مهسا امینی، پرونده یک جنایت

------------🔆------------
⚪رودیم ولی هم نفس مردابیم
⚪سیلی خور این زمانه ی کج تابیم
⚪تاریخ به زیر آب فریاد کشید
⚪کوروش تو بپا خیز که ما در خوابیم
------------🔆------------

------------🔆------------
تاريخ حديث جاودان است
آئينه ي قدمت زمان است
غمنامه ي درد و رنج بسيار
چون گنج به سينه اش نهان است
بر ميهن خون چکان من نيز
زخمي است که خنجرش نشان است
باشد که دمي از او بپرسند
اشکش زکجا چنين روان است؟
شايد که ز غصه باز گويد
بغضي که نهفته برزبان است
اشکم ز جفاي دشمنم نيست
از دوست مراست که اين چنان است
------------🔆------------

تفنگت را زمین بگذار
که من بیزارم از دیدار این خونبارِ ناهنجار
تفنگِ دست تو یعنی زبان آتش و آهن
من اما پیش این اهریمنی ابزار بنیان کن
ندارم جز زبانِ دل -دلی لبریزِ مهر تو-
تو ای با دوستی دشمن.
زبان آتش و آهن
زبان خشم و خونریزی ست
زبان قهر چنگیزی ست
بیا، بنشین، بگو، بشنو سخن، شاید
فروغ آدمیت راه در قلب تو بگشاید.
برادر! گر که می خوانی مرا، بنشین برادروار
تفنگت را زمین بگذار
تفنگت را زمین بگذار تا از جسم تو
این دیو انسان کش برون آید.
تو از آیین انسانی چه می دانی؟
اگر جان را خدا داده ست
چرا باید تو بستانی؟
چرا باید که با یک لحظه غفلت، این برادر را
به خاک و خون بغلطانی؟
گرفتم در همه احوال حق گویی و حق جویی
و حق با توست
ولی حق را -برادر جان-
به زور این زبان نافهم آتشبار
نباید جست...
اگر این بار شد وجدان خواب آلوده ات بیدار
تفنگت را زمین بگذار