2009-2019 Looti.net. Looti.net Forum is not responsible for the content of external sites