ارسالها: 1
#252
Posted: 14 Jun 2026 00:44
سپاس بی همتا از فرمایشات ونکات در خور تامل دوستان و بیان تجربیات شان در این خصوص و تنها مطلبی که از منظر تجربه شخصی میتوانم به بحث افزون نمایم .سیال بودن جهان مادی و کنش و برهم کنش های اجتماعی است .یعنی نمیتوان به ضرس قاطع و مطلق دوست خوب را تعریف ماهوی نمود.زیرا شخصیت سلایق علایق فرهنگ کانون تربیتی و مهم تر اهداف فرد از برقراری روابط اجتماعی متفاوت است .تضاد وتفاوت فرهنگی و کانون تربیتی اولین دلگیری ها وکدورت ها را پدید میاورد .لذا شایسته است برای ممانعت از شکست در این روابطی که احساسات شالوده و دخیل است مرزبندی و خطوط قرمزی را مدون ساخته و هرگز انهارا نغز ننماییم.بنظرم هررابطه ای که به شکست بیانجامد یک زخمی بر پیکره فرد و سالیان متمادی انرا به یادگار خواهد داشت .هیچ گاه شکست در این روابط پلی به سمت پیروزی نخواهد شد چون عملا در روابط اینچنینی اهداف و چشم انداز طرفین مهمترین فاکتور در اینده وتداوم ان رابطه خواهد بود. شخصا پس از ازمون وخطاهای دردناک اموختم که یک دوست جامع الشرایط نداریم یا از اقبال بد من چنین افرادی یا خودم محل اشکال بوده پس برای مثال کوهنوردی یک شخص مناسب دانسته و برای سایر امور اشنایی ها را طبقه بندی نمودم. واز روز در ناخوادگاه خویش این روابط را سطحی و فردا را پایان ان میدانستم ازین رو دلبستگی ووابستگی هایم به مخاطب کاهش یافت .و اموختم اولیت خطای راهبردی سوت پایان را با شهامت بصدا دراورم و قبل از اسیب های بیشتر این زمین بازی را ترک گویم .
صرفا دیدگاه بنده نسبت به مقوله دوست وروابط اجتماعی که منجربه دوستی میشود بود و نظرات هرفرد پارامترهای کانون تربیتی شخصیت سواد و جایگاه اجتماعی فرد را نمایندگی میکند و بدون شک نظرات بنده وحی منزل نبوده و خطا واشتباهات علی ماشالله در ان پدیداراست . با احترام
فارغ التحصیل استعدادهای درخشان،اواخردهه60. درغربت15سال.خوشتیپ،خوشسیما،خوشمشرب،انسانبیضرروزیان،متولدشبیلداواخلاقخاص،مسلط به چهارزبانی ژرمن،فرانسه،انگلیسی،چینی ..تنهابهزبانمادریافتخارمی